The Haunting - 9/10 (Robert Wise, 1963)
Heel erg leuke verrassing, deze film. Ik had er veel over gehoord en het verhaal sprak me ook erg aan, maar toch had ik m'n twijfels of ik de film effectief wel goed zou vinden. Vanaf halverwege de inleiding was ik al volledig verkocht; alles wordt zo spooky en mystrerieus verteld waardoor de beelden die je te zien krijgt je sowieso blijven naspoken. Het is duidelijk dat Wise erg goed heeft gekeken naar The Spiral Staircase van Robert Siodmak voor het in beeld brengen van het angstaanjagende huis waar je in een mum van tijd in verloren zou kunnen lopen, ook al is alles erbinnen erg herkenbaar. De interieur-ontwerpen zijn geweldig en doen sterk terugdenken aan de eeuwenoude gotische horror verhalen, die in de jaren '40 en '50 al een soort revival kenden, met films als Rebecca, Caught en Gaslight. Maar hier wordt de stijl in een volledig nieuw licht bekeken aangezien die overgaat tot horror in z'n puurste vorm. Een oud huis met een sinister en luguber verleden, wordt tijdelijk bewoond door een groep mensen om een eventuele link met het paranormale te verklaren. Doorheen de film wordt er steeds gehint naar een aanwezigheid van onverklaarbare aard, maar een echte verklaring voor wat er allemaal gebeurt wordt niet zomaar gegeven. Ik heb het eerder al kort over de beelden gehad in de film, maar toch nog even benadrukken hoe goed de cinematografie wel is in The Haunting. Er wordt ingenieus gewerkt met korte lenzen, waardoor de sets een geweldige diepte krijgen en je rondingen krijgt aan de rand van het frame, wat bijdraagt aan de mysterieuze sfeer van de film. Erg geode shit en in zekere zin ook wel een sort voorloper op The Shining.