Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (22)

Vanmorgen als een echte fanboy gaan zien. In tegenstelling tot Episode VII had ik er wel hoge verwachtingen bij en deze zijn ook ruimschoots ingelost. Enorm veel actie en snelheid in de prent. Mooie decors en de evolutie van, vooral, Jyn Erso kon ik echt wel smaken. K-2SO is echt een superhilarisch figuur, heb me bij elke dialoog en oneliner geamuseerd. Khad ergens gelezen dat Darth Vader maar een beperkte screentijd zou krijgen maar meer dan die nu in de film kreeg moet het niet zijn imo. De eindscene met hem is ruim voldoende en de scene met de bacta tank is er ook nog. Verder is de overgang met Episode IV naadloos gewoon. Al vind ik het een beetje spijtig dat alle rebels sterven uiteindelijk. Maar goed, dat hoort ook zo om de macht en kracht van The Empire te tonen. Stormtroopers zijn gewoon badass over de ganse lijn en niet knullig zoals zovaak afgebeeld in popculture. Ook Tarkin en Leia zagen er naadloos uit, moet gezegd worden.

Die Dardennes lijken me wel te liggen, fijn. Heel erg realistisch vormgegeven sociaal drama en je kan je zeker herkennen in de situaties of de (typische) omgang tussen de mensen. Dat is best wel aangrijpelijk. Dit kan natuurlijk enkel mede mogelijk gemaakt worden door een sterke cast en de goede acteerprestatie van onder andere Cotillard. Beetje een zuur einde, onbegrijpelijk dat je niet kwader op die Jean-marie of Jean-Paul wordt. De film toont (onder andere) aan hoe mensen echt zijn wanneer het op geld aankomt, en waarden zoals solidariteit vaak niet in hun woordenboek staat. In de werkelijkheid zou een bedrijf nooit zo een verschrikkelijke keuzes mogen voorleggen aan het personeel. Beeld je maar eens in hoe de sfeer op haar voormalig werk nu zal verlopen (tussen voor- en tegenstemmers). Dat komt de sfeer en dus productiviteit niet ten goede. Dat moedigt ook groepjesvorming aan. Respect ook voor het hoofdpersonage. Ik zou nooit het lef en de durf hebben om daar nog de energie voor te hebben, en voor mezelf op te komen. Wel had ik achteraf ook geen weekend eraan verspilt en al naar ander werk gekeken.

Het begin was wel wat zwakker, maar het wachten loonde want het tweede deel van de film loont zeker de moeite. Het is een beetje jammer dat het zo duurde tegen dat Will Clark echt aanvaarde. En pas in het tweede deel wordt het heel interessant. Nu, verwacht ik zeker dat het niet direct klikt tussen die twee, maar het begin stoorde enorm doordat het toen zeer duidelijk was dat alles vrij karikaturaal werd ineengezet. De familie, de onbegripvolle vriend, de depressieve verlamde en het wel erg domme meisje dat inderdaad vrij irritant overkwam. In het begin twijfelde ik of Clarke wel zo een rol kon dragen. Voor alle duidelijkheid: i'm not a GoT-watcher. Yet.

Echter werd het veel aangenamer naar het einde toe, waar de film uiteraard melig is, maar op een goede manier. Wel bevat het tegelijkertijd ook een paar moeilijkere momenten, die inderdaad tot de traantjes kan leiden. En uiteindelijk koos men voor een waardig einde. Respect. Ik werd wel even boos dat Clark het bijna ging verpesten en het er zo moeilijk mee had. Wel is dit waarschijnlijk een normale menselijke reactie. De film bevat eigenlijk zoveel mooie, grappige en moeilijke momenten en dat vind ik sterk. Bijvoorbeeld de vader (?) die Will een hand wil geven, en Will die geen hand teruggeeft. Geniaal toch Of Will met zijn cynische steek naar de vriend van Clark op het einde van dat dineertje: "Bedankt voor het fitnessadvies". Het viel me wel op dat het goed zat qua zwarte humor, en tegelijkertijd toch niet respectloos (waar ik blijkbaar wel snel aangevallen kan worden). Dan ook die mooie momenten, zoals het dansje of zoals die kus tijdens dat onweer. Dat was echt zo een mooi romantisch moment, en ja: ik heb het liefst van al een heerlijk innige kus op een onbewoond eiland tijdens een zwaar onweer en gebliksem op de achtergrond. Dat heeft echt zoveel om het lijf, hoewel ik geen neen zeg voor een zonsondergang. Ik vind het leuk dat de film daarvoor gekozen heeft. Je zou er met plezier verlamd voor willen worden om dat te kunnen meemaken, hoewel ik uiteraard hoop zover niet te moeten gaan.