Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (23)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Ascari
Legacy Member
hjs666 zei:Had van mij zelfs nog langer mogen duren.
Misschien meer kunnen laten zien van periode na Live Aid want daar stopte het eigenlijk.
Na die Live Aid mocht het inderdaad nog verdergaan.
Op zich was het verhaal wel goed en was zeker boeiend. Maar men gat begon te slapen van die zogezegde Cozy seats, echt cozy was het niet.
PBR Streetgang
Legacy Member
Halloween periode zit erop voor mij:
Mandy - 8,5/10 (Panos Cosmatos, 2018)
Halloween - 5/10 (David Gordon Green, 2018)
Hell Fest - 6,5/10 (Gregory Plotkin, 2018)
Daughter of Darkness - 7/10 (Stuart Gordon, 1990)
The Pit and the Pendulum - 6,5/10 (Stuart Gordon, 1991)
Body Bags - 6/10 (John Carpenter & Tobe Hooper, 1993)
Dominion: Prequel to the Exorcist - 5/10 (Paul Schrader, 2005)
Bordello of Blood - 4/10 (Gilbert Adler, 1996)
Ook nog gezien onlangs:
Tomb Raider - 6,5/10 (Roar Uthaug, 2018)
King Creole - 7/10 (Michael Curtiz, 1958)
Jailhouse Rock - 6/10 (Richard Thorpe, 1957)
Mandy - 8,5/10 (Panos Cosmatos, 2018)
Halloween - 5/10 (David Gordon Green, 2018)
Hell Fest - 6,5/10 (Gregory Plotkin, 2018)
Daughter of Darkness - 7/10 (Stuart Gordon, 1990)
The Pit and the Pendulum - 6,5/10 (Stuart Gordon, 1991)
Body Bags - 6/10 (John Carpenter & Tobe Hooper, 1993)
Dominion: Prequel to the Exorcist - 5/10 (Paul Schrader, 2005)
Bordello of Blood - 4/10 (Gilbert Adler, 1996)
Ook nog gezien onlangs:
Tomb Raider - 6,5/10 (Roar Uthaug, 2018)
King Creole - 7/10 (Michael Curtiz, 1958)
Jailhouse Rock - 6/10 (Richard Thorpe, 1957)
Lakigigar
Legacy Member
Home (2016) 9/10
Ja, dit was echt wel een voltreffer. Ik ben niet echt een fan van Kid (2012) en hoewel er daar qua sfeer een beetje wordt op voortgebouwd, is het hier een stuk beter uitgevoerd. Nu zal ik ook wel een film over moeilijke jongeren aangenamer vinden dan een film over moeilijke kinderen.
Ik heb geen idee wat Fien Troch ons probeert te vertellen met Kid en deze film, en of ze zelfs iets probeert te vertellen. Voor zo een zware inhoud, heb ik toch wel het idee dat er iets achter schuilt. Of is het enkel een portret van onze jeugd? Probeert Troch ons iets te vertellen over de stijl van opvoeden. Of is het eerder een betoog dat elke jongere een echte thuis nodig heeft, zonder daar bijvoorbeeld veel oplossingen voor te geven. Voor mij voelt het aan als een portret over jongeren die niet echt een echte thuis ervaren, maar wat je wel ziet is dat zowel ouders als de jongeren echt wel het beste voor hebben met elkaar, maar dat de leefwereld volledig anders is, of dat niet altijd goed doordringt bij elkaar.
Op zich kan ik me ook wel ergens herkennen in die jongeren, hoewel ik zeker veel emotioneler in elkaar dan hen. Al kan ik me voorstellen dat ik voor de buitenwereld ook wat apathischer overkom. Maar dan toch ook weer niet zo extreem als in die film. En ik heb al vermoedelijk een lichte vorm van autisme, hoewel ik er anderzijds weer twijfels bij heb. Maar twee jongeren die zo gewelddadig zijn doorheen de film zijn natuurlijk in principe ook niet volledig normaal. Doorheen de film voel je ook dat één iemand zijn emoties aan het verkroppen is, en probeert af te reageren door te negeren, door de confrontratie te ontwijken, en dat de gedachten elders zijn. Sowieso is dat laatste wel iets dat meer eigen is aan onze generatie. Lak hebben aan alles, zoals hierboven al is beschreven. Maar wat de jeugd imo weer mist, is participatievermogen of een gebrek aan lef. Velen hebben gewoon geen ballen aan hun lijf hangen. Want de verwachtingen zijn vaak veel te hoog voor velen terwijl er weinig voor in de plaats gegeven wordt. Als je weinig liefde geeft, dan moet je ook niet verwachten dat je veel liefde er voor terug krijgt. Als je te lui bent om een stem uit te brengen, moet je niet verwachten dat politici ook rekening houden met jou. Dat is wat ik voel in deze generatie. Volgens mij deels het gevolg dat alles veel gemakkelijker loopt voor jongen door de komst van het internet en de technologische revoluties doorheen de decennia. Vandaag de dag is er een keuzeprobleem met alles door een overaanbod waarbij men vroeger meer moeite moest doen, of minder keuze had. De aandachtsspanne van velen is volgens mij een pak kleiner dan van oudere generaties.
Ik vond het erg leuk dat er aandacht werd gegeven aan de zaken die ogenschijnlijk minder van belang waren voor de film maar echt bijdragen tot het geheel, met soms zelfs sfeer. Sommige scènes tonen echt wel mooi hoe onze jeugd in elkaar zit. Dat vind ik ook wel leuk om te zien, en bepaalde dingen kan ik echt wel herkennen. Het gebruik van een ander beeldformaat versterkt dat trouwens wel, dus voor mij was dat van toegevoegde waarde. Ja, blijkbaar was er doorheen de gehele film een ander beeldformaat, maar voor mij valt dat dan weer niet op, en dat is denk ik ook de bedoeling. Dat beeldformaat verschilt amper met wat doorgaans gebruikt wordt. Muziekkeuze was verder ook erg goed. Cinematografie uiteraard ook goed. En natuurlijk waren ook de acteerprestaties zeer goed.
Sterke film. 4,5*. Samen met De Helaasheid der Dingen en The Broken Circle Breakdown voor mij de beste film van de Benelux. Misschien zou ik deze er zelf nog boven plaatsen.
Ik heb geen idee wat Fien Troch ons probeert te vertellen met Kid en deze film, en of ze zelfs iets probeert te vertellen. Voor zo een zware inhoud, heb ik toch wel het idee dat er iets achter schuilt. Of is het enkel een portret van onze jeugd? Probeert Troch ons iets te vertellen over de stijl van opvoeden. Of is het eerder een betoog dat elke jongere een echte thuis nodig heeft, zonder daar bijvoorbeeld veel oplossingen voor te geven. Voor mij voelt het aan als een portret over jongeren die niet echt een echte thuis ervaren, maar wat je wel ziet is dat zowel ouders als de jongeren echt wel het beste voor hebben met elkaar, maar dat de leefwereld volledig anders is, of dat niet altijd goed doordringt bij elkaar.
Op zich kan ik me ook wel ergens herkennen in die jongeren, hoewel ik zeker veel emotioneler in elkaar dan hen. Al kan ik me voorstellen dat ik voor de buitenwereld ook wat apathischer overkom. Maar dan toch ook weer niet zo extreem als in die film. En ik heb al vermoedelijk een lichte vorm van autisme, hoewel ik er anderzijds weer twijfels bij heb. Maar twee jongeren die zo gewelddadig zijn doorheen de film zijn natuurlijk in principe ook niet volledig normaal. Doorheen de film voel je ook dat één iemand zijn emoties aan het verkroppen is, en probeert af te reageren door te negeren, door de confrontratie te ontwijken, en dat de gedachten elders zijn. Sowieso is dat laatste wel iets dat meer eigen is aan onze generatie. Lak hebben aan alles, zoals hierboven al is beschreven. Maar wat de jeugd imo weer mist, is participatievermogen of een gebrek aan lef. Velen hebben gewoon geen ballen aan hun lijf hangen. Want de verwachtingen zijn vaak veel te hoog voor velen terwijl er weinig voor in de plaats gegeven wordt. Als je weinig liefde geeft, dan moet je ook niet verwachten dat je veel liefde er voor terug krijgt. Als je te lui bent om een stem uit te brengen, moet je niet verwachten dat politici ook rekening houden met jou. Dat is wat ik voel in deze generatie. Volgens mij deels het gevolg dat alles veel gemakkelijker loopt voor jongen door de komst van het internet en de technologische revoluties doorheen de decennia. Vandaag de dag is er een keuzeprobleem met alles door een overaanbod waarbij men vroeger meer moeite moest doen, of minder keuze had. De aandachtsspanne van velen is volgens mij een pak kleiner dan van oudere generaties.
Ik vond het erg leuk dat er aandacht werd gegeven aan de zaken die ogenschijnlijk minder van belang waren voor de film maar echt bijdragen tot het geheel, met soms zelfs sfeer. Sommige scènes tonen echt wel mooi hoe onze jeugd in elkaar zit. Dat vind ik ook wel leuk om te zien, en bepaalde dingen kan ik echt wel herkennen. Het gebruik van een ander beeldformaat versterkt dat trouwens wel, dus voor mij was dat van toegevoegde waarde. Ja, blijkbaar was er doorheen de gehele film een ander beeldformaat, maar voor mij valt dat dan weer niet op, en dat is denk ik ook de bedoeling. Dat beeldformaat verschilt amper met wat doorgaans gebruikt wordt. Muziekkeuze was verder ook erg goed. Cinematografie uiteraard ook goed. En natuurlijk waren ook de acteerprestaties zeer goed.
Sterke film. 4,5*. Samen met De Helaasheid der Dingen en The Broken Circle Breakdown voor mij de beste film van de Benelux. Misschien zou ik deze er zelf nog boven plaatsen.
nincompoop
Legacy Member
Fien Troch zat gisteravond bij "Alleen Elvis blijft bestaan" (kan je nog herbekijken). Ze vermelde, naast Au hasard Balthazar en Gummo, deze documentaire als grote invloed:
https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/high-school/1968/high-school-s1968/
Misschien ook een aanrader? Docu zelf nog niet gezien (en Home evenmin, eigenlijk).
https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/high-school/1968/high-school-s1968/
Misschien ook een aanrader? Docu zelf nog niet gezien (en Home evenmin, eigenlijk).
picasso123
Legacy Member
First Man (2018)
Gisteren gaan bekijken in de Sphinx en blij dat ik geweest ben. Hollywood op zijn best, straffe acteerprestaties en goeie score, zeker aan te raden!
Ik had eerst wat schrik dat er wat teveel "m'urica" ging van afspatten, maar dit viel allemaal goed mee en de tegenslagen worden goed weergegeven doorheen de film.
Hier & daar wat cliché, maar zeker een topper in mijn ogen!
Gisteren gaan bekijken in de Sphinx en blij dat ik geweest ben. Hollywood op zijn best, straffe acteerprestaties en goeie score, zeker aan te raden!
Ik had eerst wat schrik dat er wat teveel "m'urica" ging van afspatten, maar dit viel allemaal goed mee en de tegenslagen worden goed weergegeven doorheen de film.
Hier & daar wat cliché, maar zeker een topper in mijn ogen!
Lint
Legacy Member
Behomian Rhapsody:
First of all, ik ben een enorme Queen fan (Queen, niet Freddy Mercury), altijd al geweest. Zeker als kind was het op het belachelijke af, met non-stop zoeken naar extra info, kamers vol posters, boeken vol krantenknipsels, communiceren met andere fans via brief en teletext (yes I'm old). Ik ken dan ook zowat elk klein detail van zowel de band, de leden en de albums.
Maw ik zou altijd biased zijn over deze film.
Na de cinema ben ik erg conflicted. Er is ZO veel slecht te vinden, maar echt zo VEEL... en dan zijn er die "live performance sequences" ... holy FUCKING shit die scenes. Op dat moment springt elk Queen hartje kapot. En dan komt nog die fantastische Live Aid scene, fucking tranen-in-de-ogen-naar-adem-snakkende scene.
Als grote queen fan: this is the shit too see, 100miljoen keer beter dan dat Lambert debacle (of andere "tributes").
Maar ok, even terug rationeel denken, een breakdown van Bohemian Rhapsody:
Al bij al kwam ik enorm opgewekt uit de cinema. Ik had nooit verwacht dat Malek een goede Mercury kon neerzetten, maar was satisfied.
Dat gezegd zijnde had ik waarschijnlijk liever de Ali G versie van Freddy EN de film gezien.
First of all, ik ben een enorme Queen fan (Queen, niet Freddy Mercury), altijd al geweest. Zeker als kind was het op het belachelijke af, met non-stop zoeken naar extra info, kamers vol posters, boeken vol krantenknipsels, communiceren met andere fans via brief en teletext (yes I'm old). Ik ken dan ook zowat elk klein detail van zowel de band, de leden en de albums.
Maw ik zou altijd biased zijn over deze film.
Na de cinema ben ik erg conflicted. Er is ZO veel slecht te vinden, maar echt zo VEEL... en dan zijn er die "live performance sequences" ... holy FUCKING shit die scenes. Op dat moment springt elk Queen hartje kapot. En dan komt nog die fantastische Live Aid scene, fucking tranen-in-de-ogen-naar-adem-snakkende scene.
Als grote queen fan: this is the shit too see, 100miljoen keer beter dan dat Lambert debacle (of andere "tributes").
Maar ok, even terug rationeel denken, een breakdown van Bohemian Rhapsody:
- + Film start goed, enorm engaging off the bat, direct een dikke lap muziek erop.
- + Kijk eens aan, Malek zet een heel goede on-stage Mercury neer.
- - Kijk eens aan, Malek zet een karikatuur van een off-stage Mercury neer. Serieus, die kerel kon echt wel normaal doen. Hier hebben ze het ultra-expressief on-stage gedrag genomen, en geprojecteerd op een normale dialoog. Leuk in het begin, zeer storend tegen het einde.
- + Waar niemand over spreekt: May & Taylor worden heel sterk gespeeld.
- - Kakt enorm in met de 2e act, tempo en feeling helemaal weg, beter pas weer tegen het einde.
- - Deacon bashing wtf. Blijkbaar zijn May & Taylor bitchy omdat hun vriendje niet meer buiten wil spelen. De Deacon bashing, en de onnozele manier waarop ze hem neerzetten is schandalig. Zeer onverdiend voor een (minder luid en flamboyant maar) enorm cruciaal lid van de band.
- - Zoooooooooveel onwaarheden in die film. Tot een biopic aan wat dramatization doet, en wat zaten shortcut / combineert: no problem. Maar dit was gewoon gortig.
- - Editing: what the fuck ! Er zitten best wel veel goede en coole scenes in. Waarom we die niet in full mogen zien is mij een raadsel. Beste voorbeeld de Live Aid scene die zo fucking cool is ... just give me the goods, waarom zou ik in GODSNAAM een shot van een café willen zien?
- - Ondanks wat anderen zeggen: Het is een Freddy Mercury film, GEEN Queen film.
- ++++++++++++++++ De muziek & live performance sequences ... dit maakt bijna alles goed. Alleen hiervoor de moeite waard om het (meermaals) in de cinema te zien!
Al bij al kwam ik enorm opgewekt uit de cinema. Ik had nooit verwacht dat Malek een goede Mercury kon neerzetten, maar was satisfied.
Dat gezegd zijnde had ik waarschijnlijk liever de Ali G versie van Freddy EN de film gezien.
ValeRossi46
Legacy Member
Wat is nu de juiste manier om The Girl with the Dragon Tattoo te zien?
Hoeveel films zijn ervan en wat is de volgorde?
The Girl With the Dragon Tattoo vond ik erg vermakelijk..maar ging een trilogie zijn dacht ik.
Nu is er The girl in the Spider's Web en ik had niet eens door dat die gelinkt was.
Kan iemand me daar duidelijkheid over geven aub? Thx
Hoeveel films zijn ervan en wat is de volgorde?
The Girl With the Dragon Tattoo vond ik erg vermakelijk..maar ging een trilogie zijn dacht ik.
Nu is er The girl in the Spider's Web en ik had niet eens door dat die gelinkt was.
Kan iemand me daar duidelijkheid over geven aub? Thx
Deckard
Legacy Member
ValeRossi46 zei:
Er zijn de Zweedse films: de eerste (https://en.wikipedia.org/wiki/The_Girl_with_the_Dragon_Tattoo_(2009_film) ) + sequels (vanonder op die wikipedia pagina).
En dan de Amerikaanse films: dus die van Fincher (https://en.wikipedia.org/wiki/The_Girl_with_the_Dragon_Tattoo_(2011_film). En blijkbaar is daar nu een 'sequel' (https://en.wikipedia.org/wiki/The_Girl_in_the_Spider's_Web_(film)) op. Wist ik zelfs nog niet eens.
Lint
Legacy Member
Kijk, ik heb niks tegen Lambert op zich. Respect voor hem als zanger, enorm goede stem (zowat zelfde range en hoog vibrato als Mercury). Het klinkt bij Lambert wat meer “musical” ipv de rock ondertoon van Mercury, maar bon. Uit interviews lijkt mij dat ook ne chille kerel te zijn. En als ik hem was zou ik ook de kans nemen met Queen te spelen zunne.Spandi zei:Ik vond Queen + Adam Lambert anders wel geslaagd in't Sportpaleis onlangs
Ik zie ook wel waarom Taylor & May dachten “ah die past wel als vervanger van Freddie”, want 1. Zang, 2. flamboyant + theatraal en 3. gay.
Maar wat mij betreft zit daar het probleem. WAAROM zou ge in godsnaam Freddie willen vervangen? Dat gaat niet, iedereen zal altijd blijven vergelijken. Dat is ondertussen een cultureel fenomeen en legende. Daar kunt ge het onmogelijk tegen opboksen. Zelfde gaat op voor Queen tout cour.
Taylor en zeker May zijn getalenteerd genoeg om op hun eigen merits verder te gaan. Start gewoon iets nieuws ipv krampachtig vast te houden aan het verleden.
Het is eigenlijk gewoon zielig te zien hoe 2 zo innovatieve en getalenteerde mannen, enkel proberen te hercreëren wat ze vroeger hadden. Ipv gewoon waardig afscheid te nemen (wat het tribute concert zeker was) en verder te gaan. Ik heb nog 0 respect voor hoe die mannen nu zijn.
Ps: Van alle tributes vond ik George Michael het beste bij Queen passen.
Het is niet helemaal afmaken, maar imo miskennen ze hem serieus.Pegasus zei:
Misschien moet iemand anders dat even bevestigen? Maar iemand die niet beter weet, heeft na de film dit beeld van Deacon:
1. Beetje nen doofus
2. Trekt gekke bekken
3. Had bijna nooit enige inspraak en/of zei gewoon niks
4. Toevallig 1 hitje geïnspireerd
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.