Archief - Welk boek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan? Hoofdstuk 2

moloko zei:

Ik heb de zeven boeken van game of thrones.Is het aangeraden eerst de 3 kortverhalen te lezen voor ik aan deze zeven begin?

Game of Thrones | Boeken | Het spel der tronen

Klik om te vergroten...

Bedoel je die verhaaltjes van Dunk en Egg? Die moet je niet gelezen hebben hoor. Zijn gewoon bijverhaaltjes in dezelfde wereld maar andere tijdsperiode denk ik.

Het 4e deel van de Wetten van de Magie uitgelezen wat bijna even briljant was als het 2e deel. Ben direct aan het 5e deel begonnen.

coldplayke zei:

Ik heb de helaasheid der dingen in het vijfde middelbaar verplicht moeten lezen en toen vond ik dat echt een verschrikkelijk boek. Het zal er ook wel mee te maken hebben gehad dat wij daar een heel jaar aan hebben gewerkt: toneelstukjes, film, recensies van het boek, recensies van de film, vergelijkingen tussen boek en film, ... ;_;

En hoe Verhulst op het einde van het boek systematisch zijn zoon afbreekt van toen hij nog maar een baby was(zo herinner ik me dat toch) vond ik nogal choquerend en iets dat ik niet graag zou horen van mijn vader.

Klik om te vergroten...

Alé man, De helaasheid der dingen is zowat een van de beste boeken die er bestaan

Om het met de woorden van 1 van mijn favoriete auteurs te zeggen:

“No passion is stronger in the breast of a man than the desire to make others believe as he believes. Nothing so cuts at the root of his happiness and fills him with rage as the sense that another rates low what he prizes high.”

George RR Martin - A Storm of Swords (part 1: Steel and Snow)

Iets trager tempo dan de andere, maar het blijft spannend.

Ongeveer de helft van de boeken die hier gepost worden zijn asoiaf.

Sorry, ik ben die reeks nu net aan het lezen, en het zijn er nu eenmaal 7.
Ik zal mij maar stil houden tot ik ze alle zeven uit heb.

Mijn 'nog te lezen' boekenplank begint ook wel gevaarlijk groot te worden, omdat ik al zo lang bezig ben met A Song of Ice and Fire.

Espe zei:

Sorry, ik ben die reeks nu net aan het lezen, en het zijn er nu eenmaal 7.
Ik zal mij maar stil houden tot ik ze alle zeven uit heb.

Klik om te vergroten...

Het was geen kritiek hoor, viel me gewoon op. Ik had er een smiley moeten bijzetten!

Utred zei:

Het was geen kritiek hoor, viel me gewoon op. Ik had er een smiley moeten bijzetten!

Klik om te vergroten...

Wel in dat geval post ik vanaf nu dagelijks mijn vooruitgang!
(of misschien toch beter niet )

Espe zei:

Wel in dat geval post ik vanaf nu dagelijks mijn vooruitgang!
(of misschien toch beter niet )

Klik om te vergroten...

Ik verwacht een grondige analyse van elk hoofdstuk!

Nog eens een update:

Hunter S Thompson - The Proud Highway
Verzameling brieven van de jonge Thompson. Niet om in 1 keer uit te lezen(600 pagina's aan brieven is wat veel) maar zeker de moeite. Fantastische en geniale mens. Je volgt hoe hij 10 jaar leeft zonder ooit echt geld te hebben voor hij eindelijk een boek uitbrengt, hoe hij voet aan de grond krijgt als journalist door op goed geluk naar Zuid Amerika te trekken en artikels naar tijdschriften te sturen,... Jammer dat er altijd zo op zijn drugsgedoe wordt gefocust want hij was een heel erg grote schrijver en journalist. Aanrader voor wij zijn boeken goed vindt.

Fitzgerald - This Side of Paradise
De doorbraak van Fitzgerald. Verhaal van een schrijver vol goede bedoelingen die in een soort cynisme vervalt als hij terugkomt van de oorlog en de vrouw van zijn dromen hem afwijst omdat hij niet genoeg geld heeft(dat vond hij een tof thema). Niet zo briljant als The Great Gatsby of Tender Is The Night maar nog altijd heel erg goed en uiteraard ongelooflijk mooi geschreven.

Dostojevski - The Gambler
Kort verhaal(100 pagina's) over iemand die verslaafd raakt aan roulette, geschreven met kennis van zaken aangezien Dostojevski zelf ook nog gokverslaafd is geweest. Het gokken van de protagonist is echter maar de helft van het verhaal en er komt nog een heel familiedrama in met een resem aan memorabele personages. Lichter van toon dan zijn groter werk, al is de inhoud bezwaarlijk vrolijk te noemen. Leuk tussendoortje.

Douglas Adams - Dirk Gently's Holistic Detective Agency
Het is van Douglas Adams; meer moet je eigenlijk niet weten. Leuk verhaal, absurd en vooral hilarisch. Bijzonder snel uitgelezen.

Tales from the Arabian Nights - Anoniem

Een greep uit de verhalen uit 1001 nachten, dit zou dan de beste selectie moeten voorstellen. Ik vond het eigenlijk gewoon heel teleurstellend, ik had verwacht dat het omkaderende verhaal (over Scheherazade) meer naar voor zou komen en het gehele epos wordt heel oppervlakkig voorgesteld.

PAAZ van Myrthe van der Meer. Herkenbaar en best wel confronterend. En grappig

The Sea - John Banville

Pareltje. Max Morden probeert na de dood van zijn vrouw ook nog een ander trauma uit zijn kindertijd onder ogen te komen. Verrassende plotwending naar het einde toe en puur stilistisch is het 1 van de beste romans die ik al gelezen heb. 1 van de laatste paragrafen bijvoorbeeld:

I was standing up to my waist in water that was perfectly transparent so that I could plainly see below me the ribbed sand of the seabed, and tiny shells and a bit of a crab's broken claw, and my own feet, pallid and alien, like specimens displayed under glass. As I stood there, suddenly, no, not suddenly, but in a sort of driving heave, the whole sea surged, it was not a wave, but a smooth rolling swell that seemed to come up from the deeps, as if something vast down there had stirred itself, and I was lifted briefly and carried a little way towards the shore and then was set down on my feet as before, as if nothing had happened. And indeed nothing had happened, a momentuous nothing, just another of the great world's shrugs of indifference.

Klik om te vergroten...

Het verhaal zelf deed me een beetje denken aan The Sense of an Ending van Julian Barnes (wat trouwens, net als The Sea, de man booker prize heeft gewonnen).

Into the wild - Jon Krakauer

Waargebeurd tragisch verhaal van Chris McCandless; een excentrieke, koppige en charmante jonge kerel die 'betekenis zoekt', al zijn bezittingen en familie achterlaat om 2 jaar rond te trekken als schooier (Alexander Supertramp) en uiteindelijk in Alaska (zijn einddoel) te belanden om daar na enkele maanden solitair 'in het wild' geleefd te hebben, op 24jarige leeftijd te sterven door een reden waar alleen maar naar gegokt kan worden.

Ik vond het een fijn boekje, maar ik vermoed dat dat enkel komt doordat ik het me al op voorhand aansprak omdat ik mijzelf er wel in kan terugvinden. Het leest vlot weg, en de stukken die effectief over de protagonist gaan, waren boeiend. Beetje storend wel dat de auteur alles veel te subjectief (lees: positief) naar voor brengt, vermoedelijk omdat hij zichzelf enorm hard in McCandless terugvindt. Ook veel 'opvulling' met compleet irrelevante zaken, omdat het anders een te mager (lengtegewijs) boek zou zijn.

Godverdome dagen op een godverdome bol - Dimitri Verhulst

Mwja... Ik hou van de schrijfstijl, het Verkavelingsvlaams, het cynisme, sarcasme, etc. Maar het voelt een beetje dun aan, en de 2de helft was een beetje langgerokken. Maar ik ben wel benieuwd geworden naar meer werk van Verhulst; ik had er voordien nog niets van gelezen...

Zijn laatste boek is ook echt goed: "de laatkomer" en dan natuurlijk "de helaasheid der dingen"

'Problemski Hotel' is ook een heel leuke van Verhulst, moest die hier nog niet vermeld staan.

Ender's Game - Orson Scott Card

Ender Wiggin, het wonderkind van 10 jaar, redt de mensheid van de buggers door een vloot te besturen via een spel.
Staat steevast bovenaan in de 'beste sci-fi boeken'-lijstjes, maar stelde toch wat teleur. Te onrealistisch, zelfs voor sci-fi.

The Catcher in the Rye - J.D. Salinger

Holden Caulfield wordt van kostschool gestuurd en we maken zijn fratsen mee gedurende de paar dagen voor hij naar huis gaat.
Toppertje, lijkt me de moderne Huckleberry Finn/Tom Sawyer.

The Road van Cormac McCarthy.

Toch wel het meest deprimerende boek dat ik ooit gelezen heb. Vrij zware kost, maar ge blijft toch zo hoop hebben tot het einde. Waar ik mij wel vaak aan stoorde (maar dat hoort er wrs ook weer bij?) waren de dialogen en dat er op bijna elke vraag geantwoord werd met "I don't know", daar ergerde ik mij na een tijd echt aan=P

J.F. zei:

The Road van Cormac McCarthy.

Toch wel het meest deprimerende boek dat ik ooit gelezen heb. Vrij zware kost, maar ge blijft toch zo hoop hebben tot het einde. Waar ik mij wel vaak aan stoorde (maar dat hoort er wrs ook weer bij?) waren de dialogen en dat er op bijna elke vraag geantwoord werd met "I don't know", daar ergerde ik mij na een tijd echt aan=P

Klik om te vergroten...

Dat is omdat die vader het ook effectief niet weet. Dat is belangrijk. Hij weet niet wat er gaat gebeuren, hij weet niet wat ze aan het doen zijn. Al dat hij kan doen is de toestand accepteren( 'okay' is samen met 'I don't know' de populairste uitspraak in het boek denk ik. En beiden hebben een enorm trieste bijklank eigenlijk) en hopen dat het beter wordt.
Ik vond de dialogen geweldig. De tegenstelling tussen zijn extreem uitgebreide en lyrische beschrijvingen en de droge, minimalistische gesprekken werkt heel erg goed.

Jep, die okay inderdaad ook altijd. Goh ja, da is ook wel zo, ma ik kon mij daar echt nie over zetten. Het frustreerde mij echt na een tijd, dus eigenlijk kunt ge ook wel zeggen dat het goed in zijn opzet slaagt=)