Archief - Het grote lijstjestopic

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Bart Religion

Legacy Member
Omdat lijstjes awesome zijn en ik onlangs High Fidelity voor de zoveelste keer heb gezien hier een topic voor random lijstjes. Want geef toe, enkel op het einde van het jaar een best of lijstje is wat weinig.

Voor wie de tijd, zin of mogelijkheid niet heeft er een verhaaltje rond te breiden. Post dan gewoon een droog top 5 (of hoeveel je maar wil) lijstje zonder boe of ba. Wat uitleg en een linkje erbij is natuurlijk nog zo leuk te lezen

High Fidelity-Top 5 - YouTube of High Fidelity - "Top 5 Songs About Death" - YouTube

Dus top 5 nummers kies zelf maar over wat. (en wie High Fidelity nog niet gelezen/gezien heeft. Zeker doen.

Top 5 requests aan andere leden kunnen ook leuke resultaten geven :)


Anyway, cliché begin

Top 5 break-up songs. Klikken op de naam van het nummer voor youtube link

1. The Smithereens ft. Suzanne Vega - In A Lonely Place (1986)
De gruizelige en donkere film-noir video clip alleen al. Zowel beeld als tekst zijn geïnspireerd door de gelijknamige Bogart klassieker In a Lonely Place.
Volgend stukje tekst, bijna een letterlijke quote van Bogart uit de film zegt alles waarom ik deze op één zet.
I was born the day I met you,
Lived a while when you loved me,
Died a little when we broke apart.
Meestal gekend voor hun energieke powerpop en Beatles worship, dit nummer is toch even anders en sowieso mijn favoriete Smithereens nummer. Al komt Strangers When We Meet in de buurt.

2. Patsy Cline - I Fall To Pieces (1961)

Country klassieker van de veel te jong gestorven Patsy Cline (in '63 op haar 30e verongelukt). Dat weerhield haar niet om tijdens haar 8-jarige carrière uit te groeien tot een van de beste countryzangeressen ooit.
Het aantal keren dat ik ergens een traantje voor moest laten kan ik op één hand tellen, maar dit nummer kreeg het voor elkaar en dat lag niet alleen aan de geleegde fles bourbon.

3. Hank Williams - I'm So Lonesome I Could Cry (1949)

Opnieuw een country klassieker. Een nummer dat iedereen wel kent, want het aantal covers is niet bij te houden. Van Johnny Cash tot Me First And The Gimme Gimmes, maar dit het krakende origineel uit 1949. Deze keer van een country legende maar van dé country legende. Hank Williams, net zoals Patsy Cline kende hij een korte, succesvolle doch tragische carrière.
Zijn nummers over gebroken harten waren immers as real as they get. Bovenstaand nummer ging over problemen met de relatie met zijn vrouw (en bassiste) Audrey. Ondanks hij op z'n 25e reeds een superster was kon je hem geen gelukkig man noemen. In '53 stierf hij op 29e leeftijd ten gevolge van verslaving aan alcohol en verschillende pijnstillers die hij nam voor zijn slechte rug.

4. Bad Religion - Infected (1994)
Technisch gezien misschien geen break-up song, aangezien de relatie in kwestie nog niet afgelopen is, maar een liefdesliedje zo fucked up als dit mag ook wel.
Zoals meestal het geval bij Bad Religion nummers zit de grootste kracht in de tekst. Zelf geven ze ook gewoon aan dat voor hun de tekst belangrijker is dan de muziek.
In dit geval gaat over een relatie die behoorlijk vervallen is tot een obsessie, over twee personen die op het ziekelijke af aan elkaar verslaafd zijn. Een weerspiegeling van zowel Brett Gurewitz' relatieproblemen als zijn drugsverslaving. Kort na dit nummer volgde de scheiding van zowel zijn vrouw als van Bad Religion.
Deze keer echter geen tragisch einde, Brett Gurewitz is inmiddels al een meer dan een decennium clean, terug gitarist bij Bad Religion en opnieuw getrouwd.

5. Cursive - From The Hips & I Couldn't Love You (2009)
Twee nummers is dat niet valsspelen? Ja, dat zal best, maar deze nummers sluiten mooi bij elkaar aan.
Net zoals bij Bad Religion zijn de uitstekende, poëtische teksten van Cursive een van hun sterkste punten. Ik hou ervan als een tekst ook zonder muziek overeind blijft en dat is hier zeker het geval.
From The Hips beschrijft hoe alles simpel is in het begin omdat het enkel maar lust, seks en prille verliefdheid is maar steeds ingewikkelder wordt naarmate de relatie serieuzer wordt tot op het punt dat het niet meer werkt.

En daar sluit het tweede nummer mooi bij aan. Over hoe hij kapot gaat aan de relatie. Het is cliché, maar hij kan niet met haar, maar ook niet zonder haar.
De titel speelt hier ook op in, door het het laatste woord dubbelzinnig te houden. Het wil zowel "I couldn't love you any more" als "I couldn't love you anymore" zeggen.
Ondertussen vraagt hij zich af of liefde nu de oorzaak of oplossing voor zijn ellende is. Uit eigen ervaring zou ik zeggen beide.

Zo, laat de lijstjes maar komen. Een woordje uitleg erbij is altijd interessanter dan droge opsommingen. Maar goed, zo'n heel verhaal als het mijne moet niet hoor :)

Huxley

Legacy Member
Ik ga der aan beginnen.

Fuck, mijn schrijftalent is toch ook maar kut met peren :(

Bart Religion

Legacy Member
Huxley zei:
Ik ga der aan beginnen.

Fuck, mijn schrijftalent is toch ook maar kut met peren :(

Het mijne ook. Gewoon verstand op nul zetten en typen. 'k Denk daar niet bij na ofzo. Hoe meer ik er over nadenk, hoe minder het lukt.

Achteraf kan je wel nog eens nalezen om fouten eruit te halen, maar dat heb ik hier niet gedaan. Gewoon wat gespeeld met de opmaak.

Huxley

Legacy Member
Utred zei:
Kzou meedoen maar heb nog nooit een breakup gehad:unsure:

Amai, dat moet de perfecte vrouw zijn voor u, en omgekeerd. Het is te hopen dat het nog lang mag duren e.

Kid_C

Legacy Member
Huxley zei:
Amai, dat moet de perfecte vrouw zijn voor u, en omgekeerd. Het is te hopen dat het nog lang mag duren e.

Hij heeft nog nooit een vriendin gehad. :unsure:

Bart Religion

Legacy Member
Utred zei:
Kzou meedoen maar heb nog nooit een breakup gehad:unsure:

Onderwerp naar keuze hé :)

Top 5 beer drinking songs
Top 5 vietnam songs
Top 5 grappigste frontmannen
Top 5 whatevers
Top 5 communistische songs
Top 5 songs die mij het eerste te binnen schieten na Bart Religion zijn zever gelezen te hebben :p

of Top 10 voor diegenen met veel ambitie ^^


Recipe4hate zei:
Bart for president?

Kzal er eens goed over nadenken.

'k heb toch al een partij :cool:
First Vlaanderen en then ze world hé

Krayola

Legacy Member
Sinds bijna een goed jaar ondertussen compleet hooked aan Spacemen 3. Een volgens wikipedia 'revolutionaire' en in mijn ogen te weinig bekende band uit de jaren '80. Voor mij echt de ontdekking sinds jaren.

Heerlijke psychedelische rock, repetitief, wat gedrone... Ze kwamen altijd heel open uit voor hun drugsgebruik en hun invloeden. Hun nummers en interviews waren doorspekt van hun invloeden (denk Stooges, Velvet Underground, MC5, blues, Kraftwerk, Stones...) en referenties naar drugs.

Bijgevolg dus ook mijn top 5 Spacemen 3 nummers. Een beetje volgens de evolutie in hun albums zal ik ook zo de top 5 posten.

1. Losing Touch With My Mind
Het eerste nummer van hun eerste cd: Sound Of Confusion (1986). Het nummer dat mij ook lichtjes 'verslaafd' maakte aan hun muziek.
Hun eerste cd bevat het iets hardere werk in de lijn van The Stooges enz wat later sterk werd afgebouwd.
Er staan 4 covers op (2 van The Stooges, 1 van de 13th Floor Elevators en 1 van Juicy Lucy).
Hun cover van Rollercoaster van 13th Floor Elevators is een van de beste covers die ik ooit gehoord heb en voor mij makkelijk het origineel overtreft.

2. Call The Doctor
Het laatste nummer van hun tweede cd: The Perfect Prescription (1987). De cd wordt als hun hoogtepunt beschouwd en beschrijft een drugstrip van begin tot eind. Dit laatste nummer, zoals je uit de titel kunt afleiden, gaat dan over de mogelijke overdosis :). Een album met veel 'kalmere' muziek, meer psychedelisch en minder garage dan hun eerste album waarop ze wederom hommage brengen aan hun helden. Een cover van Red Krayola (Transparent Radiation, het hoogtepunt van de drugstrip), een hommage aan Lou Reed (Ode To Street Hassle) en een nummer geïnspireerd door de gospel In My Time Of Dying (Come Down Easy).

3. Ecstacy Symphony/Transparent Radiation (Flashback)
Het 4de nummer op hun tweede cd. Het hoogtepunt van de drugstrip. Het nummer zelf vind ik ook het hoogtepunt van hun cd. Kan er zo bij wegdromen.
Minimalist pscyhedelia, zoals ook op wikipedia omschreven staat. Een perfecte omschrijving voor dit zalige nummer en eigenlijk ook voor de hele cd.

4. Suicide
Het voorlaatste nummer op hun voorlaatste cd: Playing With Fire (1988). Een cd waar ze het veel meer in de gospel gaan zoeken. Toch staan er ook 2 hardere nummers op: Revolution en dit nummer: Suicide.
Eén grote hommage aan een van hun grote invloeden nl. de band Suicide. Een tweekoppige band die muziek maakten met een synthesizer en vocals en de eerste band om de term 'punk music' te gebruiken. Hun motto was 'minimal is maximal'.
Wat Spacemen 3 hier perfect toepast, 12 minuten dezelfde riff herhalen. Voor velen misschien een bak lawaai, maar het is een van mijn lievelingsnummers van hun. Voor mij ook wat vreemd toen ik het de eerste paar keren hoorde, maar daarna dus snel een van mijn favorieten geworden.

5. Lord Can You Hear Me
Het laatste nummer op Playing With Fire en komt dus ook vlak na Suicide (;)).
Een voorbeeld van de rustigere nummers meer gericht naar de gospel op die cd.
Een heerlijke afsluiter.


Na Playing With Fire namen de spanningen de overhand tussen de twee bezielers van de band (Peter Kember en Jason Pierce). Hun laatste cd Recurring (1989) zijn dan eigenlijk ook twee solo-albums in een. Het eerste deel door Kember en het tweede deel door Pierce. Hoewel er ook nog enkele klassiekers opstaan (Big City, I Love You en Hypnotized).

Later gingen ze elk hun eigen weg. Kember met zijn eigen project(en): Sonic Boom, Spectrum en E.A.R. en tegenwoordig ook veel productie werk (Tomboy van Panda Bear en Congratulations van MGMT onder andere).
Jason Pierce ging alleen verder met het veel bekendere Spiritualized.

Voila, tot hier mijn bijdrage en hopelijk vinden sommigen er iets goeds tussen.

clercqie

Legacy Member
Zalig idee! :D

Als ik eens wat inspiratie heb, post ik ook wel keer eentje :)

Skyscraper

Legacy Member
Utred zei:
Kzou meedoen maar heb nog nooit een breakup gehad:unsure:

Huxley zei:
Amai, dat moet de perfecte vrouw zijn voor u, en omgekeerd. Het is te hopen dat het nog lang mag duren e.

Kid_C zei:
Hij heeft nog nooit een vriendin gehad. :unsure:

(Even de awkwardness beklemtonen.)

Lijstjes zijn wijs!
Sufjan Stevens "John Wayne Gacy Jr" Music Video - YouTube
Is mijn break-up nummer. M'n eerste grootste hartpijn van toen ik nog onbezonnen was.

Bart Religion

Legacy Member
Krayola zei:
Sinds bijna een goed jaar ondertussen compleet hooked aan Spacemen 3. Een volgens wikipedia 'revolutionaire' en in mijn ogen te weinig bekende band uit de jaren '80. Voor mij echt de ontdekking sinds jaren.

Heerlijke psychedelische rock, repetitief, wat gedrone... Ze kwamen altijd heel open uit voor hun drugsgebruik en hun invloeden. Hun nummers en interviews waren doorspekt van hun invloeden (denk Stooges, Velvet Underground, MC5, blues, Kraftwerk, Stones...) en referenties naar drugs.

Bijgevolg dus ook mijn top 5 Spacemen 3 nummers. Een beetje volgens de evolutie in hun albums zal ik ook zo de top 5 posten.

1. Losing Touch With My Mind
Het eerste nummer van hun eerste cd: Sound Of Confusion (1986). Het nummer dat mij ook lichtjes 'verslaafd' maakte aan hun muziek.
Hun eerste cd bevat het iets hardere werk in de lijn van The Stooges enz wat later sterk werd afgebouwd.
Er staan 4 covers op (2 van The Stooges, 1 van de 13th Floor Elevators en 1 van Juicy Lucy).
Hun cover van Rollercoaster van 13th Floor Elevators is een van de beste covers die ik ooit gehoord heb en voor mij makkelijk het origineel overtreft.

2. Call The Doctor
Het laatste nummer van hun tweede cd: The Perfect Prescription (1987). De cd wordt als hun hoogtepunt beschouwd en beschrijft een drugstrip van begin tot eind. Dit laatste nummer, zoals je uit de titel kunt afleiden, gaat dan over de mogelijke overdosis :). Een album met veel 'kalmere' muziek, meer psychedelisch en minder garage dan hun eerste album waarop ze wederom hommage brengen aan hun helden. Een cover van Red Krayola (Transparent Radiation, het hoogtepunt van de drugstrip), een hommage aan Lou Reed (Ode To Street Hassle) en een nummer geïnspireerd door de gospel In My Time Of Dying (Come Down Easy).

3. Ecstacy Symphony/Transparent Radiation (Flashback)
Het 4de nummer op hun tweede cd. Het hoogtepunt van de drugstrip. Het nummer zelf vind ik ook het hoogtepunt van hun cd. Kan er zo bij wegdromen.
Minimalist pscyhedelia, zoals ook op wikipedia omschreven staat. Een perfecte omschrijving voor dit zalige nummer en eigenlijk ook voor de hele cd.

4. Suicide
Het voorlaatste nummer op hun voorlaatste cd: Playing With Fire (1988). Een cd waar ze het veel meer in de gospel gaan zoeken. Toch staan er ook 2 hardere nummers op: Revolution en dit nummer: Suicide.
Eén grote hommage aan een van hun grote invloeden nl. de band Suicide. Een tweekoppige band die muziek maakten met een synthesizer en vocals en de eerste band om de term 'punk music' te gebruiken. Hun motto was 'minimal is maximal'.
Wat Spacemen 3 hier perfect toepast, 12 minuten dezelfde riff herhalen. Voor velen misschien een bak lawaai, maar het is een van mijn lievelingsnummers van hun. Voor mij ook wat vreemd toen ik het de eerste paar keren hoorde, maar daarna dus snel een van mijn favorieten geworden.

5. Lord Can You Hear Me
Het laatste nummer op Playing With Fire en komt dus ook vlak na Suicide (;)).
Een voorbeeld van de rustigere nummers meer gericht naar de gospel op die cd.
Een heerlijke afsluiter.


Na Playing With Fire namen de spanningen de overhand tussen de twee bezielers van de band (Peter Kember en Jason Pierce). Hun laatste cd Recurring (1989) zijn dan eigenlijk ook twee solo-albums in een. Het eerste deel door Kember en het tweede deel door Pierce. Hoewel er ook nog enkele klassiekers opstaan (Big City, I Love You en Hypnotized).

Later gingen ze elk hun eigen weg. Kember met zijn eigen project(en): Sonic Boom, Spectrum en E.A.R. en tegenwoordig ook veel productie werk (Tomboy van Panda Bear en Congratulations van MGMT onder andere).
Jason Pierce ging alleen verder met het veel bekendere Spiritualized.

Voila, tot hier mijn bijdrage en hopelijk vinden sommigen er iets goeds tussen.

:niceone:

Klinkt goed, kende het alleen van naam maar voor een of andere reden nooit eerder gechecked.

Huxley

Legacy Member
Bart Religion zei:
:niceone:

Klinkt goed, kende het alleen van naam maar voor een of andere reden nooit eerder gechecked.

Moet eens naar de volledige album 'the perfect prescription' luisteren:drool:

Hayrus

Legacy Member
Top 3 songs om mee in slaap te vallen:

Wel sinds enkele jaren heb ik de gewoonte om muziek in te steken voor het slapen. Eerst was dit vaak omdat ik toen tijd had om nog een album te checken, maar nu is het echt een gewoonte geworden, waardoor ik zelfs moeilijk in slaap geraak zonder. Het is voor mij een methode om alles uit te schakelen, je lichaam te ontspannen en weg te dromen in en met de muziek. Ik zou een top 5 of 10 kunnen maken, maar gezien de lange commentaar van de eerste 3 laat ik het hierbij. Oh ja, in slaap vallen met muziek is hier dus volledig positief bedoeld. Niet in de zin dat de muziek saai is, maar gewoon de perfecte atmosfeer die gecreëerd wordt.

3. Sigur Rós - Andvari
Sigur ros - Andvari - YouTube

Dit nummer heb ik voor het eerst gehoord toen ik voor het slapen gaan Takk...wou ontdekken. Volledige duisternis en wegdromen maar. Sigur Rós is altijd al goed geweest in deze droevige en gelukkige muziek tegelijk te maken. Je kunt het nummer horen zoals je wilt. De zachte drum, de violen en de gitaar die allemaal op elkaar inspelen om een geheel te maken. Het is fantastisch om gewoon op te gaan in de muziek, terwijl je alles, maar dan ook alle andere zaken elimineert (fysiek en emotioneel). Maar wat dit nummer eigenlijk zo sterk maakt is het einde. Een loop van de strijkers die afwisselend in mineur en euforische stemming gaan. Telkens opnieuw val je in de afgrond van het verleden, om dan weer met pure gelukzaligheid naar de toekomst te kijken. Enige minpunt: het had een endless loop moeten zijn. Zulke schoonheid mag gewoon niet eindigen.

2. The Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-la-la band (with choir) - Sow Some Lonesome Corner So Many Flowers Bloom
A Silver Mt. Zion - Sow Some Lonesome Corner So Many Flowers Bloom - YouTube

Dit nummer werkt enkel als je het volledig kent. Het koor in het begin is niet echt rustgevend, maar het leidt wel je aandacht af van de werkelijkheid. Het geeft je opnieuw te mogelijkheid om alles wat gebeurd is (of wat zal komen) te vergeten en gewoon op te gaan in diverse stemmen. Het tweede deel is ongelooflijk atmosferisch. In feite is dit al een perfect moment om in slaap te vallen, zij het niet dat het nummer opbouwt in plaats van uitdooft. Het laatste gedeelte is gewoon zalig chillen. Telkens waan ik mezelf bij een kampvuur in een zigeunerkamp (check die Balkan/Gipsy-invloeden op het einde). Vaak slaap ik al tijdens dit deel, maar toch herinner ik me de volgende ochtend nog flarden die ik tijdens mijn slaap heb gehoord.

1. Godspeed You! Black Emperor - Sleep
Godspeed You Black Emperor - Sleep - YouTube

De titel is er gewoon recht op. Dit nummer creëert een trage, rustige vibe met tonen die je direct doen wegdromen. Het screwdriver to frets-geluid van de gitaar dat in het eerste deel prominent aanwezig is klinkt eigenlijk enorm beangstigend, maar geeft je een enorm euforisch gevoel als je het nummer wat kent. Perfect om alle gedachten te elimineren voor het slapengaan en gewoon op te gaan in jezelf, gevangen tussen de tonen in je oren. Het tweede deel van het nummer komt ook pas volledig tot zijn recht als je al zo goed als slaapt. Uw lichaam zou je eigenlijk niet meer mogen voelen. Als je dan die trompetgeluiden en tremologitaar hoort is het alsof je gewoon ergens in een lege ruimte zweeft. Het ultieme nummer om volledig te ontspannen en met een veilig, rustig (doch melancholisch) gevoel in slaap te geraken.
Ik kan hier aan Storm en Static naast plaatsen, maar Sleep is het sterkste.

Tekst is niet nagelezen op fouten en ik besef dat sommige zinnen vreemd lijken, maar het is moeilijk om gevoelens die zich in het oneindige van je hoofd afspelen uit te drukken.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan