Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (23)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
PBR Streetgang
Legacy Member
Under the Silver Lake – 8/10 (David Robert Mitchell, 2018)
Black Panther – 8/10 (Ryan Coogler, 2018)
Mission: Impossible - Fallout – 7,5/10 (Christopher McQuarrie, 2018)
The Meg – 6,5/10 (Jon Turteltaub, 2018)
Incredibles 2 – 6/10 (Brad Bird, 2018)
The Man Who Killed Don Quichote – 6/10 (Terry Gilliam, 2018)
My 20th Century – 8,5/10 (Ildikó Enyedi, 1989)
Voyage to Cythera – 8,5/10 (Theo Angelopoulos, 1984)
De witte – 8/10 (Robbe De Hert, 1980)
The Lady Vanishes – 8/10 (Alfred Hitchcock, 1938)
The Suspended Step of the Stork – 8/10 (Theo Angelopoulos, 1991)
Get Carter – 7,5/10 (Mike Hodges, 1971)
Cookie’s Fortune – 7,5/10 (Robert Altman, 1999)
Advise & Consent – 7,5/10 (Otto Preminger, 1962)
Skammen – 7,5/10 (Ingmar Bergman, 1968)
Mission: Impossible - Rogue Nation – 7,5/10 (Christopher McQuarrie, 2015)
The Big Knife – 7/10 (Robert Aldrich, 1955)
Thor: Ragnarok – 7/10 (Taika Waititi, 2017)
Ivanhoe – 7/10 (Richard Thorpe, 1952)
De komst van Joachim Stiller – 7/10 (Harry Kümel, 1976)
The Passion of Anna – 7/10 (Ingmar Bergman, 1969)
John Carter – 6,5/10 (Andrew Stanton, 2012)
No Direction Home – 6,5/10 (Martin Scorsese, 2005)
Pistol Opera – 6,5/10 (Seijun Suzuki, 2001)
The Criminal Life of Archibaldo de la Cruz – 6,5/10 (Luis Buñuel, 1955)
The Serpent’s Egg – 6,5/10 (Ingmar Bergman, 1977)
Mimic – 6,5/10 (Guillermo Del Toro, 1997)
Guyver – 6,5/10 (Screaming Mad George & Steve Wang, 1991)
Vámonos con Pancho Willa! – 6/10 (Fernando de la Fuentes, 1936)
Battles Without Honour or Humanity – 6/10 (Kinji Fukasaku, 1973)
Zigeunerweisen – 6/10 (Seijun Suzuki, 1980)
Ornette: Made in America – 6/10 (Shirley Clarke, 1985)
L’oeuvre au noir – 6/10 (André Delvaux, 1988)
Mira – 6/10 (Fons Rademakers, 1971)
White Fang – 5/10 (Lucio Fulci, 1973)
The Beekeeper – 4,5/10 (Theo Angelopoulos, 1986)
Que Dios nos perdone – 4/10 (Rodrigo Sorogoyen, 2016)
Black Panther – 8/10 (Ryan Coogler, 2018)
Mission: Impossible - Fallout – 7,5/10 (Christopher McQuarrie, 2018)
The Meg – 6,5/10 (Jon Turteltaub, 2018)
Incredibles 2 – 6/10 (Brad Bird, 2018)
The Man Who Killed Don Quichote – 6/10 (Terry Gilliam, 2018)
My 20th Century – 8,5/10 (Ildikó Enyedi, 1989)
Voyage to Cythera – 8,5/10 (Theo Angelopoulos, 1984)
De witte – 8/10 (Robbe De Hert, 1980)
The Lady Vanishes – 8/10 (Alfred Hitchcock, 1938)
The Suspended Step of the Stork – 8/10 (Theo Angelopoulos, 1991)
Get Carter – 7,5/10 (Mike Hodges, 1971)
Cookie’s Fortune – 7,5/10 (Robert Altman, 1999)
Advise & Consent – 7,5/10 (Otto Preminger, 1962)
Skammen – 7,5/10 (Ingmar Bergman, 1968)
Mission: Impossible - Rogue Nation – 7,5/10 (Christopher McQuarrie, 2015)
The Big Knife – 7/10 (Robert Aldrich, 1955)
Thor: Ragnarok – 7/10 (Taika Waititi, 2017)
Ivanhoe – 7/10 (Richard Thorpe, 1952)
De komst van Joachim Stiller – 7/10 (Harry Kümel, 1976)
The Passion of Anna – 7/10 (Ingmar Bergman, 1969)
John Carter – 6,5/10 (Andrew Stanton, 2012)
No Direction Home – 6,5/10 (Martin Scorsese, 2005)
Pistol Opera – 6,5/10 (Seijun Suzuki, 2001)
The Criminal Life of Archibaldo de la Cruz – 6,5/10 (Luis Buñuel, 1955)
The Serpent’s Egg – 6,5/10 (Ingmar Bergman, 1977)
Mimic – 6,5/10 (Guillermo Del Toro, 1997)
Guyver – 6,5/10 (Screaming Mad George & Steve Wang, 1991)
Vámonos con Pancho Willa! – 6/10 (Fernando de la Fuentes, 1936)
Battles Without Honour or Humanity – 6/10 (Kinji Fukasaku, 1973)
Zigeunerweisen – 6/10 (Seijun Suzuki, 1980)
Ornette: Made in America – 6/10 (Shirley Clarke, 1985)
L’oeuvre au noir – 6/10 (André Delvaux, 1988)
Mira – 6/10 (Fons Rademakers, 1971)
White Fang – 5/10 (Lucio Fulci, 1973)
The Beekeeper – 4,5/10 (Theo Angelopoulos, 1986)
Que Dios nos perdone – 4/10 (Rodrigo Sorogoyen, 2016)
Lint
Legacy Member
Ik vond Don Quichote ook maar matig, een 6/10 is fair imo ... en ik zeg dat met pijn in het hart.
Gilliam behoort tot mijn top favo directors, en ik had het hem gegund dat zijn passieproject potten zou breken. Maar doorzettingsvermogen, passie en talent a good movie does not make.
Ik ben wel overtuigd dat er ergens een geniale film in verscholen zit, en met flarden komt die naar buiten, e.g. acteerprestaties (Pryce op kop omg
, al had ik ook graag Hurt gezien, Driver is een betere Depp dan Depp ooit geweest zou zijn), DEEL VAN de art dir, omgevingen en visuele stijl, manier van behandelen van topic.
Maar der zijn gewoon TEveel probleem met de flow en pacing, consistentie in stijl en verhaal, ... om het goed te noemen.
Dus laat het me "charmant maar zeker niet goed" noemen, teleurstelling is zeker terecht.
Ps: het is imo wel belangrijk het verhaal van Quichote te kennen, anders is de film nog raarder.
Pps: Ivm die (visuele) stijl, het is een beetje raar dat die niet consistent blijft doorheen de film, en eigenlijk niet op Gilliam lijkt. Ik vraag me af hoeveel het gevolg is van 20-30 jaar film maken, of bewust is (character PoV in begin en eind van film).
Ppps: getypt op gsm op de pot, dus scusi alst ni vlot leest.
Gilliam behoort tot mijn top favo directors, en ik had het hem gegund dat zijn passieproject potten zou breken. Maar doorzettingsvermogen, passie en talent a good movie does not make.
Ik ben wel overtuigd dat er ergens een geniale film in verscholen zit, en met flarden komt die naar buiten, e.g. acteerprestaties (Pryce op kop omg
, al had ik ook graag Hurt gezien, Driver is een betere Depp dan Depp ooit geweest zou zijn), DEEL VAN de art dir, omgevingen en visuele stijl, manier van behandelen van topic.Maar der zijn gewoon TEveel probleem met de flow en pacing, consistentie in stijl en verhaal, ... om het goed te noemen.
Dus laat het me "charmant maar zeker niet goed" noemen, teleurstelling is zeker terecht.
Ps: het is imo wel belangrijk het verhaal van Quichote te kennen, anders is de film nog raarder.
Pps: Ivm die (visuele) stijl, het is een beetje raar dat die niet consistent blijft doorheen de film, en eigenlijk niet op Gilliam lijkt. Ik vraag me af hoeveel het gevolg is van 20-30 jaar film maken, of bewust is (character PoV in begin en eind van film).
Ppps: getypt op gsm op de pot, dus scusi alst ni vlot leest.
Koonut
Legacy Member
Niet echt een verrassing denk ik. Fear & Loathing blijft voor mij zijn laatste classic, daarna telkens "net niet".
Immens grote fan, zelfs zijn interpretatie van Faust in de opera gaan zien, maar ik denk niet dat hij het nog in hem heeft om een Brazil, 12 Monkey's te maken.
ot: Riphagen(netflix)
Proper Nederlands WW2 drama. Tis wel een dikke 2 uur op nen echte keeskop zien, ma al bij al erg sterk en realistisch neergezet.
Lees geen synopsis via imdb of netflix, verklapt al erg veel terwijl de film geen voorkennis nodig heeft.
Immens grote fan, zelfs zijn interpretatie van Faust in de opera gaan zien, maar ik denk niet dat hij het nog in hem heeft om een Brazil, 12 Monkey's te maken.
ot: Riphagen(netflix)
Proper Nederlands WW2 drama. Tis wel een dikke 2 uur op nen echte keeskop zien, ma al bij al erg sterk en realistisch neergezet.
Lees geen synopsis via imdb of netflix, verklapt al erg veel terwijl de film geen voorkennis nodig heeft.
PBR Streetgang
Legacy Member
utred? zei:
Lint pretty much summed it up. Ik ben blij dat de film er is en dat ik hem in de cinema ben gaan zien, want de ontstaansgeschiedenis is zo spectaculair dat ik me toch vereerd voelde hem te kunnen zien in een bioscoop - een plek die mij zeer nauw aan het hart ligt. Maar de manier waarop de 'real world' scenes in deze film communiceren met het verhaal van Don Quixote is messy at best. Voor Pryce duurt het heel even vooraleer hij helemaal in zijn rol zit, maar vanaf het moment dat de ware Don Quixote geboren is, is het echt genieten. Adam Driver is goed, maar niet op zijn best. Misschien had hij, net als ik, niet zo goed door waar Gilliam precies naartoe wou met deze film. We maken kennis met een film crew, zien stukken van een film-in-een-film, we krijgen droomsequenties, pure fantasy... Deze vloeien ook op vreemde en ongepaste manieren in elkaar, alsof Gilliam verwacht dat wij vanaf het begin in zijn hoofd zitten en perfect mee kunnen volgen. Ook werkt de comedy niet altijd, wat zeer jammer is. Maar dit terzijde, de film heeft ook wel zijn charme en sommige sequenties zijn echt awesome. Maar in z'n geheel is 'ie niet zo super.
Lint
Legacy Member
Respectfully disagree om 2 redenen, al snap ik de stelling wel:Koonut zei:
1. Fear & Loathing is imo zo een film die embedded zit in onze generatie, waarvan we allemaal vinden dat die awesome is en hij een speciaal plaatsje in ons hart heeft (ik ook). Echter is die film verre van perfect, allé, eigenlijk alles behalve. Ik ben dan ook overtuigd dat F&L de "test of time" nooit zal overleven, ergo geen classic is en niet zal worden.
2. Daarentegen vind ik Parnassus GRUWELIJK onderschat. Die film is gewoon de 1000 keer betere versie van Munchausen (en Quichote). Ik denk (hoop vooral) dan ook dat die film een serieuze herwaardering krijgt in de komende jaren.
Maar bon, dat Tideland (best wel ok, maar fucking lelijk en misselijk makend), Brother Grimm (nog fun maar niet meer), Zero Theorum (wtf was dat) en Quichote niet meer het niveau halen dan vroeger => no discussion. De man lijkt zijn mojo beetje kwijt te zijn.
Daarom vind ik het dubbel jammer dat Quichote - zijn magnum opus - niet beter is. Het had een mooie afsluiten van zijn carriere geweest. Want realistisch, die kerel is tegen de 80 ... hoeveel films - laat staan goede films - gaat die nog maken.
sandervdw
Legacy Member
Gisteren The Shining gezien. Objectief gezien is die film helemaal zo eng niet, maar hét voorbeeld hoeveel cinematografie kan bijdragen aan de sfeer van een film. De sfeer in die film is echt geniaal in beeld gebracht. Die kleine op zijn fietske die het hotel rondrijdt met bijhorende soundtrack doet bvb uw hart echt serieus sneller slaan.
Ik ben absoluut geen horror-fan (is ook niet echt horror...) maar deze vond ik echt geniaal.
Ik ben absoluut geen horror-fan (is ook niet echt horror...) maar deze vond ik echt geniaal.
Creeping Death
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Vond je die zo sterk? Onlangs zelf ook gezien (in voorbereiding voor Infinity War) en vond die maar meh.
Killmonger was imo wel één van de meest interessante antagonisten uit het Marvel universe. Visuaal vond ik hem ook wel knap. Maar er zaten zo veel getelefoneerde stukken in, je ziet alles van veel te ver aan te komen en dat haalt gewoon alle suspense uit de film.
Lint zei:
Agreed. Plus: Fear & Loathing lijdt imo wat aan het zelfde syndroom als Fight Club: mensen interpreteren die ook veel te simpel/"fout". Ze komen niet veel verder dan de cool factor van de film in kwestie (respectievelijk drugs en anarchisme/non conformisme).
Also: om wat de elitist uit te hangen: 't boek was (in beide gevallen) beter en veel interessanter
Koonut
Legacy Member
Ja want je was nog niet elitair bezig, alsof niemand de wave speech snapt.Also: om wat de elitist uit te hangen: 't boek was (in beide gevallen) beter en veel interessanter
't boek is overigens voor 85% gelijk aan de film.. buiten wat extra details over motors tijdens de mint 400 etc en 2 deleted scènes(te bekijken op de criterion release) is het gewoon het boek hoor.
Eens je het boek hebt gelezen word de film imo nog net iets indrukwekkender. Ik geloof oprecht dat niemand(in dat tijdperk) buiten Gilliam dat correct had kunnen weergeven.
Voor mij is het 1 van die eindeloos herbekijkbare films. Moest ik nog zappen door tv kanalen was het die typische film die ik niet wil tegenkomen want ongeacht welke scène en wat ik verder nog gepland heb te kijken die avond, ik kijk hem uit.
Parnassus één dezer eens een 2e kans gegeven, eerste maal halfweg in slaap gevallen te gevolgen van een zware nachtshift.
Last but not least: You're not Portuguese man!
Verstuurd vanaf mijn Moto G (5) met Tapatalk
PBR Streetgang
Legacy Member
Suspense heeft de film inderdaad niet in bakken, maar dat is ook niet wat ik van de film hoopte te krijgen. Wat ik wel kreeg was een zeer typische superheldenfilm qua plot, maar qua cast, design en worldbuilding iets dat ik nog niet vaak eerder heb gezien. De pan-Afrikaanse invloeden op de visuele en ornamentele stijl van de film vond ik geweldig, het hele ritualistische en tribal gedoe voelde veel echter en spiritueel relevanter dan de imo eerder onnozele prophecies van andere blockbusters die in se dezelfde plot hebben, en uiteraard maakte de all black cast in een ultra high budget action spectacular er nog iets specialer van, want dat zie je niet elke dag...Creeping Death zei:
Fight Club the misunderstood! Zeer jammer dat er zo weinig gepraat wordt over de bittere ironie van die film, maar steeds wordt gefocust op het geweld, op de plottwist of op de zogezegde anarchistische boodschap van de film. Alsof dat zo simpel is...Creeping Death zei:
Creeping Death zei:Also: om wat de elitist uit te hangen: 't boek was (in beide gevallen) beter en veel interessanter
In het geval van Fear & Loathing, sure. Maar Fight Club echt niet imo. Fincher heeft daar echt iets bijzonders uitgehaald, iets dat nog niet vervat zat in dat boek. Maar ik ben ook niet echt zo'n Palahniuk fan, dat kan er ook wat mee te maken hebben...
utred?
Legacy Member
Fight Club het boek was soms meer liefdesverhaal dan wat anders 
Heb je Choke al gelezen PBR? Veel beter imo. Maar je moet er wel voor zijn.
Ik ben ook Fear & Loathing believer. Exact hetzelfde gevoel als Koonut. Eindeloos herkijkbaar. Ik ben ook wel grote HST-fan. Zeer unieke stem en een bijzonder indringende kijk op de wereld. Jammer dat ze die daar nu niet meer hebben dat zou wat geven.
Heb je Choke al gelezen PBR? Veel beter imo. Maar je moet er wel voor zijn.
Ik ben ook Fear & Loathing believer. Exact hetzelfde gevoel als Koonut. Eindeloos herkijkbaar. Ik ben ook wel grote HST-fan. Zeer unieke stem en een bijzonder indringende kijk op de wereld. Jammer dat ze die daar nu niet meer hebben dat zou wat geven.
Creeping Death
Legacy Member
Koonut zei:
Haha
Kan aan mij liggen maar zowat iedereen dat ik tegen kom dweept gewoon met Fear & Loathing omwille van het excentrieke en het drugsgebruik.
Imo jammer, want die film is zo veel meer. Pas op: ook wel fan hoor en ben het er mee eens dat Gilliam die mooi vertaald heeft maar dé classic zie ik daar ook niet in.
Besides: met interessanter bedoel ik niet dat het een goeie vertaling is, zoals ge zelf aan haalt: 't is vrij 1 op 1. Maar imo is het boek nog niets iets donkerder bij momenten.
Zoals utred? zegt: Thompson had een zeer unieke en indringende kijk op de wereld. In het boek komt dat nog net iets meer naar boven.
Maar da's mijn mening.
PBR Streetgang zei:
Aight, thanks!
Bij mij haalde het totale gebrek aan suspense en plot (bij wijze van spreke) me te hard uit de beleving.
Nu op naar Thor: Ragnarok! Daar verwacht ik echt niks van, buiten hersenloos entertainment.
PBR Streetgang zei:
Daar haal je het zelf wel aan: het boek mist de Fincher draai
Ben nu wel een Palahniuk fan. Niet dat al die zijn werk even groots is maar da's elke keer zeer entertainende lectuur. Snuff bv stelt niets voor maar vind ik zo grappig.
vloet
Legacy Member
Ben de laatste tijd wat meer Netflix Original films aan 't bekijken. Recent: Extinction, Tau, Zoe en gisteren nog Bright.
Ze zijn nogal lang 'blijven liggen' omdat ik er zo vaak slechte kritieken over lees. Maar nu ik ze effectief bekeken heb ben ik toch van mening dat die kritieken serieus overdreven zijn.
Met uitzondering van Bright (qua budget), zijn de meeste films idd geen A-class films. Maar ze zijn wel duidelijk beter dan straight to dvd B-films o.i.d.
't Is maar wat je ervan verwacht eigenlijk. Ik heb het gevoel dat nét dat het probleem is. De films die ik hierboven opnoem zijn allemaal eigenlijk deftig entertainment. Vaak leuke sci-fi concepten met goeie acteurs en mooie CGI. En ze lijken toch genoeg aanhang te hebben ook. Toppers zijn het niet, maar wel voldoende interessant imo. Zonder elke film apart te bespreken, lijkt dat wel de algemene tendens qua Netflix filmproducties.
Maar 't is zowat een trend de laatste jaren op 't gebied van filmcomments. De haat en trashtalk die je soms moet doorploegen om een deftige mening/review te vinden. Ik krijg hier (als voorbeeld) een The Last Jedi déja vu
Mssn lees ik te vaak reacties op Reddit of IMDB, maar ofwel ben ikzelf wat minder kritisch geworden, ofwel kan het grote publiek steeds slechter inschatten wat te verwachten van een film (context, budget, doelgroep, ...) Om een simpel voorbeeld te geven: Je gaat niet naar een Marvel kijken voor een diep verhaal e.d.
Ik hoop dat ik niet uit de hoogte klink ofzo, ben alles behalve een echte filmkenner. Maar 't valt me gewoon vaker op en ik stoor me er ook aan.
Om ff op Bright terug te komen: Die krijgt dan scores van 3/10 ofzo, met een deftig neergeschreven review, dat er te weinig uitleg wordt gegeven over de achtergrond van de wereld waarin het zich afspeelt. Dan rol ik eens met m'n ogen he. Da's nu net iets dat zeker wél goed zat. Moet alles dan van A tot Z verklaard worden in lange dialogen? Ah nee, want dan krijg je krijg je situaties als bvb in Ghost in the Shell of Interstellar waarin alles er met de paplepel wordt ingeduwd. Vond dat btw goeie films, maar dat minpunt hadden ze wel.
Ale, tldr: Overdreven negativiteit rond Netflix films (en een beetje in 't algemeen).
Ze zijn nogal lang 'blijven liggen' omdat ik er zo vaak slechte kritieken over lees. Maar nu ik ze effectief bekeken heb ben ik toch van mening dat die kritieken serieus overdreven zijn.
Met uitzondering van Bright (qua budget), zijn de meeste films idd geen A-class films. Maar ze zijn wel duidelijk beter dan straight to dvd B-films o.i.d.
't Is maar wat je ervan verwacht eigenlijk. Ik heb het gevoel dat nét dat het probleem is. De films die ik hierboven opnoem zijn allemaal eigenlijk deftig entertainment. Vaak leuke sci-fi concepten met goeie acteurs en mooie CGI. En ze lijken toch genoeg aanhang te hebben ook. Toppers zijn het niet, maar wel voldoende interessant imo. Zonder elke film apart te bespreken, lijkt dat wel de algemene tendens qua Netflix filmproducties.
Maar 't is zowat een trend de laatste jaren op 't gebied van filmcomments. De haat en trashtalk die je soms moet doorploegen om een deftige mening/review te vinden. Ik krijg hier (als voorbeeld) een The Last Jedi déja vu
Mssn lees ik te vaak reacties op Reddit of IMDB, maar ofwel ben ikzelf wat minder kritisch geworden, ofwel kan het grote publiek steeds slechter inschatten wat te verwachten van een film (context, budget, doelgroep, ...) Om een simpel voorbeeld te geven: Je gaat niet naar een Marvel kijken voor een diep verhaal e.d.
Ik hoop dat ik niet uit de hoogte klink ofzo, ben alles behalve een echte filmkenner. Maar 't valt me gewoon vaker op en ik stoor me er ook aan.
Om ff op Bright terug te komen: Die krijgt dan scores van 3/10 ofzo, met een deftig neergeschreven review, dat er te weinig uitleg wordt gegeven over de achtergrond van de wereld waarin het zich afspeelt. Dan rol ik eens met m'n ogen he. Da's nu net iets dat zeker wél goed zat. Moet alles dan van A tot Z verklaard worden in lange dialogen? Ah nee, want dan krijg je krijg je situaties als bvb in Ghost in the Shell of Interstellar waarin alles er met de paplepel wordt ingeduwd. Vond dat btw goeie films, maar dat minpunt hadden ze wel.
Ale, tldr: Overdreven negativiteit rond Netflix films (en een beetje in 't algemeen).
PBR Streetgang
Legacy Member
Ik kan enkel voor mezelf spreken, maar mijn algemene teleurstelling in Netflix Originals die, toegegeven, soms vijandige proporties aanneemt, heeft veel te maken met een algemene ergernis met Netflix zelf en het immer afnemende aantal alternatieven. Ik weet dat ik van een Netflix film niet noodzakelijk een A-list meesterwerk moet verwachten, maar het huidige Netflix model lijkt een van kwantiteit over kwaliteit zonder pardon. Wat dan, als Netflix nooit echt 'goede' films maakt en enkel films van gemiddelde kwaliteit? Aangezien Netflix een zeer machtige speler aan het worden is op het vlak van niet enkel filmdistributie en filmproductie, maak ik mij zorgen om de toekomst van populaire cinema. Zij kondigen een totale game change aan, een die terug lijkt te keren naar het verticaal geïntegreerde Hollywoodmodel van de 1920s-1950s, maar dan zonder een artistieke leiding die bewuste keuzes maakt over de films die zij maken/uitbrengen. Het Netflix-model is zeer duidelijk gericht op gemakzucht - de kijker moet niet meer doen dan een knopje drukken en voila! - maar het lijkt mij alsof die filosofie is overgelopen in het maken van de films zelf. Zo veel mogelijk! Zo snel mogelijk! En als die filosofie van laksheid in productie en distributie de norm wordt in de commerciële filmindustrie (nog meer dan dat reds het geval is) dan hou ik m'n hartje vast voor de toekomst van het medium. Netflix Originals, of het nu gaat om films of series, beginnen bovendien allemaal wat op elkaar te lijken en de duidelijke verschillen die vroeger bestonden tussen cinema en tv - en hiermee impliceer ik geen waardeoordeel - verdwijnen en maken plaats voor een samenraapsel van video content. Dat vind ik een trieste toekomst.vloet zei:Ben de laatste tijd wat meer Netflix Original films aan 't bekijken. Recent: Extinction, Tau, Zoe en gisteren nog Bright.
Ze zijn nogal lang 'blijven liggen' omdat ik er zo vaak slechte kritieken over lees. Maar nu ik ze effectief bekeken heb ben ik toch van mening dat die kritieken serieus overdreven zijn.
Met uitzondering van Bright (qua budget), zijn de meeste films idd geen A-class films. Maar ze zijn wel duidelijk beter dan straight to dvd B-films o.i.d.
't Is maar wat je ervan verwacht eigenlijk. Ik heb het gevoel dat nét dat het probleem is. De films die ik hierboven opnoem zijn allemaal eigenlijk deftig entertainment. Vaak leuke sci-fi concepten met goeie acteurs en mooie CGI. En ze lijken toch genoeg aanhang te hebben ook. Toppers zijn het niet, maar wel voldoende interessant imo. Zonder elke film apart te bespreken, lijkt dat wel de algemene tendens qua Netflix filmproducties.
Maar 't is zowat een trend de laatste jaren op 't gebied van filmcomments. De haat en trashtalk die je soms moet doorploegen om een deftige mening/review te vinden. Ik krijg hier (als voorbeeld) een The Last Jedi déja vu
Mssn lees ik te vaak reacties op Reddit of IMDB, maar ofwel ben ikzelf wat minder kritisch geworden, ofwel kan het grote publiek steeds slechter inschatten wat te verwachten van een film (context, budget, doelgroep, ...) Om een simpel voorbeeld te geven: Je gaat niet naar een Marvel kijken voor een diep verhaal e.d.
Ik hoop dat ik niet uit de hoogte klink ofzo, ben alles behalve een echte filmkenner. Maar 't valt me gewoon vaker op en ik stoor me er ook aan.
Om ff op Bright terug te komen: Die krijgt dan scores van 3/10 ofzo, met een deftig neergeschreven review, dat er te weinig uitleg wordt gegeven over de achtergrond van de wereld waarin het zich afspeelt. Dan rol ik eens met m'n ogen he. Da's nu net iets dat zeker wél goed zat. Moet alles dan van A tot Z verklaard worden in lange dialogen? Ah nee, want dan krijg je krijg je situaties als bvb in Ghost in the Shell of Interstellar waarin alles er met de paplepel wordt ingeduwd. Vond dat btw goeie films, maar dat minpunt hadden ze wel.
Ale, tldr: Overdreven negativiteit rond Netflix films (en een beetje in 't algemeen).
But then again, misschien is het wat te vroeg om zo te klagen en misschien worden Netflix et al. niet de norm zoals ik dat nu voorspel...
Nu weet ik al welke de volgende wordt!stungunner
Legacy Member
tijdje geleden Mother gezien van Aronofsky.
Wist echt niet goed wat er van te vinden. Ging van intrigerend over geniaal naar irritant, werd er soms gewoon duizelig van en kon mij ronduit ergeren aan de besluiteloosheid van Jennifer Lawrence, waardoor het uiteindelijk eindigde in een gigantisch WTF gevoel waarbij vooral het irritante bleef hangen. Maar toch intrigerend
Wist echt niet goed wat er van te vinden. Ging van intrigerend over geniaal naar irritant, werd er soms gewoon duizelig van en kon mij ronduit ergeren aan de besluiteloosheid van Jennifer Lawrence, waardoor het uiteindelijk eindigde in een gigantisch WTF gevoel waarbij vooral het irritante bleef hangen. Maar toch intrigerend
vloet
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Als je het zo bekijkt, kan ik erin komen waarom je er een afkeer van hebt. Maar zo zie ik het niet eerlijk gezegd. Op het moment lijkt me er nog steeds kwalitatief aanbod genoeg in de bioscoop.
En los van streamingdiensten, wordt er nog altijd veel crap gemaakt door zowel Hollywood als TV-zenders.
Netflix zie ik eerder als iets dat ernaast loopt dan iets dat de boel gaat overnemen, of de norm gaat worden. Op dat gebied moet TV in z'n huidige vorm wat meer schrik hebben dan Hollywood bvb.
Ik heb ook liever kwaliteit boven kwantiteit. Maar misschien is het ergens ook goed dat er op deze manier projecten gestart worden die anders nooit het daglicht zouden zien. 't Kunnen niet allemaal toppers worden, maar als Netflix nu en dan iets uitbrengt dat er toch een beetje bovenuitsteekt (bvb Annihiliation en Bright) dan zit dat wel goed. Films als Zoe en Extinction zijn dan weer experimenteler van aard, en hebben wat meer flaws, maar zijn imo toch interessant genoeg.
Er zijn andere films die me wel wat teleurgesteld hebben (Mute was er 1 van omdat dit van de regisseur van Moon kwam) Maar, zoals ik zei, dat valt evengoed voor met high budget filmproducties.
En 't is zoals je zegt, die kwantiteit die de overhand neemt is eigenlijk al lang gaande he. Sequels, prequels, reboots. Waaronder topfilms eerder de uitzondering zijn (bvb Mad Max of Blade Runner) Daar heeft Netflix op zich niets mee te maken. Da's eerder het gevolg van het inspelen op nostalgie en uitmelkerij van populaire franchises.
Tldr 2: Ik begrijp het, maar I don't blame Netflix.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.