Gonzo
Legacy Member
Hmmm... Zit nu ergens halverwege chapter 3.
De muziek is fijn, het verhaal blijft boeiend, de weetjes en collectibles zijn leuk, de art-stijl geeft een goeie sfeer, etc. Er zijn al heel erg toffe dingen uit het UbiArt Framework gekomen, hopelijk blijft de trend zo verdergaan
Maar toch had ik ergens meer van deze titel verwacht...
De 'puzzels' zijn echt poepsimpel. Zelfs de 'bossfights' zijn supermakkelijk.
Die QTE's van Anna steken rap tegen (en zijn constant hetzelfde).
Het maakt (bij mij) ook weinig emoties los.
Ergens voelt het gewoon allemaal té simpel en straightforward aan, met te weinig emotionele binding. Niettegenstaande ik 'simpel' anders wel kan smaken, stelt het mij hier toch wat teleur. Een beetje het been-there-done-that gevoel.
De muziek is fijn, het verhaal blijft boeiend, de weetjes en collectibles zijn leuk, de art-stijl geeft een goeie sfeer, etc. Er zijn al heel erg toffe dingen uit het UbiArt Framework gekomen, hopelijk blijft de trend zo verdergaan
Maar toch had ik ergens meer van deze titel verwacht...
De 'puzzels' zijn echt poepsimpel. Zelfs de 'bossfights' zijn supermakkelijk.
Die QTE's van Anna steken rap tegen (en zijn constant hetzelfde).
Het maakt (bij mij) ook weinig emoties los.
Ergens voelt het gewoon allemaal té simpel en straightforward aan, met te weinig emotionele binding. Niettegenstaande ik 'simpel' anders wel kan smaken, stelt het mij hier toch wat teleur. Een beetje het been-there-done-that gevoel.
)
ad: Right in dem feels! 
)