Seconds - 8.5/10 (John Frankenheimer, 1966)
Uitstekende psychologische thriller over een ietwat oudere man die het leven een beetje beu is en niet inziet wat er beter kan. Maar hij wordt op dat moment op de hoogte gebracht van een geheim bedrijf (The Company) dat door middel van intense plastische chirurgie en psychologische hulp hun klanten een volledig nieuw leven aanbiedt. De film is lekker traag opgebouwd, en de afzonderlijke scenes zijn uitstekend ineengestoken. Al snel verandert deze film in een Kafkaiaanse nachtmerrie die alleen maar versterkt wordt met de uitermate beklijvende cinematografie van een van mijn persoonlijke favorieten, James Wong Howe, en de prachtige score van nog een favoriet, Jerry Goldsmith. Fantastische film is dit, en misschien zelfs even goed als het al even interessante en subversieve The Manchurian Candidate.
Scanners - 7/10 (David Cronnberg, 1981)
Wederom een heel boeiende film van Cronenberg, al moet het gezegd worden dat Scanners nog niet het niveau van genie heeft dat ik in andere Cronenberg films heb opgemerkt. Het is ook voorlopig de vroegste Cronenberg die ik zag, en misschien heeft hij pas vanaf Videodrome die unieke stem in cinema ontwikkeld. Maar toch is dit een goed geconstrueerde paranormale thriller, en zalig was om hier weer te zien hoe Cronenberg zijn interesse voor het concept van machine als voortzetting van het menselijke lichaam verkent. Jammer wel dat bij sommigen het acteerwerk vrij slecht was, want dat heeft me met momenten echt wel gestoord: bij dit soort van horror kan ik niet genieten van slecht acteerwerk, terwijl bij vele andere subgenres dat een deel van de fun is.