Archief - Welk boek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan? Hoofdstuk 2
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Avondland
Legacy Member
Utred zei:
Het zijn twee quintessentiële "coming of age"-verhalen uit de VS die in 1950 en 1960 zijn gepubliceerd en vaak op een verplichte literatuurlijst belanden. De opzet verschilt wel wat: het personage van Salinger is existentieel getormenteerd, terwijl dat minder het geval is bij de personages van Lee.
Avondland
Legacy Member
Goed stuk over de helft van Het Martyrium van Elias Canetti. Een boek met hoogtes en laagtes, maar de hoogtes trekken de laagtes meer dan op. Nu weer in een heel interessant stuk beland, wat me zin geeft om door te bijten. Een moeilijke leeservaring is het niet, omdat de zinsbouw vlot is.
Maar wat hierna? Ik wil fictie met non-fictie afwisselen, maar ergens springen De Buddenbrooks van Thomas Mann mij voor de neus. Of iets luchtigers voor tussendoor? In augustus, bij de aanvang van 100 jaar Eerste Wereldoorlog, wil ik wel graag Oorlogsroes van Ernst Jünger nog eens lezen, dat gaat over zijn ervaringen als jonge soldaat. Remarque heeft misschien het bekendste fictiewerk geschreven, maar qua oorlogservaring moet hij het ongetwijfeld afleggen tegen Jünger.
Maar wat hierna? Ik wil fictie met non-fictie afwisselen, maar ergens springen De Buddenbrooks van Thomas Mann mij voor de neus. Of iets luchtigers voor tussendoor? In augustus, bij de aanvang van 100 jaar Eerste Wereldoorlog, wil ik wel graag Oorlogsroes van Ernst Jünger nog eens lezen, dat gaat over zijn ervaringen als jonge soldaat. Remarque heeft misschien het bekendste fictiewerk geschreven, maar qua oorlogservaring moet hij het ongetwijfeld afleggen tegen Jünger.
Pieterjan94
Legacy Member
Time zei:
Meteen na mijn post beginnen lezen.
Ondanks dat ik er meer van had verwacht op vlak van het verhaal lost hij toch grotendeels mijn verwachtingen in. Ik ben benieuwd naar het einde in ieder geval, confronterend boek. Sterk einde imho.
Volgend boek is Anna Karenina, lang getwijfeld tussen dat en Het Verslag Van Brodeck (van Philippe Claudel). Ik ben benieuwd
Time
Legacy Member
6de boek van de Aardkinderen.
't Is gedaan.
ad:
Kan de ergernissen van sommigen wel begrijpen. Sommige zaken worden idd tot in den treure toe herhaald. En dat lied is er ook vaak te veel aan. Maar die sla je gewoon over, per 10 pagina's sloeg ik gemakkelijk een volle pagina over.
Doorheen het boek bleef ik wel wat op mijn honger zitten, omdat er zo weinig gebeurt, die doniërtocht met die grotten interesseerde me echt geen hol.
Maar wat ze er op die laatste paar honderd pagina's doorjaagt, te beginnen bij haar 'geroepen' worden, ja patat. Maakte het hele boek in een trek goed.
Al zat er wel meer in. Ik zat al van in begin boek 5 te hopen op meer contacten met die platkoppen. Op 1 keer na gebeurt dat niet meer.
Ik hoop op een 7de deel, maar als ik lees hoe oud de auteur intussen is geworden, mogen we er wel voor vrezen. Ze laat alleszins een mooi levenswerk na.
Ik ben vorig jaar in de week van kerstmis begonnen in de eerste boek, ik heb 7 maanden alleen maar haar boeken gelezen. Zal het even moeilijk hebben om iets anders een kans te geven.
't Is gedaan.
ad:Kan de ergernissen van sommigen wel begrijpen. Sommige zaken worden idd tot in den treure toe herhaald. En dat lied is er ook vaak te veel aan. Maar die sla je gewoon over, per 10 pagina's sloeg ik gemakkelijk een volle pagina over.
Doorheen het boek bleef ik wel wat op mijn honger zitten, omdat er zo weinig gebeurt, die doniërtocht met die grotten interesseerde me echt geen hol.
Maar wat ze er op die laatste paar honderd pagina's doorjaagt, te beginnen bij haar 'geroepen' worden, ja patat. Maakte het hele boek in een trek goed.
Al zat er wel meer in. Ik zat al van in begin boek 5 te hopen op meer contacten met die platkoppen. Op 1 keer na gebeurt dat niet meer.
Ik hoop op een 7de deel, maar als ik lees hoe oud de auteur intussen is geworden, mogen we er wel voor vrezen.
Ze laat alleszins een mooi levenswerk na.Ik ben vorig jaar in de week van kerstmis begonnen in de eerste boek, ik heb 7 maanden alleen maar haar boeken gelezen. Zal het even moeilijk hebben om iets anders een kans te geven.
JorisBlack
Legacy Member
"A Wrinkle In Time" - Madeleine L'Engle
Misschien een beetje té kinderlijk voor mijn 25 jaren, maar vond het nog wel plezant om te lezen. Het is zo wat science fiction zonder echt science fiction te zijn, en ook een beetje maatschappijkritisch, zonder daar echt ver in te gaan.
En nu begin ik alweer aan een Murakami (The Wind-up Bird Chronicle), ik kan er niet van afblijven. Heb bijna zijn hele bibliografie doorgenomen, dus binnenkort schiet er niks meer over
Misschien een beetje té kinderlijk voor mijn 25 jaren, maar vond het nog wel plezant om te lezen. Het is zo wat science fiction zonder echt science fiction te zijn, en ook een beetje maatschappijkritisch, zonder daar echt ver in te gaan.
En nu begin ik alweer aan een Murakami (The Wind-up Bird Chronicle), ik kan er niet van afblijven. Heb bijna zijn hele bibliografie doorgenomen, dus binnenkort schiet er niks meer over
86514
Legacy Member
Time zei:6de boek van de Aardkinderen.
't Is gedaan.
Kan de ergernissen van sommigen wel begrijpen. Sommige zaken worden idd tot in den treure toe herhaald. En dat lied is er ook vaak te veel aan. Maar die sla je gewoon over, per 10 pagina's sloeg ik gemakkelijk een volle pagina over.
Doorheen het boek bleef ik wel wat op mijn honger zitten, omdat er zo weinig gebeurt, die doniërtocht met die grotten interesseerde me echt geen hol.
Maar wat ze er op die laatste paar honderd pagina's doorjaagt, te beginnen bij haar 'geroepen' worden, ja patat. Maakte het hele boek in een trek goed.
Al zat er wel meer in. Ik zat al van in begin boek 5 te hopen op meer contacten met die platkoppen. Op 1 keer na gebeurt dat niet meer.
Ik hoop op een 7de deel, maar als ik lees hoe oud de auteur intussen is geworden, mogen we er wel voor vrezen.
Ik ben vorig jaar in de week van kerstmis begonnen in de eerste boek, ik heb 7 maanden alleen maar haar boeken gelezen. Zal het even moeilijk hebben om iets anders een kans te geven.
Met dat laatste had ik niet veel moeite hoor. 't is exact hoe gij het beschrijft. Echt veel te langdradig geschreven. Beter al die boeken wat bondiger gemaakt en enen extra ofzo
Ik had dan nog de fout gemaakt om bij het 5de boek de wiki-pagina te lezen dus daar heb ik mij echt moeten doorworstelen Mesmo
Legacy Member
De twaalf kinderen van Parijs - Tim Willocks.
Bagger. En dat vind ik doodjammer. De twaalf kinderen van Parijs is het tweede deel van wat een trilogie zou moeten worden. Het eerste deel "De Orde" of "The Religion" zoals de originele titel luidt, was een uitstekend boek. Het eerste boek is een sluitend verhaal en kan als een compleet boek worden gelezen. En ik raad het iedereen aan.
Het tweede is een onrealistische samenhang van moordpartijen in een decor dat van pagina 1 tot 692 geen enkele evolutie meemaakt.
Bagger. En dat vind ik doodjammer. De twaalf kinderen van Parijs is het tweede deel van wat een trilogie zou moeten worden. Het eerste deel "De Orde" of "The Religion" zoals de originele titel luidt, was een uitstekend boek. Het eerste boek is een sluitend verhaal en kan als een compleet boek worden gelezen. En ik raad het iedereen aan.
Het tweede is een onrealistische samenhang van moordpartijen in een decor dat van pagina 1 tot 692 geen enkele evolutie meemaakt.
coldplayke
Legacy Member
The Luminaries - Eleanor Catton
De Man Booker Prize winnaar van vorig jaar, en voor mij een verdiende winnaar. Het is een dik boek (meer dan 800 bladzijden), maar met een ijzersterk verhaal. De schrijfster is nog redelijk jong en schrijft toch al op een heel volwassen en stilistisch mooie manier.
Hadden ze trouwens niet ooit plannen om een sectie literatuur aan het comics subforum toe te voegen?
De Man Booker Prize winnaar van vorig jaar, en voor mij een verdiende winnaar. Het is een dik boek (meer dan 800 bladzijden), maar met een ijzersterk verhaal. De schrijfster is nog redelijk jong en schrijft toch al op een heel volwassen en stilistisch mooie manier.
Hadden ze trouwens niet ooit plannen om een sectie literatuur aan het comics subforum toe te voegen?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.