Bon we zullen er maar eens aan beginnen zeker, onder voorbehoud dat er een killer release uit komt de komende dagen
1. Against All Logic (Nicolas Jaar) - 2012-2017
Verrassing van het jaar, niemand had deze zien aankomen, zelf Jon Hopkins niet want ik dacht dat hij dé elektronische plaat van het jaar zou maken.
Jammer maar helaas, meneer Jaar had nog wat lekkers in de kast liggen. Onbegrijpelijk dat hij een alter ego heeft aangenomen om enkele van zijn beste nummers ooit uit te brengen.
2. Sons Of Kemet - Your Queen Is A Reptile
Dit wordt een classic, zonder twijfel. Bombastisch, opzwepend en zéér afrofuturistisch. Sun Ra kan op zijn twee oren slapen, opvolging verzekerd.
3. Jon Hopkins - Singularity
Naar analogie met zijn passage in de AB is Singularity quasi één lange pompende rave waar Dimi & Like van dromen. In tegenstelling tot de Ancienne heeft hij Singularity wel afgewerkt met enkele frêle uitstapjes die we van Jon kennen en waar we het stiekem toch ook allemaal voor doen.
4. Sleep - The Sciences
Look onto Zion, though it can't be seen.... Sonic Titan eindelijk op een officieel album, ook de rest mag er wezen!
5. Georgia Anne Muldrow - Overload
Het wordt tijd dat we deze dame op gelijke hoogte zetten met Erykah Baduh en Mrs Lauren Hill, wat een talent.
6. Stephane Galland - The Mysterie of Kem: Belgische jazz drummer met een overschot aan talent
7. Nils Frahm - All Melody: Iets minder Nils Frahm dan we gewoon zijn maar minsten even beklijvend als voorheen
8. Khruangbin - Con Todo El Mundo: Groovy
9. John Coltrane - Both Directions At Once: Vaak zijn "lost albums" niet meer dan B kantjes maar dit is de uitzondering die de regel bevestigd!
10. Makaya Mcraven - Universal Beings: Weer een Jazz plaat en weer een jazz album
11. R+R=NOW - Collagically Speaking: Indrukwekkende bezetting
12. Kamasi Washington - Heaven & Earth: Nog meer jazz...Coltrane herboren in 2018
13. Pusha T - DAYTONA: Pusha spit als een beest, veel te kort jammer genoeg
14. Yob - Our Raw Heart: Beuken met Mike Scheidt :doh:
15. Kali Uchis - Isolation: Even zwoel als de zomer van '18
16. Kamaal Williams - The Return: Zonder de Yusef (een jazz drummer
) lukt het ook aardig
17. Altin Gun - On: Hoera voor Turkse pyschedelica
18. August Greene - August Greene: Nog meer Robert Glasper aangevuld met Common en Karriem Riggins
De
meh-van-het-jaar gaat helaas naar Anderson Paak maar misschien nog meer naar Dre, zeer generieke beats overgoten met infantiel gebazel, het klinkt allemaal wel leuk maar van deze twee heren verwacht ik echt veel meer. Volgende toch maar The Free Nationals bellen....
Blijkbaar vrij karig jaar op vlak van optredens, niet in een bepaalde volgorde, het was allemaal goed!
Zeer leuk om legendes als Mos Def, Talib Kweli, Philippe Catherine ook nog eens aan het werk te zien. Het Openlucht Theater Rivierenhof was het perfecte kader voor een band als GYBE, zeker toen het weer lichtjes onheilspellend begon te worden. Ook een pluim naar de AB voor de schitterende geluidsmix tijdens Nils Frahm en een dikke vinger voor het respecteren van de geluidsnormen tijdens Sleep.
1. Nils Frahm - AB
2. Black Star - Jazz Middelheim
3. Jon Hopkins - AB
4. STUFF & Philippe Catherine - Flagey
5. Kendrick Lamar -Sportpaleis
5. Godspeed You! Black Emperor - OLT
6. Sleep - AB
7. Kamasi Washington - Jazz Middelheim
8. Olafur Arnalds - Koningin Elisabethzaal
Na mijn veel te lang betoog kan ik alleen maar concluderen dat het een top jaar was en dat jazz toch niet zo'n stoffig genre is...Op naar 2019
.