Duidelijk iemand die weinig begrijpend leest.
WoT zijn enorm diepgaande boeken. Heel veel mythologie dat gerecycleerd wordt, en het concept is 1 grote filosofisch epos.
Jordan schuwt inderdaad het platte geweld van bv een asoiaf, en persoonlijk vind ik dat net bevorderlijk.
Verheft het verhaal boven het mundane.
Wat sex betreft is hij bena heiliger als de paus, maar ook hier schrijft hij eigenlijk voor wat voor hem een verheven beeld is.
De wereld zou wat van deze chivalry kunnen gebruiken imo.
Zeggen dat WoT voor 12-14 jarige is, toont gewoon aan dat je eigenlijk hersendood hebt zitten lezen, en de diepere, achterliggende filosofische, ethische vraagstukken niet hebt opgepikt.
Wat natuurlijk niet verbazingwekkend is in de moderne maatschappij waar alles draait om oppervlakkigheid, snelle en schone plaatjes vs spirituele verkenning.
Asoiaf is op die maat geschreven. Lekker grimmig, veel geweld en sex.
En de politieke intriges zijn niets meer dan familie en burenruzies op grote schaal, bedropen in lichte fantasy saus.
Dat is ook het succes van die serie, men kan zich zonder intellectuele inspanning vereenzelvigen met de verhalen/personages, zonder zich moe te maken met nadenken waarover het grote verhaal nu eigenlijk gaat
Wéér een Brienne hoofdstuk, Martin, écht?
