Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)

PBR Streetgang zei:

Het is van '07 geleden dat ik de film zag, maar als ik me goed herinner is dat toch maar speculatie. Wat zegt je dat hij veranderd terug zou komen, en waarom dan in een goede zin? De manier waarop die jongen zijn droom achternajoeg was gewoon immature en niet doordacht, wat contrasteert met de manier waarop hij doorheen de film getoond wordt als een verstandige jongen.

Voor een film die enige bewondering toont voor het lef hebben van alles achter te laten, in-de-wildernisdromen na te jagen en contact met de moderne samenleving te minimaliseren, maar tegelijkertijd ook het aanzienlijke kookoo-gehalte van deze nature's child benadrukt (en dus de al te verleidelijke pitfall van overdreven romantisering vermijdt), kijk dan naar Grizzly Manvan Werner Herzog.

Klik om te vergroten...

Haha, Grizzly Man. Zo'n halve gare. Mijn mening over heel deze zaak sluit perfect aan bij die van de museum curator. No support !
http://www.youtube.com/watch?v=q8MjDyfcMmU
Vanaf 00:29:14
Werner Herzog nog niet gezien.

Conradus zei:

Dikke second.

Daarenboven vond'k die film nog saai ook. Ik herinner me ook niet echt dat die op het einde nog een of andere revelatie doormaakt.

Klik om te vergroten...

Hij schrijft aan het eind iets in de trend van "happiness is only real when shared", waarmee hij duidelijk op zijn asocialiteit terugkomt. Het zegt natuurlijk wel genoeg over wat voor idioot hij feitelijk was dat hij pas tot dit 'inzicht' komt wanneer hij bijna sterft. Nu goed, ik vind dat de film hem niet bezingt en zo juist een ideaal van vrijheid problematiseert. Die dude mag dan wel een idioot zijn, voor backpacker reizigers zit er toch ook veel in die film dat erop uit trekken erg aanlokkelijk maakt.
Ik bezie het dus een beetje als: trek er gerust op uit, but don't be a douche about it.

The Great Gatsby

Ik had mezelf voorgenomen de film niet te vergelijken met het boek want dan zou hij zonder twijfel het onderspit delven.
Vond het echt een goede leuke film en dit grotendeels door Di Caprio die perfect past in de rol van Jay Gatsby, ook de roaring twenties komen goed tot leven imo. Maguire lijkt nog steeds begin twintig terwijl die gast toch ook naar de 40 gaat dacht ik .

Grote dompers waren voor mij:
1.Carraway zijn persoonlijkheid komt amper aan bod in de film wat toch echt wel een groot deel uitmaakt van het verhaal.
2. Maar vooral de muziek! mijn god past totaal niet in de sfeer, de hiphop bij de intro gaat nog maar die dance-achtige toestanden verkloten heel de sfeer imo.

8/10

Bij muziek had ik compleet dezelfde bemerking. Fitzgerrald vindt de twenties uit als Jazz-age en dan steken we er die beats op

Conradus zei:

Bij muziek had ik compleet dezelfde bemerking. Fitzgerrald vindt de twenties uit als Jazz-age en dan steken we er die beats op

Klik om te vergroten...

Ik begreep enerzijds de analogie tussen hedendaagse commerciële r&b/hiphop (die vooral rond feesten draait) en de roaring twenties wel maar wanneer ik ze beide samen zag paste het absoluut voor geen meter. Ook in combinatie met de redelijk uitgesproken visuele stijl van de film paste het niet/

Kanye/Jay-Z intro & die song van Florence waren nog wel te smaken maar die Fergie toestanden man toch. Eigen versie van the great american novel oke maar die muziek keuze slaat nergens op.

Pawn , zeer goede film , een aanrader als je van hostage films houdt.

Ik heb hem nog niet gezien maar ik zie de combinatie '20s en hiphop wel werken, ben benieuwd!

Gisteren ter ere van wijlen Ray Harryhausen naar Jason and the Argonauts gekeken. Leuke avonturenfilm met uitstekende visual effects die Harryhausens legacy waard zijn.

Vooral die skelettenscene heeft mij enorm verrast.

Brave (M. Andrews, B. Chapman, 2012) 6/10

Evil Dead (F. Alvarez, 2013) 6.5/10

Kari-gurashi no Arietti Arietty: The Borrower (H. Yonebayashi, 2010) 7.5/10

Bernie (R. Linklater, 2011) 6.5/10

Only God Forgives (N. Winding Refn, 2013) 8/10

FreakyJP zei:

Evil Dead (F. Alvarez, 2013) 6.5/10

Klik om te vergroten...

Een (kleine) review aub.

Bernie for the win.

Wilcao zei:

Een (kleine) review aub.

Klik om te vergroten...

ah wel ja!

De muziek in the Great Gatsby was net een van de dingen die ik zeer goed vond. De rest vond ik maar matig, zo langdradig. Er had makkelijk een halfuurtje af gemogen om het interessanter te houden.

6/10

Zaterdag Only God Forgives, daar kijk ik naar uit.

Wilcao zei:

Een (kleine) review aub.

Klik om te vergroten...

Lange versie

Korte versie: een iets te gepolijste en te "serieuze" reboot van de serie (nr. 2 is ook al aangekondigd), die veel goedmaakt door zijn hoge gore gehalte en algemene smerigheid. De talrijke knipoogjes naar het origineel zijn ook wel leuk, maar Mia/David zijn helaas geen waardig alternatief voor Ash. Ook zijn de Deadites een minderwaardige versie van de orginele, zeker dan The Abomination.


Ow, en voor Only God Forgives, een algemene "waarschuwing": ga niet naar deze film met de verwachting dat dit een Drive 2 is. De film leunt meer aan bij zijn vroeger werk zoals Valhalla Rising en Fear X. Fans van Refn zullen dus in hun nopjes zijn, maar diegenen die hem enkel kennen van Drive kunnen mogelijk teleurgesteld zijn (zoals blijkbaar zéér veel reviewers, vooral Amerikaanse, zijn). Dit vat het goed samen eigenlijk: "If you are a fan of Drive, you may or may not like this film. If you are a Nicholas Winding Refn fan, you are sure to love it"

FreakyJP zei:

Only God Forgives (N. Winding Refn, 2013) 8/10

Klik om te vergroten...

FreakyJP zei:

Ow, en voor Only God Forgives, een algemene "waarschuwing": ga niet naar deze film met de verwachting dat dit een Drive 2 is. De film leunt meer aan bij zijn vroeger werk zoals Valhalla Rising en Fear X. Fans van Refn zullen dus in hun nopjes zijn, maar diegenen die hem enkel kennen van Drive kunnen mogelijk teleurgesteld zijn (zoals blijkbaar zéér veel reviewers, vooral Amerikaanse, zijn). Dit vat het goed samen eigenlijk: "If you are a fan of Drive, you may or may not like this film. If you are a Nicholas Winding Refn fan, you are sure to love it"

Klik om te vergroten...

Hoe meer films ik van Refn bekijk (en ik heb alles behalve Bleeder gezien), hoe meer ik ervan overtuigd ben dat die eigenlijk niet echt weet waar hij mee bezig is en dat zijn goede films enkel door toeval werken. Hij blijft een soort flauw Noé afkooksel. Gooi wat felle kleuren, bruut geweld, een idioot B-film plot en Gosling die niet veel zegt samen en ge hebt deze film. Inclusief de typische hoop non-personages die nooit hun cardboard smaak kwijt raken; de zotte moeder, de psycho flik, de sympathieke hoer, etc. Zo veel zou dat nu niet uitmaken als Refn gewoon een B-film wou maken. In plaats krijgen we een kruising tussen exploitatie geweld en artsy ennui in een verstikkend gewichtig stijljasje dat de film veel te serieus doet overkomen. Er zijn een hele hoop onbedoeld grappige momenten waar de cheesy aard van de set-up Refn precies compleet ontgaat. Ook werkt de silent hero gimmick hier niet, Julian is helemaal geen Driver (of One-Eye). Driver was een tragisch figuur die niet aan zichzelf kon ontsnappen, waar je nog eens een hele Hollywood mythologie op kon projecteren. Zijn asociale trekjes zijn verklaarbaar als iemand die tegelijk de ongezonde gewoonte heeft om mensen uit bepaalde situaties te willen redden maar ook de donkere kant van zijn karakter kent. Julian is gewoon een klootzak die niet veel spreekt. Refn doet nochtans veel moeite om u er iets om te doen geven, tevergeefs. Hem zien piekeren alsof hij Lee Kang-Sheng is terwijl er nooit een bepaald herkenbaar beeld van vervreemding geschetst wordt of enige reden toe gegeven wordt. Wanneer hij dan ook komt dit erg out-of-character over als een poging van Refn om er toch een held van te maken.

Wat vond je dan van Drive zelf Insomnia?

Drive komt samen met Valhalla Rising onder de categorie van toevalstreffers.
Fear X en de Pushers zijn redelijk standaard B-films die wel de moeite zijn om te bekijken.
Bronson en OGF zijn erg problematische art/exploitation crossovers.

Moet OGF nog zien, maar ik kan ergens wel !nsomn!a volgen in dat Refn net niet de great artist is die hij beweerd wordt te zijn. Wat hij wel is, is een man die in staat is om de kijker te trakteren op enkele enorm coole beelden. Zo ook voor de algemene vorm van zijn films. Arty visuals met korte bursts of ultra-violence. Kunst kan ik het zelf niet noemen, maar pure mainstream is het zeker ook niet en de 'little bit of both'-formule mag voor mijn part worden toegepast zolang jij er geen douche over is. Ik ben dus opgehouden met Refn de lucht in te prijzen, maar zijn films werken absoluut bij mij (Drive 3x gaan zien in de cinema) en als ze van dit niveau blijven, dan ben ik zeker en vast tevreden.