The Ghost Writer - 8/10 (Roman Polanski, 2010)
Prima politieke thriller van Polanski, die hier terugkeert naar een genre waar hij toch uitstekend in is. Een solide thriller vol sfeer en spanning. Het hoeft denk ik niet benadrukt te worden dat The Ghost Writer niet in de buurt komt van zijn meesterwerken uit de jaren '60 en '70, maar toch wel knap werk. Binnen het genre in The GHost Writer weinig vernieuwend, maar de bijzonder knappe nachtfotografie en de zorgvulde look die de film over 't algemeen had maakten het zeer aangename ervaring.
Knife In The Water - 7.5/10 (Roman Polanski, 1962)
Zeer goed regiedebuut van Polanski, en het is ook leuk te zien dat hij vanaf het begin van zijn carrière al dezelfde composities gebruikt en al een serieuze interesse had in de mannelijke gaze en de vrouw als lustobject. Ik kan niet zeggen dat ik vanaf het begin van de film heb liggen genieten, maar achteraf bekeken toch een goede film.
'I Know Where I'm Going!' - 8.5/10 (Michael Powell & Emeric Pressburger, 1945)
Nog een klassieker in de run van de Archers. De film mag dan niet even meesterlijk zijn als de rest van hun meesterwerken, maar toch is hij echt heel goed. Een vrouw is vastberaden een miljonair te huwen die op een eiland in Schotland woont, en Roger Livesy is de man die haar moet overtuigen dat geld niet alles is. Lijkt misschien een dom plot, maar het verhaal zelf is wel heel erg mooi. De verschillende personages kennen een mooie introductie en goed dialoog etc. Zeker de moeite om te zien, al zijn er wel wat Archers films die veel beter zijn.
Take The Money And Run - 6.5/10 (Woody Allen, 1969)
Een van de allereerste Woody Allen films, en al zeker een leuke komedie. De mockumentary stijl die Allen later zou perfectioneren in Zelig zit er al heel knap in, maar de film leunt net iets te veel aan bij slapstick om een geloofwaardig docu-effect te creëren. Maar veel van de sketches zijn echt grappig en de typische intellectuele en neurotische Allen humor zit er ook al in. Geslaagd, dus.
Panic In The Streets - 8/10 (Elia Kazan, 1950)
Schitterende film noir van meester Elia Kazan, die verantwoordelijk was voor On The Waterfront en A Streetcar Named Desire. Hier behandelt Kazan de gevaren van verspreiding van de pest. Een typisch film noir misdaadverhaal vormt de basis van deze thriller, en het is de samenwerking tussen de politie en de gezondheidszorg die de film opvult. Schitterende dialogen en heel goed acteerwerk van Richard Widmark. Zeker een aanrader.
Lonely Are The Brave - 9/10 (David Miller, 1962)
Schitterende western van David Miller, die er in slaagt om een oerklassiek western tale over te brengen naar de moderne wereld in een tijdperk waar de lone rider geen waarde meer heeft. Kirk DOuglas speelt hier wat ik beschouw als zijn beste rol, en de superspannende achtervolgingsscene werd echt heel knap gefilmd. De muziek van Jerry Goldsmith was ook wel fantastisch. Hats off.
Isle Of The Dead - 7/10 (Mark Robson, 1945)
Leuke horror uit de klassieke Hollywoodperiode, maar buiten een leuke atmosfeer en een charismatische doch angstaanjagende Boris Karloff, valt er weinig positiefs over te zeggen. Leuk om te zien, maar de film heeft niet echt te bieden wat andere meesterwerken in het genre wel hebben: een onontkenbare horror factor.