Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (17)

Hitokiri (aka Techu!)
Het Jidai Geki genre kent de heilige drievuldigheid: Toshiro Mifune, Tatsuya Nakadai & Shintaro Katsu. Over hun dramatisch acteervermogen kunnen we discussieren wie de sterkste is maar Shintaro Katsu zijn chanbara choreografie ligt stukken hoger dan die van zijn collega's. In deze film zien we Katsu in één van zijn beste non-zatoichi rollen als de legendarische assassin Izo Okada in het verhaal van de Tosa clan vs het shogunaat. Nakadai vertolkt de rol van de gevreesde leider van de Tosa clan. De film kent verschillende kippevel momenten en in mijn ogen moet Nakadai onderdoen aan het brilliante acteerwerk van Katsu. Shintaro Katsu rules big time.

Children of Men (2006)

Had hem vroeger al eens eerder gezien, maar was er veel van vergeten.
En ik kan zeggen dat deze film echt akelig realistisch overkomt. Af en toe waren er wel wat plotgaten, maar de film is zo beklijvend en goed gefilmd (hier wordt de handycam wél goed gebruikt) dat je dat gemakkelijk door de vingers ziet. Ook Clive Owen toont hier weer wat hij kan.

8/10

Kekkeuh66 zei:

Mjah, wat ik bedoelde was, persoonlijk vond ik deze film niet echt goed. En ja dan weet ik dat je gaat zeggen"Ik denk niet dat hij de film echt doorhad en daarom gewoon zegt dat hij niet goed is".

Ik had inderdaad nog enkele vragen, maar dit zijn er geen van significant belang voor het totaalbeeld.

Mijn verwoording in mijn vorige post was misschien wat direct en totaal anders bedoeld. Ik kan bij deze film perfect aannemen dat er heel veel mensen na 1, 2 of 3 keer deze gezien te hebben en 'm doorhebben, ze gaan zeggen van "wow, mooi stukje van Richard Kelly". En op zich heb ik zeker bewondering voor de gedachtengang van deze toen 26-jarige regisseur (correct me if i'm wrong). Enkel had ik op het einde toch niet dat gevoel van ok, zalige film.

Mijn beoordeling van 5,5 was meteen na de film en na meer te laten bezinken misschien ook wel onterecht en unfair t.o.v. de film zelf. Dit mag wat meer zijn maar ik denk dat ik die score ga houden voor als ik hem een tweede keer heb bekeken.

voorlopig mijn conclusie waar ik dan ook niemand zijn mening of kritiek op deze film mee wil neerhalen: Cava film voor mij maar niet de 'wow' die ik aanvankelijk verwacht had.

Misschien dat ik mijn mening nog wel is gedetailleerder zal onderbouwen dan dit, maar als je dingen leest zoals wow super, geniaal, beste film ooit... dan kon ik die mening toch niet echt delen.

en no offense aan alle mensen voor wie dit wel de beste film ooit was

Klik om te vergroten...

Ik weet wel dat je het zo bedoelde hoor. Maar ik kon het niet laten om te spotten met uw woordkeuze.

Anyway, ik herinner mij nog de eerste keer ik Donnie Darko bekeek. Ik begreep het ook niet helemaal hoor, maar ik kon de sfeer en het personage Donnie wel enorm goed smaken. Sommige individuele scènes op zich vond ik dan ook zo fijn om naar te kijken. Zoals de manier waarop Donnie in discussie gaat over de smurfen ( YouTube - Donnie Darko - Smurfette ). Hilarisch toch? En die muziek ( YouTube - Donnie Darko 'Liquid Spear Waltz' Tribute )

Vind Donnie Darko zelf wel wat overrated, maar het is nog steeds een erg goede film imo. En ja, het acteren is soms heel erg zwak, maar dat voegt wel heel wat toe aan de cheese van de film, en die is heel erg belangrijk voor de algemene sfeer.
Vol met interessante personages, enkele erg mooie beelden en een echte headscratcher van een verhaal. Voor mij meer dan geslaagd, maar daarom niet het meesterwerk waartoe die maar al te vaak wordt uitgeroepen.

Saving Private Ryan nog eens opgelegd.
Prachtige film, prachtige cast etc, heeft geen verdere uitleg nodig denk ik.

River Of No Return – 6.5/10 (Otto Preminger, 1954)

Dit was, net zoals ik verwachtte, gewoon een leukle film. Een heel avontuurlijke western waar Robert Mitchum, Marilyn Monroe en een klein bazeke met een vlotje een wilde rivier afvaren. Veel meer dan de prachtige verschijning van Monroe (die zichzelf hier soms zelfs overtreft) en de heerlijke stem van Robert Mitchum verwachtte ik niet, en maar goed ook, want voor de rest is de film maar zwakjes. Ik hoop van harte dat de andere films van Otto Preminger (Laura en Anatomy Of A Murder, bv) echt pakken beter zullen blijken dan deze.

Gertrud – 7.5/10 (Carl Theodore Dreyer, 1964)

De eerste film van Dreyer die ik zag, en zoals ik had verwacht was het een serieuze uitdaging. Niet alleen om wakker te blijven gedurende de hele film, want het moet gezegd zijn dat Gertrud echt waar fucking saai is. Maar ook was het niet al te gemakkelijk om te begrijpen waarom exact deze film gemaakt is geweest. Gedurende het eerste half uur begreep ik echt totaal niet waar Dreyer naartoe wou met dit heel erg bleke en trage melodrama. Het verhaal zelf gaat over een vrouw die zowat heen en weer wordt geslingerd tussen drie mannen die haar als vrouw/minnares willen. Zij zelf kan van geen van de drie de liefde aanvaarden. Maar naarmate het verhaal vorderde werd de film zelf ook mooier en mooier, ondanks het feit dat die ongeveer enkel bestond uit statische takes van meerdere minuten. Maar zelfs dit is zeer indrukwekkend gedaan en sommige frames die Dreyer hier construeert zijn echt prachtig: de shots van een getilte spiegel met aan weerszijden een brandend kaarsje waren prachtig.

Thieves Like Us – 6.5/10 (Robert Altman, 1974)

Ik kan niet zeggen dat di teen slechte film is, want dat is hij niet, maar toch verwachtte ik wel pakken meer van een Altman film uit de jaren ’70. Het verhaal is er een erg typische. In de tijd van de Grote Depressie loopt er een bende van drie bank overvallers rond, en wanneer ze alledrie een andere richtin op gaan, wordt er een van verliefd op een mesje en begint er een outlaw couple-situatie. Dit lijkt een film die al erg vaak gemaakt is geweest (zoals Bonnie And Clyde of Badlands), maar we mogen niet vergeten dat het een film van Robert Altman is en hij zou deze nooit hebben gemaakt moest die hetzelfde zijn als wat men gewoon was van dit soort films. De focus in Thieves Like Us ligt eigenlijk niet zozeer op de liefde tussen beiden, maar eigenlijk meer op de manier waarop ze allebei staan tegenover hun situatie; de man wat meer nonchalant en de vrouw al wat meer bezorgd. Dit was wel duidelijk, maar toch was het niet al te meesterlijk in beeld gebracht. Ook het eerste deel van de film, voor de romance begint te bloeien, was een klein beetje rommelig. Dit is erg jammer, want de film begon al erg goed, met een knaller van een openingshot; een minutenlang durende pan. Die toonde met een zeker meesterschap de ontsnapping van de gevangenen, maar enkele minuten daarna was die visuele indruk al helemaal weg en de typische Altman framings waren net niet mooi genoeg om verdere indruk te behouden.

the devils chair

6,5/10

buh

Dr. No: de eerste Bond-film eindelijk eens gezien en vond hem goed meevallen. Het is wat aanpassen uiteraard (had enkel nog maar de jaren '90 Bond-films gezien) wat betreft gadgets en de weinige actiescènes.
Voor de rest speelt Connery het vrij goed en heeft de film wel een goed tempo.

The Lion King

Nog maar eens, puur jeugdsentiment en dit blijft toch een pareltje van Disney. Humor, een traan, levenslessen, allemaal in een goed anderhalf uur durende tekenfilm. Schitterend.

Wall Street

9/10

The Untouchables

9/10

Can't beat the classics.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Ik heb de indruk dat ik de film nog een tweede keer moet bekijken

Surrogates (DVD): Verwachtte er niet erg veel van maar ben eigenlijk toch wel positief verrast. Vooral de eerste 20 minuten vond ik erg sterk, met een goed opgebouwd mysterie dat nog geen klein beetje aan Japanse manga voorbeelden deed denken én aan I, Robot, waarmee de film een castmember deelt. Gaandeweg verliest de film wat van zijn pluimen, maar toch niet vooraleer mij ervan te overtuigen dat hij best het bekijken (en herbekijken) waard was.

Cube

Toffe film

Strangers on a Train

Weer een goede Hitchcock die hier vertrekt van een toevallige ontmoeting op een trein tussen een tennisspeler en een beetje getikte rijkeluiszoontje met waanzinnige moordideeën.
Tennis noch de kermis zullen ooit nog hetzelfde zijn.

Red Mist

flauwe horror

mooie actrices, da was dan ook het enige het kijken waard ;-)

3.5/10

Sherlock Holmes.

Ik blijf eigenlijk met gemengde gevoelens achter. De acteerprestaties vond ik in orde, net als de The Illusionist-achtige plot. De humor stak mij echter ferm tegen na een halfuur: Het was precies alsof ik naar een marathon van Gilmore Girls aan het kijken was.
Het grauwe Victoriaanse London was echter perfect weergegeven en was misschien zelfs de grootste reden waarom ik eigenlijk ben blijven kijken naar de film.

Ik ergerde mij wel kapot aan de scènes waarin Holmes haast als een "bullet time" superheld wordt afgeschilderd. De film ging eveneens net iets te traag naar mijn zin en viel halfverwege quasi stil.

Rachel McAdams zag er wel goed uit

7/10.

Prince of Persia

Ik had niet zo een hoge verwachtingen bij deze film, maar ik vond het toch ontzetten goed. Je moest een beetje nadenken, maar niet te veel.

Twilight eclipse

Tjah,...

Shutter Island

Mja, technisch enorm goed in orde en qua sfeerschepping ook, maar aan het verhaal mocht wat gesleuteld worden.

7/10

that's true

up
had er veel verwachtingen van om eerlijk te zijn vanwege de oscar en dergelijke goeie commentaren van mensen. het verhaal was echt goed. sommige momenten best "sad" maar ook momenten daj ni bijkomt vant lache. dus de film was geslaagd

8/10