Fuze,
Dit is de inleidende tekst over de laatste verschijning van de Maanzon Titaan Necrumunda:
Necrumunda,
-Zoon van 2 werelden, Laatste Titaan van het voorlaatste Era, Uit de nietsziende duisternis ontstaan- bundelde alle lichtstralen als dansende feeën in zijn handpalm en sprak de vormloze grijze massa toe: “Uit de donkerte zal het licht opstaan, als een uitgeslapen heldin. Haar wijsheid zal als een kiem wortel schieten in de kruinen van vele hoofden, om er bomen van werelden te scheppen, die wij voorlopig fantasie zullen noemen”
Zijn rotsachtige hoofd telde 2 gave vlakken: het één bestond uit een bundel witgeel licht waarom er levendige expressies op afgebeeld waren. De zon lachte iedereen toe en verblindde de wereld, haar landschap en de ganse natuur met een intense gelukzaligheid. Het ander vlak bestond uit een gestorven licht, een afgescheurd stuk perkament wat ooit een schatkaart moest geweest zijn. De kraters erop littekenden het aangezicht tot een gespleten landschap. De maan was als een sikkel van droefheid die als een zeis doorheen de harten scheurde en alles erond wat leefde met ongeluk vulde.
Het aardvlak beefde toen de Maanzon Titaan zich in zijn as draaide, zodat men zijn beide gezichten kon zien, net zoals een zonnenwijzer een lichtzijde en een schaduwzijde toont aan de scherpzinnige waarnemer. Necrumunda liet zijn woorden bulderend over het land rollen. Ze bevatte de volgende wijsheid: “In ieder van u schuilt een zon en een maan. Vindt hun schuilplaats en gij zult uw werkplaats voortaan kennen. Zonder chaos kan geen orde geschieden, zonder leegte kan niets niet iets zijn, zonder jeugdigheid kan ouderdom niet rijpen en zonder de dood kent het leven geen waarde”. De kleine lieden zaten naakt met hun lange uitgestrekte ledematen en hun wijdt opengesperde glazen ogen bij elkaar en bleven aandachtig luisteren naar Necrumunda’s laaste woorden. “Daarom verschijn ik aan jullie met mijn beide gezichten. Mijn volledigheid bestaat uit twee tegenovergestelde inhouden. Wie zonder die inhoud der inhouden zijn levenswandel naar zijn laatste rustplaats begeleidt zal zich nooit een ‘heel’ mens voelen. Wanneer het kwade goede mensen treft, herinner u dan dat zelfs het ongeluk eet uit de hand van het geluk en er zonder kruimels geen brood kan zijn. Wanneer gij echter enkel uit uw eigen hand zoudt eten, als een schrokkerd, dan zult gij branden in de helleoven van het egoïsme om tenslotte uit te doven tot een Necrumunda, één van de grijze werelden van de dood, opgebrandt tot as in het seizoen van de sintels. Word niet zoals mij. Ken u Zelf.”
“Ontdek nu die Zwarte Poort, werp haar open en treed het onbewust arm rijk van de fantasie binnen”
Welkom in Avonturië :applause:
De site
www.necrumunda.be zal in flash zijn zonder dat hij aan traagheid moet inboeten. Wat vind je van de tekst? (Hij vormt de overgang tussen de arm werkelijkheid en het rijk fantasie, vandaar dat hij wat abstract is)
