Booka Shade zei:
Gisterenavond de laatste ep. gezien.
Man man, had niemand daar dieje Herbert een klets kunnen geven.
Ik zat echt in bij dat meiske, zelfs al doet dieje zo tegen haar en heeft hij bij een ander geneukt (van haar ben ik ook wel niet zeker), toch blijft zij zo achter hem lopen.
Die kan zoveel beter krijgen, maar beseft dat precies niet.
Mijn compassie voor dat meisje verdwijnt als sneeuw voor de zon als je zo lomp en naïef bent imo. Blijkbaar is ze nog niet hard genoeg bedrogen geweest, aangezien ze het nog altijd niet beseft. In plaats van haar 5 keer te laten bedriegen, heeft zij het misschien nodig om 10 keer bedrogen te worden? Misschien moet ze heel haar leven bedrogen worden om op haar sterfbed te beseffen dat ze misschien beter een ander (type) kerel nodig heeft? Sommigen zijn nu eenmaal hardleers in hun naïviteit.
Eerste aflevering: "Ik heb al mijn vrienden opgegeven om bij hem te kunnen zijn". Wait, what?!

Dan weet je al wat voor vlees je in de kuip hebt, met die lege naïviteit in haar blik.
Er zijn wel meerder vrouwen (en in mindere mate mannen) die last hebben van dat syndroom. Kijk naar hoeveel er geslagen worden, en toch telkens weer terugkomen naar hun partner. Uit angst voor verandering in hun kleine leefwereldje. Vastklampend aan het mooie droomgezinnetje die ze voor ogen hadden.
Temptation Island, wat een prachtig sociaal experiment.
