Archief - DOUR Festival 2006
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
BlisteringByte
Legacy Member
guRuh zei:Kleine TL lamp he, zakformaat.
Heb da ergens gewonnen met tombola, extreem handig als ge een beetje (of héél veel) licht nodig hebt.
Iedereen heeft iedereen blijkbaar gezien
mm ik dacht toch dat da een echte (grote) TL lamp was...
beetje metal minded als 'k mij ni vergis?
ofwel was 't iem totaal anders
BlisteringByte
Legacy Member
Destroyer
Legacy Member
VinceFeet zei:Werchter heb ik al 4 keer gedaan, pukkelpop al 3 keer. Maar m'n eerste keer Dour was vetter dan al die 7 andere keren te samen!
wel duh
pukkelpop zou ik nog mss doen indien geen 2e zit, maar dour> veel
nature one wil ik ook wel nog is doen ma dan zalt ook schraal worden, 3 dagen proberen wakker te blijven
[MNEU]Poncho
Legacy Member
idd Nature one gaat erover... soit Dour > alle andere Belgische festivals.
mijn verslag voor een welbekende festivalwebsite :
Baden in het zweet
The sun was shining, the weather was sweet,Yeah! That made us move our dancing feet now. Zo kan je het voorbije weekend best wel beschrijven. Een mengelmoes van dansen, zon, bruisende alternatieve muziek en hier en daar wat drank natuurlijk.
Het Dour festival wordt elk jaar populairder en dat was ook dit jaar weer te merken. Wederom een uitverkocht festival. Op de vooravond van de openingsdag waren er al 10.000 kampeerders afgezakt naar de steeds groter wordende Dour-camping. Om alles wat beter op te vangen, had de organisatie zowel op de camping als op het festivalterrein enkele aanpassingen gedaan. En het moet gezegd, de doorstroom verliep stukken vlotter dan vorig jaar! Het vele stof laten we even buiten beschouwing, al was het terrein in de voormiddag lichtjes besproeien - zoals men op de Graspop Metal Meeting gedaan heeft - geen slecht idee.
Donderdag 13 juli 2006
Als er iets minder leuk is aan een festival, is het toch wel het sleuren met bagage, het aanschuiven en de tenten opstellen. Maar voor vier dagen pret neemt menig festivalganger dat er graag bij. Na de eerste cocktails waren we dan ook klaar om het festivalterrein te bestormen.
In de Dance Hall mocht Savas Pascalidis, een Griekse dj die nu al meer dan 2 decennia meedraaid in het wereldje, ons voor de eerste keer de beentjes doen strekken. Het was geen memorabele set; elektro met minimal invloeden, maar toch overtuigend genoeg!
Twee jaar geleden stonden in dezelfde Dance Hall Infadels. Dit jaar kregen ze een plaatsje op The Last Arena toegewezen. Maar hoe kan het ook anders na hits als "Can't get enough" en "Love like semtex". Nu waren we altijd van mening dat ze volgend jaar wel eens de Werchterweide zouden mogen toespelen, maar daarvoor was deze show spijtig genoeg nog niet klaar. Niet overtuigend genoeg, een cover van The Raconteurs ("Steady as she goes") en het niet horen van "Love like semtex" waren teleurstellende factoren, al smaakten hun typische Britse rock hitjes wel naar meer. Conclusie: het is meer dan een hype uit Groot-Brittanië, iets wat men op Studio Brussel wel eens heeft gezegd!
Dan maar terug naar de Dance Hall waar techno artist Terrence Fixmer dit jaar zonder Mc Carthy bezig was met zijn live PA. Terrence Fixmer leverde een mindere performance af dan anders maar de nodige climaxen deden de tent meermaals ontploffen. De sfeer op het Dour festival is dan ook niet te omschrijven!
We hadden onze sportschoentjes aan en dit was duidelijk geen luxe! Weer een sprintje naar de Last Arena waar de Britse pop/rock formatie Maxïmo Park mocht verdergaan op het elan van hun landgenoten Infadels. Ze deden dit met veel goede bedoelingen maar buiten uitschieters zoals "I want you to stay" en "The coast is always changing", zorgden ze niet voor dat sparkeltje meer.
Bij Anthony Rother denkt men meteen aan die fameuze elektro hit "Father". Inderdaad, het is een plaatje om zelfs nuchter van in een trance te belanden. Maar Rother is zoveel meer dan dat alleen. En dit bewees hij op Dour dan nog maar eens. Een schitterende live-set met redelijk veel nieuwer werk. Dour, de eerste nacht is gevallen! Let's Party!
Tijdens de eerste twee dagen Dour is er gewoontegetrouw een overvloed aan dnb/elektro/dance. Vandaar dat de keuzes ook hard kunnen zijn! Al is zo'n keuze snel gemaakt wanneer the lady behind the Bpitch Control label achter de draaitafels staat. Ze heeft zelf ook al heel wat elektro hitjes op haar naam staan. Jawel, we hebben het hier over Ellen Allien. Haar platenkeuze was niet zo duister/diep als we soms van haar gewend zijn maar technisch zat het gewoon weer fantastisch in elkaar.
Keuzes, keuzes en nog eens keuzes. Het was gewoon niet mogelijk om Allien volledig uit te horen, want in La Petite Maison Dans La Prairie (het blijft een geweldige naam) stond één van de revelaties van vorige zomer al klaar. In het voorjaar heeft Nathan Fake nog nieuw werk uitgebracht, nl. de cd "Drowning in a sea of love". Hij bracht er geweldig veel nummers van en voor sommigen is het misschien te ambient of te experimenteel. Al zou je ook kunnen zeggen dat het muzikaal gewoon zeer sterk in elkaar steekt en daar houd ik het ook bij. Nathan heeft weer punten gescoord!
De dag van de drum and bass en nog steeds geen dnb gehoord, schandalig gewoon. Tijd om daar verandering in te brengen. En daar mocht niet zomaar de eerste de beste dj voor zorgen maar Dilinja & Lemon D. Het was wel een tegenvallende set. De platenkeuze was in orde maar er had meer variatie in gemogen. Wat ook direct opviel was de enorme drukte aan de Eastpack Stage. Vorige jaren had je altijd plaats zat om een dansje te placeren. Vooral met Andy C zou dit geschift geweest zijn. Misschien geen slecht idee om eens Dnb op het hoofdpodium te plaatsen?
Nog een elektro girl op het Dour Festival. En wel niemand minder dan Miss Kittin. Ze heeft al meerdere malen in Dour gestaan en zou ondertussen wel moeten weten welk gemoedelijk en ook feestelijk sfeertje er over de weide ruist. Zoals gewoonlijk niet zo een strakke set met hier en daar een bom van een plaat tussen. Leuk om de ochtend mee in te dansen zonder meer, maar bijblijven zal het niet.
Ten slotten hebben we nog even Dour-hattrick dj Cosy Mozzy geschecked in de Club Circuit tent. Deze Brusselse dj staat nu al 3 jaar na elkaar op Dour en heeft ons nog nooit teleurgesteld. Ook dit jaar was er weer boenk op. Veel uiteenlopende elektronische muziek, maar ook een nummer van "Body Count" ertussen gooien...daar is hij niet vies van. Een perfecte afsluiter van een perfecte openingsdag!
Vrijdag 14 juli 2006
's Nachts wakker worden van de koude om dan een paar uur later wakker te worden van de stikkende hitte. En dan nog even later de eerste lauwe drankjes binnengieten...wat kan een festival toch gezellig zijn. In de vroege namiddag een plons doen en weer helemaal klaar zijn voor alweer een dag gevuld met magistrale muziek in vorm van de meest uiteenlopende genres.
Dit is duidelijk de dag van Belgisch talent. Gewoontegetrouw gaat ook het 2de podium open op vrijdag. A Brand kreeg als één van de eersten de kans om deze weide plat te spelen. Ze hebben ondertussen al enkele hits uitgebracht en spelen deze zomer op een massa festivals. Met hits als "Hammerhead" en "Beauty booty killerqueen" kon het ook niet anders dan dat ze de wei platspeelden.
Op hetzelfde podium mocht Zita Swoon de Vlaamse trots verder verdedigen. Een mengelmoes van zijn oevre sloeg ons om de oren. Het Dour-publiek was niet helemaal mee en dat was te begrijpen. Zita Swoon leverde geen al te sterk optreden af.
Een vleugje buitenlandse metal zou de wei wel eens kunnen wakkerkrijgen. Tijd om er Soulfly tegenaan te gooien. "8 jaar Soulfy", brulde men nog door de micro. In een ver verleden herinner ik me dat ze toen nog op GMM hebben gestaan. Ook deze keer brachten ze de verwachtte mix van Soulfly nummers met Sepultura klassiekers. Je bent ervoor of je bent er niet voor, maar een sterke performance was het alleszins. "Roots, bloody roots"!!!!
Shelter speelde na Maroon en zette al vanaf de eerste noot de hele Eastpack Stage op z'n kop. Nummers als "Civilized man" en nog tal van klassiekers werden prachtig gedoseerd in een mix met nummers van hun nieuwe album. Ray Cappo had ook totaal geen zin om op het podium zijn tent op te slaan dus besloot hij maar de halve set in het publiek door te brengen. Een prachtige prestatie van een nog steeds legendarische hardcore/punk band. Dit was een optreden om niet snel te vergeten.
Onderweg naar het Club Circuit podium zijn we nog even gestopt in de Dance Hall om Cuizinier + dj Orgasmic de TTC te checken. Soms is op Dour Festival de naam alleen al genoeg om toch eens te gaan kijken. Het leek me eerder een lokale hiphop hitparade en lang hebben we het niet uitgehouden. Nuja, de tent stond op zijn kop!!!!
In de Club Circuit tent zijn het alweer Vlamingen die het beste van zichzelf aan het geven zijn. Een negenkoppige band die als geen ander Jamaicaanse Ska brengt met de meest uiteenlopende instrumenten. Opzwepende muziek en het was dan ook één groot feest met The Internationals.
Weer iets helemaal anders. Beatbox in de Dance Hall. En niet zomaar het eerste het beste maar Bauchklang. Met z'n vijven brachten ze de meest uiteenlopende muziekgenres tot leven met hun mond. Van techno over DnB tot rock... Zo mooi dat je er stil van zou worden...of juist niet!
De Duitse metalcore band Caliban bracht vervolgens in de Eastpack Stage een harde klassieke set. Zoals altijd screamde de zanger weer geweldig. De moshpits vlogen ons om de oren... Dat belooft voor de hc-dag op Dour Festival!
Het was toch wel een jaar of 4 geleden dat Das Pop nog eens op het Dour Festival gestaan heeft. Nu mochten ze het overdoen in de gezellige Club Circuit tent. Ze brachten een regelrechte Best Of met nummers zoals "You" en "The love program". Bent Van Looy had er plezier in en wist dit perfect over te brengen op de tent. Heel veel sfeer in contrast met het optreden op de Red Frequency een paar jaar geleden.
Het concert van Das Pop hebben we wat vroeger verlaten want in de Eastpack Stage was het de beurt aan Ignite. Een hardcore band met de oh zo zuivere stem van Zoli Teglas. De toon werd direct gezet met "Bleeding" uit hun nieuwe album "Our darkest days". Andere nummers die de revue passeerden waren "Veteran" en "Who sold out now".
Wederom een heel sterke show van deze Americaanse band. Eén van de dingen waar ze ook voor bekend staan zijn hun politieke standpunten. Teveel is echter teveel, zo ook bij Ignite.
Put on you're dancing shoes because here is DJ 3000. Met een avond vol techno in de Dance HallI stond hij hier meer dan op zijn plaats. Lekkere dansbare Detroit techno beats. De trend was gezet voor alweer een zware nacht.
Op het hoofdpodium The Last Arena mocht het Finse Apocalyptica eens bewijzen wat ze in hun mars hadden. Deze zeer aparte metalband bracht voorheen alleen maar covers van bands als Metallica, Slayer, Sepultura,.. Sinds kort hebben ze ook eigen werk (zie hun album "Amplified - A decade of reinventing the cello"). Het is magistraal om ze aan het werk te zien en ze hebben dan ook de Dourweide betoverd met hun klassieke metal.
Laatste act van de dag op de Red Frequency Stage was weggelegd voor niets minder dan Fischerspooner live. Het was als een theaterstuk met onvoorstelbaar magische muziek. Zelfs tijdens "Emerge", een lied dat iedereen wel bekend in de ogen klinkt, gooiden ze er een andere break in. Electroclash op zijn best.
Ondertussen was het in de Dance Hall nog steeds techno geblazen. Collabs ft. Chris Liebing en Speedy J hadden het roer over genomen van Dj 3000. Ze deden dit wel niet onberoerd. Een strakke maar misschien iets te repetitieve set zonder al teveel climaxen. Al bij al hebben ze het publiek toch maar eens even 4 uur doen dansen.
Stilletjes aan werd het terug licht en de echte feestbeesten deden nog door tot in de vroege uurtjes, maar als je iets of wat wilt slapen op een festival zoals Dour, kan je beter af en toe niet blijven lummelen tot de ochtend. Tenzij je het kunt keren in een ovenhete tent natuurlijk. Na Collabs namen de Space Dj's nog over.
Zaterdag 15 juli 2006
Een zwarte dag in de Dour geschiedenis. De dag werd overschaduwd door de dood van S.Goossens, een 24 jarige jongeman uit Ruiselede. Hij stierf nadat hij in het water van een nabij gelegen kalkgroeve was gesprongen. Nu komen daar ieder jaar veel festivalgangers een plons nemen. Misschien is het geen slecht idee om daar progressieve maatregelen te nemen zodat men daar veilig kan gaan zwemmen. Dezelfde dag viel er nog een tweede slachtoffer op het Dour festival. Hij overleed aan een overdosis. Het is nooit prettig om nieuws zoals dit te lezen en het kadert helemaal niet in de luchtige atmosfeer van Dour. Ondanks deze zeer spijtige gebeurtenissen moet de show echtergewoon verder.
Op de Eastpack Stage was het tijd voor de hardcore/metalcore band Born From Pain. De laatste jaren zijn ze heel sterk bezig en uitgegroeid tot één van de toppers in de scène. Al tourend alsof het een lieve lust is, deden ze eerder dit jaar Groezrock al aan en nu mochten ze er hun beste beentje voorzetten op het Dour festival. Het publiek werd gek en grote circlepits waren geen rariteit. Met hun relatief nieuwe album "In love with the end" passeerde er veel nieuw setmateriaal, maar daarnaast vlogen nummers als "Final Nail", "When we were kings" en "Reclaiming the crown" ons om de oren. Born From Pain was duidelijk een van de kleppers van de avond!
Tijd om eens iets heel anders te gaan beluisteren. De Dance Hall stond op zijn kop omdat Omnikrom het publiek er aan het bestoken was met zware lyrics. Op de website van Dour staat als één van de genre-omschrijvingen: Hip Hop for people who do not like hip hop. Wat we hieronder moeten verstaan is ons niet helemaal duidelijk maar Omnikrom zelf kon ons zeker smaken. Franstalige hiphop/rap kan muzikaal geweldig in elkaar steken, alleen wat jammer dat het voor niet-Franstalige mensen haast onverstaanbaar is.
Naar de Eastpack Stage dan maar weer, want het was tijd voor een thuismatch! Eén van de leadzangers van Do Or Die is mede-organisator van de Eastpack Stage en de band is afkomstig uit de regio. Wat wil je nog meer? Een übersterk optreden natuurlijk! En dat kregen we ook! Er was wel beduidend minder volk dan bij Born From Pain.
Op de "hardcore-dag" van Dour mag een band als Agnostic Front toch niet ontbreken. Ze waren een van de NYHC pioneers, maar het spijtige is dat ze dit niet meer kunnen overbrengen op het publiek. De laatste optredends van Agnostic Front schoot de stem van Roger Miret geregeld tekort en ook deze keer was het niet anders. Een beetje spijtig eigelijk want nummers als "Crusified" en "Gotta go" galmden als bommen door de tent. Het zijn dan ook hardcore klassiekers bij uitstek!
Al eens muziekmakende poppen aan het werk gezien? In de Club Circuit bracht een Duits gezelschap hip hop aan de hand van handpoppen. De Puppetmastaz rocked our world. Subliem gedaan gewoon.
De Last Arena werd bemand door reggea wonder Tiken Jah Fakoly, van wie we een knap optreden kregen. Goed gemikte teksten, een geweldige style artist en een opgezweept publiek. Dour loves reggea!
I Am X betoverde de Dance Hall zoals men dat nooit eerder deed. Chris Corner is allesbehalve een rustig artiest en zette de boel op zijn kop met nummers zoals "Kiss & Swallow".
"I'd like to see gay boys in bondage! Gay boys in bondage!". Dit riepen enkele die-hard fans al voor Punish Yourself aan hun optreden begon. Dour heeft altijd garant gestaan voor experimentele en extreme muziekgenres. De laatste jaren zijn ze wel in mindere mate aanwezig, maar Punish Yourself, een Franse hardcore/cyberpunk/techno...whatever-band, past nog zeker in het rijtje van de extremen. Een vijftal geschilderd in fluo kleuren, met een slijpschijf op het pudium, obscene teksten, hier een daar een blote borst, industrialgitaren in aanslag en geregeld pompende technobeats... Wat een optreden! Dit was toch wel een Dour-moment om nooit te vergeten.
Vorig jaar stonden ze al eens op Dour en dit jaar mocht Hexstetic dj & visual het overdoen. Noem ze 2mdj's in het kwadraat met als extratje gemixte videobeelden. The crowd loved it. Een mix van dnb over elektro tot platen als AC/DC...Een tweede voltreffer voor Hexstetic op het Dour festival.
Zoals eerder gezegd was het de donderdag druk op de Eastpack Stage. Toen mocht Andy C er zijn geschifte mixen tentoon spreiden, maar vandaag was het de beurt aan andere groten in de dnb scène. We hebben het hier over Ed Rush & Optical. Ze waren gestart met wat breakcore, niemand wist eerst wat er aan de hand was. Is dit Ed Rush? De overgang op dnb was netjes gedaan, een goeie platenkeuze, strakke mixen en een feestende massa. Meer moet dat niet zijn.
Zou het zijn omdat men hem tegenwoordig al zoveel gezien heeft of is de schwung bij T. Raumschmiere eraf? Hij starte met twee sterke nummers maar viel dan een beetje stil. Lang heeft hij niet kunnen bekoren.
Een Douravond zonder een dikke afsluiter in de Dance Hall is gewoon onmogelijk. Derrick May nam deze taak op zich en bezorgde ons nog een onvergetelijke nacht met afwisselende Detroit techno met hier een daar een klassieker, zoals we van hem gewend zijn.
Zondag 16 juli 2006
Keukeleeuuuu .... zweet, zweet, zweet. Alweer een extreem hete dag in Dour. Bij velen begint dat ook echt wel zijn tol te eisen en je ziet de camping 's zondags met mondjesmaat leegdruipen.
Absynthe Minded, een groep die vooral is uitgebroken na hun single "My heroics, partone" kreeg de kans om te laten zien wat ze live in hun mars hebben. Het was maar een stroef optreden en ze kwamen niet overtuigend genoeg over op het publiek. Pas na "I like you when you're sad" begon er schot in de zaak te komen.
Tijd voor wat Franse Rap. In de Dance Hall mocht het tweetal L'Skadrille ons wat entertainen. Een van de grote beloften in de Franse rap scène. Klakje scheef, handjes in de lucht en dansen maar.
The Real McKenzies brengen aanstekelijke punkrock. Een rasechte Schot waarvoor toeren veel belangrijker is dan een nieuwe cd uitbrengen. Deze spirit brachten ze meer dan ooit weer in hun show. Stilstaan was absoluut geen optie.
Wie enkele elektronica-pioneers opnoemt, komt zeker ook terecht bij Matthew Herbert. Hij bracht op een heel speciale manier electronische muziek tot leven, gebruikte massa's samples en ging als een mad proffessor de geluiden filteren en vervormen terwijl de basgitarist, drummer, dwarsfluitspeler, trompetist en 2 zangeressen zalige house de zaal in bliezen. Super muziek op het verkeerde uur, want eigenlijk was de zon al onder terwijl deze chille beats perfect waren geweest tijdens een super warme dag.
In de Club Circuit was het tijd voor Nitzer Ebb. Electronic Body music van de bovenste plank. Spijtig dat McCarthy er donderdag al niet was om samen met Terrence Fixmer het publiek zot te maken, want hij was in goede doen. Hitjes als "Murderous" en "Join in the chant" die in de techno scène nog geregeld in de mix worden gegooid, deden het wel voor de aanwezige fans.
Nog één laatste stuiptrekking voor we ons bedje in kruipen. En daar mocht Planetary Assault Systems aka Luke Slater ft. Rhythm Division voor zorgen. Aangedreven door djembe en danseressen, bracht Luke ons in vervoering met knallende techno en acid sounds. Voor sommigen misschien iets te hard, voor anderen erg knap.
De zondag was maar een korte dag. De vermoeidheid zat in de benen, het zand zat in de neus en zon was gebrand op de huid. Vier dagen Dour is fantastisch, maar langer hoeft het zeker niet te duren.
Het was opnieuw een meer dan geslaagde editie. In totaal kreeg Dour 134.000 mensen over de vloer in 4 dagen. Naast de twee tragische ongevallen hing er nog wel een dikke wolk over het festival. Een paar jaren bleef het vrij rustig maar dit jaar werd er opnieuw massaal veel gestolen op de camping.
Een goede maatregel tegen dit stelen waren de dubbele hekken aan de straatkant van de camping, maar extra maatregelen zijn geen overbodige luxe.
Dour Festival maakt graag een nieuwe afspraak. We zijn er opnieuw van 12 tot en met 15 juli 2007!
Fotos van Jan Wuytack http://www.festivalnoise.be/festivalfoto/Dour%20Festival%202006
mijn verslag voor een welbekende festivalwebsite :
Baden in het zweet
The sun was shining, the weather was sweet,Yeah! That made us move our dancing feet now. Zo kan je het voorbije weekend best wel beschrijven. Een mengelmoes van dansen, zon, bruisende alternatieve muziek en hier en daar wat drank natuurlijk.
Het Dour festival wordt elk jaar populairder en dat was ook dit jaar weer te merken. Wederom een uitverkocht festival. Op de vooravond van de openingsdag waren er al 10.000 kampeerders afgezakt naar de steeds groter wordende Dour-camping. Om alles wat beter op te vangen, had de organisatie zowel op de camping als op het festivalterrein enkele aanpassingen gedaan. En het moet gezegd, de doorstroom verliep stukken vlotter dan vorig jaar! Het vele stof laten we even buiten beschouwing, al was het terrein in de voormiddag lichtjes besproeien - zoals men op de Graspop Metal Meeting gedaan heeft - geen slecht idee.
Donderdag 13 juli 2006
Als er iets minder leuk is aan een festival, is het toch wel het sleuren met bagage, het aanschuiven en de tenten opstellen. Maar voor vier dagen pret neemt menig festivalganger dat er graag bij. Na de eerste cocktails waren we dan ook klaar om het festivalterrein te bestormen.
In de Dance Hall mocht Savas Pascalidis, een Griekse dj die nu al meer dan 2 decennia meedraaid in het wereldje, ons voor de eerste keer de beentjes doen strekken. Het was geen memorabele set; elektro met minimal invloeden, maar toch overtuigend genoeg!
Twee jaar geleden stonden in dezelfde Dance Hall Infadels. Dit jaar kregen ze een plaatsje op The Last Arena toegewezen. Maar hoe kan het ook anders na hits als "Can't get enough" en "Love like semtex". Nu waren we altijd van mening dat ze volgend jaar wel eens de Werchterweide zouden mogen toespelen, maar daarvoor was deze show spijtig genoeg nog niet klaar. Niet overtuigend genoeg, een cover van The Raconteurs ("Steady as she goes") en het niet horen van "Love like semtex" waren teleurstellende factoren, al smaakten hun typische Britse rock hitjes wel naar meer. Conclusie: het is meer dan een hype uit Groot-Brittanië, iets wat men op Studio Brussel wel eens heeft gezegd!
Dan maar terug naar de Dance Hall waar techno artist Terrence Fixmer dit jaar zonder Mc Carthy bezig was met zijn live PA. Terrence Fixmer leverde een mindere performance af dan anders maar de nodige climaxen deden de tent meermaals ontploffen. De sfeer op het Dour festival is dan ook niet te omschrijven!
We hadden onze sportschoentjes aan en dit was duidelijk geen luxe! Weer een sprintje naar de Last Arena waar de Britse pop/rock formatie Maxïmo Park mocht verdergaan op het elan van hun landgenoten Infadels. Ze deden dit met veel goede bedoelingen maar buiten uitschieters zoals "I want you to stay" en "The coast is always changing", zorgden ze niet voor dat sparkeltje meer.
Bij Anthony Rother denkt men meteen aan die fameuze elektro hit "Father". Inderdaad, het is een plaatje om zelfs nuchter van in een trance te belanden. Maar Rother is zoveel meer dan dat alleen. En dit bewees hij op Dour dan nog maar eens. Een schitterende live-set met redelijk veel nieuwer werk. Dour, de eerste nacht is gevallen! Let's Party!
Tijdens de eerste twee dagen Dour is er gewoontegetrouw een overvloed aan dnb/elektro/dance. Vandaar dat de keuzes ook hard kunnen zijn! Al is zo'n keuze snel gemaakt wanneer the lady behind the Bpitch Control label achter de draaitafels staat. Ze heeft zelf ook al heel wat elektro hitjes op haar naam staan. Jawel, we hebben het hier over Ellen Allien. Haar platenkeuze was niet zo duister/diep als we soms van haar gewend zijn maar technisch zat het gewoon weer fantastisch in elkaar.
Keuzes, keuzes en nog eens keuzes. Het was gewoon niet mogelijk om Allien volledig uit te horen, want in La Petite Maison Dans La Prairie (het blijft een geweldige naam) stond één van de revelaties van vorige zomer al klaar. In het voorjaar heeft Nathan Fake nog nieuw werk uitgebracht, nl. de cd "Drowning in a sea of love". Hij bracht er geweldig veel nummers van en voor sommigen is het misschien te ambient of te experimenteel. Al zou je ook kunnen zeggen dat het muzikaal gewoon zeer sterk in elkaar steekt en daar houd ik het ook bij. Nathan heeft weer punten gescoord!
De dag van de drum and bass en nog steeds geen dnb gehoord, schandalig gewoon. Tijd om daar verandering in te brengen. En daar mocht niet zomaar de eerste de beste dj voor zorgen maar Dilinja & Lemon D. Het was wel een tegenvallende set. De platenkeuze was in orde maar er had meer variatie in gemogen. Wat ook direct opviel was de enorme drukte aan de Eastpack Stage. Vorige jaren had je altijd plaats zat om een dansje te placeren. Vooral met Andy C zou dit geschift geweest zijn. Misschien geen slecht idee om eens Dnb op het hoofdpodium te plaatsen?
Nog een elektro girl op het Dour Festival. En wel niemand minder dan Miss Kittin. Ze heeft al meerdere malen in Dour gestaan en zou ondertussen wel moeten weten welk gemoedelijk en ook feestelijk sfeertje er over de weide ruist. Zoals gewoonlijk niet zo een strakke set met hier en daar een bom van een plaat tussen. Leuk om de ochtend mee in te dansen zonder meer, maar bijblijven zal het niet.
Ten slotten hebben we nog even Dour-hattrick dj Cosy Mozzy geschecked in de Club Circuit tent. Deze Brusselse dj staat nu al 3 jaar na elkaar op Dour en heeft ons nog nooit teleurgesteld. Ook dit jaar was er weer boenk op. Veel uiteenlopende elektronische muziek, maar ook een nummer van "Body Count" ertussen gooien...daar is hij niet vies van. Een perfecte afsluiter van een perfecte openingsdag!
Vrijdag 14 juli 2006
's Nachts wakker worden van de koude om dan een paar uur later wakker te worden van de stikkende hitte. En dan nog even later de eerste lauwe drankjes binnengieten...wat kan een festival toch gezellig zijn. In de vroege namiddag een plons doen en weer helemaal klaar zijn voor alweer een dag gevuld met magistrale muziek in vorm van de meest uiteenlopende genres.
Dit is duidelijk de dag van Belgisch talent. Gewoontegetrouw gaat ook het 2de podium open op vrijdag. A Brand kreeg als één van de eersten de kans om deze weide plat te spelen. Ze hebben ondertussen al enkele hits uitgebracht en spelen deze zomer op een massa festivals. Met hits als "Hammerhead" en "Beauty booty killerqueen" kon het ook niet anders dan dat ze de wei platspeelden.
Op hetzelfde podium mocht Zita Swoon de Vlaamse trots verder verdedigen. Een mengelmoes van zijn oevre sloeg ons om de oren. Het Dour-publiek was niet helemaal mee en dat was te begrijpen. Zita Swoon leverde geen al te sterk optreden af.
Een vleugje buitenlandse metal zou de wei wel eens kunnen wakkerkrijgen. Tijd om er Soulfly tegenaan te gooien. "8 jaar Soulfy", brulde men nog door de micro. In een ver verleden herinner ik me dat ze toen nog op GMM hebben gestaan. Ook deze keer brachten ze de verwachtte mix van Soulfly nummers met Sepultura klassiekers. Je bent ervoor of je bent er niet voor, maar een sterke performance was het alleszins. "Roots, bloody roots"!!!!
Shelter speelde na Maroon en zette al vanaf de eerste noot de hele Eastpack Stage op z'n kop. Nummers als "Civilized man" en nog tal van klassiekers werden prachtig gedoseerd in een mix met nummers van hun nieuwe album. Ray Cappo had ook totaal geen zin om op het podium zijn tent op te slaan dus besloot hij maar de halve set in het publiek door te brengen. Een prachtige prestatie van een nog steeds legendarische hardcore/punk band. Dit was een optreden om niet snel te vergeten.
Onderweg naar het Club Circuit podium zijn we nog even gestopt in de Dance Hall om Cuizinier + dj Orgasmic de TTC te checken. Soms is op Dour Festival de naam alleen al genoeg om toch eens te gaan kijken. Het leek me eerder een lokale hiphop hitparade en lang hebben we het niet uitgehouden. Nuja, de tent stond op zijn kop!!!!
In de Club Circuit tent zijn het alweer Vlamingen die het beste van zichzelf aan het geven zijn. Een negenkoppige band die als geen ander Jamaicaanse Ska brengt met de meest uiteenlopende instrumenten. Opzwepende muziek en het was dan ook één groot feest met The Internationals.
Weer iets helemaal anders. Beatbox in de Dance Hall. En niet zomaar het eerste het beste maar Bauchklang. Met z'n vijven brachten ze de meest uiteenlopende muziekgenres tot leven met hun mond. Van techno over DnB tot rock... Zo mooi dat je er stil van zou worden...of juist niet!
De Duitse metalcore band Caliban bracht vervolgens in de Eastpack Stage een harde klassieke set. Zoals altijd screamde de zanger weer geweldig. De moshpits vlogen ons om de oren... Dat belooft voor de hc-dag op Dour Festival!
Het was toch wel een jaar of 4 geleden dat Das Pop nog eens op het Dour Festival gestaan heeft. Nu mochten ze het overdoen in de gezellige Club Circuit tent. Ze brachten een regelrechte Best Of met nummers zoals "You" en "The love program". Bent Van Looy had er plezier in en wist dit perfect over te brengen op de tent. Heel veel sfeer in contrast met het optreden op de Red Frequency een paar jaar geleden.
Het concert van Das Pop hebben we wat vroeger verlaten want in de Eastpack Stage was het de beurt aan Ignite. Een hardcore band met de oh zo zuivere stem van Zoli Teglas. De toon werd direct gezet met "Bleeding" uit hun nieuwe album "Our darkest days". Andere nummers die de revue passeerden waren "Veteran" en "Who sold out now".
Wederom een heel sterke show van deze Americaanse band. Eén van de dingen waar ze ook voor bekend staan zijn hun politieke standpunten. Teveel is echter teveel, zo ook bij Ignite.
Put on you're dancing shoes because here is DJ 3000. Met een avond vol techno in de Dance HallI stond hij hier meer dan op zijn plaats. Lekkere dansbare Detroit techno beats. De trend was gezet voor alweer een zware nacht.
Op het hoofdpodium The Last Arena mocht het Finse Apocalyptica eens bewijzen wat ze in hun mars hadden. Deze zeer aparte metalband bracht voorheen alleen maar covers van bands als Metallica, Slayer, Sepultura,.. Sinds kort hebben ze ook eigen werk (zie hun album "Amplified - A decade of reinventing the cello"). Het is magistraal om ze aan het werk te zien en ze hebben dan ook de Dourweide betoverd met hun klassieke metal.
Laatste act van de dag op de Red Frequency Stage was weggelegd voor niets minder dan Fischerspooner live. Het was als een theaterstuk met onvoorstelbaar magische muziek. Zelfs tijdens "Emerge", een lied dat iedereen wel bekend in de ogen klinkt, gooiden ze er een andere break in. Electroclash op zijn best.
Ondertussen was het in de Dance Hall nog steeds techno geblazen. Collabs ft. Chris Liebing en Speedy J hadden het roer over genomen van Dj 3000. Ze deden dit wel niet onberoerd. Een strakke maar misschien iets te repetitieve set zonder al teveel climaxen. Al bij al hebben ze het publiek toch maar eens even 4 uur doen dansen.
Stilletjes aan werd het terug licht en de echte feestbeesten deden nog door tot in de vroege uurtjes, maar als je iets of wat wilt slapen op een festival zoals Dour, kan je beter af en toe niet blijven lummelen tot de ochtend. Tenzij je het kunt keren in een ovenhete tent natuurlijk. Na Collabs namen de Space Dj's nog over.
Zaterdag 15 juli 2006
Een zwarte dag in de Dour geschiedenis. De dag werd overschaduwd door de dood van S.Goossens, een 24 jarige jongeman uit Ruiselede. Hij stierf nadat hij in het water van een nabij gelegen kalkgroeve was gesprongen. Nu komen daar ieder jaar veel festivalgangers een plons nemen. Misschien is het geen slecht idee om daar progressieve maatregelen te nemen zodat men daar veilig kan gaan zwemmen. Dezelfde dag viel er nog een tweede slachtoffer op het Dour festival. Hij overleed aan een overdosis. Het is nooit prettig om nieuws zoals dit te lezen en het kadert helemaal niet in de luchtige atmosfeer van Dour. Ondanks deze zeer spijtige gebeurtenissen moet de show echtergewoon verder.
Op de Eastpack Stage was het tijd voor de hardcore/metalcore band Born From Pain. De laatste jaren zijn ze heel sterk bezig en uitgegroeid tot één van de toppers in de scène. Al tourend alsof het een lieve lust is, deden ze eerder dit jaar Groezrock al aan en nu mochten ze er hun beste beentje voorzetten op het Dour festival. Het publiek werd gek en grote circlepits waren geen rariteit. Met hun relatief nieuwe album "In love with the end" passeerde er veel nieuw setmateriaal, maar daarnaast vlogen nummers als "Final Nail", "When we were kings" en "Reclaiming the crown" ons om de oren. Born From Pain was duidelijk een van de kleppers van de avond!
Tijd om eens iets heel anders te gaan beluisteren. De Dance Hall stond op zijn kop omdat Omnikrom het publiek er aan het bestoken was met zware lyrics. Op de website van Dour staat als één van de genre-omschrijvingen: Hip Hop for people who do not like hip hop. Wat we hieronder moeten verstaan is ons niet helemaal duidelijk maar Omnikrom zelf kon ons zeker smaken. Franstalige hiphop/rap kan muzikaal geweldig in elkaar steken, alleen wat jammer dat het voor niet-Franstalige mensen haast onverstaanbaar is.
Naar de Eastpack Stage dan maar weer, want het was tijd voor een thuismatch! Eén van de leadzangers van Do Or Die is mede-organisator van de Eastpack Stage en de band is afkomstig uit de regio. Wat wil je nog meer? Een übersterk optreden natuurlijk! En dat kregen we ook! Er was wel beduidend minder volk dan bij Born From Pain.
Op de "hardcore-dag" van Dour mag een band als Agnostic Front toch niet ontbreken. Ze waren een van de NYHC pioneers, maar het spijtige is dat ze dit niet meer kunnen overbrengen op het publiek. De laatste optredends van Agnostic Front schoot de stem van Roger Miret geregeld tekort en ook deze keer was het niet anders. Een beetje spijtig eigelijk want nummers als "Crusified" en "Gotta go" galmden als bommen door de tent. Het zijn dan ook hardcore klassiekers bij uitstek!
Al eens muziekmakende poppen aan het werk gezien? In de Club Circuit bracht een Duits gezelschap hip hop aan de hand van handpoppen. De Puppetmastaz rocked our world. Subliem gedaan gewoon.
De Last Arena werd bemand door reggea wonder Tiken Jah Fakoly, van wie we een knap optreden kregen. Goed gemikte teksten, een geweldige style artist en een opgezweept publiek. Dour loves reggea!
I Am X betoverde de Dance Hall zoals men dat nooit eerder deed. Chris Corner is allesbehalve een rustig artiest en zette de boel op zijn kop met nummers zoals "Kiss & Swallow".
"I'd like to see gay boys in bondage! Gay boys in bondage!". Dit riepen enkele die-hard fans al voor Punish Yourself aan hun optreden begon. Dour heeft altijd garant gestaan voor experimentele en extreme muziekgenres. De laatste jaren zijn ze wel in mindere mate aanwezig, maar Punish Yourself, een Franse hardcore/cyberpunk/techno...whatever-band, past nog zeker in het rijtje van de extremen. Een vijftal geschilderd in fluo kleuren, met een slijpschijf op het pudium, obscene teksten, hier een daar een blote borst, industrialgitaren in aanslag en geregeld pompende technobeats... Wat een optreden! Dit was toch wel een Dour-moment om nooit te vergeten.
Vorig jaar stonden ze al eens op Dour en dit jaar mocht Hexstetic dj & visual het overdoen. Noem ze 2mdj's in het kwadraat met als extratje gemixte videobeelden. The crowd loved it. Een mix van dnb over elektro tot platen als AC/DC...Een tweede voltreffer voor Hexstetic op het Dour festival.
Zoals eerder gezegd was het de donderdag druk op de Eastpack Stage. Toen mocht Andy C er zijn geschifte mixen tentoon spreiden, maar vandaag was het de beurt aan andere groten in de dnb scène. We hebben het hier over Ed Rush & Optical. Ze waren gestart met wat breakcore, niemand wist eerst wat er aan de hand was. Is dit Ed Rush? De overgang op dnb was netjes gedaan, een goeie platenkeuze, strakke mixen en een feestende massa. Meer moet dat niet zijn.
Zou het zijn omdat men hem tegenwoordig al zoveel gezien heeft of is de schwung bij T. Raumschmiere eraf? Hij starte met twee sterke nummers maar viel dan een beetje stil. Lang heeft hij niet kunnen bekoren.
Een Douravond zonder een dikke afsluiter in de Dance Hall is gewoon onmogelijk. Derrick May nam deze taak op zich en bezorgde ons nog een onvergetelijke nacht met afwisselende Detroit techno met hier een daar een klassieker, zoals we van hem gewend zijn.
Zondag 16 juli 2006
Keukeleeuuuu .... zweet, zweet, zweet. Alweer een extreem hete dag in Dour. Bij velen begint dat ook echt wel zijn tol te eisen en je ziet de camping 's zondags met mondjesmaat leegdruipen.
Absynthe Minded, een groep die vooral is uitgebroken na hun single "My heroics, partone" kreeg de kans om te laten zien wat ze live in hun mars hebben. Het was maar een stroef optreden en ze kwamen niet overtuigend genoeg over op het publiek. Pas na "I like you when you're sad" begon er schot in de zaak te komen.
Tijd voor wat Franse Rap. In de Dance Hall mocht het tweetal L'Skadrille ons wat entertainen. Een van de grote beloften in de Franse rap scène. Klakje scheef, handjes in de lucht en dansen maar.
The Real McKenzies brengen aanstekelijke punkrock. Een rasechte Schot waarvoor toeren veel belangrijker is dan een nieuwe cd uitbrengen. Deze spirit brachten ze meer dan ooit weer in hun show. Stilstaan was absoluut geen optie.
Wie enkele elektronica-pioneers opnoemt, komt zeker ook terecht bij Matthew Herbert. Hij bracht op een heel speciale manier electronische muziek tot leven, gebruikte massa's samples en ging als een mad proffessor de geluiden filteren en vervormen terwijl de basgitarist, drummer, dwarsfluitspeler, trompetist en 2 zangeressen zalige house de zaal in bliezen. Super muziek op het verkeerde uur, want eigenlijk was de zon al onder terwijl deze chille beats perfect waren geweest tijdens een super warme dag.
In de Club Circuit was het tijd voor Nitzer Ebb. Electronic Body music van de bovenste plank. Spijtig dat McCarthy er donderdag al niet was om samen met Terrence Fixmer het publiek zot te maken, want hij was in goede doen. Hitjes als "Murderous" en "Join in the chant" die in de techno scène nog geregeld in de mix worden gegooid, deden het wel voor de aanwezige fans.
Nog één laatste stuiptrekking voor we ons bedje in kruipen. En daar mocht Planetary Assault Systems aka Luke Slater ft. Rhythm Division voor zorgen. Aangedreven door djembe en danseressen, bracht Luke ons in vervoering met knallende techno en acid sounds. Voor sommigen misschien iets te hard, voor anderen erg knap.
De zondag was maar een korte dag. De vermoeidheid zat in de benen, het zand zat in de neus en zon was gebrand op de huid. Vier dagen Dour is fantastisch, maar langer hoeft het zeker niet te duren.
Het was opnieuw een meer dan geslaagde editie. In totaal kreeg Dour 134.000 mensen over de vloer in 4 dagen. Naast de twee tragische ongevallen hing er nog wel een dikke wolk over het festival. Een paar jaren bleef het vrij rustig maar dit jaar werd er opnieuw massaal veel gestolen op de camping.
Een goede maatregel tegen dit stelen waren de dubbele hekken aan de straatkant van de camping, maar extra maatregelen zijn geen overbodige luxe.
Dour Festival maakt graag een nieuwe afspraak. We zijn er opnieuw van 12 tot en met 15 juli 2007!
Fotos van Jan Wuytack http://www.festivalnoise.be/festivalfoto/Dour%20Festival%202006
TsD
Legacy Member
Leuke review idd maareuh...Fischerspooner...goed?????
N/o maar die show zat VOL met fouten! In het begin excuseerde de zanger zich maar oh boy...zen waaierke ging bv niet, ipv da em doordoet zonder waaierke nee! Legt em eel de show ff plat, moeten ze verderdoen dan vanwaar ze gestopt waren en ging zen kostuum nog nie te deftig open. Echt who gives a fuck voor zen waaierke?
Had em gewoon gespeeld en zen show wat achterwege gelaten (waarbij praktisch ALLES mislukte wegens ongekende redenen) dan zou het al veel beter zijn geweest. Het beste aan Fischerspooner waren de danseressen die, als iets niet 100% ging, doordeden. (bv. haar kostuum dat niet op tijd uit was bij da ding me die champagneglazen.), mss minder mooi omdat ze er toen niet hetzelfde uitzagen maar fuck it!
Als ze Emerge volledig hadden gespeeld in het begin van de show ben ik er zeker van dat er een pak minder volk ging staan aan het einde van hun show.
N/o maar die show zat VOL met fouten! In het begin excuseerde de zanger zich maar oh boy...zen waaierke ging bv niet, ipv da em doordoet zonder waaierke nee! Legt em eel de show ff plat, moeten ze verderdoen dan vanwaar ze gestopt waren en ging zen kostuum nog nie te deftig open. Echt who gives a fuck voor zen waaierke?
Had em gewoon gespeeld en zen show wat achterwege gelaten (waarbij praktisch ALLES mislukte wegens ongekende redenen) dan zou het al veel beter zijn geweest. Het beste aan Fischerspooner waren de danseressen die, als iets niet 100% ging, doordeden. (bv. haar kostuum dat niet op tijd uit was bij da ding me die champagneglazen.), mss minder mooi omdat ze er toen niet hetzelfde uitzagen maar fuck it! Als ze Emerge volledig hadden gespeeld in het begin van de show ben ik er zeker van dat er een pak minder volk ging staan aan het einde van hun show.
[MNEU]Poncho
Legacy Member
TsD zei:Leuke review idd maareuh...Fischerspooner...goed?????
N/o maar die show zat VOL met fouten! In het begin excuseerde de zanger zich maar oh boy...zen waaierke ging bv niet, ipv da em doordoet zonder waaierke nee! Legt em eel de show ff plat, moeten ze verderdoen dan vanwaar ze gestopt waren en ging zen kostuum nog nie te deftig open. Echt who gives a fuck voor zen waaierke?
Als ze Emerge volledig hadden gespeeld in het begin van de show ben ik er zeker van dat er een pak minder volk ging staan aan het einde van hun show.
mja, zelf stond ik toen collabs te luisteren. Paar maten die erbij waren hadden me dat verteld en ik dacht, dat moet toch wel zeker in de review als dat zo sjiek was dat "theater"... grove fout precies. ... my bad.
Nog steeds spijt dat ik het niet gezien heb though.
willem .. mijn nick is .. hoe kan het ook : poncho
Suphafly
Legacy Member
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.