Gisteren en vandaag de Duitse oorlogsserie Unsere Mütter, unsere Väter uitgekeken.
Het is een goedgemaakte miniserie van 3 lange afleveringen, die het verhaal verteld van 5 Duitse vrienden die elk op hun eigen manier WW2 beleven. Wilhelm en Friedhelm zijn 2 broers die gaan vechten aan het oostfront, Charlotte wil verpleegster worden achter de linies, Greta droomt van een zangcarriere en wil de nieuwe Marlene Dietrich worden en Victor, het liefje van Greta, wil zijn vader opvolgen als kleermaker. Victor is wel de enige Jood in het gezelschap, maar op dat moment is er in het openbaar nog geen gevaar voor Duitse Joden. In tegenstelling tot zijn vader, beseft Victor dat dat snel kan veranderen. Alle 5 zijn ze er van overtuigd dat de oorlog afgelopen zal zijn tegen Kerstmis. Zo zei de fuhrer toch, hij heeft er enkel niet bijgezegd in welk jaar.
Prima gemaakt, mooi geschoten en sterk geacteerd. De 5 verhaallijnen zorgen ervoor dat er een goeie balans is tussen drama en actie, waardoor het steeds boeiend en spannend blijft, zeker als oorlogsverhalen uw ding zijn. Niet echt te vergelijken met Band of Brothers vind want dat toont enkel de kant aan het front.
Dit gaat toch wel wat dieper.
