Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Oldskooler zei:En toch ook, die films zijn een aanklacht op waargebeurde feiten, het zijn goedkope horrorfilms, terwijl ze de waarheid proberen te tonen.
Anal_Amoebe zei:Amai nog ni... Celine Dion, Whitney Houston en de Pfaffs...
Mista Molla zei:Domino
Weet iemand trouwens of die een speciale term heeft? (Hoofdzakelijk gebruik van geel/wit/groen/rood ; veel snelle cuts na elkaar enz...)

grungywout zei:Ja, "hoofdpijnopwekkende chaos" zou een term zijn die het perfect omschrijft.
Scott gaat altijd totaal overboord met zijn editing maar dit was toch wel echt teveel van het goede. 10 seconde domino had meer cuts dan een gemiddelde videoclip en die kleuren saturatie deed gewoon uw avondeten terug naar boven komen. Domino had nog best wel ok kunnen zijn maar die totaal hysterische editing die de hele film blijft aanhouden is er gewoon teveel aan.
Oldskooler zei:Japan ontkent nog altijd hun oorlogsmisdaden tegen de chinezen in wo2, en de chinezen zijn er alles behalve blij mee.
Cunt2 zei:Nah, de Japanners wete goe genoeg wa er toen gebeurd is ze wille da ni ontkenne, ze wille gewoon zwijge over de fouten die ze hebbe gemaakt int verleden.
Fucking negationisme. ‘Nine eleven’ heeft ook Japan niet onberoerd gelaten. In de strategie van absolute wereldoverheersing van de neoconservatieve ploeg rond de Amerikaanse president George W. Bush speelt Japan een belangrijke rol. Japan, de oude fascistisch-militaristische mogendheid in Azië, is een belangrijke schakel in het Amerikaanse streven om de ontwakende Chinese reus aan de ketting te leggen. Ook in Japan mag het zwarte verleden zonder meer worden verdoezeld. Onlangs brak er in China een storm van protest los tegen het Japanse revisionisme. Aanleiding was de publicatie van acht nieuwe schoolboeken in Japan, waarin het eigen oorlogsverleden zo niet ontkend, dan toch flink vergoelijkt wordt. De Japanse bezetting van China (eind de jaren dertig tot de capitulatie van de Japanse keizer in 1945) kostte aan 30 miljoen Chinezen het leven. In de nieuwe schoolboeken werd bijzonder luchthartig geschreven over de slachtingen in Nanking. De keizerlijk legers waren in december 1937 deze stad binnengetrokken en zouden er wekenlang een gruwelijke slachting aanrichting onder de burgerbevolking. Balans: 300.000 doden.
Nagenoeg eenstemmig werden de protesten in China in de westerse media afgedaan als een gevaarlijke opstoot van Chinees nationalisme. Niet het verfoeilijke Japanse negationisme, de ontkenning van het gore fascistisch-militaristische oorlogsverleden van het keizerrijk in Tokio werd in de commentaren op de korrel genomen, wel het Chinese nationalisme. Sinds de communistische partij niet langer communistisch is, is ze voornamelijk Chinees en nationalistisch. Het Chinese nationalisme is springlevend, wat niet wegneemt dat de Chinese overheid zelf bijzonder verveeld zat met het anti-Japanse protest, dat voornamelijk door scholieren en studenten werd gedragen. De regering in Beijing legde anti-Japanse websites aan banden en verbood eind april uiteindelijk alle anti-Japanse demonstraties.
Bron: http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=1035
Een andere zaak die de Sino-Japanse relaties vertroebelen is de schoolboekenkwestie. In een aantal door de Japanse regering goedgekeurde schoolboeken staan er teksten die volgens China onaanvaardbaar zijn. De massamoord in Nanking zou gebagatelliseerd zijn tot een klein incident. De Chinese vrouwen die door het Japanse leger als seksslavinnen gebruikt werden, zouden het eufemistische etiket gezelschapsmeisjes hebben gekregen. Deze en nog andere uitspraken is volgens China een Japanse ontkenning van de wreedheden en oorlogsmisdaden begaan door het Japanse leger tegen de Chinezen. Hoe de Japanse weigering om de teksten aan te passen te rijmen valt met de eerder vernoemde Japanse politieke voorzichtigheid is moeilijk te verklaren. Daar de nieuwste Japanse premier evenals zijn voorganger Koizumi een nationalist is zal deze tendens zich waarschijnlijk verder zetten. Deze kwestie zal de wereld en dan vooral China tonen hoever Abe’s pragmatisme nu effectief gaat. Deze hele schoolboekenkwestie is waarschijnlijk ook een symptoom van de dieperliggende en minder openlijke spanningen tussen Japan en China.
Bron: http://japanologie.arts.kuleuven.be/society/index.php/Japan_&_China
Excuses ervoor, maar dat moest er even uit.Vond em ook ni slecht, beetje onverwachte wendingen en spannend op het einde, alleen soms een beetje onrealistisch, maarja, wat wil jegentille zei:Assault on Precinct 13. Vond het niet slecht, met momenten onverwachte wendingen in het verhaal. Leuk filmpje tussen de examens door![]()
