Nu ben ik platinum halen in games toch vrij gewoon, maar deze is voor mij toch echt iets te veel van het goede. Is het ondoenbaar, neen dat niet, hebben al enkele bewezen door platinum te halen. Maar is het zo frustrerend dat je al lang op voorhand inziet hoeveel je gaat afzien, dat zeker en vast. En toch moet ik maar de helft van de gems en trials meer doen, al de rest heb ik al.
Native Fortress was de eerste keer dat ik al begon te denken van "Het gaat toch niet zo de hele tijd zijn zeker!?". "High Road" en "High Road 2" zijn dan de volgende stappen waar je al weet hoe laat het is. Maar de allergrootste frustratie voor mij was Slippery Climb, dat level is echt wel "the defenition of insanity" zoals ze in Far Cry 3 zeiden. Maar liefst 25 keer dood gegaan en dat met het gewoon te willen uitspelen, niet eens een trial of "all boxes run". En dan maar één checkpoint op het hele level! Alhoewel, omdat ik zoveel stierf, kreeg ik er wel één extra tussendoor. Niet te doen hoe de minste seconde te vroeg of te laat iets doen of verkeerd te landen (alhoewel je zeker was dat je niets fout deed) daar het einde betekend. Dat level alleen was voor mij genoeg om te zeggen "Neen danku, ik hoef de platinum niet meer".
En ik heb nogtans veel erger meegemaakt in andere games, maar ik denk dat ik stilaan aan een tijd gekomen ben als trophyhunter dat ik niet meer dagen aan een stuk wil zitten "ragen" en men kas op te fretten, het is het niet meer waard. Enige uitdaging mag, zeker en vast, maar overdrijven wordt me teveel. Vandaar ook geen Soul games voor mij of Nioh en dergelijke, wat is daar nu fun aan?
ad:
