Watchmen (2009)
Een film geregisseerd door de talentrijke nieuwkomer Zack Snyder, die de meeste al wel kennen van onder andere het men in tights spektakel '300' en de redelijk goed gelukte remake van het schitterende 'Dawn of the Dead'. Dat laatste speelt vooral in zijn voordeel aangezien het origineel één der beste (zombie)films ooit is en remakes meestal slappe aftreksels zijn in vergelijking doch Snyder heeft een zeker grafisch talent ter beschikking waardoor zijn versie alleenstaand vrijwel deftig kan genoemd worden. 300 was zijn eerste comicbookverfilming, de comic zelf bezit niet veel diepgang maar het beeldwerk door Frank Miller (Sin City film/comic) is toch wel de moeite waard en Snyder heeft dit perfect overgezet op pelicule. Nu Watchmen is een volledig ander verhaal, geschreven door de almachtige Alan Moore (V for Vendetta, From Hell), een graphic novel bestemd voor volwassen mensen only. Voor vele mensen was dit meesterwerk onverfilmbaar, dit gebeurt met elk werk dat ietwat diepgang bevat, waaronder Terry Gilliam (12 Monkeys, Fear and Loathing in Las Vegas). Andere regisseurs die het project in handen kregen waren Darren Aronofsky (Pi, The Fountain) en Paul Greengrass (The Bourne Supremacy, The Bourne Ultimatum) toch wel drie vrij capabele regisseurs waarvan ik ieders versie wel zou zien. Is het mission accomplished voor Zack Snyder? Toch wel ja.
De transitie van de Watchmen comic naar film is een zeer grote opgave, moest het werk geschreven zijn in boekvorm zou men een boek hebben met de inhoud, diepgang en de grootte van twee Thomas Pynchon (Gravity's Rainbow, één van die 'onverfilmbare' werken) boeken daarom ook dat er veel werd weggelaten uit de film en dat de film toch nog een speelduur heeft van 162min (theatrical) en 186min (DC), verscheidene delen zijn toch nog verfilmd zoals Under the Hood (38min) en Tales of the Black Freighter (26min) aangezien deze delen toch een grote invloed hebben in de comic over het algemeen, vooral Tales of the Black Freighter die misschien nog in de Ultimate Edition versie van de film komt. Alsook het einde heeft men drastisch gewijzigd, toch heeft men er een zekere logica op nagehouden maar daarover later meer.
Over het beeld kan men niet discussiëren, Zack Snyder laat alweer zien wat hij kan met het medium film, kommaneukers kunnen zich misschien nog wel heethoofdig maken met de vele slow motion scènes maar deze zien er gelikt uit.
Het verhaal zelf behandelt een aantal 'super'helden, normale mensen in een kostuum die 's nachts de straten proberen veiliger te maken (à la Batman) tot Doc Manhattan op het toneel verschijnt, een normale mens die door één of ander experiment verandert wordt in een soort halfgod. Sindsdien is de wereld niet meer hetzelfde, de jaren 80 in het boek/film zijn niet meer gelijkaardig met onze geschiedenis. In Vietnam lostte Manhattan het probleem snel op en Nixon werd driemaal tot president herkozen om maar een paar voorbeelden te noemen. De scène van de oorsprong van Doc Manhattan is een briljant stuk in het boek en de film, in het boek vooral door de tekst en in de film door het beeld en de muziek (Prophecies en Pruit Igoe door Philip Glass, muziek die eerder al wat awards won door de film Koyaanisqatsi) deze combinatie geeft je kippenvel. De andere muziek in de film is ook goed gekozen, Jimi Hendrix, Bob Dylan en een zeer toepasselijk Mozart stukje.
Verder over het verhaal, één van deze helden, de psychopathische The Comedian, wordt vermoord en een andere, de psychopathische en zeer gewelddadige Rorschach, ziet hier direct een conspiratie in tegen helden in het algemeen. Het verhaal handelt dus over deze conspiratie, die uiteindelijk blijkt te kloppen al is het een conspiratie voor de hele mensheid. De film is geslaagd en gelaagd maar niet zo gelaagd als de comic waarin de literaire beïnvloeding zeer goed tot uiting komt, ondere andere Nietzsche, J.W. Dunne, Plato, William S. Burroughs, Rudyard Kipling. Het einde verschilt aanzienlijk van het boek, in het boek is er op het einde geen vijand en heerst er vrede, in de film is er een ersatz vijand maar verkrijgt men ook vrede.
De acteerprestaties zijn redelijk tot goed, veel niet zo bekende acteurs die toch schitteren in hun rol zoals Jackie Earle Haley als Rorschach, die waarschijnlijk wel wat meer filmrollen krijgt aangeboden in de toekomst, en Billy Crudup als de bijna emotieloze Doc Manhattan.
Ik snap wel dat vele mensen deze film niet goed zullen vinden, ze kunnen het misschien nog begrijpen maar ze kunnen het gewoon niet waarderen. Uiteraard zullen er ook wel zijn die het totaal niet begrijpen en een brainloze actiefilm dachten te zien.
Conclusie: Zack Snyder is een regisseur om naar uit te zien.