Dag 1:
The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble: een klein stukje meegepikt vooraleer ik Year of No Light ging bekijken. Sfeervol, met spijt in het hart vertrokken.
Year of No Light: de Green Room zat al propvol bij mijn aankomst, maar uiteindelijk heb ik toch een plaatsje kunnen bemachtigen. Degelijk optreden, maar ze hebben me niet echt weggeblazen. Deze keer toch niet, iets wat de dag erna anders zou zijn.
Ghost: Acid King laten vallen voor dit, en deze heren zorgden ervoor dat m'n keuze gegrond was. Het geheel klopte, en ik heb er dus van genoten.
Woven Hand: geen idee of het religie of geestesverruimende middelen waren, maar het was zeker potent spul waar Eugene aan gezeten had; hij ging wel behoorlijk op in z'n optreden. Een optreden dat lang niet slecht was, al had ik wel wat materiaal van 16 Horsepower willen horen.
Pentagram: maar deels gezien, doch het was kwaliteit.
Wardruna: zonder meer een van de beste optredens op het festival. Op cd vind ik ze niet onaardig, maar live vond ik het ronduit bezwerend.
Count Raven: ook nog meegepikt, maar hoewel het z'n momenten had, ben ik niet van m'n sokken geblazen.
Dag 2:
Wakker geworden, en dan maar wat sportief gaan doen en me wat gaan optrekken aan een klimrek, gevolgd door wat toertjes rond de vijver lopen, en dan bier beginnen drinken. Yup.
Year of No Light: wow. Echt wow. Magistraal, deze keer hebben ze me echt overdonderd. Het beste optreden van heel Roadburn voor mij. Gaande van zacht en breekbaar naar massief, en ik merk nu dat de herhaling van dit kunststuk in Brussel op dit eigenste moment plaatsvindt. Zonder mij. DRIEWERF KUT.
Na afloop en passant nog een vlaag Aluk Todolo gehoord. Moet ik eens bestuderen, want het klonk goed. Ook een stukje Keiji Haino gezien. Japanners zijn soms maar rare wezens die even vreemde muziek maken. Feedback, noise en screams.
Winter: ging er vlotjes in. Death doom zoals ik 'm wel kan smaken, blij dat ik ze heb kunnen zien.
Earth: nog een van de betere optredens, al vond ik het begin wel sterker. Heerlijk trippy psychedelische muziek, al had de cello er iets meer mogen doorkomen.
Sunn0))): ik ben in slaap gevallen, en heb Menace Ruine en Grave Miasma gemist.
Voivod: meteen terug wakkergethrasht door deze heren. Energiek laatste stuk van hun optreden gezien, en dat kon ik ten zeerste smaken.
Dag 3:
Candlemass: even een stukje gekeken alvorens ik wat anders ging bekijken. Het begin was in ieder geval sterk.
Black Math Horseman: soort atmosferische doom/post-metal ofzoiets. Met een knappe frontvrouw overigens. En ook goeie visuals, al heb ik daar minder naar gekeken. Los daarvan hebben ze een sterk optreden neergepoot, ook een van de betere van Roadburn.
Rwake: ging wat op en af, maar door de band genomen niet slecht, al vond ik het jammer dat de cleane leads er net niet genoeg doorkwamen naar m'n zin, het had een behoorlijk verschil gemaakt, vermoed ik.
Tussendoor een stukje Weedeater gekeken, maar te kort om een degelijke indruk te krijgen.
Evoken: op cd geen overtuigde fan, maar live is dat een ander paar mouwen. Stevig optreden. Na afloop andermaal een stukje Voivod meegepikt, en dat was alweer in orde.
Ramesses: niet binnengeraakt helaas, dus maar gaan eten.
Shrinebuilder: de kwast die de feedback zo ver had opengedraaid mogen ze al z'n neushaar uittrekken. Wat een geluidsbrij. Dan ben ik het maar afgetrapt.
Ufomammut: geluk bij een ongeluk, want door het vroeger dan gepland af te trappen, ben ik hier op de valreep, als een van de allerlaatsten, nog binnengeraakt. Misschien mag die kwast z'n neushaar wel houden, want dit was een optreden om 'U' tegen te zeggen. 'Eve' in z'n totaliteit is om je vingers bij af te likken, zoveel werd duidelijk.
The Gates of Slumber: even bij Swans gaan luisteren, maar dat was niet meteen iets om halverwege bij in te pikken, dus naar deze heren gaan kijken. Lekkere old school doom, een goede afsluiter.
Toppers: Ghost, Year of No Light Vampyr Soundtrack (!), Earth, Wardruna en Ufomammut.
En iedereen was jaloers op m'n poncho ja. Lijd maar lekker kou terwijl ik me warm houd met m'n Peruaanse mat.
