DaFreak zei:
Die Local hero en The Stepfather ga ik denk ik ook eens opzoeken.
Ja, zeker doen. Ik vond ze beiden serieus de moeite. The Stepfather heeft een klein minpuntje, en dat is dat de finale scene imo te braafjes is. Maar echt, heel leuk, goede spannende opbouw en de montage haalde soms het niveau van Hitcock in hoe de film de kijker steeds op de hoogte houdt, je een stapje voor de held zet maar je tegelijkertijd blijft proben om te gissen naar wat volgen komt; dit alles zodat je perfect in sync bent met de suspensvolle flow van de film. I like.
Local Hero is een enorm vermakelijke film over een jonge oil company man die land moet gaan opkopen in een klein Schots dorpje. De film is met momenten hilarisch, met momenten poetisch en soms zelf heel romantisch. Maar vanaf het begin tot het einde is de film aangenaam. Dat is de beste manier om de film te omschrijven, denk ik. Een absolute aanrader.
CisnerosIsGod zei:
4/10 voor TGG PBR? Ook visueel niet de moeite om toch in de Ciné te gaan zien?
DaFreak zei:
Vond daar persoonlijk ook niet veel aan. Als je van die tijdsgeest/sfeer houdt kan het nog wel interessant zijn maar die hedendaagse soundtrack doet dat grotendeels teniet. Visueel; felle kleuren, grootse parties, een paar interessante gestileerde scenes, ... Als je de trailer hebt gezien weet je waar je je aan kan verwachten. Ik schat hem iets hoger in dan PBR maar het is zeker geen must see.
Serieus, op welke manier kan het interessant zijn als de film totaal
niets te maken heeft met de tijdsgeest waarover die o zo graag wil vertellen? Zeggen dat je film in een bepaald jaar afspeelt en dan gewoon rekenen op kostuums en een paar rekwisieten wil niet zeggen dat je film ook maar enigszins spreekt over die periode.
The Great Gatsby is pure productieporno een van de slechtst geregisseerde films die ik al gezien heb, en ik zeg dat niet omdat die het boek in de pooper zou verkrachten. Dat doet die zeker wel, versta me niet verkeerd, maar dat is niet de enige reden dat die zo suckt. Je moet echt met een een
heel slechte regisseur te maken hebben als die er niet in slaagt om zijn personages ook maar een greintje inhoud te geven dat ons niet rechtstreeks in voice over verteld wordt aan de hand van passages uit het boek. Hij probeert hier om een enorm emotionele film te maken, een waar de psychologisering van de personages van erg groot belang is om aan het verhaal van Gatsby zin te geven, maar echt elk aspect van de productie voorkomt dit.
Nah, fuck The Great Gatsby two times.
Uiteindelijk heb ik me er ook weer niet mee verveeld dus slecht is hij niet maar ik voel me ook niet bepaald verreikt. Als puntje bij paaltje komt is het enkel dat ene personage dat niet in beeld komt, Céline, dat het voor mij interessant wist te houden. - 6.7
. Ik ga er echt een week niet goed van zijn, maar ik ben wel blij dat ik hem gezien heb.
Tijd voor een rewatch denk ik, 't is lang geleden.
