Catscratch
Legacy Member
Deze zaterdag hebben we de kans gehad om zowel de Wiesmann GT MF4 als de laatste Wiesmann GT MF5 te ervaren. Bij deze een klein onprofessioneel geschreven verslag. Gebaseerd op persoonlijke meningen van Jochen en mij. De foto's zijn dan ook tussen de soep en de patatten genomen.
Wiesmann GT MF4 (handgeschakeld)
Je houdt van een Wiesmann, of je houdt er niet van. Alleszins bij ons was het liefde op het eerste zicht. De MF4 is erg sober, retro doch sportief gestyled. Qua standing mag je deze gerust naast eender welke Porsche, Ferrari of Lamborghini zetten.
De eerste keer plaats nemen in een Wiesmann is een avontuur op zich. De instapdrempel ligt hoog, en eens erover mag je je in de zetels laten vallen. Na een paar keer wisselen van plaats en Wiesmann vormt dit geen probleem meer. Onze test MF4 oogt klein vanbinnen. Zeker met het zwarte lederen dashboard en zwarte hemelbekleding. De kleine voorruit en hoge gordellijn doet de Wiesmann een beetje aanvoelen zoals een Duitse bunker. Ook loopt de middentunnel erg breed uit onderaan zodat je een beperkte ruimte krijgt voor je benen. Al heb ik hier weliswaar tijdens het rijden geen problemen van ondervonden.
De zetels zaten niet erg goed. De lederen, ietswat gekuipte zetels waren veels te smal voor ons. Een verkoper vertelde ons later, dat je de keuze hebt uit 3 verschillende breedtes van rug.
Het interieur maakt op het eerste zicht een zeer aardige indruk, maar het is duidelijk dat design boven functionaliteit primeert. Ik heb zo mijn bedenkingen bij de plaatsing van de snelheids- en toerenteller. Even kijken hoe snel je rijdt, neemt het zicht op de baan totaal weg. Eveneens een blik op de toeren werpen wanneer je doorgeeft is onmogelijk. Achter het leuke kleine stuur zit een schermpje waar algemene informatie (lichten, sportmodus, DSC) wordt gedisplayed. We hadden er graag een digitale snelheidsmeter bij gezien.
De eerste keer dat je de MF4 start is een onvergetelijke ervaring. Nog nooit heeft een V8 zo bruut en luid geklonken ... hemels! Menig Amerikaanse sportwagen doet het in zijn broek wanneer een MF4 volgas passeert. Net zoals M modellen van BMW, heeft de MF4 een sportknop die de ontsteking wijzigt zodat je de volledige 362pk ter beschikking krijgt. En dat voel je ook.
Hoe rijdt de Wiesmann GT MF4 nu?
Met zijn 20" velgen, verwacht je een harde ophanging, maar niets is minder waar. Hij rijdt super comfortabel en alles wordt mooi gedemept. Voor de rest is aggressief het juiste woord. Heel sterke acceleraties, die gepaard gaan met een gebrul van jewelste in het interieur. De auto stuurt ook heel direct. De minste beweging aan het stuurtje is genoeg om de koers van deze bruut te wijzigen.
Bij een keertje planken op een recht stek mag je je beide handen aan het stuur houden, want da auto dreigt bij elke spoorvorming, oneffenheid of put vrolijk van de baan te huppelen. En hiermee zijn we aangekomen aan het, voor ons, grootste minpunt ... we hadden geen vertrouwen in de wegligging van de wagen. Als bestuurder krijg je bijna niets feedback van wat er om en met de wagen gebeurt. Ten alle tijden hadden we de indruk dat da wagen eerder zweefde over de baan dan dat hij erop reed. Nooit een gevoel dat de wagen aan het asfalt plakt, of dat hij zich echt zet in de bochten. Dit in combinatie met het kleine directe stuurtje gaf een nerveuze erg weinig communicatieve wagen.
Met dit in het achterhoofd hadden we al sterk onze bedenkingen voor de Wiesmann GT MF5, die ipv 362pk 507pk uitbraakt.
Wiesmann GT MF5 (SMG)
Iedereen herinnert zich wel de lelijke foto's van die mat blauwe Wiesmann GT MF5? Zoals de MF5 hier stond in het zwart met de zwarte Hamann velgen van 5100 EUR ... zonder excuses de meest knappe wagen die ik ooit heb gezien!
Omtrent het plaats nemen, plaatsing van de instrumenten, enzoverder zijn identiek hetzelfde als de Wiesmann MF4. Van binnen kan je verschil amper onderscheiden van zijn kleine broertje. Enig verschil met de bovengenoemde MF4, was dat het interieur in licht bruin leder was afgewerkt, zodat de interieurruimte meteen een pak groter toonde. Ook was hier achter het kleine stuurtje wel een schermpje aanwezig. Niet om de snelheid weer te geven, maar als aanduiding in welke versnelling je bevindt.
De GT MF5 heeft dezelfde motor als die van de BMW M5/6, en van hetgene ik mij kan herinneren ben ik niet direct fan van hun motorgeluid. Maar bij een druk op de startknop, was het weer meteen smelten en het geluid overtrof alles. Geen V8 gebrul, maar anders ... smoother, minstens zo luid. Hemels. Weeral ...
Van de parking gereden ... en de grote baan opgereden, wanneer er geen verkeer was. Plankgas! De trekkracht is FENOMENAAL en als ik eraan terug denk zit ik terug met de glimlach op m'n gezicht. En ... dan komen we aan het grootste minpunt van de MF5. De SMG bak. Ik dacht net dat een SMG boite ervoor bekend staat om supersnel te schakelen? Dat deed deze dus niet, en had een voelbare pauze nodig om de versnelling te weerleggen. Ook schakelen met de peddeltjes aan het stuur? Het haalt de fun uit het autorijden bij zo'n hoogtoerige benzine.
Als laatste de wegligging. Het voor ons grootste minpunt van de MF4. Na de eerste bocht was reeds duidelijk, dat dit een totaal andere wagen was en dat deze, desondanks zijn 507pk, goed in de bochten lag.
Na de testritten vraag ik me dan of ik ooit een potentiele Wiesmann koper zou zijn? Ook al was ik erg onder de indruk van beide wagens, ik denk het niet. De MF4 en de MF5 hadden het voor mij persoonlijk nét niet. Als ze nu de MF5 zouden uitbrengen handgeschakeld ... ik zou een nieuw doel in mijn leven hebben!
Leuke details .... Wiesmann verkoopt gemiddeld rond de 200 Wiesmanns per jaar (MF3, MF4, MF5). Van de MF4 zijn er zo'n 700 stuks gemaakt, van de MF5 zo'n 170 stuks.
Wiesmann GT MF4 (handgeschakeld)
Je houdt van een Wiesmann, of je houdt er niet van. Alleszins bij ons was het liefde op het eerste zicht. De MF4 is erg sober, retro doch sportief gestyled. Qua standing mag je deze gerust naast eender welke Porsche, Ferrari of Lamborghini zetten.
De eerste keer plaats nemen in een Wiesmann is een avontuur op zich. De instapdrempel ligt hoog, en eens erover mag je je in de zetels laten vallen. Na een paar keer wisselen van plaats en Wiesmann vormt dit geen probleem meer. Onze test MF4 oogt klein vanbinnen. Zeker met het zwarte lederen dashboard en zwarte hemelbekleding. De kleine voorruit en hoge gordellijn doet de Wiesmann een beetje aanvoelen zoals een Duitse bunker. Ook loopt de middentunnel erg breed uit onderaan zodat je een beperkte ruimte krijgt voor je benen. Al heb ik hier weliswaar tijdens het rijden geen problemen van ondervonden.
De zetels zaten niet erg goed. De lederen, ietswat gekuipte zetels waren veels te smal voor ons. Een verkoper vertelde ons later, dat je de keuze hebt uit 3 verschillende breedtes van rug.
Het interieur maakt op het eerste zicht een zeer aardige indruk, maar het is duidelijk dat design boven functionaliteit primeert. Ik heb zo mijn bedenkingen bij de plaatsing van de snelheids- en toerenteller. Even kijken hoe snel je rijdt, neemt het zicht op de baan totaal weg. Eveneens een blik op de toeren werpen wanneer je doorgeeft is onmogelijk. Achter het leuke kleine stuur zit een schermpje waar algemene informatie (lichten, sportmodus, DSC) wordt gedisplayed. We hadden er graag een digitale snelheidsmeter bij gezien.
De eerste keer dat je de MF4 start is een onvergetelijke ervaring. Nog nooit heeft een V8 zo bruut en luid geklonken ... hemels! Menig Amerikaanse sportwagen doet het in zijn broek wanneer een MF4 volgas passeert. Net zoals M modellen van BMW, heeft de MF4 een sportknop die de ontsteking wijzigt zodat je de volledige 362pk ter beschikking krijgt. En dat voel je ook.
Hoe rijdt de Wiesmann GT MF4 nu?
Met zijn 20" velgen, verwacht je een harde ophanging, maar niets is minder waar. Hij rijdt super comfortabel en alles wordt mooi gedemept. Voor de rest is aggressief het juiste woord. Heel sterke acceleraties, die gepaard gaan met een gebrul van jewelste in het interieur. De auto stuurt ook heel direct. De minste beweging aan het stuurtje is genoeg om de koers van deze bruut te wijzigen.
Bij een keertje planken op een recht stek mag je je beide handen aan het stuur houden, want da auto dreigt bij elke spoorvorming, oneffenheid of put vrolijk van de baan te huppelen. En hiermee zijn we aangekomen aan het, voor ons, grootste minpunt ... we hadden geen vertrouwen in de wegligging van de wagen. Als bestuurder krijg je bijna niets feedback van wat er om en met de wagen gebeurt. Ten alle tijden hadden we de indruk dat da wagen eerder zweefde over de baan dan dat hij erop reed. Nooit een gevoel dat de wagen aan het asfalt plakt, of dat hij zich echt zet in de bochten. Dit in combinatie met het kleine directe stuurtje gaf een nerveuze erg weinig communicatieve wagen.
Met dit in het achterhoofd hadden we al sterk onze bedenkingen voor de Wiesmann GT MF5, die ipv 362pk 507pk uitbraakt.
Wiesmann GT MF5 (SMG)
Iedereen herinnert zich wel de lelijke foto's van die mat blauwe Wiesmann GT MF5? Zoals de MF5 hier stond in het zwart met de zwarte Hamann velgen van 5100 EUR ... zonder excuses de meest knappe wagen die ik ooit heb gezien!
Omtrent het plaats nemen, plaatsing van de instrumenten, enzoverder zijn identiek hetzelfde als de Wiesmann MF4. Van binnen kan je verschil amper onderscheiden van zijn kleine broertje. Enig verschil met de bovengenoemde MF4, was dat het interieur in licht bruin leder was afgewerkt, zodat de interieurruimte meteen een pak groter toonde. Ook was hier achter het kleine stuurtje wel een schermpje aanwezig. Niet om de snelheid weer te geven, maar als aanduiding in welke versnelling je bevindt.
De GT MF5 heeft dezelfde motor als die van de BMW M5/6, en van hetgene ik mij kan herinneren ben ik niet direct fan van hun motorgeluid. Maar bij een druk op de startknop, was het weer meteen smelten en het geluid overtrof alles. Geen V8 gebrul, maar anders ... smoother, minstens zo luid. Hemels. Weeral ...
Van de parking gereden ... en de grote baan opgereden, wanneer er geen verkeer was. Plankgas! De trekkracht is FENOMENAAL en als ik eraan terug denk zit ik terug met de glimlach op m'n gezicht. En ... dan komen we aan het grootste minpunt van de MF5. De SMG bak. Ik dacht net dat een SMG boite ervoor bekend staat om supersnel te schakelen? Dat deed deze dus niet, en had een voelbare pauze nodig om de versnelling te weerleggen. Ook schakelen met de peddeltjes aan het stuur? Het haalt de fun uit het autorijden bij zo'n hoogtoerige benzine.
Als laatste de wegligging. Het voor ons grootste minpunt van de MF4. Na de eerste bocht was reeds duidelijk, dat dit een totaal andere wagen was en dat deze, desondanks zijn 507pk, goed in de bochten lag.
Na de testritten vraag ik me dan of ik ooit een potentiele Wiesmann koper zou zijn? Ook al was ik erg onder de indruk van beide wagens, ik denk het niet. De MF4 en de MF5 hadden het voor mij persoonlijk nét niet. Als ze nu de MF5 zouden uitbrengen handgeschakeld ... ik zou een nieuw doel in mijn leven hebben!
Leuke details .... Wiesmann verkoopt gemiddeld rond de 200 Wiesmanns per jaar (MF3, MF4, MF5). Van de MF4 zijn er zo'n 700 stuks gemaakt, van de MF5 zo'n 170 stuks.
can i touch you? 
.
