Westvleteren is zoveel evenwichtiger. Smaakbalans ligt een stuk delicater en is minder uitgesproken zoet. De bitterheid en booziness komen beter naar voren. Qua mondgevoel heb ik niet veel verschil gemerkt, maar misschien toch een iets romiger kraag bij de Westvleteren.
Het grote herkenningspunt lag echter in de neus. Bij Bernardus heb ik het zelfde probleem als bij La Trappe Quadrupel: die allesoverheersende stank van banaan (mout) die je hele neus vult en eender welk waterkansje om iets anders te proeven compleet verpest. Daardoor krijg je inderdaad dat metaalsmaakje dat een beetje doet denken aan bloed (lekker luguber

).
Zelfde recept, my arse. Dan toch alleszins niet dezelfde verhoudingen. Is het een soort te vaak doorgegeven volksverhaal dat het enige verschil tussen de twee het grondwater zou zijn of zo? Want ze doen de Abt vaak af als een perfect alternatief voor Westy, maar dat is het wel efkes to-taal niet.
Variabelen waren overigens zo precies mogelijk op elkaar afgestemd. Zelfde glas, zelfde temperatuur (beiden uit de kelder) en de leeftijd lag maximum 3-4 maanden uit elkaar, dus daar ligt het niet aan dat het smaakverschil zo dramatisch was.