In de categorie 'Bijbenen in het bekijken van films die iedereen al schijnt gezien te hebben maar mezelf nog niet' vanavond The Fifth Element. Luc Besson steekt hierachter en ik moet bekennen dat hij niet de ultieme hemel is, maar dat ik zijn werkjes wel kan appreciëren. Verder was ik bewust van de connectie met het leuke spel BeamBreakers, een racer in de aardse wereld van deze film.
Awoert, weer een begin waarin mystiek meteen naar het oude Egypte doet teruggrijpen. Het is goed geweest, vind een andere plaats waar ge mysterieus wilt gaan doen. Kamsjatka ofzo, whatever maar niet in een oud gebouw in het oude Egypte, NIET! Gelukkig blijven we daar niet te lang en knalt er een interplanetair spektakel los. Kitsch van de bovenste plank, maar genietbaar. Het vijfde element wordt gevonden en omgetoverd tot Leeloo (hoera voor technologie in 2214!). Op de proppen komen de klassieke slechterikken en het 'vind de schat!'-principe. Die twee zaken verbinden zich onlosmakelijk van een bepaald einde, dus dat zag ge ook al van mijlenver (62 in dit geval) aankomen.
Willis is wederom zo koel als mijn Zanker in de berging (Ok, ik heb een Friac maar ik zou mijn ziel verkopen om een grote Zanker binnen te halen). Hij doet niets speciaals, integendeel, hij doet gewoon wat hij altijd doet. IJskoude blik, trekker overhalen, oneliner, nog wat blikken, bommetje gooien, wereld redden en afsluiten met een beuksessie in een soort ijzeren long. Jovovich overtreft de geilheid van Resident Evil niet (heeft die nu in geen enkele film ooit een BH aan?), maar als redhead komt ze er wel mee weg. Het vreemde taaltje rolde vlot over haar tong en voor de rest vult ze het flashy beeldmateriaal mooi aan. Oldman krijgt te weinig screentime en kon mij daarom niet geheel overtuigen. De slechtheid druipt wel van zijn kapsel af (wat was die bruine vloeistof dat van zijn gezicht lekte?) maar het had strakker gekund. Maar de verrassing is Chris Tucker! Na een haatreputatie te hebben opgebouwd in de Rush Hours (pygmies, 10/08 arriveert nummer 3!) en Money talks, kon hij mij eindelijk laten lachen. En echt lachen, ik vond het schitterend gedaan. Zowel zijn kostuums als gedrag, heerlijk!
Tucker sloot ook het beste aan bij de cartooneske stijl van de film. Kleuren blijven in de toekomst duidelijk in. Gedurende de film worden er wel enkele leuke ideëen tentoongespreid (ik kan me niet meteen iets concreet herinneren maar tijdens de film heb ik toch gedacht: 'goed gevonden, vrienden!'). Anderzijds heb ik helemaal geen ervaring met dit soort scifi-films, dus of het al dan niet gepikt is, laat ik in het midden. De regie had nog wat strakker gemogen want al heb ik mij geen seconde verveeld (het einde vorderde wel wat traag), het had nog opgepompter gekunnen. De cgi is goed voor de tijd van productie, maar de beeldkwaliteit vind ik dan wel heel belabberd. Het lijkt alsof ik een afgebleekte versie op DVD had. Alhoewel de kleuren wel scherp overkomen, is het totaalbeeld toch aan de vale kant.
Ik heb spijt dat ik 10 jaar na datum hem pas zie want deze zal nog ettelijke keren in mijn tray verdwijnen. Green? Supergreen! Dikke aanrader!
wil ter mij da keer iemand uitleggen?
