Lost in Translation
Mooie film over 2 mensen die elkaar ontmoeten in hartje Toykio, elk met een gevoel van achtergelatenheid, eenzaamheid en samen plezier trachten te maken hoewel ze elk niet ontsnappen aan de eenzaamheid.
Kvond de film wat traagjes op gang komen, hij steeg niet echt naar een climax toe maar dat doet er niet echt afbreuk aan. Bill Murray is werkelijk ideaal gecast als "big moviestar" in een vreemd land, net op de rand van een mid-life crisis en een gevoel van eenzaamheid en carefreeness achterlaat. Zijn conversaties met zijn vrouw over de telefoon laten voelen dat op het thuisfront ook niet alles in orde is, wat er juist aan de hand is blijft echter in het ongewisse. Scarlet, zowat de achtergelaten vrouw van een bekende fotograaf die steeds in de weer is voor zijn werk, kampt met vragen over hun relatie en dat alles versterkt door de vreemde stad.
Het mooie aan de film is dat de conversaties tussen Scarlet en Bill eenvoudig blijven, down-to-earth, geen van beiden praat over wat er juist met hen aan de hand is maar beiden voelen ze wel dat er iets niet ok is.
De uitstapjes die ze dan samen maken om de slapeloosheid te ontvluchten zijn in mooi contrast met de eenzame Scarlet en Bill wanneer ze elk op hun hotelkamer de dag laten voortschrijden. De film is tamelijk schaars aan gesproken woorden, veel meer wordt getoond aan de hand van beelden, gelaatsuitdrukkingen van beide personnages.
De film gaat eigenlijk over zo weinig, heel eenvoudige herkenbare dingen, maar gebracht op een aangename warme down-to-earth manier.
Zeker en vast een aanrader.