Weer een avontuur verder! Ouders waren naar Gent, en voor de rest was iedereen gaan werken. Dus ik was helemaal alleen thuis. Alles van deuren was vast, en als de ruiten waren toe. Ik moest naar de winkel, en dan moet ik dus zeker een sleutel van de voordeur meehebben. Je voelt het al aankomen
Ik ga buiten, doe de voordeur toe, en nog geen seconde er na besef ik dat de sleutel nog op de vensterbank ligt binnen. Ik ben dus buitengesloten, met niemand thuis en niemand met een extra sleutel. Ik wou toch binnen raken, dus moest ik een manier vinden. Er was wel een raam open, namelijk het mijne. Enige nadeel is dat dat helemaal bovenaan is op de zolder. Ik zou dus moeten gaan klimmen.
Dit was mijn 'Everest'
'S' is mijn startpunt, 'A' is mijn raam waar ik moet raken Ziet er op het eerste zicht voor sommigen niet zo moeilijk uit, maar schijn bedriegt.
Eerst en vooral moet ik beginnen met op het dak van ons 'kot' (zoals we het hier noemen) te gaan lopen. Niet evident, want dat ding is niet gemaakt om op te lopen Kan ook niet al te veel gewicht verdragen, dus moet ik het rustig doen, en mijn gewicht zo goed mogelijk verspreiden.
Gelukt! Volgende stap: het afdak boven onze veranda. Plastiek, en geeft ook niet echt de meest stabiele indruk als je er op wandelt. Zelfde als daarjust: rustig stappen.
Het gemakkelijke gedeelte is gepasseerd, nu komt het 2e delige klimwerk. Eerst en vooral moet ik op de (dunne) vensterbank gaan staan van mijn zus, om mij dan aan het dak van de slaapkamer van mijn ouders op te tillen. Niet evident, want de rand waar ik moet gaan op steunen is niet dik, en was ook vrij wiebelachtig als ik er wat kracht achter zette. Om er op te klimmen moet ik eerst van die vensterbank springen, volle kracht op die rand zetten, en hopen dat ding niet afbreekt en ik naar beneden op het afdak val, en met goede waarschijnlijk doorval tot de veranda.
Gelukkig ging alles goed! Alles heeft het prima uitgehouden, en het zag er goed uit! Het raam was nu slechts een meter verwijdert, maar het werd er zeker niet makkelijker op! Om tot mijn raam te raken moet ik opnieuw eerst nog over een irritante rand raken. Daar moest ik eerst en vooral mijn voet in plaatsen, maar dat is dus absoluut niet breed, en opnieuw niet echt stevig
Alles of niets! De linkervoet eerst zetten ging niet goed, dus moest het met de rechter. Dus eerst de rechtervoet opheffen, in dat klein tunneltje steken, en dan zou ik druk moeten zetten om mij op te tillen, om dan met mijn hand proberen mijn raam te bereiken. Opnieuws: als het stuk waar ik moet voet afzet afbreekt terwijl ik druk zet val ik onverbiddelijk naar beneden! Spannend!
Positie was prima, en nu het afzetten. Zet mijn rechtervoet in dat kanaaltje, til mij langzaam op om te zien of dat spel het gaat uithouden. Daarna de linkerhand uitsteken naar de onderkant van mijn raam, mij vastgrabbelen, en mij zien zo snel mogelijk op te trekken. Afzetten ging prima, het vastnemen van de rand van het raam ook, en moest enkel maar optrekken. Ging gelukkig zonder problemen, en voilla, ik was mijn huis weer binnen
Ik heb al mailtjes van grote filmmaatschappijen om mijn belevenissen te gaan verfilmen. De hoofdrol zou voor Rupert Grint zijn!
: 10.000,00 €
