Bluto
Legacy Member
Pierrot le fou (1965)
Moeilijk geval. Erg duidelijk is het verhaal niet en dat is ook niet de bedoeling. De losse scènes zijn echter zeer mooi, kunstzinnig, grappig... Het licht, de kleuren, de montage, de muziek, de manier van filmen... het is allemaal niet zoals we gewend zijn. Ik denk dat Godard hier veel nieuwe en originele dingen presenteert. Voor de echte filmkenner moet dit likkebaarden zijn, voor de gewone mens (nu ja
) is het misschien iets te artistiek. Desondanks heb ik genoten. Jean-Paul Belmondo heeft me verrast (ik kende hem dan ook vooral van zijn actiefilms
) en Anna Karina is ongelooflijk verleidelijk. De film zit ook boordevol komische momenten.
Moeilijk om er een cijfer op te plakken. Ik ga hem zeker nog een aantal keer bekijken. Het was moeilijk, maar het beviel me enorm.
Moeilijk geval. Erg duidelijk is het verhaal niet en dat is ook niet de bedoeling. De losse scènes zijn echter zeer mooi, kunstzinnig, grappig... Het licht, de kleuren, de montage, de muziek, de manier van filmen... het is allemaal niet zoals we gewend zijn. Ik denk dat Godard hier veel nieuwe en originele dingen presenteert. Voor de echte filmkenner moet dit likkebaarden zijn, voor de gewone mens (nu ja
) is het misschien iets te artistiek. Desondanks heb ik genoten. Jean-Paul Belmondo heeft me verrast (ik kende hem dan ook vooral van zijn actiefilms
) en Anna Karina is ongelooflijk verleidelijk. De film zit ook boordevol komische momenten.
(De scene waar Belmondo zelfmoord pleegt is bijvoorbeeld ongelooflijk grappig. Hij verft zijn gezicht blauw, bindt dynamietstaven aan zijn hoofd vast en steekt de lont aan. Op het laatste moment bedenkt hij zich -"après tout, je suis idiot... merde"- en probeert de lont te doven. Met al dat dynamiet voor zijn ogen lukt dat uiteraard niet.)
Moeilijk om er een cijfer op te plakken. Ik ga hem zeker nog een aantal keer bekijken. Het was moeilijk, maar het beviel me enorm.

