Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Lav
Legacy Member
Hayrus zei:
Inderdaad, nu kom je ook heel vaak dezelfde stemmen terug tegen in verschillende films. Het lijkt alsof ze vroeger echt veel moeite deden voor stemacteurs en dat ze nu eerder enkel naar de namen kijken om op affiche te plakken. Zeer jammer en het gebeurt precies ook steeds meer in Amerikaanse films nu (wat bij bijvoorbeeld enorm stoorde aan Megamind was dat ik de door de stem van Jonah Hill steeds de acteur met zijn typerende rollethes voor me bleef zien en niet het 3D personage op zich)
TX.Conn
Legacy Member
E.T. The Extra-Terrestrial - 20th Anniversary Edition
Gisterenavond bekeken, dacht dat ik hem al 1x had gezien in mijn jeugdjaren maar dat bleek blijkbaar niet het geval te zijn (moet het verward hebben met één of andere film).
Vond het een zeer ontroerend en hartverwarmende film, de film zit vol met leuke en treurige momenten.
Grappige scene vond ik wel tijdens halloween waarop E.T. een kind in een Yoda kostuum ontmoet
.
Op het eerste zicht zou je niet echt zeggen dat de film al zo oud is, maar als je dan een jonge Drew Barrymore ziet op het scherm is het toch wel effen verschieten
.
Heb enorm van de film genoten!
8,5/10
Gisterenavond bekeken, dacht dat ik hem al 1x had gezien in mijn jeugdjaren maar dat bleek blijkbaar niet het geval te zijn (moet het verward hebben met één of andere film).
Vond het een zeer ontroerend en hartverwarmende film, de film zit vol met leuke en treurige momenten.
Niet gedacht dat de geheime dienst E.T. nog ging proberen te redden... had een kidnapping van verwacht.
Grappige scene vond ik wel tijdens halloween waarop E.T. een kind in een Yoda kostuum ontmoet
. Op het eerste zicht zou je niet echt zeggen dat de film al zo oud is, maar als je dan een jonge Drew Barrymore ziet op het scherm is het toch wel effen verschieten
.Heb enorm van de film genoten!
8,5/10
DaFreak
Legacy Member
Jackass 3D (in 2d)
Lang niet slecht! Ik weet niet waar ze het vandaan blijven halen maar ook hier weer nieuwe en serieus ziekelijke grappen. Je weet waar je je aan moet verwachten; mindless fun watching people get hurt. Deze had volgens mij de moeite waard geweest om in 3D te gaan zien. Die openingscene alleen al. + Hoe ziek is 'vulcano'? >< 7.5/10
Megamind
Bwa, voorspelbaar, hier en daar wel mooi geanimeerd, niet echt veel gelachen, matig. 6.0/10
Transcendent Man
Moeilijk om objectief in te schatten want ik vind het fantastisch dat het hele thema; de evolutie van de mens en zijn technologie, wat daglicht krijgt. Kurzweil is, om het mild uit te drukken, nogal excentriek en heeft een uitgesproken mening maar door ook zijn tegenstanders aan het woord te laten, slaagt de docu er toch in een genuanceerd beeld te schetsen over zijn idee ivm de singularity.
De film gaat jammer genoeg wel meer over Kurzweil en zijn leven dan over het idee zelf en net zoals bij inconvenient truth krijg je zo wat het gevoel dat hij zichzelf probeert te verkopen. Zijn uitspraken ivm jaartallen neem je best met een korrel zout maar de film geeft je wel een goed idee over waar de mensheid op af stevent. De verdere evolutie van onze soort ligt in onze handen. 8.5/10
The Social Network
Boeiend! Zoiets verwacht je niet direct van een film over facebook maar de film slaagt erin om je aandacht vast te houden. Wat er nu juist allemaal van waar is en wat niet zullen we waarschijnlijk nooit weten. Een moderne mythe ^^
7.9/10
Lang niet slecht! Ik weet niet waar ze het vandaan blijven halen maar ook hier weer nieuwe en serieus ziekelijke grappen. Je weet waar je je aan moet verwachten; mindless fun watching people get hurt. Deze had volgens mij de moeite waard geweest om in 3D te gaan zien. Die openingscene alleen al. + Hoe ziek is 'vulcano'? >< 7.5/10
Megamind
Bwa, voorspelbaar, hier en daar wel mooi geanimeerd, niet echt veel gelachen, matig. 6.0/10
Transcendent Man
Moeilijk om objectief in te schatten want ik vind het fantastisch dat het hele thema; de evolutie van de mens en zijn technologie, wat daglicht krijgt. Kurzweil is, om het mild uit te drukken, nogal excentriek en heeft een uitgesproken mening maar door ook zijn tegenstanders aan het woord te laten, slaagt de docu er toch in een genuanceerd beeld te schetsen over zijn idee ivm de singularity.
De film gaat jammer genoeg wel meer over Kurzweil en zijn leven dan over het idee zelf en net zoals bij inconvenient truth krijg je zo wat het gevoel dat hij zichzelf probeert te verkopen. Zijn uitspraken ivm jaartallen neem je best met een korrel zout maar de film geeft je wel een goed idee over waar de mensheid op af stevent. De verdere evolutie van onze soort ligt in onze handen. 8.5/10
The Social Network
Boeiend! Zoiets verwacht je niet direct van een film over facebook maar de film slaagt erin om je aandacht vast te houden. Wat er nu juist allemaal van waar is en wat niet zullen we waarschijnlijk nooit weten. Een moderne mythe ^^
7.9/10
Ricky Roma
Legacy Member
A Woman Under the Influence (John Cassavetes, 1974)
Dit is één van de meest realistische films die ik al in mijn leven gezien heb. De film drijft vooruit met rauwe emotie en psychologische intensiteit. Hoewel het verloop van het verhaal geleidelijk aan steeds schokkender wordt, elke opeenvolgende verhoging van intensiteit voelt volkomen natuurlijk aan. Cassavetes gooit ons meteen in het hele drama gebeuren, maar we zijn niet gedesoriënteerd, want hij laat alleen elementen weg waarvan hij weet dat we ze zelf kunnen invullen, zo kan Cassavetes tegelijkertijd gebruik maken van zeer lange takes. Aparte film, maar dit smaakt naar meer.
9/10
Sullivan's Travels (Preston Sturges, 1941) - 8/10
The Lady Eve (Preston Sturges, 1941) - 7,5/10
The Awful Truth (Leo McCarey, 1937) 6/10
It Happened One Night (Frank Capra, 1934) 8/10
My Darling Clementine (John Ford, 1946) 9/10
The Next Three Days (Paul Haggis, 2010) 7/10
@FreakyJP: Béla Tarr en John Cassavetes hanteren naar 't schijnt dezelfde stijl, iets voor u dus misschien.
Dit is één van de meest realistische films die ik al in mijn leven gezien heb. De film drijft vooruit met rauwe emotie en psychologische intensiteit. Hoewel het verloop van het verhaal geleidelijk aan steeds schokkender wordt, elke opeenvolgende verhoging van intensiteit voelt volkomen natuurlijk aan. Cassavetes gooit ons meteen in het hele drama gebeuren, maar we zijn niet gedesoriënteerd, want hij laat alleen elementen weg waarvan hij weet dat we ze zelf kunnen invullen, zo kan Cassavetes tegelijkertijd gebruik maken van zeer lange takes. Aparte film, maar dit smaakt naar meer.
9/10
Sullivan's Travels (Preston Sturges, 1941) - 8/10
The Lady Eve (Preston Sturges, 1941) - 7,5/10
The Awful Truth (Leo McCarey, 1937) 6/10
It Happened One Night (Frank Capra, 1934) 8/10
My Darling Clementine (John Ford, 1946) 9/10
The Next Three Days (Paul Haggis, 2010) 7/10
@FreakyJP: Béla Tarr en John Cassavetes hanteren naar 't schijnt dezelfde stijl, iets voor u dus misschien.
FreakyJP
Legacy Member
Ricky Roma zei:
John Cassavetes is idd cinema vol met (rauwe) emoties. Dat van Béla Tarr en Cassavetes heb ik ook al gehoord, maar in welke mate dit klopt weet ik niet (het zou blijkbaar ook eerder gaan om zijn vroegere werken, pre-Damnation). De stukken die ik van Cassavetes gezien heb in een les, waren nu ook niet gekenmerkt door long takes.
Anyway, niet dat ik afbreuk wil doen aan het genie van Cassavetes hé. Ik kijk er zelf hard naar uit om de dvd box met de films van Cassavetes die onder de kerstboom lagen dit jaar eindelijk eens te bekijken
Gurdt
Legacy Member
The Fighter, vraag me beetje af waarom zo velen dit zo een geweldige film vinden. Ik vind het eerder saai en er zit weinig diepgang in. Ik krijg bovendien het schijt van die familie van micky, wat een marginale opgefokte bende zeg. Bale speelt goed maar heeft nog altijd zijn etterige uitdrukking die er op een of andere manier voor zorgt dat ik hem een storend element vind. Er is trouwens weinig chemie tussen de karakters, ook tussen micky en da meiske, en zeker tussen micky en dicky.
Kijk ik wellicht nooit meer.
Kijk ik wellicht nooit meer.
PBR Streetgang
Legacy Member
Awesome. Blij dat je Repulsion awesome vond. Is een van mijn favorieten van Polanski. Niet zijn meest 'outrageous' film, maar zeker een van de meest zorgvuldig gemaakte uit zijn oeuvre. Chinatown topt imo alles, maar in het domein van psychologische horror/thriller is Repulsion wel een van de heersers.FreakyJP zei:
Zelf zie ik ook echt uit naar WH van Tarr. Ik wou die een tijdje geleden al zien in Cinema Zuid, maar dat is er niet van gekomen. De moeite om ineens te kopen, dus?
Oh en fyi, 21/3 spelen ze in Cinematek de enige kleurenfilm van Max Ophüls: Lola Montes. Hij wordt gedraaid in het kader van cinematografische lessen; deze keer Travelling Et Panoramique - La Traduction Stylistique du Sentiment de Vertige. Fucking hell yeah!!
@cuda: als je zo hebt kunnen genieten van Being John Malkovich (wat imo niet anders zou kunnen
), moet ik je zeker Adaptation. aanraden.FreakyJP
Legacy Member
Wel, iik heb gezien dat ze Werckmeister Harmonies op 26/3 in de Cinematek spelen. Als ik u was, zou ik die echt gaan zien op het grote scherm. ( ik denk dat ik daar 2u met mijn mond wijd open zou gezeten hebben)
Ivm die lessen in Cinematek: ze spelen ook de kortfilms van Kenneth Anger (de week na Ophüls). Als je eens iets echt uniek wil zien, zijn die ook zeker de moeite.
edit: ik moet echt eens leren die hun programmatie meer in het oog te houden. Blijkbaar hebben ze onlangs ook The Round-Up van Miklós Jancsó gespeeld. Dat ik die gemist heb
Ivm die lessen in Cinematek: ze spelen ook de kortfilms van Kenneth Anger (de week na Ophüls). Als je eens iets echt uniek wil zien, zijn die ook zeker de moeite.
edit: ik moet echt eens leren die hun programmatie meer in het oog te houden. Blijkbaar hebben ze onlangs ook The Round-Up van Miklós Jancsó gespeeld. Dat ik die gemist heb
PBR Streetgang
Legacy Member
Ja ik mis ook heel veel goeds, daar. Het feit dat ik niet in Brussel woon maakt het heel moeilijk om daar iets aan te doen... Ik wil heel graag WH gaan zien, en zeker ook de films van Anger, maar ik moet 5/4 een belachelijk grote taak voor school afwerken en ik vrees dat ik in die periode het niet echt ga kunnen maken om drie of vier keer op en neer naar Brussel te gaan... EN van die films kijk ik het meeste uit naar Lola Montes, dus dat wordt het wel voor mij. In Cinema Zuid spelen ze ook de belangrijke films van Bertolucci (The Spider's Strategem, Il Conformista, Novecento, The Dreamers, Last Tango In Paris, etc), dus ik kan zeker met Antwerpen vrede nemen deze maand
@Ricky Roma: My Darling Clementine is echt bangelijk he! Een van mijn favoriete scenes is waar Henry Fonda aan het graf van zijn broer 'in conversatie' ermee treedt. En die films van Preston Sturges die je zag, waarom heb je die specifiek gekozen om te bekijken?
Black Orpheus - 7/10 (Marcel Camus, 1959)
Een zeer degelijk bewerking van de antieke mythe van Orpheus en Eurydike. Het verhaal wordt getrasponeerd naar buitenwijken en straten van Rio De Janeiro in Brazilië tijdens het alombefaamde Carnaval-feest dat daar wel serieus de spuigaten uitloopt in decadentie. De film komt vrij traag op gang en de karakterintroductie is niet echt heel goed, maar vanaf dat de eerste 'akte' voorbij is, wordt de film steeds beter. De kleurrijke en beweeglijke cinematografie is erg spectaculair, het Carnaval is natuurlijk een perfecte gelegenheid om op locatie erg merkwaardige beelden te kunnen filmen. Soms werden de ritmische straatscenes wel wat te veel, maar gelukkig was het verhaal nog interessant genoeg en tegen het einde werd dit alsmaar beter. Er wordt vaak gezegd dat Black Orpheus een fout beeld schets van Braziliaans leven door enkel en alleen maar feestsituaties te tonen, maar ik denk niet dat er iemand deze film serieus neemt als representatief voor Braziliaans stadsleven... Anyway, de film is zeker interessant en leuk om naar te kijken, al voelen sommige scenes echt wel heel lang aan, een beetje vergelijkbaar met de beruchte huwelijksscene in The Deer Hunter: té lang, maar nooit saai.
Autumn Sonata - 7.5/10 (Ingmar Bergman, 1978)
Autumn Sonata is nog zo'n typerende film van Bergman. Het thema is wederom vergelijkbaar met zijn andere werk; een kleine groep mensen wordt gedurende een periode in eenzelfde locatie samengebracht, waar ze onderlinge frustraties de vrije loop laten gaan. Wat hier interessant aan is, is hoe de twee hoofdpersonen hier moeder (Ingrid Bergman) en dochter (Liv Ullman) zijn. De tergend saaie opbouw van de film zou echt onaangenaam zijn, ware het niet voor de mooie cinematografie van Nykvist; hij hanteert hier een zeer mooi kleurenpalet bestaande uit enkel rode en bruine tinten om de herfst en de latere jaren van iemands leven weer te geven. Maar de ultieme conversation clash tussen de twee vrouwen in kwestie is echt heel intens en geweldig goed geschreven. Langs beide kanten wordt er bijna een niveau van complete waanzin bereikt, iets wat ik niet heb gezien sinds Who's Afraid Of Virginia Woolf?. Autumn Sonata was dus een zeer goede film, maar zijn zwakkere elementen waren nooit te negeren.
The Manchurian Candidate - 9/10 (John Frankenheimer, 1962)
Net zoals The Phenix City Story is dit een uiterst merkwaardige film om zomaar uit Hollywood te komen. Het verhaal en de thematiek van de twee films hebben nu eens niets met elkaar te maken, maar beiden zijn echt opmerkelijke films binnen het Amerikaanse systeem van die tijd. The Manchurian Candidate is een politieke thriller van het hoogste niveau, die als geen ander de paranoia van de Koude Oorlog en de vrees voor communisme in een film kan verwerken. Een troep Amerikaanse soldaten worden tijdens de Koreaanse Oorlog ontvoerd en geconditioneerd, maar er wordt aan hun en aan de rest van de wereld wijsgemaakt dat ze een bijzondere veldslag meemaakten. De film speelt zich af in de jaren na de wapenstilstand en volgt het bizarre gedrag van leden van die groep soldaten. Dit wordt op een geniale manier in beeld gebracht: het camerawerk is echt schitterend en laat je achter met een hele hoop onvergetelijke shots en stille beelden. Niet alleen het camerawerk is opmerkelijk, maar ook het scenario is echt schitterend. Het plot is geniaal, en de personages worden ook echt heel sterk uitgewerkt. De film is relatief lang voor een gewone thriller, maar toch boeit die van begin tot einde en met momenten is de film echt uiterst angstaanjagend. Het einige minpunt is voor mij het acteerwerk van Sinatra; hij acteert niet echt slecht, maar toch vond ik hem niet uitermate geschikt voor deze film, en moest zijn rol worden vertolkt door een meester-acteur, zou ik zeker nog meer respect hebben voor deze film.
@Ricky Roma: My Darling Clementine is echt bangelijk he! Een van mijn favoriete scenes is waar Henry Fonda aan het graf van zijn broer 'in conversatie' ermee treedt. En die films van Preston Sturges die je zag, waarom heb je die specifiek gekozen om te bekijken?
Black Orpheus - 7/10 (Marcel Camus, 1959)
Een zeer degelijk bewerking van de antieke mythe van Orpheus en Eurydike. Het verhaal wordt getrasponeerd naar buitenwijken en straten van Rio De Janeiro in Brazilië tijdens het alombefaamde Carnaval-feest dat daar wel serieus de spuigaten uitloopt in decadentie. De film komt vrij traag op gang en de karakterintroductie is niet echt heel goed, maar vanaf dat de eerste 'akte' voorbij is, wordt de film steeds beter. De kleurrijke en beweeglijke cinematografie is erg spectaculair, het Carnaval is natuurlijk een perfecte gelegenheid om op locatie erg merkwaardige beelden te kunnen filmen. Soms werden de ritmische straatscenes wel wat te veel, maar gelukkig was het verhaal nog interessant genoeg en tegen het einde werd dit alsmaar beter. Er wordt vaak gezegd dat Black Orpheus een fout beeld schets van Braziliaans leven door enkel en alleen maar feestsituaties te tonen, maar ik denk niet dat er iemand deze film serieus neemt als representatief voor Braziliaans stadsleven... Anyway, de film is zeker interessant en leuk om naar te kijken, al voelen sommige scenes echt wel heel lang aan, een beetje vergelijkbaar met de beruchte huwelijksscene in The Deer Hunter: té lang, maar nooit saai.
Autumn Sonata - 7.5/10 (Ingmar Bergman, 1978)
Autumn Sonata is nog zo'n typerende film van Bergman. Het thema is wederom vergelijkbaar met zijn andere werk; een kleine groep mensen wordt gedurende een periode in eenzelfde locatie samengebracht, waar ze onderlinge frustraties de vrije loop laten gaan. Wat hier interessant aan is, is hoe de twee hoofdpersonen hier moeder (Ingrid Bergman) en dochter (Liv Ullman) zijn. De tergend saaie opbouw van de film zou echt onaangenaam zijn, ware het niet voor de mooie cinematografie van Nykvist; hij hanteert hier een zeer mooi kleurenpalet bestaande uit enkel rode en bruine tinten om de herfst en de latere jaren van iemands leven weer te geven. Maar de ultieme conversation clash tussen de twee vrouwen in kwestie is echt heel intens en geweldig goed geschreven. Langs beide kanten wordt er bijna een niveau van complete waanzin bereikt, iets wat ik niet heb gezien sinds Who's Afraid Of Virginia Woolf?. Autumn Sonata was dus een zeer goede film, maar zijn zwakkere elementen waren nooit te negeren.
The Manchurian Candidate - 9/10 (John Frankenheimer, 1962)
Net zoals The Phenix City Story is dit een uiterst merkwaardige film om zomaar uit Hollywood te komen. Het verhaal en de thematiek van de twee films hebben nu eens niets met elkaar te maken, maar beiden zijn echt opmerkelijke films binnen het Amerikaanse systeem van die tijd. The Manchurian Candidate is een politieke thriller van het hoogste niveau, die als geen ander de paranoia van de Koude Oorlog en de vrees voor communisme in een film kan verwerken. Een troep Amerikaanse soldaten worden tijdens de Koreaanse Oorlog ontvoerd en geconditioneerd, maar er wordt aan hun en aan de rest van de wereld wijsgemaakt dat ze een bijzondere veldslag meemaakten. De film speelt zich af in de jaren na de wapenstilstand en volgt het bizarre gedrag van leden van die groep soldaten. Dit wordt op een geniale manier in beeld gebracht: het camerawerk is echt schitterend en laat je achter met een hele hoop onvergetelijke shots en stille beelden. Niet alleen het camerawerk is opmerkelijk, maar ook het scenario is echt schitterend. Het plot is geniaal, en de personages worden ook echt heel sterk uitgewerkt. De film is relatief lang voor een gewone thriller, maar toch boeit die van begin tot einde en met momenten is de film echt uiterst angstaanjagend. Het einige minpunt is voor mij het acteerwerk van Sinatra; hij acteert niet echt slecht, maar toch vond ik hem niet uitermate geschikt voor deze film, en moest zijn rol worden vertolkt door een meester-acteur, zou ik zeker nog meer respect hebben voor deze film.
Adrei
Legacy Member
Southland Tales - 8/10
Gisteren voor de 3de keer gekeken, film is vrij chaotisch maar op het einde begint het iets wat duidelijker te worden. Persoonlijk vind ik dit een aangenaame film om naar te kijken, ook al duurt hij 2 uur en 20 minuten, de film heeft me niet kunnen vervelen met muziekstukjes op de goeie momenten en acteerprestaties die ik goed vond meevallen van sommigen.
Voor de rest is alles heel mooi in beeld gebracht. Bon, ik ben niet zo goed in uitleggen te geven over films.
Kortom: Die film was voor mij echt genietbaar, en binnenkort maar is Donnie Darko zien aangezien ze op reviews van Southland Tales daar ook veel over spreken (en dat ze eigenlijk meer hadden verwacht van Southland Tales als ze Donnie Darko gezien hadden)
Stiekem hoop ik dat er nog meer van dit soort films gaat uitkomen!
Gisteren voor de 3de keer gekeken, film is vrij chaotisch maar op het einde begint het iets wat duidelijker te worden. Persoonlijk vind ik dit een aangenaame film om naar te kijken, ook al duurt hij 2 uur en 20 minuten, de film heeft me niet kunnen vervelen met muziekstukjes op de goeie momenten en acteerprestaties die ik goed vond meevallen van sommigen.
Voor de rest is alles heel mooi in beeld gebracht. Bon, ik ben niet zo goed in uitleggen te geven over films.
Kortom: Die film was voor mij echt genietbaar, en binnenkort maar is Donnie Darko zien aangezien ze op reviews van Southland Tales daar ook veel over spreken (en dat ze eigenlijk meer hadden verwacht van Southland Tales als ze Donnie Darko gezien hadden)
Stiekem hoop ik dat er nog meer van dit soort films gaat uitkomen!
Ricky Roma
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Die stonden ergens in een officieel lijstje van de beste screenplays ooit gemaakt, en aangezien ik bezig was met een lijstje te maken..
Sullivan's Travels is wel de moeite hoor, de Coens hebben hun inspiratie duidelijk uit de films van Sturges gehaald. The Lady Eve is niets speciaals, gewoon your average screwball comedy. Ook deels gezien omdat ik op dat moment in een Henry Fonda mood zat
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.