coldplayke
Legacy Member
Ik vind het moeilijk om mijn favoriete boeken echt in een rangorde te gieten, dus dit is mijn top 10 in willekeurige volgorde:
Een paar eervolle vermeldingen:
1. What is the What - Dave Eggers
Als ik echt moet kiezen is dit mijn meest geliefde boek ooit. Het is eigenlijk een biografie over het leven van een vluchteling uit Zuid-Soedan, maar neergeschreven alsof het fictie is. Eggers heeft zo nog wel een paar boeken in die stijl (Zeitoun, A Heartbreaking Work of Staggering Genius), maar deze steekt er met kop en schouders bovenuit. Valentino Achak Deng is dankzij dit boek de persoon geworden waar ik het meeste bewondering voor heb in de hele wereld. Steeds als ik ergens een of ander probleempje heb, probeer ik terug te denken aan dit boek en dan lijken de moeilijkheden in mijn leven ineens niet meer zo onoverkoombaar.
2. Lolita - Vladimir Nabokov
Een andere roman van hem, Ada or Ardor, had hier evengoed kunnen staan, maar ik heb uiteindelijk toch voor zijn bekendste werk gekozen. Een heel controversieel thema dat prachtig en haast poëtisch wordt beschreven, voor mij is Nabokov puur taalkundig gezien de meest getalenteerde schrijver die ik al gelezen heb.
3. As I Lay Dying - William Faulkner
Nog zo een geweldige schrijver die op unieke manier met taal overweg kan. Het gaat over een familie die met de doodskist van hun moeder een hele odyssee te voet aflegt, zogezegd omdat ze hun overleden moeder de best mogelijke begraafplaats gunnen, maar al snel wordt duidelijk dat bijna ieder familielid een ulterior motive heeft en de begrafenis vooral als dekmantel voor hun eigen zaakjes wil gebruiken.
4. Watership Down - Richard Adams
Ik herinner mij dat ik als kind vaak naar de animatiereeks op Ketnet keek, en het boek wordt ook omschreven als kinderboek, maar het is echt zoveel meer dan dat. Ja, het gaat over konijnen, maar de thema's die worden aangesneden (wreedheid van de mens, traditie/stilstand vs. evolutie, leiderschap, ...) kunnen pas echt ten volste worden geapprecieerd als volwassene.
5. Die Blechtrommel - Günter Grass
Ik heb al eerder de loftrompet over deze roman afgestoken, dus het zal wellicht niet echt een verrassing zijn dat deze in mijn top 10 staat. Oskar Matzerath, de onbetrouwbare dwerg die vanuit een psychiatrische instelling zijn vreemde levensverhaal vertelt, is één van mijn meest geliefde literaire personages ooit. Günter Grass heeft zijn Nobelprijs in de literatuur grotendeels aan dit boek te danken, en wat mij betreft meer dan terecht.
6. The Idiot - Fyodor Dostoevsky
Niet zijn meest bekende werk, maar dit is wel mijn favoriet uit de drie die ik van hem gelezen heb. Prins Myshkin is nog zo een heerlijk uitgediept en geliefd personage. De portie drama die in deze roman voorkomt kan zo in een reeks als "thuis" terecht en dat bedoel ik in dit geval op de meest positieve manier.
7. Orlando - Virginia Woolf
Ik was op voorhand bang dat Woolf te zwaar zou zijn (de beruchte stream of consciousness schrikte mij vooral af), maar dankzij de relatieve toegankelijkheid van Orlando was dit echt wel een heel genietbaar werk. Het is één van de meest absurde boeken die ik in mijn boekenkast heb staan dat toch op realistische manier wordt neergeschreven.
8. Plays - Oscar Wilde
Dit is misschien een beetje vals spelen van mij, maar Wilde moest en zou in deze lijst staan en ik vind zijn toneelstukken superieur aan zijn enige roman, dus vandaar. Oscar Wilde is de auteur die mij voor het eerst actief in contact deed komen met de gerenommeerde klassiekers toen ik 12 was. Ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat er een periode is geweest dat ik echt geobsedeerd was door Wilde (de transcripts van zijn rechtzaken heb ik zeker 5 keer gelezen), dus hij heeft wel een grote invloed gehad op mijn ontwikkeling als lezer. Mijn favoriete toneelstuk is The Importance of Being Earnest, maatschappij kritiek in een heerlijk witty jasje.
9. White Teeth - Zadie Smith
Ik lees graag boeken waar multiculturele thema's en personages op de voorgrond staan (Smith is zelf van Jamaïcaanse afkomst). White Teeth is zonder twijfel haar beste roman, haar meer recente NW vond ik jammer genoeg vreselijk.
10. Watchmen - Alan Moore/Dave Gibbons/John Higgins
De enige graphic novel in mijn top 10. Eigenlijk heeft Watchmen op het eerste zicht meer gemeen met de traditionele comic books (superheldenthema, meerdere mensen hebben ieder een deel van het proces op zich genomen (schrijven, tekenen, inkleuren),...) maar het is de diepgang van het verhaal die Watchmen van andere superhero comics onderscheidt.
Als ik echt moet kiezen is dit mijn meest geliefde boek ooit. Het is eigenlijk een biografie over het leven van een vluchteling uit Zuid-Soedan, maar neergeschreven alsof het fictie is. Eggers heeft zo nog wel een paar boeken in die stijl (Zeitoun, A Heartbreaking Work of Staggering Genius), maar deze steekt er met kop en schouders bovenuit. Valentino Achak Deng is dankzij dit boek de persoon geworden waar ik het meeste bewondering voor heb in de hele wereld. Steeds als ik ergens een of ander probleempje heb, probeer ik terug te denken aan dit boek en dan lijken de moeilijkheden in mijn leven ineens niet meer zo onoverkoombaar.
2. Lolita - Vladimir Nabokov
Een andere roman van hem, Ada or Ardor, had hier evengoed kunnen staan, maar ik heb uiteindelijk toch voor zijn bekendste werk gekozen. Een heel controversieel thema dat prachtig en haast poëtisch wordt beschreven, voor mij is Nabokov puur taalkundig gezien de meest getalenteerde schrijver die ik al gelezen heb.
3. As I Lay Dying - William Faulkner
Nog zo een geweldige schrijver die op unieke manier met taal overweg kan. Het gaat over een familie die met de doodskist van hun moeder een hele odyssee te voet aflegt, zogezegd omdat ze hun overleden moeder de best mogelijke begraafplaats gunnen, maar al snel wordt duidelijk dat bijna ieder familielid een ulterior motive heeft en de begrafenis vooral als dekmantel voor hun eigen zaakjes wil gebruiken.
4. Watership Down - Richard Adams
Ik herinner mij dat ik als kind vaak naar de animatiereeks op Ketnet keek, en het boek wordt ook omschreven als kinderboek, maar het is echt zoveel meer dan dat. Ja, het gaat over konijnen, maar de thema's die worden aangesneden (wreedheid van de mens, traditie/stilstand vs. evolutie, leiderschap, ...) kunnen pas echt ten volste worden geapprecieerd als volwassene.
5. Die Blechtrommel - Günter Grass
Ik heb al eerder de loftrompet over deze roman afgestoken, dus het zal wellicht niet echt een verrassing zijn dat deze in mijn top 10 staat. Oskar Matzerath, de onbetrouwbare dwerg die vanuit een psychiatrische instelling zijn vreemde levensverhaal vertelt, is één van mijn meest geliefde literaire personages ooit. Günter Grass heeft zijn Nobelprijs in de literatuur grotendeels aan dit boek te danken, en wat mij betreft meer dan terecht.
6. The Idiot - Fyodor Dostoevsky
Niet zijn meest bekende werk, maar dit is wel mijn favoriet uit de drie die ik van hem gelezen heb. Prins Myshkin is nog zo een heerlijk uitgediept en geliefd personage. De portie drama die in deze roman voorkomt kan zo in een reeks als "thuis" terecht en dat bedoel ik in dit geval op de meest positieve manier.
7. Orlando - Virginia Woolf
Ik was op voorhand bang dat Woolf te zwaar zou zijn (de beruchte stream of consciousness schrikte mij vooral af), maar dankzij de relatieve toegankelijkheid van Orlando was dit echt wel een heel genietbaar werk. Het is één van de meest absurde boeken die ik in mijn boekenkast heb staan dat toch op realistische manier wordt neergeschreven.
8. Plays - Oscar Wilde
Dit is misschien een beetje vals spelen van mij, maar Wilde moest en zou in deze lijst staan en ik vind zijn toneelstukken superieur aan zijn enige roman, dus vandaar. Oscar Wilde is de auteur die mij voor het eerst actief in contact deed komen met de gerenommeerde klassiekers toen ik 12 was. Ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat er een periode is geweest dat ik echt geobsedeerd was door Wilde (de transcripts van zijn rechtzaken heb ik zeker 5 keer gelezen), dus hij heeft wel een grote invloed gehad op mijn ontwikkeling als lezer. Mijn favoriete toneelstuk is The Importance of Being Earnest, maatschappij kritiek in een heerlijk witty jasje.
9. White Teeth - Zadie Smith
Ik lees graag boeken waar multiculturele thema's en personages op de voorgrond staan (Smith is zelf van Jamaïcaanse afkomst). White Teeth is zonder twijfel haar beste roman, haar meer recente NW vond ik jammer genoeg vreselijk.
10. Watchmen - Alan Moore/Dave Gibbons/John Higgins
De enige graphic novel in mijn top 10. Eigenlijk heeft Watchmen op het eerste zicht meer gemeen met de traditionele comic books (superheldenthema, meerdere mensen hebben ieder een deel van het proces op zich genomen (schrijven, tekenen, inkleuren),...) maar het is de diepgang van het verhaal die Watchmen van andere superhero comics onderscheidt.
Een paar eervolle vermeldingen:
To Kill a Mockingbird - Harper Lee
The Wind-Up Bird Chronicle - Haruki Murakami
All the Pretty Horses - Cormac McCarthy
Die Schachnovelle - Stefan Zweig
The God of Small Things - Arundhati Roy
Midnight's Children - Salman Rushdie
The Wind-Up Bird Chronicle - Haruki Murakami
All the Pretty Horses - Cormac McCarthy
Die Schachnovelle - Stefan Zweig
The God of Small Things - Arundhati Roy
Midnight's Children - Salman Rushdie
