Mijn bedenkingen bij Rebirth & No Fear van Green Lantern.
Rebirth vond ik best een teleurstelling en uiteindelijk niet echt leuk om lezen. Je weet dat het verhaal eindigt met Jordan's verrijzenis, maar om dat te bereiken moet Johns verschillende continuityknopen ontwarren en dat leidt tot veel uitleg en desgevolge tot een verhaal waar de pacing tot het laatste chapter wat zoek is. Hal's antagonistische relatie met Batman had beter geschreven kunnen worden en mist wat punch.
Het eindgevecht met Parallax as Ganthet was wel episch en zorgde voor een goede conclusie. Het is leuk om te zien hoe de GL's verschillen in het maken van hun ringcreaties (die muiklem van Rayner!). Dit was het eerste dat ik van Johns las en ik hoopte dat de main series toch wat meer zou bieden.
Groot was mijn opluchting ook toen in GL #1 de zwaarwichtige toon weg was en Johns ons welkom heette met een leuk flashbackverhaal. De art van Darwyn Cooke hielp daar ook bij, het was net alsof ik een lost chapter uit The New Frontier aan het lezen was.
Dan gaan we over naar het heden, maar ook nu zijn er gelukkig geen onnodige verwijzingen naar de events in Rebirth, maar begint Johns gewoon met een nieuwe verhaallijn en introduceert hij oude villains aan een nieuw publiek. De issues in No Fear wekken mijn nieuwsgierigheid op voor wat komen gaat.
Deze twee bundels lijken net door 2 verschillende auteurs geschreven te zijn, mij bevalt de Johns van de main series veel beter.
.