Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

PBR Streetgang

Legacy Member
xDama zei:
Hehe, bedankt =)

L.A. Confidential - 1997

Om de een of andere reden had ik nog maar bijzonder weinig over deze film gehoord, tot ik hier onlangs heel wat posts/reviews van zag. Het mag gezegd worden: shame on me dat het zolang heeft geduurd!

Anno 2010 is het een geweldige cast; Kevin Spacey, Russell Crowe, Kim Basinger, Danny DeVito en last but not least: Guy Pearce! Wat een geweldige rol van Pearce zeg, bijzonder vreemd dat die kerel zo weinig grote films op zijn palmares heeft staan, want ik vond hem bijzonder sterk in deze film, net zoals Spacey.

De film is best wel lang, 2u en 15minuten, maar het verhaal zit zo sterk in elkaar dat het veel minder lang lijkt. Ik moet wel toegeven dat ik halverwege een beetje de draad kwijt ben geraakt, voornamelijk door al die verschillende namen, maar op het einde van de film werd mooi duidelijk gemaakt hoe alles, op een geniale manier, in elkaar zat.

De cinematografie vond ik ook bijzonder strak, maar ik had er misschien net iets meer van verwacht. Je wist dat je in de '50's zat, maar dat was eerder door het verhaal en minder door de verfilming. En misschien ben ik nu gewoon ongelooflijk aan het muggeziften, maar de geluidseffecten en desbetreffende levels waren ook maar redelijk brak. Al bij al zijn dit mijn enige minpuntjes naar deze film toe, met tevens ook nog eens een lekkere soundtrack.

9/10

Briljante film met een van mijn favoriete soundtracks aller tijden! De score van Goldsmith is ook heel erg sterk. En ik vond de cinematografie in L.A. Confidential eigenlijk wel fantastisch, evenals het geluid, vond dat twee van de meest opmerkelijk sterke elementen aan die film, naast uiteraard het geweldige acteerwerk, en het ongelooflijk strakke scenario. Ik zou nu durven zeggen dat ik dat de meest nostalgische en meest sfeervolle film ooit vind, alhoewel ik misschien enkele film over het hoofd zie.

Hayrus zei:
Carrie
Tommo wat was hier nu slecht aan? Fuck, een van de meest crazy bitches ooit gezien. De Palma heeft er mooi een eigen toets aan gegeven, vooral de laatste scènes waren fenomenaal mooi, heb gewoon met ingehouden adem zitten kijken.
En op het einde damn zo ferm verschoten van een typische "Friday the 13th boo!", cf ook het einde
Hier en daar natuurlijk ook wat mindere momenten, waardoor de film zijn sterke opbouw dan weer even teniet doet maar soit. Zeer degelijke en vooral mooie horrorfilm.
Serieus? Ik vond dat eigenlijk een vrij lelijke film, tbh... Oh well, zo zie je maar. Ik weet nog dat ik bijna mijn afstandsbediening naar het scherm heb geworpen van frustratie tijdens die tergend lange slo-mo sequentie, ik vond dat ongelooflijk irritant en ongepast. Tegen dan hadden we het echt wel door hoor.
De haat van die ene griet jegens Carrie vond ik ook niet echt zo gegrond, en haar scenes met John Travolta kwamen erg ongeloofwaardig over, mede ook omdat die superslecht geacteerd werden imo. De climactische scene was zeker heel goed hoor, vanaf het moment dat Carrie effectief de lading op haar kop krijgt, zat alles terug even oké. Maar buiten die scene, en elk moment dat Piper Laurie in beeld kwam ("They're all gonna laugh at you!!!") heb ik echt mij echt volop geërgerd aan Carrie...

S.conceiçao7

Legacy Member
death race 2:

prachtige straight to dvd release. zalige film eigelijk :)


repo men: bweh vrij saai eigelijk, had al beetje door hoe de film ging evolueren ook :s bweik

Conradus

Legacy Member
Gisterenavond een beetje animatieavond gehouden.

Eerst Evangelion: You Can (Not) Advance

Ik wou hem zien om te kijken of ik eens naar de serie zou kijken. Ik ben overtuigd eigenlijk. Er zaten wel een paar coole scenes in door de gevechten tussen de verschillende Angels/EVA's en het verhaal staat me ook nog aan. Beetje amusement dus.

Daarna Mary And Max
En dit is toch wel een zalig filmpje. Een animatiefilm voor volwassen die zich focust op de pennenvriendschap tussen een Australisch meisje en een mentaal achtergestelde 40 plusser uit New York. Enorm veel grappen en een paar levenslessen in een raar geanimeerde, maar daardoor wel leuk uitziende film. Een aanrader.

diggie

Legacy Member
Rio Bravo

Degelijke en genietbare western met o.a. John Wayne en Dean Martin.

Niet in mijn top 5 van westerns omdat ik liever figuren als J. Stewart of C. Eastwood in de hoofdrol zie spelen, ben niet zo een Wayne fan maar desalniettemin een strakke 7.5/10.

Op imdb staat een imo uitstekende review, dus ik ga niet pogen beter te doen.

Hayrus

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Serieus? Ik vond dat eigenlijk een vrij lelijke film, tbh... Oh well, zo zie je maar. Ik weet nog dat ik bijna mijn afstandsbediening naar het scherm heb geworpen van frustratie tijdens die tergend lange slo-mo sequentie, ik vond dat ongelooflijk irritant en ongepast. Tegen dan hadden we het echt wel door hoor.
De haat van die ene griet jegens Carrie vond ik ook niet echt zo gegrond, en haar scenes met John Travolta kwamen erg ongeloofwaardig over, mede ook omdat die superslecht geacteerd werden imo. De climactische scene was zeker heel goed hoor, vanaf het moment dat Carrie effectief de lading op haar kop krijgt, zat alles terug even oké. Maar buiten die scene, en elk moment dat Piper Laurie in beeld kwam ("They're all gonna laugh at you!!!") heb ik echt mij echt volop geërgerd aan Carrie...

Dat vond ik dus echt prachtig. Slecht geacteerd daar heb ik weinig van gemerkt, misschien als ik er bewust op zou letten wel, maar ik was eigenlijk gewoon steeds gefascineerd door lange, zweverige zelfs dromerige scènes waardoor ik weinig oog had voor de rest. Dat einde mocht toch wel eeuwig blijven duren?
Next up is: Misery (Reiner, R. - 1990)

LadyGodiva

Legacy Member
UnFinished zei:
Memories of Murder (2003)

Stond al een tijd op mijn lijstje. Sterk Koreaans politiedrama/psychologische thriller van Ji-Woon Kim (The Host) over drie detectives die een reeks seriemoorden op elk hun eigen trial-and-error manier proberen op te lossen. De prent laat duidelijk zien dat ook detectives maar mensen zijn en vergissingen maken. Dat doen ze dan ook in grote mate, om de vijf minuten hebben ze wel een andere verdachte vast. De film is daarnaast ook een realistische weergave van de jaren 80' zeitgeist in Korea, wat resulteert in een redelijk duistere prent. Film bevat wel wat humor in het eerste deel, verder nogal slow paced en een lengte van meer dan twee uur. Mooi en passend einde ook. Heb al betere Aziatische films gezien in het genre, maar deze is toch de moeite en geen waste time of time geweest.

Helemaal me eens; ik heb de film indertijd in de cinema gezien en die heeft toen best indruk gemaakt. Intrigerend en genuanceerd.

N1CK

Legacy Member
Lost in Translation + Dog pound

Twee films die ik in deze thread opgepikt heb en me goed bevielen.

xDama

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Briljante film met een van mijn favoriete soundtracks aller tijden! De score van Goldsmith is ook heel erg sterk. En ik vond de cinematografie in L.A. Confidential eigenlijk wel fantastisch, evenals het geluid, vond dat twee van de meest opmerkelijk sterke elementen aan die film, naast uiteraard het geweldige acteerwerk, en het ongelooflijk strakke scenario. Ik zou nu durven zeggen dat ik dat de meest nostalgische en meest sfeervolle film ooit vind, alhoewel ik misschien enkele film over het hoofd zie.

Cinematografie kan ik inkomen, want dat is elk zijn persoonlijke smaak, maar de geluidslevels en de betreffende kwaliteit ervan, vond ik vaak minder. Maar da's iets waar weinig mensen op letten denk ik. Maar bv. wanneer er 'geknokt' werd, had ik echt het gevoel dat het maar 'goedkope' samples waren, maar... misschien was dat de bedoeling?

Anywho, klein detail voor iets dat in zijn geheel vrij briljant is!

FreakyJP

Legacy Member
Let Me In (M. Reeves, 2010) 2/10

Hier is hij dan, de Hollywood remake van Låt den rätte komma in. En met een poster als deze en door Reeves/Hammer films omschreven als 'very accessible to a wider audience', bereid je jezelf voor op het ergste natuurlijk. Maar blijkbaar was zelfs dit niet genoeg. Let Me In is een pure vakkundige verkrachting van één van de beste films van afgelopen jaren. Ik weet zelfs niet waar te beginnen om aan te geven hoe erg het is. Praktisch alles zit dan ook fout bij deze film. Weg is elke vorm van subtiliteit en ambiguïteit van de orginele. Zoals het idee dat Eli/Abby een gecastreerde jongen is, de subtiele karakteropbouw van Oskar die hier als een voyeuristische psychopaat weergegeven wordt (de scene met dat masker ), de relatie tussen Abby en haar begeleider, en de toedracht waarom hij zo slordig te werk gaat, ...) waardoor de film een dumbed-down versie is voor de popcorn-vretende cinemaganger. Alles wordt er zo hard ingewreven, dat het wel lijkt alsof de regisseur niet wil dat we teveel nadenken tijdens het kijken van de film.Ook de muziek krijgt éénzelfde behandeling, en een overdreven gebruik van oversentimentele muziek wordt afgewisseld met cliché onheilspellende horrormuziek, met het nodige Gregoriaans gezang. (voorbeeld: check deze rond 4:10) Dit laatste slaat trouwens perfect aan bij al het religieuze gezever waarvan de film doorspekt is, zeker in het begin.

Het ergst van alles, is dat elke scene in vergelijking met het origineel doodleuk omzeep geholpen wordt. Elke verhaalkeuze die afwijkt van het origineel is zo nutteloos en dom, dat het na een half uur al mijn strot uitkwam en ik de drang had om de cinemazaal te verlaten (enige reden waarom ik gebleven ben, was omdat ik te nieuwsgierig was om te zien hoe erg het eindresultaat is en omdat de film uiteindelijk visueel nog degelijk oogde) . Maar zelfs de zwembadscene is omzeep geholpen, ongeloofelijk gewoon! En om één of andere reden was elke nachtscene geel, f*cking GEEL (alsof je naar een kitscherige David Fincher film zit te kijken).Het enige moment van verbetering is dat ze de kattenscene weggelaten hebben. Maar als je dacht dat die cgi-kattenscene dom vond, wacht maar tot je de cgi Abby-versie in deze film haar aanvallen ziet uitvoeren. De twee kinderen zetten bovendien hun rol ook niet geloofwaardig neer, zeker niet in vergelijking met de 2 Zweedse kinderen. Mijn advies, koop de originele Zweedse versie en bespaar je de ervaring om 2u naar dit gedrocht te moeten kijken. Nog maar eens het bewijs dat Hollywood moet ophouden met hun idiote remakes, deze film had gewoon nooit het daglicht mogen zien.

PBR Streetgang

Legacy Member
Hollywood remakes ftl. De auteur van het boek vond Let Me In naar 't schijnt wel nog goed, maar meer weet ik er niet over. Ik ga sowieso Let Me In niet gaan zien, kan me echt vrij tot zeer weinig schelen en gezien Hollywood's geschiedenis met remakes kan Let Me In niet anders dan sucken.

UnFinished

Legacy Member
FreakyJP zei:
huge wall of text

Had je dat dan niet verwacht? Ik dacht nochtans gelezen te hebben op de IMDB fora dat hij min of meer trouw blijft aan de originele versie, met nog een beetje respect voor de Zweedse film. Fuck you Hollywood, als dit niet zo is :evil:

Deze nacht nog In The Mouth Of Madness gezien. Horror, as it should be! Qua scaryness staat hij toch in mijn top 5 lijstje allertijden. De monsters deden me af en toe aan The Thing denken, en dat is zeker een compliment voor de film. Terechte klassieker volgens mij, enkel het einde mocht imo iets beter uitgewerkt zijn. 8/10

PBR Streetgang

Legacy Member
Ik vond de laatste minuut van In THe Mouth Of Madness net het beste aan heel die film, vooral dan de overgang naar de credits. Man, wat een fantastisch einde...

fraG^

Legacy Member
FreakyJP zei:
Let Me In (M. Reeves, 2010) 2/10

Hier is hij dan, de Hollywood remake van Låt den rätte komma in. En met een poster als deze en door Reeves/Hammer films omschreven als 'very accessible to a wider audience', bereid je jezelf voor op het ergste natuurlijk. Maar blijkbaar was zelfs dit niet genoeg. Let Me In is een pure vakkundige verkrachting van één van de beste films van afgelopen jaren. Ik weet zelfs niet waar te beginnen om aan te geven hoe erg het is. Praktisch alles zit dan ook fout bij deze film. Weg is elke vorm van subtiliteit en ambiguïteit van de orginele. Zoals het idee dat Eli/Abby een gecastreerde jongen is, de subtiele karakteropbouw van Oskar die hier als een voyeuristische psychopaat weergegeven wordt (de scene met dat masker ), de relatie tussen Abby en haar begeleider, en de toedracht waarom hij zo slordig te werk gaat, ...) waardoor de film een dumbed-down versie is voor de popcorn-vretende cinemaganger. Alles wordt er zo hard ingewreven, dat het wel lijkt alsof de regisseur niet wil dat we teveel nadenken tijdens het kijken van de film.Ook de muziek krijgt éénzelfde behandeling, en een overdreven gebruik van oversentimentele muziek wordt afgewisseld met cliché onheilspellende horrormuziek, met het nodige Gregoriaans gezang. (voorbeeld: check deze rond 4:10) Dit laatste slaat trouwens perfect aan bij al het religieuze gezever waarvan de film doorspekt is, zeker in het begin.

Het ergst van alles, is dat elke scene in vergelijking met het origineel doodleuk omzeep geholpen wordt. Elke verhaalkeuze die afwijkt van het origineel is zo nutteloos en dom, dat het na een half uur al mijn strot uitkwam en ik de drang had om de cinemazaal te verlaten (enige reden waarom ik gebleven ben, was omdat ik te nieuwsgierig was om te zien hoe erg het eindresultaat is en omdat de film uiteindelijk visueel nog degelijk oogde) . Maar zelfs de zwembadscene is omzeep geholpen, ongeloofelijk gewoon! En om één of andere reden was elke nachtscene geel, f*cking GEEL (alsof je naar een kitscherige David Fincher film zit te kijken).Het enige moment van verbetering is dat ze de kattenscene weggelaten hebben. Maar als je dacht dat die cgi-kattenscene dom vond, wacht maar tot je de cgi Abby-versie in deze film haar aanvallen ziet uitvoeren. De twee kinderen zetten bovendien hun rol ook niet geloofwaardig neer, zeker niet in vergelijking met de 2 Zweedse kinderen. Mijn advies, koop de originele Zweedse versie en bespaar je de ervaring om 2u naar dit gedrocht te moeten kijken. Nog maar eens het bewijs dat Hollywood moet ophouden met hun idiote remakes, deze film had gewoon nooit het daglicht mogen zien.

95% van de hollywood remakes zijn uitermate slecht. Heb dezelfde opinie over Let Me In, heb vorig week ook eens gekeken naar de hollywood-remake Dinner for Schmucks, remake van de franse topkomedie Le Diner de Cons (1 vd beste franse komedies aller tijden uit de jaren 90). De amerikanen zijn in mijn ogen ronduit slecht, vooral in komedie films, slechte acteurs en gewoon goedkoop op alle vlakken, heb bijna zitten wenen van de amerikaanse versie omdat ze het weer zo verkracht hebben :(

FreakyJP

Legacy Member
UnFinished zei:
Had je dat dan niet verwacht? Ik dacht nochtans gelezen te hebben op de IMDB fora dat hij min of meer trouw blijft aan de originele versie, met nog een beetje respect voor de Zweedse film. Fuck you Hollywood, als dit niet zo is :evil:

Het verhaal is grotendeels hetzelfde natuurlijk, en ergens wist ik dat het verpest ging zijn. Maar de vrij positieve recensies gaven een beetje hoop. maar helaas.

Deze recensie slaat de nagel op de kop eigenlijk: Review: 'Let Me In' | KPBS.org

'Reeves’ choice as to how to start his remake signals the beginning of the problems. He opens with an ambulance racing down a road and a bloodied man dying. It’s an action start, something to hook the audience right away. That’s a very American attitude toward horror.'


'“Let Me In” makes obvious all that the original film made subtle and does so with less complexity. In the new film the pre-teen romance is more obvious, the fact that the girl is not human is signaled from the start, and the violence is more blatant (and made even worse by atrocious CGI work that makes the vampire look like Gollum on crack).'

"I have to subtract points for the fact that in trying to copy the famous pool scene from the original, he completely blows it, missing both the beauty and the horror of the first."

'Let Me In is for mainstream audiences who don’t want to read subtitles and have never seen the original film. That audience will probably embrace “Let Me In” and never feel cheated in any way.'

UnFinished

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Ik vond de laatste minuut van In THe Mouth Of Madness net het beste aan heel die film, vooral dan de overgang naar de credits. Man, wat een fantastisch einde...

Ja, op zich was het geen slecht einde. Ik vond het gewoon jammer dat de scaryness van de rest van de film niet tot op het laatste moment werd behouden. Bij The Thing had je dat wel, met die zalige uitzoom-scène waarbij de spanning tot en met de credits te snijden valt. Bij ITMOM was het meer komisch vond ik. Totaal andere sfeer ineens. Terwijl de rest van de film toch een andere sfeer had dan dat laatste beeld. Bij beide films vraag je je als kijker wel af hoe het nu feitelijk gaat aflopen, omdat dat nooit expliciet wordt gezegd. En das natuurlijk wel een pluspunt aan het einde van ITMOM.

PBR Streetgang

Legacy Member
fraG^ zei:
95% van de hollywood remakes zijn uitermate slecht. Heb dezelfde opinie over Let Me In, heb vorig week ook eens gekeken naar de hollywood-remake Dinner for Schmucks, remake van de franse topkomedie Le Diner de Cons (1 vd beste franse komedies aller tijden uit de jaren 90). De amerikanen zijn in mijn ogen ronduit slecht, vooral in komedie films, slechte acteurs en gewoon goedkoop op alle vlakken, heb bijna zitten wenen van de amerikaanse versie omdat ze het weer zo verkracht hebben :(
Ik hoop van harte dat je het enkel over de beruchte Hollywood-remakes hebt, want anders is dat zeker de meest achterlijke statement die ik in een lange tijd gelezen heb...

fraG^

Legacy Member
Past wel niet bij de topic want heb het eergisteren in de cinema bekeken maar toch, frits en freddy .. . òÓ . Vond hem slecht, heel af en toe kon je iemand horen lachen ergens in een hoekje, volgens mij zat die kerel dan ook serieus aan de drugs, kon niet anders 2.5/10

PBR Streetgang

Legacy Member
UnFinished zei:
Ja, op zich was het geen slecht einde. Ik vond het gewoon jammer dat de scaryness van de rest van de film niet tot op het laatste moment werd behouden. Bij The Thing had je dat wel, met die zalige uitzoom-scène waarbij de spanning tot en met de credits te snijden valt. Bij ITMOM was het meer komisch vond ik. Totaal andere sfeer ineens. Terwijl de rest van de film toch een andere sfeer had dan dat laatste beeld. Bij beide films vraag je je als kijker wel af hoe het nu feitelijk gaat aflopen, omdat dat nooit expliciet wordt gezegd. En das natuurlijk wel een pluspunt aan het einde van ITMOM.

Ja, idd het einde van ITMOM was eerder komisch, maar de manier waarop die film met de waanzin van z'n eigen inhoud lacht, was voor mij te briljant voor woorden.

fraG^

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Ik hoop van harte dat je het enkel over de beruchte Hollywood-remakes hebt, want anders is dat zeker de meest achterlijke statement die ik in een lange tijd gelezen heb...

vooraleer je dat als statement beschouw, ja ik heb het hier duidelijk over remakes die origineel uit een ander land/cultuur komen. Natuurlijk zijn niet alle amerikaanse films slecht, maar ben er alvast geen grote fan van
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan