Archief - [VTM] Lego masters
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
sneeuwzwart
Legacy Member
Five-seveN zei:
Op Facebook schrijven "die baarden" ook altijd een stukje (zie hieronder) over hoe zij de aflevering hebben ervaren. Elke week worden ze ook iets kritischer op de brickmaster
"Tijdens het bouwen kwamen zowel Björn en Corneel als Jos en Martijn kijken en werd ons verhaal door beide (winnende) duo’s correct geïnterpreteerd. We krabden ons, spreekwoordelijk, weer in de haren toen de enige Lego-professional in de zaal de blinde minifig, de onhandige minifig en de NPU met de naald niet kon lezen"
LEGOMASTERS Aflevering 6. Micro macro: Nabeschouwing
De opdrachten
°1 Maak een microversie van een huishoudtoestel, in 10 minuten.
°2 Maak een macroversie van datzelfde huishoudtoestel. Creëer een doorsnede aan de achterkant en toon in een sprookje hoe het toestel werkt. We krijgen 10 uur de tijd.
De brainstorm
Op het concept sprookje + technische handleiding reden we meteen vast. We wisten ook helemaal niet hoe een naaimachine werkt. Dus gingen we verder “out of the box” denken. Gaandeweg tijdens het bouwen kreeg we van de productie te horen dat Brickmaster zich wat “ongelukkig” had uitgedrukt met “sprookje” en eigenlijk een verhaal werd bedoeld. Dit zit natuurlijk niet in de uitzending. Het verklaart de wilde verhaallijn van Jan & Lola’s eerste idee. We trokken de kaart van slapstick en wilden met humor uitleggen wat er allemaal fout kan lopen in een naaimachine. De rode draad was een inval tijdens het bouwen. Onze lat moest ook hoger en er zou met technic een lift in komen en de naald moest ook echt op en neer bewegen.
De Bouw
°1 Qua dimensies waren we het er meteen over eens dat we binnen 3 bij 5 studs zouden werken. David maakte de voet, ik het bovendeel, zodat we tijdens het bouwen niet in mekaars weg zouden zitten. Qua kleurcombo bleven we trouw aan het model: wit en tan. In de 9de minuut zetten we het aan elkaar en jureerden we mekaars deel om nog eventuele verbeteringen aan te brengen. Klaar.
°2 Met 10 uren bouwtijd in het vooruitzicht hadden we het gevoel dat we dit in twee keer zouden maken. De naaimachine vonden we een stevige uitdaging om te bouwen: door de asymmetrie en de overhang van 3/5 van het toestel moest het stevig worden, ruimte voor de technic overbrengingen én de verhaallijn voorzien. De technische overbrengingen zouden wat experiment vragen en dus maakte David een kladversie van het bovenste deel, op die manier verspilden we geen tijd in het zoeken naar de exacte steentjes en kon de eerste versie wat ruwer. Een motor integreren kwam even voorbij als een optie, maar door het plaatsgebrek binnenin wilden we vooral ruimte laten voor de minifigs. We spraken af de finale versie te bouwen in de laatste twee uren bouwtijd. De voet was mijn aandeel en dat maakte ik meteen in een afgewerkte versie. De lade in de voet zou het magazijn worden met David’s klossen. Bij het contact maakte ik een controlekamer, waar de arbeider een uiltje ligt te knappen. Vandaar uit startte de rode draad doorheen de hele fabriek en was ook de toon gezet voor de andere “Laurel en Hardy” verhaaltjes.
Voor de lift met de ketting haalde David de mosterd bij een jeugd-nostalgische set 8835 (ja, wij zijn zo oud). De werking van de lift is ook helemaal uit de uitzending geknipt en wordt nauwelijks vernoemd. Ze wordt bediend door de ronde knop aan de voorkant van onze naaimachine. Aan de buitenkant moest er ook aan esthetiek worden gedacht, zodat het toestel er niet saai zou uitzien. Al snel ontstond het idee van een doorlopende lijn en een logo van een fictief merk. Gezien mijn vrouw een naaiclub heeft met Femma, gaf ik onze machine de initialen S & Z: de naam van de club is Stekt en Zwygt (West-Vlaams voor het Nederlandse, ietwat dubbelzinnige, Naaien en Zwijgen). Die hele referentie is ook helemaal uit de uitzending geknipt, ondanks alle aandacht die er naar gegaan is.
Zodra het technische deel af was en naar believen werkte, bouwden we samen het bovenste deel af. Nu in een finale versie, zodat ook de letters en de lijn aan de buitenkant en de rode draad aan de binnenkant in één take mee werden gebouwd. In de laatste twee uur werden de grapjes binnenin samen afgewerkt. Ook het dak met het inklapbaar handvat was een samenwerking. In het laatste kwartier maakten we nog een snoer, maar gooiden dat idee ook weer weg, omdat we het niet goed genoeg vonden.
Nabeschouwing:
De eerste opdracht, de micro naaimachine vonden we een feest om te bouwen. 10 minuten is kort, ja, maar het houdt je wel scherp en brengt je als team super dicht bij mekaar. Op dat punt lees je bijna elkaars gedachten en het gaf een fijn gevoel dat ons dit goed afging. Naar mijn gevoel nog steeds de leukste opdracht van alle.
De macro twist op de naaimachine was een uitdaging; technisch en verhalend. En toch vonden we een manier om daar mee om te gaan. We waren toch blij dat we een moeilijk voorwerp van Björn en Corneel hadden gekregen, een bouwtechnische kluif en de bewegende delen waren een avontuur in het bouwproces. Tijdens het bouwen kwamen zowel Björn en Corneel als Jos en Martijn kijken en werd ons verhaal door beide (winnende) duo’s correct geïnterpreteerd. We krabden ons, spreekwoordelijk, weer in de haren toen de enige Lego-professional in de zaal de blinde minifig, de onhandige minifig en de NPU met de naald niet kon lezen. Dat dat aan onze omweg in het verhaal lag, klonk ons nog vreemder in de oren en we waren onverbloemd nieuwsgierig naar zijn take op een naaimachine. Maar verder weer geen duiding.
Soit, wij hadden genoten van de opdracht, trots op onze interpretatie, trots op onze bouw en als dit ons naar huis zond dan was dat met geheven hoofd.
Op naar de halve finale, in de overtuiging van onze creatieve kracht en het voornemen in de volgende opdracht een kinderlijk simpel verhaal te vertellen…
De opdrachten
°1 Maak een microversie van een huishoudtoestel, in 10 minuten.
°2 Maak een macroversie van datzelfde huishoudtoestel. Creëer een doorsnede aan de achterkant en toon in een sprookje hoe het toestel werkt. We krijgen 10 uur de tijd.
De brainstorm
Op het concept sprookje + technische handleiding reden we meteen vast. We wisten ook helemaal niet hoe een naaimachine werkt. Dus gingen we verder “out of the box” denken. Gaandeweg tijdens het bouwen kreeg we van de productie te horen dat Brickmaster zich wat “ongelukkig” had uitgedrukt met “sprookje” en eigenlijk een verhaal werd bedoeld. Dit zit natuurlijk niet in de uitzending. Het verklaart de wilde verhaallijn van Jan & Lola’s eerste idee. We trokken de kaart van slapstick en wilden met humor uitleggen wat er allemaal fout kan lopen in een naaimachine. De rode draad was een inval tijdens het bouwen. Onze lat moest ook hoger en er zou met technic een lift in komen en de naald moest ook echt op en neer bewegen.
De Bouw
°1 Qua dimensies waren we het er meteen over eens dat we binnen 3 bij 5 studs zouden werken. David maakte de voet, ik het bovendeel, zodat we tijdens het bouwen niet in mekaars weg zouden zitten. Qua kleurcombo bleven we trouw aan het model: wit en tan. In de 9de minuut zetten we het aan elkaar en jureerden we mekaars deel om nog eventuele verbeteringen aan te brengen. Klaar.
°2 Met 10 uren bouwtijd in het vooruitzicht hadden we het gevoel dat we dit in twee keer zouden maken. De naaimachine vonden we een stevige uitdaging om te bouwen: door de asymmetrie en de overhang van 3/5 van het toestel moest het stevig worden, ruimte voor de technic overbrengingen én de verhaallijn voorzien. De technische overbrengingen zouden wat experiment vragen en dus maakte David een kladversie van het bovenste deel, op die manier verspilden we geen tijd in het zoeken naar de exacte steentjes en kon de eerste versie wat ruwer. Een motor integreren kwam even voorbij als een optie, maar door het plaatsgebrek binnenin wilden we vooral ruimte laten voor de minifigs. We spraken af de finale versie te bouwen in de laatste twee uren bouwtijd. De voet was mijn aandeel en dat maakte ik meteen in een afgewerkte versie. De lade in de voet zou het magazijn worden met David’s klossen. Bij het contact maakte ik een controlekamer, waar de arbeider een uiltje ligt te knappen. Vandaar uit startte de rode draad doorheen de hele fabriek en was ook de toon gezet voor de andere “Laurel en Hardy” verhaaltjes.
Voor de lift met de ketting haalde David de mosterd bij een jeugd-nostalgische set 8835 (ja, wij zijn zo oud). De werking van de lift is ook helemaal uit de uitzending geknipt en wordt nauwelijks vernoemd. Ze wordt bediend door de ronde knop aan de voorkant van onze naaimachine. Aan de buitenkant moest er ook aan esthetiek worden gedacht, zodat het toestel er niet saai zou uitzien. Al snel ontstond het idee van een doorlopende lijn en een logo van een fictief merk. Gezien mijn vrouw een naaiclub heeft met Femma, gaf ik onze machine de initialen S & Z: de naam van de club is Stekt en Zwygt (West-Vlaams voor het Nederlandse, ietwat dubbelzinnige, Naaien en Zwijgen). Die hele referentie is ook helemaal uit de uitzending geknipt, ondanks alle aandacht die er naar gegaan is.
Zodra het technische deel af was en naar believen werkte, bouwden we samen het bovenste deel af. Nu in een finale versie, zodat ook de letters en de lijn aan de buitenkant en de rode draad aan de binnenkant in één take mee werden gebouwd. In de laatste twee uur werden de grapjes binnenin samen afgewerkt. Ook het dak met het inklapbaar handvat was een samenwerking. In het laatste kwartier maakten we nog een snoer, maar gooiden dat idee ook weer weg, omdat we het niet goed genoeg vonden.
Nabeschouwing:
De eerste opdracht, de micro naaimachine vonden we een feest om te bouwen. 10 minuten is kort, ja, maar het houdt je wel scherp en brengt je als team super dicht bij mekaar. Op dat punt lees je bijna elkaars gedachten en het gaf een fijn gevoel dat ons dit goed afging. Naar mijn gevoel nog steeds de leukste opdracht van alle.
De macro twist op de naaimachine was een uitdaging; technisch en verhalend. En toch vonden we een manier om daar mee om te gaan. We waren toch blij dat we een moeilijk voorwerp van Björn en Corneel hadden gekregen, een bouwtechnische kluif en de bewegende delen waren een avontuur in het bouwproces. Tijdens het bouwen kwamen zowel Björn en Corneel als Jos en Martijn kijken en werd ons verhaal door beide (winnende) duo’s correct geïnterpreteerd. We krabden ons, spreekwoordelijk, weer in de haren toen de enige Lego-professional in de zaal de blinde minifig, de onhandige minifig en de NPU met de naald niet kon lezen. Dat dat aan onze omweg in het verhaal lag, klonk ons nog vreemder in de oren en we waren onverbloemd nieuwsgierig naar zijn take op een naaimachine. Maar verder weer geen duiding.
Soit, wij hadden genoten van de opdracht, trots op onze interpretatie, trots op onze bouw en als dit ons naar huis zond dan was dat met geheven hoofd.
Op naar de halve finale, in de overtuiging van onze creatieve kracht en het voornemen in de volgende opdracht een kinderlijk simpel verhaal te vertellen…
marcel
Legacy Member
Five-seveN zei:
qua arrogantie vond ik dat "samengestelde" koppel wel de kroon spannen. in de eerste aflevering een beige blok bouwen, kritiek krijgen dat er niet genoeg kleur in zit, en dan in de volgende opdracht dan maar een kakafonie van kleuren bouwen, om de brickmaster zijn ongelijk te bewijzen.
en daar dan van de eerste keer een plaatsje voor de gouden brick te voorzien, want het leek hun nogal logisch dat zij die gingen winnen.
blij dat die er als eerste uit lagen
Anal_Amoebe
Legacy Member
sneeuwzwart zei:Op Facebook schrijven "die baarden" ook altijd een stukje (zie hieronder) over hoe zij de aflevering hebben ervaren. Elke week worden ze ook iets kritischer op de brickmaster
"Tijdens het bouwen kwamen zowel Björn en Corneel als Jos en Martijn kijken en werd ons verhaal door beide (winnende) duo’s correct geïnterpreteerd. We krabden ons, spreekwoordelijk, weer in de haren toen de enige Lego-professional in de zaal de blinde minifig, de onhandige minifig en de NPU met de naald niet kon lezen"
LEGOMASTERS Aflevering 6. Micro macro: Nabeschouwing
De opdrachten
°1 Maak een microversie van een huishoudtoestel, in 10 minuten.
°2 Maak een macroversie van datzelfde huishoudtoestel. Creëer een doorsnede aan de achterkant en toon in een sprookje hoe het toestel werkt. We krijgen 10 uur de tijd.
De brainstorm
Op het concept sprookje + technische handleiding reden we meteen vast. We wisten ook helemaal niet hoe een naaimachine werkt. Dus gingen we verder “out of the box” denken. Gaandeweg tijdens het bouwen kreeg we van de productie te horen dat Brickmaster zich wat “ongelukkig” had uitgedrukt met “sprookje” en eigenlijk een verhaal werd bedoeld. Dit zit natuurlijk niet in de uitzending. Het verklaart de wilde verhaallijn van Jan & Lola’s eerste idee. We trokken de kaart van slapstick en wilden met humor uitleggen wat er allemaal fout kan lopen in een naaimachine. De rode draad was een inval tijdens het bouwen. Onze lat moest ook hoger en er zou met technic een lift in komen en de naald moest ook echt op en neer bewegen.
De Bouw
°1 Qua dimensies waren we het er meteen over eens dat we binnen 3 bij 5 studs zouden werken. David maakte de voet, ik het bovendeel, zodat we tijdens het bouwen niet in mekaars weg zouden zitten. Qua kleurcombo bleven we trouw aan het model: wit en tan. In de 9de minuut zetten we het aan elkaar en jureerden we mekaars deel om nog eventuele verbeteringen aan te brengen. Klaar.
°2 Met 10 uren bouwtijd in het vooruitzicht hadden we het gevoel dat we dit in twee keer zouden maken. De naaimachine vonden we een stevige uitdaging om te bouwen: door de asymmetrie en de overhang van 3/5 van het toestel moest het stevig worden, ruimte voor de technic overbrengingen én de verhaallijn voorzien. De technische overbrengingen zouden wat experiment vragen en dus maakte David een kladversie van het bovenste deel, op die manier verspilden we geen tijd in het zoeken naar de exacte steentjes en kon de eerste versie wat ruwer. Een motor integreren kwam even voorbij als een optie, maar door het plaatsgebrek binnenin wilden we vooral ruimte laten voor de minifigs. We spraken af de finale versie te bouwen in de laatste twee uren bouwtijd. De voet was mijn aandeel en dat maakte ik meteen in een afgewerkte versie. De lade in de voet zou het magazijn worden met David’s klossen. Bij het contact maakte ik een controlekamer, waar de arbeider een uiltje ligt te knappen. Vandaar uit startte de rode draad doorheen de hele fabriek en was ook de toon gezet voor de andere “Laurel en Hardy” verhaaltjes.
Voor de lift met de ketting haalde David de mosterd bij een jeugd-nostalgische set 8835 (ja, wij zijn zo oud). De werking van de lift is ook helemaal uit de uitzending geknipt en wordt nauwelijks vernoemd. Ze wordt bediend door de ronde knop aan de voorkant van onze naaimachine. Aan de buitenkant moest er ook aan esthetiek worden gedacht, zodat het toestel er niet saai zou uitzien. Al snel ontstond het idee van een doorlopende lijn en een logo van een fictief merk. Gezien mijn vrouw een naaiclub heeft met Femma, gaf ik onze machine de initialen S & Z: de naam van de club is Stekt en Zwygt (West-Vlaams voor het Nederlandse, ietwat dubbelzinnige, Naaien en Zwijgen). Die hele referentie is ook helemaal uit de uitzending geknipt, ondanks alle aandacht die er naar gegaan is.
Zodra het technische deel af was en naar believen werkte, bouwden we samen het bovenste deel af. Nu in een finale versie, zodat ook de letters en de lijn aan de buitenkant en de rode draad aan de binnenkant in één take mee werden gebouwd. In de laatste twee uur werden de grapjes binnenin samen afgewerkt. Ook het dak met het inklapbaar handvat was een samenwerking. In het laatste kwartier maakten we nog een snoer, maar gooiden dat idee ook weer weg, omdat we het niet goed genoeg vonden.
Nabeschouwing:
De eerste opdracht, de micro naaimachine vonden we een feest om te bouwen. 10 minuten is kort, ja, maar het houdt je wel scherp en brengt je als team super dicht bij mekaar. Op dat punt lees je bijna elkaars gedachten en het gaf een fijn gevoel dat ons dit goed afging. Naar mijn gevoel nog steeds de leukste opdracht van alle.
De macro twist op de naaimachine was een uitdaging; technisch en verhalend. En toch vonden we een manier om daar mee om te gaan. We waren toch blij dat we een moeilijk voorwerp van Björn en Corneel hadden gekregen, een bouwtechnische kluif en de bewegende delen waren een avontuur in het bouwproces. Tijdens het bouwen kwamen zowel Björn en Corneel als Jos en Martijn kijken en werd ons verhaal door beide (winnende) duo’s correct geïnterpreteerd. We krabden ons, spreekwoordelijk, weer in de haren toen de enige Lego-professional in de zaal de blinde minifig, de onhandige minifig en de NPU met de naald niet kon lezen. Dat dat aan onze omweg in het verhaal lag, klonk ons nog vreemder in de oren en we waren onverbloemd nieuwsgierig naar zijn take op een naaimachine. Maar verder weer geen duiding.
Soit, wij hadden genoten van de opdracht, trots op onze interpretatie, trots op onze bouw en als dit ons naar huis zond dan was dat met geheven hoofd.
Op naar de halve finale, in de overtuiging van onze creatieve kracht en het voornemen in de volgende opdracht een kinderlijk simpel verhaal te vertellen…
Zo zie je ook maar weer hoe hard er geknipt en gemanipuleerd kan worden in zogenaamde 'reality TV'. 100% zeker dat het Hollandse ex-koppel er al de ganse tijd in blijft omdat ze de meeste kans maken op breakdowns of conflicten, wat voor de makers betere TV is dan goed samenwerkende en 'saaie' duo's. Laten we eerlijk zijn, de brug gaf een duidelijke winnaar én verliezer, toen hadden ze er normaal gesproken uit gemoeten. Als het eender wie anders ware geweest, had er wel een eliminatie plaatsgevonden.
Ik had in David en Giovanni al van de eerste aflevering de potentiële winnaars gezien, maar die zogenaamde brickmaster ziet dat duidelijk anders. Lijkt wel alsof hij al een tijdje een excuus aan't zoeken is om ze eruit te flikkeren maar dat ze altijd té goeie dingen blijven afleveren en anderen altijd duidelijk mindere.
Vooroordelen van de brickmaster in acht genomen, lijken Bjorn en Corneel mij nu de meeste kans te maken voor de eindwinst, en dat zou zeker niet onverdiend zijn...
Merlin
Legacy Member
Vaak is het bij zo'n soort programma's dat wie het meest groeit in de competitie, de strijd ook winnend zal afsluiten. David en Giovanni zijn vanaf de eerste proef al duidelijk één van de beste, terwijl Bjeurn en Corneel en Jos en Martijn veel potentie vertonen en buiten de lijntjes durven kleuren. Daarom denk ik dat de winst sowieso naar een van die twee koppels gaat. Wat Jos en Martijn met die radio hebben gedaan, was wel echt heel straf en als verhaal perfect te verkopen.
Shellshock2
Legacy Member
Ook rekening houden met het feit dat het een coproductie is met Nederland. Als je de voorbije aflevering Jan en Lola laat afvallen houd je nog maar één Nederlands duo over. Zou voor Nederlandse kijkers minder interessant zijn.
Verstuurd vanaf mijn moto g(6) plus met Tapatalk
Verstuurd vanaf mijn moto g(6) plus met Tapatalk
Morningtide
Legacy Member
De uitslag was niet erg verrasend. Prehistorie en Industriële revolutie waren beter uitegewerkt dan middeleeuwen en toekomst, die een paar cruciale fouten hebben gemaakt. Ik had eigenlijk wel verwacht dat de prehistorie zou winnen vanwege die geanimeerde dino en de verschillende gedetailleerde dino's en planten samen met dat landschap, maar de winnaars zijn ook verdiend.
Five-seveN
Legacy Member
De baarden terecht naar huis. Al was dat ander Belgisch duo ook niet veel soeps. Je kan spreken over een tactische keuze van de productie om een bepaalde aflevering niemand eruit te halen, maar nu waren de Hollanders bakken beter. En de halve finale is geen katte pis. Een bruin lanceerplatform met een raket op zeewier? Is dat het meest spannende exciting scenario dat je kan bedenken? 7 uur werken aan een ton-draak met vlakke platen van vleugels die uit een veel te klein bergje komt? En de minifig gestolen baby draak had niet eens dezelfde kleur zodat het verhaal onduidelijk was? Damn ze hadden 16u.
En David en Giovanni... my 2 cents. In my opinion zijn die te volwassen met Lego bezig. Paar opdrachten van “je ideale droom appartement” bijvoorbeeld waar ze hun vrouw aan de haard bouwen en hun kindje in de tuin. Tjah. Ook hun “hartaanval” was zo iets. Die naaimachine net hetzelfde, wat interesseert een kind die rode draad. En dan deze aflevering, een geelgroene raket die vliegt op zeewier, met een zeewier restaurant? Hoe saai kan iets zijn. Hoeveel aandacht trekt zoiets op een Lego beurs?
Lego is toch bedoeld om een soort universele kinderachtige sprookjes fantasiewereld in af te beelden, beetje Disney, Suske en Wiske, beetje relativering... enfin ik weet het niet maar dat aspect miste ik echt bij hun.
En David en Giovanni... my 2 cents. In my opinion zijn die te volwassen met Lego bezig. Paar opdrachten van “je ideale droom appartement” bijvoorbeeld waar ze hun vrouw aan de haard bouwen en hun kindje in de tuin. Tjah. Ook hun “hartaanval” was zo iets. Die naaimachine net hetzelfde, wat interesseert een kind die rode draad. En dan deze aflevering, een geelgroene raket die vliegt op zeewier, met een zeewier restaurant? Hoe saai kan iets zijn. Hoeveel aandacht trekt zoiets op een Lego beurs?
Lego is toch bedoeld om een soort universele kinderachtige sprookjes fantasiewereld in af te beelden, beetje Disney, Suske en Wiske, beetje relativering... enfin ik weet het niet maar dat aspect miste ik echt bij hun.
lammeken
Legacy Member
Five-seveN zei:
Ik ga akkoord over welke deelnemers er doorgaan en welke er afvallen.
Moet een moeilijke keuze geweest zijn, waren allemaal best indrukwekkende bouwwerken en niet zo simpel als het lijkt.
En de tijd dat lego enkel voor kindjes was ligt al ver achter ons.
Ik bezoek soms eens zo een beurs en wat je daar ziet is vrij vaak zelfs geen fantasie of kleurrijke kindjeslego .
Zeer veel realistische bouwwerken en de bezoekers zijn ook niet enkel kinderen.
Five-seveN
Legacy Member
lammeken zei:
Ik zeg niet dat lego voor kindjes is he. Ik heb zelf ook al meerdere lego beurzen bezocht.
Maar de fantasie die gebruikt wordt bij het bouwen van lego is imo wel "het kind" in de mens dat naar boven gehaald wordt.
En daarom voel ik meestal totaal geen klik bij hun fantasy builds zoals die zeewierraket of die "hartaanval" of die "rode draad".
marcel
Legacy Member
maar nu waren ze bij de betere
bvb die commentaar over die draak: dat was terecht he. dat duo had verschillende opdrachten gewonnen, maar om in de finale te komen was die draak gewoon niet genoeg afgewerkt, alsof ze erop rekenden dat ze door die vorige afleveringen al met een half been in de finale stonden
dat toekomst ding was idd gewoon vrij saai. met toekomst kon je eigenlijk alle kanten op, dus dit was een beetje meh.
bvb die commentaar over die draak: dat was terecht he. dat duo had verschillende opdrachten gewonnen, maar om in de finale te komen was die draak gewoon niet genoeg afgewerkt, alsof ze erop rekenden dat ze door die vorige afleveringen al met een half been in de finale stonden
dat toekomst ding was idd gewoon vrij saai. met toekomst kon je eigenlijk alle kanten op, dus dit was een beetje meh.
MiniJeffrey
Legacy Member
Ik zit een aflevering achter, dus kan nog niet oordelen over halve finale.
De aflevering daarvoor: er wordt toch vaak met twee maten en gewichten gewerkt. Dat homokoppel kreeg een megamoeilijk voorwerp om de buitenkant gelijkend te maken, megaveel ronde vormen. Ze worden daar dan megahard op afgerekend terwijl anderen met een radio met overal rechte hoeken complimenten krijgen dat je kan zien dat het een radio is.... komaan hé...
Die Brickmaster die ook het verhaal van de naaimachine niet snapt, ik vond het net geniaal gevonden. Die blender en zelfs het foto-toestel vond ik maar meh. Brickmaster heeft duidelijk zijn favorietjes vind ik.
De aflevering daarvoor: er wordt toch vaak met twee maten en gewichten gewerkt. Dat homokoppel kreeg een megamoeilijk voorwerp om de buitenkant gelijkend te maken, megaveel ronde vormen. Ze worden daar dan megahard op afgerekend terwijl anderen met een radio met overal rechte hoeken complimenten krijgen dat je kan zien dat het een radio is.... komaan hé...
Die Brickmaster die ook het verhaal van de naaimachine niet snapt, ik vond het net geniaal gevonden. Die blender en zelfs het foto-toestel vond ik maar meh. Brickmaster heeft duidelijk zijn favorietjes vind ik.
vishnusixclix
Legacy Member
Brickmaster is de enige pro, dus die heeft imo wel recht van spreken. Ongetwijfeld zit hij ook samen met een groepje programmamakers.
Desalniettemin elke keer naar mijn gevoel een terechte afvaller. Ook nu weer. Ik zag het idee van Jan en Lola en ik liep er niet voor warm, maar dan die huisjes, de sfeer, de fabriek. Ja dat was helemaal af. Ik voelde de sfeer ervan tot in de huiskamer komen en ik heb het ding nog geeneens in het echt mogen aanschouwen. Idem met de dino's. Spijtig van de jongens met het kasteel maar die draak was ferm onder hun standaard. Wat die daarvoor al hebben kunnen verwezelijken verbleekt met die draak. Spijtig, want ik vond het tafereel van het kasteel en alles errond prachtig.
Dat van de toekomst, daar komt dan je verbeelding normaal naar boven. Maar ik zag het niet. Ik zou iets bedacht hebben zoals in de Lego film met het "spaceship?" figuurtje. Maar bon. Zeewier en die lelijke kleur. Nee, ook met hun eigen idee kon je zoveel mooiere dingen maken. Desnoods geïnspireerd op een sfeervolle film zoals Oblivion.
Desalniettemin elke keer naar mijn gevoel een terechte afvaller. Ook nu weer. Ik zag het idee van Jan en Lola en ik liep er niet voor warm, maar dan die huisjes, de sfeer, de fabriek. Ja dat was helemaal af. Ik voelde de sfeer ervan tot in de huiskamer komen en ik heb het ding nog geeneens in het echt mogen aanschouwen. Idem met de dino's. Spijtig van de jongens met het kasteel maar die draak was ferm onder hun standaard. Wat die daarvoor al hebben kunnen verwezelijken verbleekt met die draak. Spijtig, want ik vond het tafereel van het kasteel en alles errond prachtig.
Dat van de toekomst, daar komt dan je verbeelding normaal naar boven. Maar ik zag het niet. Ik zou iets bedacht hebben zoals in de Lego film met het "spaceship?" figuurtje. Maar bon. Zeewier en die lelijke kleur. Nee, ook met hun eigen idee kon je zoveel mooiere dingen maken. Desnoods geïnspireerd op een sfeervolle film zoals Oblivion.
Anal_Amoebe
Legacy Member
Als ik één ding geleerd heb na een volledig seizoen Amerikaanse Lego Masters en alle BE/NL afleveringen tot nu toe is dat degene met een ruimteschip of iets futuristisch ALTIJD zal afvallen. Deze aflevering was geen uitzondering. I called it. Vlak na de trekking van de tijdsdelen zei ik: "David en Giovanni gaan er uit."
Dit was exact het soort opdracht voor Jan en Lola: Goed gemaakte gebouwen met daartussen allemaal kleine scenes.
Dit was exact het soort opdracht voor Jan en Lola: Goed gemaakte gebouwen met daartussen allemaal kleine scenes.
Big6230
Legacy Member
Versta me niet verkeerd, David en Giovanni zijn er op basis van de laatste aflevering terecht uit. Maar, ik zou wel op een andere manier gaan punten geven of elimineren.
De legomaster is voor mij iemand die er allround het hele seizoen bovenuit steekt.
Wat ik wil zeggen is dat ik David en Giovanni vb. veel hoger inschat allround dan vb. Jan en Lola.
Ze moesten eigenlijk met een totaalklassement met punten werken, en dan telkens de laatste elimineren.
De legomaster is voor mij iemand die er allround het hele seizoen bovenuit steekt.
Wat ik wil zeggen is dat ik David en Giovanni vb. veel hoger inschat allround dan vb. Jan en Lola.
Ze moesten eigenlijk met een totaalklassement met punten werken, en dan telkens de laatste elimineren.
Five-seveN
Legacy Member
Niet vergeten Jan en Lola hebben 2 afleveringen gewonnen. Hoeveel afleveringen hebben David en Giovanni gewonnen?Big6230 zei:
Een totaal competitie (eventueel zelfs zonder afvallers) heeft voordelen maar ook nadelen. Anders was het nu ook niet spannend meer want dat Belgisch duo heeft 3x op rij gewonnen en minstens 1x 2de, dat krijgt niemand meer ingehaald in een competitie van 8 afleveringen.
Wilcao
Legacy Member
Op basis van gisteren waren de afvallers zeker terecht, maar ik vind het wel vreemd dat Jan en Lola hun verhaal mochten uitleggen en daardoor alles duidelijk werd, terwijl met het naaimachine de Brickmaster het zelf het moest zien. Er zit soms geen lijn in. Althans zo lijkt het.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.