Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

DaFreak

Legacy Member
Verdorie, Mama begon zo goed maar eindigt uiteindelijk toch ook weer met de standaard formule.

Die opener met die feral kids vond ik enorm geslaagd, best jammer dat ze zo snel weer "normaal" werden.

Ardo

Legacy Member
Trainspotting (1996)

Op z'n minst een speciale film! De scène waarbij het hoofdpersonage een cold turkey probeert om af te kicken vond ik zeer sterk. Ook het einde is echt schitterend, de regisseur geeft de volledige vrijheid aan de kijker om te kiezen aan welke kant van het verhaal die staat. 8.5/10

Spiros

Legacy Member
Iemand die mij een film in de aard van Side Effects of Limitless kan aanraden. Qua genre was het mss wel wat verschillend maar zo "drugs, pillen" etc vind ik wel leuk in een film. Maar nu ook weer niet van die gangsterfilms met drug squads.. :p

Silver Bullet

Legacy Member
Spiros zei:
Iemand die mij een film in de aard van Side Effects of Limitless kan aanraden. Qua genre was het mss wel wat verschillend maar zo "drugs, pillen" etc vind ik wel leuk in een film. Maar nu ook weer niet van die gangsterfilms met drug squads.. :p

Ik heb onlangs ook naar Side Effects gekeken en vond het een heel goede film.
Ik ken maar een paar films die er min of meer goed op lijken:

- Contagion (is ook een medical-thriller met een topcast en dezelfde filmstijl)
- A Dangerous Method (gaat over psychoanalyse (is een klein beetje seksueel getint)
=> beide films zijn heel goed imo

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Limitless is denk ik 'one of a kind', maar hier zijn toch een aantal films die er een klein beetje op lijken:

- Max Payne (actiefilm met self-enhancing drugs, deze heb je wss al gezien)
- Ray (nam na enige tijd in zijn carrière drugs om zijn performance en inspiratie te doen stijgen)
- The Nutty Professor ( misschien een rare aanrader maar de film voldoet wel ongeveer aan het profiel/verhaallijn: self enhancing drugs -> succes -> bijwerkingen -> aftakeling -> ..). Is wel heel lang geleden dat ik deze film nog heb gezien, dus ik weet niet of ik hem nu nog steeds zo goed zou vinden.

Terzijde: Je kan zeker en vast ook eens Flight checken van Zemericks. Ik heb hem al 2 x gezien en heb er al 2 keer van kunnen genieten. (Mooie character study over intoxicatie, heel goed geacteerd van Denzel ook).

Conradus

Legacy Member
Le Dîner de Cons

Zalig grappig. Goed geacteerd, hilarisch absurd en het wordt steeds erger naarmate de film vordert.

Conradus

Legacy Member
Le Dîner de Cons

Zalig grappig. Goed geacteerd, hilarisch absurd en het wordt steeds erger naarmate de film vordert.

RickHarrison

Legacy Member
Scent of a woman

Grote kanshebber om een top tien plaatsje te bemachtigen als ik er ooit eentje maak, zalige film

When you know him as long as I do, you can call him john. LOL

GETHEZ

Legacy Member
jacques mesrine in ennemi public # 1, part 1 op canvas...

volgende week deel 2 :applause:

samn

Legacy Member
Echt een fantastische acteur, Vincent Cassel.

Take this Waltz (2010): 6,5/10
Begon leuk, maar gaandeweg begon de film me wel wat te vervelen. Wel met een goeie Michelle Williams.

The Strangers (2008): 7/10
Paar goeie verschietmomenten, maar had het nog wat angstaanjagender verwacht.

Time

Legacy Member
The Imposter.

Wtf. :x Anderhalf uur met open mond naar het scherm zitten kijken. Achteraf pas extra info over de film gelezen. Mind = blown.
Mogelijk mijn favoriet van 2013.

8.5/10


The Master.

Van een mental crackdown gesproken. :crazy:
Mooi voorbeeld van hoe gevaarlijk charisma kan zijn.

7/10

PBR Streetgang

Legacy Member
!nsomn!a zei:
Over To the Wonder:
To The Wonder (2012) - Terrence Malick

http://i42.tinypic.com/1jnfwl.png

I'll start of by saying that this definitely is Malick moving further down the direction he took with Tree of Life, though this is more like a minor, more abstract cousin. It's far less bombastic and its thematic scope is more contained. If you found yourself unwilling to engage with ToL, or unable to care about its characters, this might not be the film for you.

The way I saw this film was as a ballet about love, Oklahoma and modern displacement. And I think I have some things to back up that claim.

Firstly love. Well the whole thing revolves around some romantic entanglements involving Affleck, Kurylenko and McAdams. However I think it's broader than that. Going to quote part of a kind of snide response that Malick seems to invite with his complete lack of irony. It's easy to scoff but not particularly interesting, apart from this:
A point made about Javier Bardem, who plays a priest in one of the tangents of the film. I think he misses the point here. Love and spirituality are the same thing to Malick. This film has some of his most blatant pantheist flourishes, in particular the already often ridiculed line 'what is this love that loves us', which I think works better in the spoken French than subtitled English. It's one of Kurylenko's voice-overs and she says it twice. The first time she goes on to say that this love comes from everywhere. That love is the all-encompassing environment, is nature, is god. Then there's the scene with Bardem where they're touching the glass and the cleaning guy says he feels the spiritual light on top of the rays of the sun. Near the end of the film Kurylenko stretches out her arms to do something similar only there's no glass this time. She just seems to be trying to touch the air and her face. All during the final voice-over of Bardem's priest. He also gives us multiple viewpoints again, the priest who seems crushingly lonely and disturbed, against Kurylenko who goes through all kinds of romantic ups and downs twirling away. The outlook at the end isn't particularly hopeful, clouded weather, no beautiful magic hour sunset anymore and then the brooding Mont Saint Michel shot, which somehow seems significantly like the last shot of Tree of Life with that steel bridge. I think it's quite obvious what he's going for and not a half-baked analogy at all. Whether you agree with Malick is a different matter of course.

Then the ballet. Firstly there's the obvious part where Kurylenko is constantly gracefully moving around, dancing, twirling. At some point she even picks up ballet shoes! Then there's what I think is Malick's fundamental structural base, at least since ToL. Namely music and poetry. I don't know much about musicology so I'm a bit at a loss for terminology here but bear with me. He put this film together like you would a musical arrangement with different movements, ups and downs. That's why a lot of it stays abstract, why there was no script. Music swells, camera movement and editing becomes frenetic, emotions on screen are high. Cut to a different moment in time, emotions are low, the relationship is going badly, cutting is slow, music is absent or moody, camera is largely static. The different 'subplots' are movements in a symphony.

Then Oklahoma. This is quite straightfoward. I thought this film gave a very good sense of the place and culture of where it played. I've also read comments by natives of the state who were particularly impressed so I don't feel like I noticed something that wasn't there.

Then modern displacement. Malick's films have always drawn significantly from the past, this is a first where characters don't seem to be part of or trying to regain some kind of mythological past. Tree of Life is, imo, very much about this same alienation but Jack again looks to the past to find solutions. None of the characters here seem to be able to do that. Unless, I guess, you could link Mont Saint Michel to that, but I'm not so sure about that at this point. I think that's a significant turning point for Malick, I wonder if he'll stay in the present with his next projects. Anyway in TTW you have the outsiders Kurylenko and Bardem, foreign in a strange country, you have modern life entering and disrupting relationships (the visa expiring, the girl at the counter when Kurylenko tells Affleck about her infidelity).

I think my main beef with the film is Affleck. He's an abstraction, a cypher. And I don't find him compelling enough as an actor/entity on screen to overlook not knowing anything about the character he's playing. However I had the same problem with Penn directly after I watched ToL and he turned out to be the one thing holding the whole film together after closer inspection, so yeah. The difference here is that I don't see most of this playing in Affleck's head.

Ik ben het min of meer akkoord met alles, behalve over je comments over Penn en Affleck. Ik vond Penn de meest clueless aanwezigheid in The Tree of Life. Op narratief vlak is hij uiteraard the glue of the film, toch zeker het deel met humans. Maar Affleck had in TtW een veel meer commanding presence voor mij, en ik kon meer aanvangen met zijn personage. Hij is niet de beste dramatic actor, dat weet iedereen. Maar voor mij komt dat omdat hij niet goed is in het brengen van dialoog dat ergens met liefde of romance te maken heeft. Hier heeft hij dat probleem niet en ik voelde veel meer affectie voor de relaties die hij had in deze film dan voor eender welke andere romance uit een film van Malick (of een film met Affleck). To the Wonder vond ik erg aangrijpend, vooral omdat Malick me blijft verbazen met hoe ver hij zijn compromisloze stijl kan rekken. Maar hoewel zijn oneindige beeldenstroom hier erg veel weg heeft van die uit The Tree of Life, doet hij hier wel totaal verschillende dingen. Je haalde al aan dat deze film de eerste Malick film is die zich in zijn geheel in het heden afspeelt, dat is al fo sho. Maar ook, ondanks de subplot met de priester en de duidelijke pantheistische dimensie van de film, lijkt het alsof To the Wonder helemaal geen bijbelse film is zoals TToL, DoH, TNW en in zekere zin ook TTRL. Nu, ik ben geen kenner van dit soort heilige scripturen, maar ik vond niet dezelfde sterke link met de bijbel als in de andere vermelde films.

Ook weet ik niet wat ik moet denken van jouw stalen brug/Mont St. Michel-analogie. Deze twee lijken me toch wel erg tegengesteld: een icoon van modernisering vs. een icoon van een romantisch verleden? Of heb ik jouw comment fout begrepen?

insomnia

Legacy Member
Kun je me dan iets vertellen over Affleck z'n personage? Hij kijkt wat nors, is Amerikaans, heeft ladyproblems en een job. Wat weten we nog over hem? Waarom heeft hij die ladyproblems? Why should I care? Daarbovenop krijgen we vooral de vrouwen hun gezicht te zien wanneer we hen samen zien, Affleck is meestal met z'n rug naar ons gekeerd. Dus het is niet alsof dat gebrek aan psychologisering gecompenseerd wordt door bepaalde mannerisms en dergelijke. Daarbovenop komt dan uiteraard dat Affleck gewoon geen compelling presence is voor mij. Daar tegenover; Jack = Tree of Life, alles komt uit hem voort. Die hele film reflecteert hoe zijn gedachtegang werkt. Affleck is maar een onderdeel van TTW en een behoorlijk onderontwikkeld onderdeel wat dat betreft.

Die brug en MSM lijken mij allebei shots van zaken die een overgang naar een soort mystieke eenheid reflecteren. Die brug tussen Jack's mentale toestand aan het eind van ToL en dat mysterieus licht, en dan MSM als het wonder (inderdaad mss romantisch verleden zoals ge zegt) uit de dialoog wanneer ze daar zijn en titel. Die stalen brug mag dan wel een typisch moderne constructie zijn, ze is ook redelijk apart als constructie die specifiek dient om plaatsen met elkaar te connecteren. Laat nu net postmoderne en individuele fragmentatie een behoorlijk grote rol spelen in ToL.

point9

Legacy Member
"Le magasin des suicides"
Mooie animatiefilm, absoluut niet voor kinderen of depressievelingen!! Hilarisch hoe ze omgaan met het thema, en dan die verkoopspraatjes en de teksten van de liedjes!

PBR Streetgang

Legacy Member
!nsomn!a zei:
Kun je me dan iets vertellen over Affleck z'n personage? Hij kijkt wat nors, is Amerikaans, heeft ladyproblems en een job. Wat weten we nog over hem? Waarom heeft hij die ladyproblems? Why should I care? Daarbovenop krijgen we vooral de vrouwen hun gezicht te zien wanneer we hen samen zien, Affleck is meestal met z'n rug naar ons gekeerd. Dus het is niet alsof dat gebrek aan psychologisering gecompenseerd wordt door bepaalde mannerisms en dergelijke. Daarbovenop komt dan uiteraard dat Affleck gewoon geen compelling presence is voor mij. Daar tegenover; Jack = Tree of Life, alles komt uit hem voort. Die hele film reflecteert hoe zijn gedachtegang werkt. Affleck is maar een onderdeel van TTW en een behoorlijk onderontwikkeld onderdeel wat dat betreft.

Die brug en MSM lijken mij allebei shots van zaken die een overgang naar een soort mystieke eenheid reflecteren. Die brug tussen Jack's mentale toestand aan het eind van ToL en dat mysterieus licht, en dan MSM als het wonder (inderdaad mss romantisch verleden zoals ge zegt) uit de dialoog wanneer ze daar zijn en titel. Die stalen brug mag dan wel een typisch moderne constructie zijn, ze is ook redelijk apart als constructie die specifiek dient om plaatsen met elkaar te connecteren. Laat nu net postmoderne en individuele fragmentatie een behoorlijk grote rol spelen in ToL.

Absoluut niet, ik kan inderdaad erg weinig vertellen over Affleck in TtW (hij heeft een zus, onderzoekt de chemische samenstelling van plaatselijke bouwgrond or something, maar wat nog?) Dat was dan ook het allereerste dat ik opmerkte tegen de gf toen we de cinemazaal uitstapten. Maar wat ik weet over dat personage hoeft niet onder te doen aan wat ik voelde toen die aanwezig was. Met andere woorden, het zijn niet de biografische weetjes of de psychologische toestanden van zijn personage die mij interesseerden (want die zijn er niet), maar gewoon een connectie die ik voelde met hem enkel en alleen door zijn aanwezigheid en de invloed die hij moet hebben gehad op de andere personages (waar je juist wel vanalles over te weten komt, zowel biografisch als psychologisch). De relatie tussen 'wat ik weet' en 'wat ik voel' was crazy out of proportion, wat van TtW zo'n interessante film maakte voor mij.

Dat alles in ToL gefilterd wordt door Jack, dat alles zijn gedachtegang reflecteert etc, dat is zeker waar. Maar dat heeft er niet voor gezorgd dat ik een speciale connectie voelde met de Sean Penn-versie van Jack. Noem het dan een acteerprestatie die me niet kon bekoren, maar het zorgde er alleszins voor dat ik de gedachtestroom van Jack niet koppelde aan de Sean Penn incarnatie van dat personage behalve wanneer gestuurd door narratieve informatie of voice over. Maw ik voelde niet per se iets voor Sean Penn en de relatie 'wat ik weet' en 'wat ik voel' was hier minder interessant voor mij.

Dit alles maakt niet dat ik TtW beter vind dan ToL ofzo, laat dat duidelijk zijn. Maar ik ben gewoon dolenthousiast over TtW omdat die niet suckte :p


Over de brug en MSM... Oke, dat de eindshots van ToL en TtW verwijzen naar iets mystiek, dat begrijp ik wel. Maar verwijzen ze dan voor jou naar een zelfde special mystical entity? Want in mijn ogen totaal niet en hebben ze een tegengesteld effect, hoewel ze allebei in the realm of the symbolic vertoeven.

insomnia

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Over de brug en MSM... Oke, dat de eindshots van ToL en TtW verwijzen naar iets mystiek, dat begrijp ik wel. Maar verwijzen ze dan voor jou naar een zelfde special mystical entity? Want in mijn ogen totaal niet en hebben ze een tegengesteld effect, hoewel ze allebei in the realm of the symbolic vertoeven.

Goh, dat hangt er vanaf tot op welk niveau je wilt veralgemenen. Ik denk dat beide zaken naar een soort spirituele uniformiteit (niet persé een entiteit) doorverwijzen. Enkel heeft dat bij ToL eerder met familie en jeugdervaringen te maken en bij TTW met romantiek en liefde.
De reden waarom ik vooral de gelijkenis maakte is (wel het zijn beide eindshots die redelijk geladen lijken) omdat het stuk land dat MSM met de rest van de wereld verbindt ook een soort brug is, enkel een die met de getijden onder water komt te staan. Als ik me het goed herinner is dat eindshot van MSM ook van erg ver genomen en is er nog een heel deel zandbank mee in het shot included. Als ge me dan toestaat om die metafoor verder uit te werken, zou je kunnen stellen dat MSM dus dat "symbool" is voor het "wonder" van de liefde, die door een natuurlijke brug maar met momenten bereikbaar is.

Van dat tegengesteld effect denk ik trouwens wel dat ik u gelijk geef. Ik denk dat ik in die lange post ook al zei dat TTW een behoorlijk donker einde heeft, terwijl ToL naar mijn mening redelijk hoopvol eindigt. TTW gebruikt een onbetrouwbare natuurlijke brug naar een geisoleerde plek omringd door grijze wolken nadat de relatie precies ten einde loopt. ToL gebruikt een betrouwbare moderne brug die mogelijkheid tot connectie suggereert nadat Jack glimlachend uit die strandfantasie komt.

PBR Streetgang

Legacy Member
Oke ik ben helemaal mee en had je fout begrepen. Ik vind ook dat ToL hoopvol eindigt en dat TTW je eerder op een sour note achterlaat. Dat metafoor met de bereikbaarheid van MSM had ik er nog niet in gezien, maar je zou daar wel eens gelijk in kunnen hebben.

Zorba

Legacy Member
Django Unchained eindelijk gezien. Genoten van de eerste tot de laatste minuut :D Die cast maakt de film gewoon, heerlijk.

Thorazer

Legacy Member
Net Warm Bodies gezien met de kids en moet zeggen dat het al bij al nog redelijk meeviel om met hun te zien :)

6/10

Thorazer

Legacy Member
Zorba zei:
Django Unchained eindelijk gezien. Genoten van de eerste tot de laatste minuut :D Die cast maakt de film gewoon, heerlijk.

Idd geweldige film en ben zeker geen Tarantino fan maar deze was echt top!

Messias.

Legacy Member
L'Écume des jours. Ik weet niet of de film nauwgezet het boek volgt. Zoja vind ik het een beetje sneu dat zoveel tijd wordt gespendeerd aan het trieste en vooral onbewogen tweede deel. Verder best een leuk verhaal. Visueel erg knap gearrangeerd (in de typerende Gondry-stijl). Geeft ook meerwaarde aan het fantastische verhaal.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan