Archief - [PC/PS4] Detroit: Become Human

HelpYouFall zei:

Ik ken niks van de vorige games, maar wie is die David Cage juist? Is dat zo'n soort Kojima?

Want als ik die dialogen hoor is hij in ieder geval geen begenadigd scenarist haha

Ik wil het zeker wel in de gaten houden, maar is toch weer zowat bevestiging van dat idee over schrijvers in de gamewereld: if these dudes were any better at their jobs, they'd be working in the movie industry

Klik om te vergroten...

Wat een klinkklare onzin.

Wat weerleg je mijn argument toch weer geweldig met feiten en tegenargumenten, Xtralecherus.

Ok dan, noem mij één schrijver voor games die op het niveau schrijft van een David Chase (The Sopranos)? Eén. Die David Cage is het alvast niet.
De stoytelling, storyboarding en vormelijke en inhoudelijke kenmerken van Chase (of andere topscenaristen) zijn ze binnen 100 jaar nog aan het ontleden in filmscholen, writer classes etc.

Als het toch allemaal klinkklare onzin is, waarom is het dan een onderwerp waar al zoveel over geschreven is:

6 Storytelling Problems Video Games Still Can't Fix | Cracked.com
https://www.pastemagazine.com/blogs/lists/2015/01/10-videogame-writing-trends-that-need-to-die.html
6 Things You Learn Writing Blockbuster Video Games (iemand uit de industrie die ZELF zegt dat door de band genomen de kwaliteit van writing in games gewoon verschrikkelijk is)

Het probleem zit voor een deel in het medium zelf. Er zijn niet veel verhalen die het verdienen om in 10 à 15 uur verteld te worden in 1 doorlopende story arch. Scenaristen van videogames hebben vaak ook de vervelende neiging van te vervallen in de lowest common denominator van tropes en stereotypen, ik zie daar heel weinig inzet tot meer.

Nu games (terecht) meer en meer gezien worden als een kunstvorm, is het maar normaal dat ze dan ook tegen dezelfde standaard als andere visuele/narratieve media gehouden worden. En af en toe zie je dan eens een The Last Of Us, of zelfs iets helemaal anders als een Unravel (dat meer door atmosfeer emotie overbrengt), maar die zijn few en far between.

Dat dat voor jou niet of minder belangrijk is, kan gerust en is jouw goed recht, daar is niets mis mee. Net zomin dat het 'klinkklare onzin' is dat er voorlopig weinig schrijvers (if any) in de gaming industrie zijn die op kunnen boksen met de beste schrijvers in de film/tv-industrie. Ik denk wel dat die trend aan het veranderen is, maar dan mogen we ook meer verwachten dan de cornball shitty lines van David Cage als een van de hoogvliegers als het aankomt op storytelling in games.

De stelling die je gaf over het werken in de filmindustrie als ze beter waren in hun ding is klinkklare onzin. Daar geef ik Xtralecherus gelijk in.

Edit: een voorbeeldje waarom; als Ronaldo beter met de bal kon gooien was hij een basketballer. See the point?

I see your point and it's a complete strawman.

Ronaldo en LeBron James spelen een verschillende sport.
De regels aangaande storytelling wijzigen echter niet op magische wijze van film naar games, op kleine nuances na. If anything, proberen games meer en meer de cinematische scope van film over te nemen.
De scenaristen van games hebben 9 van de 10 trouwens dezelfde opleidingen gevolgd als die van schrijvers voor tv en film.

Jullie doen precies alsof ik hier iets controversieels zeg, maar het is gewoon een aangenomen gegeven dat de beste (en ook best betaalde) scenaristen voor de film en/of tv-industrie werken.
Denken jullie nu echt dat agents hun meest getalenteerde scenaristen eerst bellen voor een nieuw project van Naughty Dog en dan pas voor dat van 20th Century Fox?
Dat is gewoon crazy talk...

De top dogs zitten in film en tv, of dat juist of verkeerd is laat ik in het midden, maar dat is nu eenmaal gewoon zo.

HelpYouFall zei:

Wat weerleg je mijn argument toch weer geweldig met feiten en tegenargumenten, Xtralecherus.

Ok dan, noem mij één schrijver voor games die op het niveau schrijft van een David Chase (The Sopranos)? Eén. Die David Cage is het alvast niet.
De stoytelling, storyboarding en vormelijke en inhoudelijke kenmerken van Chase (of andere topscenaristen) zijn ze binnen 100 jaar nog aan het ontleden in filmscholen, writer classes etc.

Als het toch allemaal klinkklare onzin is, waarom is het dan een onderwerp waar al zoveel over geschreven is:

6 Storytelling Problems Video Games Still Can't Fix | Cracked.com
https://www.pastemagazine.com/blogs/lists/2015/01/10-videogame-writing-trends-that-need-to-die.html
6 Things You Learn Writing Blockbuster Video Games (iemand uit de industrie die ZELF zegt dat door de band genomen de kwaliteit van writing in games gewoon verschrikkelijk is)

Het probleem zit voor een deel in het medium zelf. Er zijn niet veel verhalen die het verdienen om in 10 à 15 uur verteld te worden in 1 doorlopende story arch. Scenaristen van videogames hebben vaak ook de vervelende neiging van te vervallen in de lowest common denominator van tropes en stereotypen, ik zie daar heel weinig inzet tot meer.

Nu games (terecht) meer en meer gezien worden als een kunstvorm, is het maar normaal dat ze dan ook tegen dezelfde standaard als andere visuele/narratieve media gehouden worden. En af en toe zie je dan eens een The Last Of Us, of zelfs iets helemaal anders als een Unravel (dat meer door atmosfeer emotie overbrengt), maar die zijn few en far between.

Dat dat voor jou niet of minder belangrijk is, kan gerust en is jouw goed recht, daar is niets mis mee. Net zomin dat het 'klinkklare onzin' is dat er voorlopig weinig schrijvers (if any) in de gaming industrie zijn die op kunnen boksen met de beste schrijvers in de film/tv-industrie. Ik denk wel dat die trend aan het veranderen is, maar dan mogen we ook meer verwachten dan de cornball shitty lines van David Cage als een van de hoogvliegers als het aankomt op storytelling in games.

Klik om te vergroten...

Ge geeft wel zelf aan waarom je ze eigenlijk niet kan en mag vergelijken.
Bij the sopranos heb je gewoon al veel meer hoofdpersonages en kan je dus ook veel meer doen. Probeer je eens in te beelden dat je naar seizoen 1 zit te kijken, maar je kijkt enkel vanuit Tony's standpunt, met af en toe misschien een cutscene van een paar minuten.

Je kan films en games niet vergelijken want het zijn 2 verschillende mediums, waardoor je een verhaal sowieso anders moet brengen.

HelpYouFall zei:

I see your point and it's a complete strawman.

Ronaldo en LeBron James spelen een verschillende sport.

*nen hele uitleg*

Klik om te vergroten...

Zoals je zelf al aangeeft, een verschillende sport. Net zoals film en games een verschillende discipline zijn, dus mijn punt is geen complete strawman

Het zou ons te ver leiden denk ik, waarom ik het letterlijk met niks in je post eens ben pamperke. Ik wil dit gerust in PB wel verder bespreken als je zou willen.

Om het eens even in de woorden van iemand anders te zeggen, een van de grootste problemen in writing in games:

There’s a bit in Always Sometimes Monsters when Viper, an ex-girlfriend of one of your pals, and a heroin addict, comes to you and says “look what I’ve got?” “What is it?” you reply. “A baggie of heroin.” A baggie of heroin. She actually says “a baggie of heroin.” Videogames have been doing this for a while now, straining to incorporate adult material, and it always comes off as inauthentic. I’m thinking of the attempted rape scene in Beyond, the crap with Dom’s wife in Gears of War, the endless drug references in Grand Theft Auto. It’s all teenage and try-hard—it feels like it’s written by milquetoast-y guys who haven’t really done much in life. I appreciate writers trying to go a bit deeper, but right now, a lot of the ostensible “adult” games are disrespectful of the source material. Topics like drug abuse, racism and sex are being chucked in, like seasoning, to give an illusion of sophistication—again, look at Far Cry 3. But you shouldn’t tokenize these things. To do them properly, you need to be prepared to go through a lot of research, and actually give a shit about the subject.

Klik om te vergroten...

Games maken zich imo vaak schuldig aan op een groteske manier met alle mogelijke vormen van emotie (en die emoties over te brengen) om te gaan. Overdoing it and overstaying their welcome. En dat heeft rechtstreeks ook (buiten andere factoren uiteraard) te maken met de kwaliteit van het schrijven van de scenarist.

MaximumOfBass zei:

Zoals je zelf al aangeeft, een verschillende sport. Net zoals film en games een verschillende discipline zijn, dus mijn punt is geen complete strawman

Klik om te vergroten...

Waarom gebruiken games dan bv:

- de drie act-structuur
- alle mogelijke tropes uit film, vaak zelfs rechttoe rechtaan gestolen
- plotconventies
- dezelfde vijver van stereotypes

Buiten dingen als in game chatter, schrijf je een dialoog voor een cutscene op de exact dezelfde manier als die voor een film; of het nu gaat over exposition of om het plot te advancen.
Daarom vind ik het een mute point. Ik snap de nuance die je wil leggen, maar ik vind ze redelijk verwaarloosbaar

MaximumOfBass zei:

De stelling die je gaf over het werken in de filmindustrie als ze beter waren in hun ding is klinkklare onzin. Daar geef ik Xtralecherus gelijk in.

Edit: een voorbeeldje waarom; als Ronaldo beter met de bal kon gooien was hij een basketballer. See the point?

Klik om te vergroten...

Was ook het punt, nu ja had beter de eerste zinnen moeten verwijderen, maar soit. Maar ik vindt een story ook nu niet altijd het belangrijkste in bepaalde games, gameplay is wat het meeste telt, uw story mag nog zo goed als het beste dat er is maar als games gewoon brak spelen of gewoon saai zijn waarom speel je het dan. Er zijn genoeg games waar de story wat brak is maar ja, is niet ergens waar ik ga van wakker liggen.. Het is wat het is zeker?

Klopt Xtralecherus, niemand zegt dat een fantastisch verhaal de enige weg is naar een goede game, of dat dat voor iedereen belangrijk zou moeten zijn, you'll hear no argument from me there

HelpYouFall zei:

Klopt Xtralecherus, niemand zegt dat een fantastisch verhaal de enige weg is naar een goede game, of dat dat voor iedereen belangrijk zou moeten zijn, you'll hear no argument from me there

Klik om te vergroten...

Buiten het feit dat uw nederengels mij stoort wil ik toch even uw stellingen een stuk weerleggen.

Het klopt volledig dat games qua verhaal meestal minder goed zijn dan blockbuster films, maar het is dan ook een totaal ander medium. Een film duurt twee maximaal drie uur, een game makkelijk 10uur. Je moet dan eenmaal een beetje anders schrijven. In een game heb je ook vaak maar één hoofdpersonage, een film minstens drie. Maar meerdere hoofdpersonages doet vaak afbreuk aan een game, het is net dat herkenbare dat leuk is. En dan komt er nog eens bij dat een film vaak lange stukken kent waar weinig in gebeurt. In een game kan dit nu eenmaal niet, als iets te lang duurt dan wordt het saai.

Jij neemt nu het voorbeeld van de Sopranos, elke aflevering duurt 60minuten. Maar daar is het meestal 55minuten slap gebabbel zolder dat er iets gebeurt. Gewoon puur dialoog. In een game kan dit nu eenmaal niet, de drang naar actie en diepgang is gewoon veel groter. Dat maakt dat het verhaal echt makkelijk en verstaanbaar moet zijn, te veel diepgang haalt U uit de ervaring.

Een goed voorbeeld is the order. Grafisch knap, verhaal technisch zeker sterk. Maar als game geen hol waard, het was werkelijk gewoon een film. Je zat gewoon 90% van de tijd te kijken om af en toe eens een knopje in te duwen, ja sorry dat werkt gewoon niet.

Telltale games zijn ook gewoon een interactieve film, maar daar beïnvloed jij het verhaal met uw keuzes. Dat zijn leuke games, qua verhaal zeker goed. Maar dat zijn games die je niet speelt, maar dat zijn gewoon films waar je af en toe een knopje induwt. Zulke games zijn saai als je ze constant speelt, wat je met AAA games met een "zwak verhaal" niet hebt.

Wat u al dan niet aan mijn taalgebruik ergert is niet mijn zaak, noch heb ik enige intentie om mij te schikken naar wat jou al dan niet zou storen. Wat dat verder met de discussie te maken heeft, is mij verder een raadsel, maar dearly noted, I guess (oeps)

Ik heb ook nergens in mijn betoog gezegd dat films gelijk zijn aan games (enkel dat ze in het daadwerkelijke schrijven zelf dezelfde spelregels gebruiken, zoals gezegd wil ik daar gerust in PB meer tekst en uitleg bij geven), noch dat games zouden moeten veranderen in films. Als ik de indruk gegeven zou hebben dat elke game in een (imo overrated) Telltale QTE spel zou moeten veranderen, is dat verkeerd.

Mijn enige punt is dat ik vind dat games nog een lange weg te gaan hebben om qua kwaliteit in hun schrijven op gelijke hoogte te staan met de grootste artistieke werken in film en tv en dat de imo beste scenaristen daarom ook daar vertoeven. En ik geef redenen waarom ik dat denk, inclusief links, getoetst aan mijn eigen film- en game-ervaringen.

En daar hoeft verder het niemand eens mee te zijn, dat is ok. Net zoals het mijn goed recht is om meer te verwachten van de industrie dan complete poop-zinnen als "You can't kill me, I'm not even alive!", als narratief dan toch een belangrijker onderdeel van het medium blijkt te worden

Ik dacht hier gisteren al op te reageren maar ik dacht: dit zal wel een stille dood sterven. Niet dus.
Eigenlijk, ik klasseer dit simpel onder het vakje cinefiel-gezever. Alvast mijn excuses.
Ik ken er nog zo... Bvb, als iets op imdb onder de 8,5 - 9 scoort is het brol, slecht scenario, slechte regisseur, blablabla. Ze vinden van zichzelf dat ze, net als imdb, DE standaard zijn als het op films Etc aankomt. Hetzelfde hautaine sfeertje vind je makkelijk terug in helpyoufall zijn posts. (niet beledigend bedoeld, cinefiel zijn nu eenmaal zo, je mag weerleggen wat je wil ze hebben altijd een antwoord klaar)

Er Is niks mis met de dialoog die je al meermaals herhaald van Detroit. Vertel anders eens hoe jij het zou aanpakken?
Maar ik snap nog steeds niet wat er mis Is aan cage? Qua drama en intens verhaal Was er niks mis aan bvb heavy rain.

Weet je, film- critici zijn net zoals voetbal-annalisten. Hadden ze echt het talent zoals ze het konden uitleggen, ze stonden allemaal op of naast het veld ipv rond de tafel... Soms kan het helpen om wat minder na te denken en gewoon te genieten van wat je voor je neus krijgt.

Je zegt dat schrijven voor films en games met dezelfde spelregels gebeurd maar uiteindelijk toch weer niet omdat opbouw van verhaal anders dient aangepakt te worden. Bij een game moet je het nu eenmaal aan de praat kunnen houden voor 8 tot x-aantal uur. Bij een film moet je al wat je naar uw kijkers wilt brengen in een plot van 2uur duwen...
Ik wil 1 van uw topregisseurs wel eens 1 van hun verhalen in een game zien omzetten, keer kijken wat er van die hoogstaande kwaliteit gaat overblijven.

Waarom gebruiken ze minder verwijzingen in een film omdat een film net wat serieuzer Is en met "een verwijzing naar" u uit het geheel kan halen. Bij een film kan je het "realistisch" laten aanvoelen, een game nooit omdat je weet, het blijft een game
Maar een game mag nog zo serieus zijn, nog zal je eastereggs en verwijzingen vinden. waarom? Net omdat het games zijn. Zelfs in de goeie games, zoals je tlou vermeld als zijnde pure kwaliteit, vind je zulke dingen terug.

En neen, ik bekijk uw links ook niet. Kheb al genoeg leeswerk aan uw eigen walloftext...
Verdorie, weer 20min kwijt van mijn leven aan iets wat ik eigenlijk wou negeren...

Teknohol1c zei:

Weet je, film- critici zijn net zoals voetbal-annalisten. Hadden ze echt het talent zoals ze het konden uitleggen, ze stonden allemaal op of naast het veld ipv rond de tafel... Soms kan het helpen om wat minder na te denken en gewoon te genieten van wat je voor je neus krijgt.

Klik om te vergroten...

+ 1000.

Alle 9lives posts zijn zoals een interview met ne minister. Ge poneert een stelling, en in plaats van relevant weerwerk krijgt ge ne passief astrante woordenmist voorgeschoteld die de schepper ervan laat geloven ermee weg te komen, terwijl de bittere realiteit is dat ze enkel zichzelf een rad voor de ogen draaien over hun bittere onvermogen om zaken te zien en te benoemen zoals ze gesteld werden/zijn, en dusdanig enkel ageren uit de kleinburgerlijkheid die ze hun tegenpartij toeschrijven.

Houd under elitaire praatjes aub voor de bovenkant van het forum.

Stop the nerdness! Become Human!

50Euro zei:

Stop the nerdness! Become Human!

Klik om te vergroten...

Nice one

Ik ga mij uit de escalerende discussie houden, maar ik wil wel benadrukken dat het niet de game-stijl is die me niet ligt, maar wel Cage als regisseur. Script en voice-acting van Cage's games komen wat mij betreft zeer amateuristisch over, en dan ga ik de link niet leggen met andere media. Ik vond indertijd al met Heavy Rain dat het beter kon, en de laatste jaren is dat gebeurd in het 'casual adventure' genre. Vooral Tales of the Borderlands, Until Dawn en in mindere mate Life is Strange zijn veel overtuigender in wat ze doen.

Dat was zelfs een eye-opener voor mij: doordat ik Heavy Rain barslecht vond, dacht ik dat de meer qte-driven narratieve games me niet snel zouden liggen, maar door betere dingen in het genre te spelen zijn mijn ogen open gegaan. Het is dan wel anders qua opzet, maar vooral iets als Tales from the Borderlands is een pure triomf.

Zie, creamium zijn posts lees ik graag
Ik moet zeggen dat ik heavy rain wel een goed spel vond. Het is al tijdje geleden dus ik kan mij niet meteen amateuristische dialogen herinneren. Waarschijnlijk is het mij dus niet opgevallen en heb ik mij al zeker niet aan gestoord.

Ik vond tales of the borderlands ook heel goed maar vind het vreemd dat je Life is Strange in het lijstje opneemt. Dát had pas tenenkrullende dialogen Ik vond het een cava spel, maar dat kwam vooral door de muziek en setting.