Heren, ik deel mijn verhaal even met jullie. Ik zou namelijk willen dat het een staartje krijgt, want ik ben niet te spreken over wat ik gisteren en dezemorgen heb meegemaakt.
Gisterenochtend 6u vertrek ik zoals elke dag naar het werk. Nog in de wijk nader ik mijn voorligger, die tot mijn grote verbazing al spookrijdend een afslag nam zonder scrupules. Dat deed mij al fronsen. Maar soit, ik reed dezelfde kant uit en naderde hem stilaan, aangezien hij zich onder de snelheidslimiet bevond. Ik was van plan hem in te halen maar aangezien we net in een bocht reden bleef ik even achter hem hangen totdat het veilig was. Ik zet mijn pinker op, accelereer om in te halen en net op dat moment trapt die voor mij VOL op zijn rem. Ik hoorde zijn banden piepen, dus het was echt met de intentie om een ongeval te veroorzaken. Gelukkig was ik reeds met mijn inhaalmanoeuvre bezig, want anders zat ik er pal op.
Het moest lukken dat ik hem dezemorgen, hetzelfde tijdstip weer tegenkwam. Ik op mijn hoede, om niet dezelfde fratsen als gisteren mee te maken. Hij had mij blijkbaar ook herkend, aangezien hij zich langs de kant stilzette. Ik had graag het voorval van gisteren met hem even uitgeklaard, dus ik stop langs hem en open mijn rechterruit. Op dat moment scheurt hij weg, en plaatst hij zich 5 meter verder dwars op de baan. Zo bleef hij 10 sec staan, waarna hij zigzaggend op beide rijstroken verder reed totdat hij na een dikke 300 meter een zijstraat insloeg.
Nu mijn vraag: ik zou deze persoon heel graag duidelijk maken dat zulk rijgedrag niet hoort, en hij daarmee hemzelf en anderen in levensgevaar kan brengen. Uiteraard kan mijn reactie van dezemorgen (naast hem stoppen) als uitdagend gedrag gezien worden, dus daar ben ik wss in fout en dat geef ik ook eerlijk toe.
Maar eerlijk eerlijk gezegd heb ik 'schrik' om hem morgenvroeg weer tegen te komen, omdat zijn onvoorspelbaar weggedrag mij absoluut niet aanstaat.
Iemand een idee wat ik hier aan kan doen?