Andermaal een geslaagde editie van Roadburn inderdaad. Vooraf leek de line-up mij op een paar interessante name na niet je dat, geen echte kleppers voor mij, maar gewoontegetrouw toch gegaan.
Donderdag
- Crippled Black Phoenix: nieuw materiaal klonk niet slecht. Veel valt er niet over te zeggen, maar dit was gewoon CBP zoals je ze kan verwachten. Goeie opener.
- Those Poor Bastards een stukje meegepikt, klonkt door de synths wat anders dan ik verwacht had, maar country/blues werken blijkbaar ook mét synths.
- SubRosa speelde integraal hun nieuwste, dewelke ik ook voor de eerste keer hoorde. Uitstekende plaat, zo blijkt, een van hun betere optredens die ik al gezien heb.
- Esben & The Witch gaan zien - had echt geen zin in Extase, hoewel ik wel zin had in Pinkish Black - en dat was andermaal geen teleurstelling. Wat post-rock, post-punk etc door elkaar, en daar bovenop de geweldige stem van Rachel Davies. Ook naast het podium wreed sympathiek gezelschap.
- Coven dan maar - helaas wel Gnod voor laten schieten. Niet dat ik Coven slecht vond, er zat nog wel schwung in.
- Deafhaven uit miserie gaan zien omdat bij Dälek binnen geraken geen optie meer was - blijf ze maar matig vinden. Verruild voor Scissorfight. Niet wereldschokkend, maar wel oké vettige sludgy rock. Ofzoiets.
- Batushka een kwartierje gaan aanschouwen - zie Obi z'n beschrijving - en vervolgens integraal Bongzilla gekeken, ze spelen niet elke dag heel Gateway. Pakken beter dan hun passage op Desertfest, want nu hadden ze een doel - zijnde, hun album spelen - in plaats van zomaar aan te kunnen modderen. Gezien de combinatie band-datum (vier april ofte 4/20) rook heel de zaal ook wel flink naar de aan beiden gerelateerde rookwaren.
Vrijdag
- Schammasch grotendeels gezien - speelden een of andere trilogie, met een setlist van bijna 2u als gevolg. Massief klinkende black gedurende 2/3 van het optreden dankzij de aanwezigheid van extra floor toms, overdonderend. De rest bestond uit tragere half ambient/black/tribal ofzo. Een van de beste optredens van het festival voor mij.
- Zhrine dan meteen meegepikt, toch dezelfde zaal. Stond vooraan waar het geluid initieel helaas wat minder was - pas de laatste nrs echt goed gehoord. Ook pas dan echt van kunnen genieten, jammer, want dit was inderdaad goed.
- Oathbreaker nog grotendeels gezien. Muzikaal kan ik hun nieuwe werk wel hebben - al mis ik het oudere wel - maar de cleane zang stoort me fameus: niet vals, maar Caro heeft de neiging quasi letterlijk te miauwen. Afknapper voor wat anders een goed optreden was.
- Chelsea Wolfe vervolgens, eenvoudig even blijven kamperen in de main. Weinig uitleg buiten dat ik het niet meteen zo zwaar had verwacht, zat goed, een van de betere die dag!
- AmenRa erna. Was ze wat beu gezien - dit was de zevende keer denk ik - maar intussen was de tussenpoze lang genoeg om er weer naar uit te kunnen kijken, en ze waren in hun goede doen. Puik alweer. Setlist mag wel eens veranderen, moet de vierde/vijfde keer zijn dat ik 'm zie, en ze hebben genoeg materiaal om uit te kiezen.
- Zeal & Ardor gaan zien - helaas alweer Gnod geskipt - omdat ik met alle geweld wou weten of het de hype waard was. Voor mij niet. Interessant is het idee om black metal, blues en elektronica te mengen zeker, maar het behoeft nog meer verfijning om mij echt te kunnen bekoren. Vocaal wel interessant, en ik blijf ze in de gaten houden.
- Fange een stukje meegepikt - beetje meh - nadat ik genoeg had van staan bakken in het Patronaat tijdens de geluidsproblemen tijdens Z&A, en vervolgens heel Integrity gezien. Schopt wel lekker keet, snedig. Geëindigd met een stukje Harsh Toke. Rocky Erickson tribute inderdaad, fijn om te zien hoe ze zijn nummers onder handen nemen.
Zaterdag
- Laster nog even gezien - kwaliteitsband - en vervolgens meteen blijven staan omdat we wisten dat Misþyrming erna een surprise gig deed - goeie plaatsen als gevolg, had er niet voor willen aanschuiven. Eerste paar nummers vond ik niet je dat, maar erna was het wel raak.
- Oranssi Pazuzu deels gezien, maar hoewel ik ze niet slecht vind en ik wel van psychedelische black metal hoor te houden, snap ik de hype errond toch niet.
- Gnod (eindelijk!) vs Kuro dan maar. Schot in de roos: één meeslepende drone met een langzaam intenser wordende opbouw over de gehele lengte van het optreden. Geweldig! Vermoedelijk beste optreden van het weekend voor ondergetekende.
- Warning dat WFAD integraal speelt kon ik als rechtgeaarde doomliefhebber niet laten schieten, en ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb. Uitstekend!
- Memoriam even gezien - vette old school death zoals je van ex-Bolt Thrower leden kan verwachten - maar met enige spijt in het hart verruild voor
- Ahab, want The Call of the Wretched Sea is nog zo'n dijk van een funeral doom plaat. Live ook dus. Nog een festivaltopper.
- MDB even gecheckt. Toch niks voor mij. Deed mij te veel aan een of andere irritante forumganger hier denken.

- Ultha dan maar: geluid in de Extase was achterin weer ietwat brak, maar nog net goed genoeg om te kunnen besluiten dat dit even goed was als ik gehoopt had. Dik in orde, volgende keer hopelijk met goed geluid.
- Disfear: jammer dat ik Aluk Todolo moest overslaan om zeker te zijn van een stek hier, nog jammerder dat ik met een hoop platen rondliep en dus niet even los kon gaan in de - verrekt grote - moshpit. Denk dat ze gedurende hun hele setlist ongeveer 1 à 2 minuten onder de 120bpm gekomen zijn.

Vette D-beat punk, topper.
- Mysticum: visueel het indrukwekkendste optreden van het festival. Drie man elk op een fikse pilaar op het podium, alle visuals en de gigantische batterij lampen en strobes enkel zwart-wit. Muzikaal niet echt mijn meug in het begin, maar de latere stukken neigen wat meer richting DarkSpace en gaan er wel in.
Zondag
Chille dag, dacht ik. Ook een topdag, zo bleek achteraf.
- Temple of BBV deed me in het begin niet veel, maar kwam dan zoals verhoopt op gang met lange, opbouwende nummers. Lang niet slecht.
- Pallbearer dan. Blijven live beter worden, maar mogen wat mij betreft wel wat meer teruggrijpen naar Sorrow & Extinction - blijft voor mij hun beste plaat.
- Caïna even gezien. Goed dat ik Mourner niet goed ken, want dit was toch iets anders. Kon het nog wel hebben, maar niet wereldschokkend. Sympathiek Brits heerschap wel.
- Les Discrets op het gemak gaan zien, tweede keer dit jaar. Niks wereldschokkends, en helaas geen Amesoeurs cover deze keer, maar wel oké. Cleane vocals nog steeds niet top.
- Valborg gaan zien, denkende dat het vooral ambient met wat black ging zijn. Bleek eerder op darkwave/industrial gebouwde black metal te zijn. Kwam langzaam op gang, en was tegen het einde een kleine pletwals geworden. Sehr gut!
- Ulver dan meegepikt. Synthwave om wat te spacen na Valborg bleek uitstekend te werken. Ook zeer van genoten! Wel grappig om te zien hoe bandshirts dragende mensen die duidelijk jonger waren dan de oude Ulver albums de zaal licht gedegouteerd verlieten.

- Emma Ruth Rundle moeten missen - bakske vol id Green Room - en even Stoned in Egypt gaan zien. Oké maar niks spectaculairs, en dan maar naar
- Hypnopazuzu. Initieel nogal bevreemdend, maar eens ik het benaderde als een vreemde soundtrack voor een film over Hobbits en feetjes werkte het wel. Lekker rustig.
- Inter Arma als afsluiter. Had echt gehoopt op The Long Road Home - vergeefs - maar wat een knaller van een optreden. Hun geheel eigen sludge is live blijkbaar pakken beter dan op plaat. Geweldige afsluiter!