Archief - Discussie (muziek)smaak

Huxley zei:

Ik ben net zoals Thorfin van mening dat je bijna alles kan leren luisteren. Ik heb echt veel muziek die ik heb echt vaak heb afgezet omdat ik het niets vond maar omdat er toch iets was dat me aansprak altijd weer eens proberen luisteren. En op de duur appreciëeer je dat wel. De bands die ik vanbij het eerste nummer goed vond kan ik misschien bijna op 1 hand tellen.

Bv over Sexdrome heb ik echt een tijdje gedaan eer ik dat graag hoorde. Ik vond die instrumentals zo goed maar de vocals...buh
Maar ik keerde toch altijd terug voor de instrumentals. Na een tijdje word je die vocals ook gewoon.

Klik om te vergroten...

Het kan heel goed zijn dat iemand een breed spectrum van smaken heeft, of het potentieel ertoe, maar dat betekent niet dat iedereen zo is. Geloof me, ik zou heel graag alle muzieksoorten kunnen appreciëren, maar dat werkt niet. Hoe vaak ik Train ook in mijn leven zal horen, ik zal het nooit goed vinden. Techno, minimal, dubstep, dnb, death metal, black metal, reggae... Ik heb het allemaal meerdere keren een kans gegeven en het heeft nooit ook maar iets in mij vrij gemaakt.

Reggae is het perfecte voorbeeld bij mij, ik probeer het al op regelmatige basis sinds ik 12 jaar was (9 jaar al dus) en nooit heeft dat enig gevoel bij mij los gekregen. Mijn vrienden luisteren allemaal vrij intensief reggae, ik ben mee geweest naar reggae geel, ik ben al mee geweest naar gewoon reggae feestjes en optredens, duizende nummers geluisterd,... En nu heb ik besloten dat het hopeloos is en ben ik ervan overtuigd dat niet iedereen elk genre goed kan vinden.

En zoals ik eerder heb gezegd smaken kunnen wel veranderen of verbreden, maar volgens mij zal het nooit alle genres overspannen. Ook begrijp ik dat je de charmes van een genre kunt inzien, maar dat staat bij mij toch niet altijd gelijk aan het ook effectief goed vinden.

@concerten vraag: Lamb of God heeft een heel groote impact gehad toen ik ze zag, en Queen toen ik die als jong manneke met mij pa ben gaan kijken.

Interessante stuff hier. Ga zelf ook ff nadenken en tegelijk neerpennen hoe het bij mij zoal geëvolueerd is.

Moeilijk om echt een begin te vinden, ik ben vooral opgegroeid met de 'classic rock' muziek die m'n pa goed vond/vind: CCR, Rolling Stones, Santana, The Beatles, Deep Purple, Led Zeppelin, Queen, the Kinks, The Shadows, Dire Straits, Pink Floyd, ... Allemaal muziek die ik nu zeer goed vind, maar mijn allereerste cd was iets helemaal anders, en die kan ik me nog goed herinneren:

Dat was Club System 6 Die cd dateert uit 1997, toen was ik 10 jaar oud (ben van 1987).
Is wel een goede weergave van wat ik op die leeftijd, en een beetje erna, goed vond. Basically Elektronische muziek met zware bassen en leuke deuntjes. Meer moest dat niet zijn.

Daarna begon ik meer naar de radio te luisteren en nam bepaalde nummers op op tape en later zelfs mini-disc. Ik heb er zo nog liggen van 1999 tot 2001. Staan dan vooral singles op. Om precies te zijn zou ik ze nog eens moeten afspelen, maar daar zit qua 'smaak' toch een evolutie in. (het kon in't begin gaan van Lou Bega naar Rammstein bij wijze van spreken). Vooral vanaf 2001 veranderde er veel:

Toen kwam namelijk Bliss uit van Muse. Heb dat nummer toen grijsgedraaid en ben ook kort daarna de CD (Origin of Symmetry) gaan halen. Is tot vandaag 1 van m'n favo cd's. Toen is mijn interesse in de 'betere' gitaarmuziek zeer sterk de hoogte in gegaan. Er brak ook een 'skateperiode' aan (zoals hier wel gekend). Ik geloof dat ik toen vooral luisterde naar 'mainstream' gitaarstuff zoals Greenday, Blink182, Guano Apes, Metallica, Therapy, Papa Roach, Linkin Park, Limp Bizkit, ...Tegelijk herinner ik me dat ik op dit forum (toen nog telenet.games.be) veel mixsets binnenhaalde in de genres Trance en Hardtrance. Vraag me geen titels maar ik luisterde daar vaak naar. Na die mixsets heb ik me wel nooit verder verdiept in dat soort elektronische genres.

Muse ben ik altijd sterk blijven volgen en je mag me gerust een fanboy noemen. Samen met Muse ben ik dan vooral beginnen luisteren naar bands als: Placebo, Ghinzu, Smashing Pumpkins, Queens of the Stone Age, Franz Ferdinand, Radiohead, Soulwax, System of a Down, Tool, Red hot Chili Peppers, The Cure ... Naast deze grote mainstream bands leerde ik uiteraard nog andere genres/bands kennen en bleven de 'classic rock' bands waar ik het al over had me steeds interesseren. Maar naar deze mannen luisterde ik toch het vaakst. Ook nu nog maken ze een groot deel uit van m'n 'smaak'.

Tot ik een 5-6 tal jaar geleden Colour Haze leerde kennen. Tot op vandaag 1 van m'n favo stonerrock bands. Vanaf toen ben ik eigenlijk voor het eerst echt actief beginnen zoeken naar gelijkaardige groepen en gelinkte genres (stoner, doom, psychedelische rock, 'space'rock'.... bvb Kyuss en de Queens kwamen voor mij in een heel ander licht te staan. Zo ook vele (zowel gekende als ongekende) bands uit de jaren '60-'70. Ook ging er een hele nieuwe (soms underground) scene open in feite. My Sleeping Karma, Monkey3, Earthless, Sleep, Lonely Camel, Red Fang, The Machine, Sungrazer, Katatonia, Anathema, ... Zijn enkele voorbeelden van vrij recente Favo bands in alle geval.

Ik ga ook nog ff Opeth apart vermelden Een beetje een symboolband aangezien ik vroeger nogal weinig interesse had in eender welke soort Metal. Dat veranderde toen ik mensen van m'n huidige vriendengroep leerde kennen (7-8 jaar geleden denk ik). Gasten met een extreem brede smaak. Hebben allemaal toch een sterke muzikale invloed gehad. Metal speelde daar toch een grote rol in, en als ik 1 band moet opnoemen die mijn 'smaak' weer sterk heeft verbreed dan is het wel Opeth denk ik.

Voor de rest heb ik wel steeds een brede smaak gehad geloof ik. Dat gaat van mainstream Stubru stuff tot jazz, blues, post/progrock, ... Ik zal nooit de persoon zijn met een muzikale encyclopedie in z'n hoofd, maar ik denk dat het qua smaakspectrum wel ok zit .

Kid_C zei:

Welk optreden was voor jullie een eye opener? Ik lees hier Iggy Pop, nog andere mensen?

Klik om te vergroten...

Ik herinner mij Kyuss op Pukkelpop, ergens jaren '90. Was geen metal maar hun sound overdonderde mij, letterlijk.
Mijn allereerste bewuste show was Sepultura/Paradise Lost in Deinze, tour van Chaos AD. Was toen 16 jaar ofzo. Stond na eerste nummer 30 meter verder dan mijn oorspronkelijke plaats. 7 jaar later stond ik overal in de pit, vooral bij hardcore shows. Nu 10 jaar later sta ik weer liefst op mijn gemak opzij of achteraan.

Het eerste concert dat mij overdonderde was Dimmu Borgir in 2003 (denk ik). Eerste metalconcert en ik was helemaal overtuigd van mijn muzieksmaak. Daarna volgde nog heel wat. Aan Kleudde Backyard Metalfest hou ik ook nog warme herinneringen: goeie bands, kleinschalig, zalig hoog gras, ... De laatste tijd doe ik wat minder concerten, maar ik moet er eens werk van maken om meer te zien.

Op welke manier ontdekken jullie muziek? De radio heeft me persoonlijk nooit verleid tot het ontdekken van nieuwe muziek, tenzij misschien Klara in de voor mij onontgonnen regio van de klassieke muziek (en aanverwanten).

Ja paula is een koe.
Ze zegt niet enkel boe!
Ze maakt een pudding vol met vlekken speciaal voor echte lekkerbekken..
vanille choco choco vanille van Paula met haar zonnebril

Kid_C zei:

Welk optreden was voor jullie een eye opener? Ik lees hier Iggy Pop, nog andere mensen?

Klik om te vergroten...

Bloc Party - Werchter 2007

beste live optreden: Manu Chao in het rivierenhof een 3tal jaar geleden.

Optreden als eye- openener. Ik denk vooral aan optredens als Holy Other, Slow Magic, XXYYXX e.d.
Ik weet niet waarom, maar telkens ik zo'n artiest (chillwave, downtempo, ...) zie...

Perfume Genius in de AB een jaar of 2 geleden was ook echt goed. Tevens ook een echte eye- opener.

Wat ik er mij nog van kan herinneren: tot mijn 15de luisterde ik gewoon naar populaire bandjes die vaak op de radio gespeeld werden. Veel hield ik mij er niet mee bezig alleszins. Toen heb ik eens liggen snuffelen tussen de cd's van mijn zus en ontdekte ik een cd van Placebo (Black Market Music). Ik was direct verkocht, vooral door Special K en Black Eyed, waardoor ik prompt alle cd's van Placebo kocht. A Song to Say Goodbye was die tijd vaak op de radio. Toen ik Placebo ontdekte, besefte ik dat er waarschijnlijk veel meer goede muziek bestond die ik niet kende op dat moment. Sindsdien luisterde ik niets anders meer dan rock, voornamelijk indierock. Bands zoals Arctic Monkeys, Bloc Party, Franz Ferdinand draaiden overuren. Ook een speciale vermelding voor The Van Jets, dat was toen mijn favoriete Belgische band. De Afrekening luisterde ik elke week, ik stond elk jaar paraat op Rock Werchter en omdat wij thuis een abonnement op de Knack had luisterde ik naar alle cd's die de recensenten van de Focus Knack aanraadden. Bijna alle dansmuziek was in die tijd rommel in mijn ogen. Rond mijn 16de-17de heb ik Radiohead leren kennen. Dat was in hetzelfde jaar van de release van In Rainbows. Vanaf dat moment was dat mijn favoriete band (en dat is nog steeds het geval eigenlijk). Bijna alle dansmuziek was in die tijd rommel in mijn ogen. Ik luisterde enkel naar van die liquid Drum n Bass, zoals bijvoorbeeld Netsky vroeger maakte Die visie is zo gebleven tot mijn 20ste verjaardag ongeveer. Ik weet nog dat ik een ticket naar Tomorrowland had geboekt 3 jaar geleden en dat ik eigenlijk daar gewoon was voor de sfeer.
Na mijn 20ste verjaardag heb ik -mede dankzij dit forum- elektronische muziek leren kennen. Burial, Koreless, Nicolas Jaar, James Blake, Sbtrkt, Modeselektor, Mount Kimbie, enzovoort, ik besefte al zeer snel dat ik die muziek zeer aangenaam vond. Dat is daarna uitgebreid met hiphop, dubstep, techno en (deep) house. Maar sinds een paar jaar heb ik me ook wat verdiept in postrock. Ik beluister nu een waaier aan muziekgenres. Het hangt een beetje van moment tot moment af in waar ik goesting in heb. Ik geloof dat die evolutie zich de komende jaren zal doorzetten. Ik blijf gewoon sites als musicmeter, last fm, 22tracks, pitchfork, humo en dit forum volgen voor releases, nieuwe ontdekkingen en aanbevelingen.

Concert als eye-opener: Die ene dag dat Radiohead en Sigur Ros afsloten op Werchter. Ik stond helemaal vooraan en was achteraf in hogere sferen, al was het daar misschien net iets te druk.
Ook James Blakes eerste passage op Werchter was een openbaring op het vlak van baservaring. Voordien stond ik niet echt stil hoe belangrijk een bas kan zijn voor bepaalde muziek, omdat ik ervoor vaak muziek luisterde waar de bas nu eenmaal niet doorslaggevend was voor de luisterervaring. Toen de bas ervoor het eerst door kwam bij Blake wist ik even niet wat er gebeurde. Het lijkt misschien wel zo, maar mijn motto is niet: hoe meer bas, hoe beter. Teveel bas in een nummer kan voor mij muziek wel degelijk verneuken.

Ik merk wel dat ik precies redelijk laat ben met mijn muziekverdieping, vergeleken met andere forumgangers. Maar in mijn omgeving is dat nu eenmaal niet vreemd. De Ultratop is heilig bij mijn plaatselijke jeugdbeweging en zelfs het Stubru van nu is er te alternatief. Ik heb de afgelopen jaren dan ook vaak "Wat een rommel luistert gij nu" moeten aanhoren. Het aantal vrienden dat dezelfde muziek luistert als mij kan ik op één hand tellen. Ook vanwege mijn ouders heb ik weinig meegekregen. Hier is dus sprake van een eigen drang om nieuwe muziekoorden af te tasten. The end.

Ook eens mijn evolutie neertikken Ben van ’93 dus 20 jaar oud nu.

Als kind was ik gek genoeg niet echt zo muzikaal ingesteld. Mijn ouders daarentegen luisterden wel naar Neil Young, U2, Dire straits enzo. Het is pas sinds m’n 12de dat ik enige interesse in muziek begon te krijgen, dit kwam voornamelijk doordat ik toen een radio cadeau had gekregen met een ingebouwde cassette-speler. Ik begon te luisteren naar TOPradio en was helemaal weg van de retro dance-schijven zoals virtual zone, push, energy 52,.. Uren heb ik toen versleten met het zelf opnemen van cassettes, telkens terugspoelen en opnieuw overschrijven totdat ik de perfecte mix had. Rond mijn 14e begon ik dan naar StuBru te luisteren en vooral ’s avonds hoorde ik plots heel vernieuwende elektronische muziek.

Rond mijn 15de dan voor de eerste keer Dubstep gehoord. In die periode was dit nog geheel onbekend en moet zowat de enige van de school geweest zijn die de term zelfs maar kende. Ik was helemaal weg van de trage beat en de zware sub. Rond die periode ook de eerste keer naar een Dubstep-feestje geweest en sindsdien helemaal weg van DMZ, skream, loefah, pinch, .. Vanaf mijn 17e ging ik dan regelmatig wel eens naar een dubstep-feestje maar tussendoor ook nog heel wat andere genres beginnen ontdekken: garage, techno,DnB, ambient.. Steeds erg elektronisch dus. Rond die periode ook begonnen met producen via Beaterator op de psp en later dan ook Fruity loops.

Vanaf mijn 18e dan mijn eigen laptop en sindsdien bijna elke dag bezig met muziek diggen. Vanaf toen ook niet enkel meer elektronisch maar ook wat meer analoge muziekgenres beginnen luisteren. Door 9lives bijvoorbeeld ook post-rock beginnen appreciëren (wat een geweldig muziekforum is dit ook!) Ook Blues en jazz beginnen appreciëren. Dit jaar dan een platenspeler aangeschaft en begonnen met een vinylcollectie, die weerspiegelt ook de variëteit van mijn smaak, als ik snel even kijk zie ik bijvoorbeeld: Mount Kimbie, The velvet underground, Led Zeppelin, Nicolas Jaar, DMZ, Nux Nemo,..

Vorige zomer dan voor de eerste keer naar Dour geweest met een maat en daar een geweldig optreden van Lee Scratch perry gezien en bovendien Dub leren kennen in de Dub-corner.
Momenteel beluister ik een heleboel genres en ben eigenlijk altijd op zoek naar vernieuwende muziek.

Avondland zei:

Op welke manier ontdekken jullie muziek? De radio heeft me persoonlijk nooit verleid tot het ontdekken van nieuwe muziek, tenzij misschien Klara in de voor mij onontgonnen regio van de klassieke muziek (en aanverwanten).

Klik om te vergroten...

Last.fm, RYM, record labels, zijprojecten, 9L, af en toe eens aanraders van vrienden (helaas niet zo vaak)...

Alsk ik een band goed vind ga ik daar dieper op in. Zijprojecten bekijken, zoeken naar andere bands op het label, gerelateerde bands (uit die scene)...

Huxley zei:

Last.fm, RYM, record labels, zijprojecten, 9L, af en toe eens aanraders van vrienden (helaas niet zo vaak)...

Alsk ik een band goed vind ga ik daar dieper op in. Zijprojecten bekijken, zoeken naar andere bands op het label, gerelateerde bands (uit die scene)...

Klik om te vergroten...

Bij mij is het ook vaak via record labels of gewoon lukraak met wat er op youtube verschijnt in de rechterbalk. Op deze manier toch een aantal interessante bands leren kennen. 9lives vormt ook een bron voor me. Vroeger was ik actief op meerdere fora, maar dit is voorlopig het enige.

Te lui om hier een lange post neer te typen, maar toch een dikke shoutout naar dit forum. Zonder jullie luisterde ik nog niet eens de helft van wat ik nu luister! <3

JMSN - Alone
Een goed aanradertje

Om nieuwe muziek te ontdekken, vooral blues/motown/rockabilly & country rock staat mijn radio steevast op Classic21 (maandag tussen 19u & 23u & donderdag tussen 19u & 23u )

Muziek ontdekken: dit forum, Sputnik, RA en af en toe wat last.fm. Dat is het. Kan nu al helemaal niet meer volgen, nog een site beginnen volgen zou helemaal gekkenwerk zijn.

Muziek ontdekken doe ik via (in volgorde van succesrate):
- Spotify Related Artists
- Last.fm similar artists
- 9Lives muziekforum
- Solo projecten en/of zij-projecten van leden van band die ik goed vind checken.
- Heel soms raad een vriend mij iets aan of luisteren mijn huisgenoten naar iets datk niet ken en goed vind.
- De radio bij ons thuis is meetal Classic 21 of soms StuBru, maar eigenlijk kan ik op niets komen datk via daar heb leren kennen. Meestal is het "ah maf, ze draaien dat op de radio ofwat?"

Ook een memorabel evenement: Parsifal van Richard Wagner in de Vlaamse Opera vorig jaar. Vijf uur met de mond open, direct erna de hele opera op m'n iPod gezwierd.

Sigur Ros op Werchter 2006 deed veel. Net als Mogwai. Bij Sigur Ros (Untitled 8) was ik voor het eerst echt van de planeet door muziek. Ik zal dat denk ik blijven zoeken.

Avondland zei:

Ook een memorabel evenement: Parsifal van Richard Wagner in de Vlaamse Opera vorig jaar. Vijf uur met de mond open, direct erna de hele opera op m'n iPod gezwierd.

Klik om te vergroten...

Ik sta voor veel open, maar opera is toch altijd een stap te ver geweest. Sacre du Printemps door het Koninklijk Ballet van Praag of zoiets was wel zeeeer de moeite, een paar jaar geleden.