The_Cat
Legacy Member
De zoon van de wolvenjager uitgelezen van Henri Loevenbruck. In het begin leek het precies een alleenstaand boek op zich, tot er ineens stilletjes aan elementen beginnen in te sijpelen van de vorige reeks. De eerste trilogie, het geheim van de witte wolvin, vond ik eigenlijk een mindere. Het was niet echt slecht, maar sommige elementen waren toch wel saai. Nu bij deze 2de reeks, gallica, vind ik het verhaal eigenlijk veel beter. Het lijkt alllemaal ook wat volwassener dan de eerste serie, zelfs meer naar het bloeddorstigere. Het heeft me toch positief verrast dit boek, en ik ben blij dat ik de 2de reeks toch een kans gegeven heb ^^ hopelijk zijn de volgende boeken toch ook wat van dit niveau 




