The Strange Case of Dr. Jekyll and Miss Osbourne (Walerian Borowczyk, 1981)
Ik was grote fan van de animatiefilms en de kortfilms die Borowczyk maakte en ben dus met vol enthousiasme aan deze horrorprent begonnen. Ik zag dat Udo Kier de hoofdrol had en las wat over vele experimentele camera- en belichtingstechnieken die gebruikt werden tijdens het maken van deze film. Needless to say, ik keek er echt naar uit. De eerste teleurstelling kwam toen ik merkte dat in zowel de Franse als de Engelse versie, Udo Kiers stem niet op de geluidsband verschijnt. Wat jammer! Maar OK, zoals ik destijds ook vrede kon nemen met Boris Karloffs stem niet te horen in Black Sabbath, keek ik rustig want de film begon goed. In latere delen kwamen enkele interessante gesprekken aan bod, een discussie over empirisme vs. transcendentie, in dit geval toegepast op geneeskunde en wetenschap, maar voor Borowczyk zelf zal dit eerder een filosofisch/poetische betekenis gehad hebben. Ook werden de geperverteerde seksuele driften van Dr. Jekyll ook interessant weergegeven. Toch liet het geheel me een beetje koud. Ik vond maar selecte scenes uit de film knap gefilmd en gemonteerd. Dit is iets waar Borowczyk doorgaans veel lof voor krijgt - en ik heb hem al veel beter zien doen dan hier. Ook vind ik zijn opvattingen over het losrukken van geluid en beeld niet bepaald aangenaam in dit geval. Sommigen noemen het avantgarde, ik noem het eerder een gefaald project waar met goede bedoelingen aan begonnen is. Ook al was deze film niet wat ik had gehoopt dat die zou worden, heb ik zeker de hoop nog niet opgegeven. Ik ga zéeker nog andere films van Borowczyk checken: vooral The Beast, Blanche en Immoral Tales spreken me aan.
6/10
