Archief - Metallica - jouw favoriete platen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Bart Religion
Legacy Member
Recipe4hate zei:
Nee, zondag naar een vergadering. Fris en monter. Ok, dan kan dat een excuus voor mij persoonlijk zijn. Voor de the usual suspects die anders zouden meegaan achter niet. Die willen serieus 'fris en monter' zijn.
Dus niet geweest
Was het kut mssn? Hun laatste plaat vind ik geweldig. Alsof die uit 1996 komt ofzo. True North had het ware vervolg op Stranger Than Fiction moeten zijn. (Al vind ik Gray Race ook goed, al ontbrekt die Bret Gurewitz)
Eerste keer sinds ergens in de jaren '90 dat ik ze mis
WarCry-dude
Legacy Member
Ik ben pas laat naar Metallica beginnen luisteren. Ondanks dat ik een enorme metalfan ben deden die studio albums mij gewoon niks. Ik miste precies een zekere "oomph" erin. Toen kreeg ik dit eens ne keer te zien en vooral te horen. 
Sindsdien ben ik een grote fan van Metallica. 'k Ben zelfs de (eerste 5) studio albums graag beginnen horen en Dead Magnetic vind ik ook goed. Als ik echt een favoriete plaat moet kiezen is het eigenlijk gewoon dat concert dat ik juist gelinkt heb. Da's enkel uitgezonden op de Duitse tv maar ik heb toch eens een bootleg DVD van hoge kwaliteit op de kop getikt en die vindt vaak genoeg zijn weg tot mijn tv scherm.
De eerste keer dat ik The Four Horsemen hoorde was ook wel ff verschieten aangezien ik al vele jaren naar Megadeth luisterde. Voor de leken, Dave Mustaine van Megadeth had dat nummer geschreven maar is uit Metallica gesjot voor Kill 'Em All was opgenomen. Datzelfde nummer minus een paar aanpassingen van Metallica staat bijgevolg ook op de eerste Megadeth CD onder de (originele) titel, Mechanix. Mustaine is daar tot de dag van vandaag nog altijd bitter over.
Sindsdien ben ik een grote fan van Metallica. 'k Ben zelfs de (eerste 5) studio albums graag beginnen horen en Dead Magnetic vind ik ook goed. Als ik echt een favoriete plaat moet kiezen is het eigenlijk gewoon dat concert dat ik juist gelinkt heb. Da's enkel uitgezonden op de Duitse tv maar ik heb toch eens een bootleg DVD van hoge kwaliteit op de kop getikt en die vindt vaak genoeg zijn weg tot mijn tv scherm.
De eerste keer dat ik The Four Horsemen hoorde was ook wel ff verschieten aangezien ik al vele jaren naar Megadeth luisterde. Voor de leken, Dave Mustaine van Megadeth had dat nummer geschreven maar is uit Metallica gesjot voor Kill 'Em All was opgenomen. Datzelfde nummer minus een paar aanpassingen van Metallica staat bijgevolg ook op de eerste Megadeth CD onder de (originele) titel, Mechanix. Mustaine is daar tot de dag van vandaag nog altijd bitter over.
mrc
Legacy Member
1. MoP.
Met mijn avatar kan ik moeilijk anders beweren Cliff Burton's invloed op zijn hoogtepunt. Absoluut meesterwerk op dat album is Orion, gevolgd door MoP zelf. Kunstwerken van een muzikaal genie dat jammer genoeg veel te vroeg is heengegaan. Zonder hem was Metallica nooit geraakt waar ze geraakt zijn. Wat Cliff heeft bijgedragen aan notenleer, algemene muziekkennis, openheid voor andere genres,... is gewoon niet weg te denken uit Metallica.
Hij was ook degene die de groep in balans hield. Hij sprak niet veel, maar wanneer hij sprak luisterden James en Lars wel (ja, Kirk ook, maar da's zo al de zachtere uit de band). Na zijn dood moest Jason Newsted jammer genoeg die schoenen vullen en dat heeft hij geweten (al is er qua podium-energie nooit iemand geweest die mij meer aansprak dan Jason Newsted in bv Seattle '89 op Binge&Purge)
Soit, kan hier pagina's vollullen over het "oude" metallica en Cliff, maar da's hier niet de bedoeling
2. S&M. Gedurfd album met enkele héél sterke nummers :no leaf clover (de clip op youtube uit The good, The bad & the ugly met dat liedjes als soundtrack: prachtig gewoon); Ktulu dat echt nog voller klinkt met de klassieke instrumenten en Devil's Dance zijn mijn favorieten op dat album.
Als je dat luistert op een goede muziekinstallatie waarin je alle instrumenten goed kan horen, dan is dat een album dat 2 muziekstijlen prachtig samenbrengt.
3. twijfel tussen Kill'em All en Justice. Kill'em all klinkt prachtig rauw, maar is puur muzikaal het minste. Pure puber-rage, de moeder van een genre. Justice: schitterend album waar de bass-lijnen weggehaald zijn. Op youtube staan de nummers met herwerkte bass, album klinkt een pak beter zo.
Bovendien is Justice gewoon leuker om na te drummen dan kill'em all
Qua optredens: 30'th anniversary show in San Franciso had ik graag gezien; de hall of fame toevoeging was prachtig (schitterende speech van Flea en ontroerende bijdrage van Papa Burton); Binge & Purge is jeugdsentiment (heb de video's hier nog liggen) en de concertfilm Through The Never is wel wat commercieler, maar de nummers daarop klinken beter dan ze de afgelopen jaren geklonken hebben.
Met mijn avatar kan ik moeilijk anders beweren
Cliff Burton's invloed op zijn hoogtepunt. Absoluut meesterwerk op dat album is Orion, gevolgd door MoP zelf. Kunstwerken van een muzikaal genie dat jammer genoeg veel te vroeg is heengegaan. Zonder hem was Metallica nooit geraakt waar ze geraakt zijn. Wat Cliff heeft bijgedragen aan notenleer, algemene muziekkennis, openheid voor andere genres,... is gewoon niet weg te denken uit Metallica. Hij was ook degene die de groep in balans hield. Hij sprak niet veel, maar wanneer hij sprak luisterden James en Lars wel (ja, Kirk ook, maar da's zo al de zachtere uit de band). Na zijn dood moest Jason Newsted jammer genoeg die schoenen vullen en dat heeft hij geweten (al is er qua podium-energie nooit iemand geweest die mij meer aansprak dan Jason Newsted in bv Seattle '89 op Binge&Purge)
Soit, kan hier pagina's vollullen over het "oude" metallica en Cliff, maar da's hier niet de bedoeling
2. S&M. Gedurfd album met enkele héél sterke nummers :no leaf clover (de clip op youtube uit The good, The bad & the ugly met dat liedjes als soundtrack: prachtig gewoon); Ktulu dat echt nog voller klinkt met de klassieke instrumenten en Devil's Dance zijn mijn favorieten op dat album.
Als je dat luistert op een goede muziekinstallatie waarin je alle instrumenten goed kan horen, dan is dat een album dat 2 muziekstijlen prachtig samenbrengt.
3. twijfel tussen Kill'em All en Justice. Kill'em all klinkt prachtig rauw, maar is puur muzikaal het minste. Pure puber-rage, de moeder van een genre. Justice: schitterend album waar de bass-lijnen weggehaald zijn. Op youtube staan de nummers met herwerkte bass, album klinkt een pak beter zo.
Bovendien is Justice gewoon leuker om na te drummen dan kill'em all
Qua optredens: 30'th anniversary show in San Franciso had ik graag gezien; de hall of fame toevoeging was prachtig (schitterende speech van Flea en ontroerende bijdrage van Papa Burton); Binge & Purge is jeugdsentiment (heb de video's hier nog liggen) en de concertfilm Through The Never is wel wat commercieler, maar de nummers daarop klinken beter dan ze de afgelopen jaren geklonken hebben.
Cerulean
Legacy Member
Ik vind dat sommige dingen in de openingspost iets te veel lijken op "wat ik vind is de waarheid", ipv "dit is gewoon mijn mening" 
Ik stoor mij bv helemaal niet aan om het even welke lengte een cd kan hebben.
Bon, motivatie van mijn keuzes:
Kill 'em All
Loopt over van jeugdig enthousiasme, en heeft een zalig rauwe klank. Het waren nog snotneuzen toen ze deze plaat geschreven en opgenomen hebben, dat doet niemand hun nog na. De chaotische, typische Mustaine riffs maken dit album ook vrij uniek.
Staan enkele klassiekers op en is voor mij een tijdloos album.
Favorieten: The Four Horsemen, No Remorse
Ride The Lightning
Zit allemaal iets ingenieuzer in elkaar en er wordt voor het eerst met de typische Metallica harmonieën gewerkt. Klinkt allemaal iets volwassener. Fight Fire With Fire is gewoon een snoeihard nummer voor die tijd, ik kan het nog altijd moeilijk geloven
Staan ook paar fantastische solo's op, vooral in Ride the Lightning en Fade to Black. Helaas staan er ook 2 nummers op die ik altijd skip omdat ik ze amper kan aanhoren (Trapped Under Ice en Escape).
Favorieten: Fight Fire With Fire als uitschieter, maar buiten de 2 hierboven genoemde nummers vind ik de rest van de cd op een constant, zeer hoog niveau.
Master of Puppets
Wordt door velen als het beste Metallica album beschouwd, maar daar ben ik het niet mee eens. Het grote pluspunt is dat deze cd geen enkel zwak moment heeft. Al vind ik The Thing That Should Not Be wel het minst boeiende nummer.
Ben wel fan van de kille sfeer die dit album uitstraalt. Qua volwassenheid en pure songwriting is het weer een stap vooruit ten opzichte van de voorganger.
Favorieten: Orion, Master of Puppets
...And Justice For All
Dit is mijn favoriete Metallica cd.
Ik zou durven zeggen dat Blackened zowat mijn favoriete nummer aller tijden is, dat is gewoon genialiteit in alle opzichten, van de eerste tot laatste seconde.
Qua nummers vind ik dit een bijna perfecte plaat. Het enige jammere is de dunne productie. Als er een album is dat niet alleen geremastered mag worden, maar ook gewoon geremixt, is het wel deze.
James zijn zang is imo fenomenaal op deze.
18 jaar nadat ik deze voor het eerst heb beluisterd, ben ik nog altijd onder de indruk van de complexe structuren. De basis klinkt misschien heel rechtdoor, maar er zitten eigenlijk zoveel details in de riffs en drumpatronen, dat dit album mij nog geen seconde kan vervelen na al die jaren. Al had ik dit zeker niet van in het begin door. Ik denk dat dit van de 80's albums een iets minder populaire is, omdat veel mensen zich misschien niet openstellen voor de complexiteit ervan. De voorgaande (en zeker de daaropvolgende) albums zijn eenvoudiger en daardoor waarschijnlijk toegankelijker.
Favorieten: Blackened, And Justice For All
Ik stoor mij bv helemaal niet aan om het even welke lengte een cd kan hebben.
Bon, motivatie van mijn keuzes:
Kill 'em All
Loopt over van jeugdig enthousiasme, en heeft een zalig rauwe klank. Het waren nog snotneuzen toen ze deze plaat geschreven en opgenomen hebben, dat doet niemand hun nog na. De chaotische, typische Mustaine riffs maken dit album ook vrij uniek.
Staan enkele klassiekers op en is voor mij een tijdloos album.
Favorieten: The Four Horsemen, No Remorse
Ride The Lightning
Zit allemaal iets ingenieuzer in elkaar en er wordt voor het eerst met de typische Metallica harmonieën gewerkt. Klinkt allemaal iets volwassener. Fight Fire With Fire is gewoon een snoeihard nummer voor die tijd, ik kan het nog altijd moeilijk geloven
Staan ook paar fantastische solo's op, vooral in Ride the Lightning en Fade to Black. Helaas staan er ook 2 nummers op die ik altijd skip omdat ik ze amper kan aanhoren (Trapped Under Ice en Escape).
Favorieten: Fight Fire With Fire als uitschieter, maar buiten de 2 hierboven genoemde nummers vind ik de rest van de cd op een constant, zeer hoog niveau.
Master of Puppets
Wordt door velen als het beste Metallica album beschouwd, maar daar ben ik het niet mee eens. Het grote pluspunt is dat deze cd geen enkel zwak moment heeft. Al vind ik The Thing That Should Not Be wel het minst boeiende nummer.
Ben wel fan van de kille sfeer die dit album uitstraalt. Qua volwassenheid en pure songwriting is het weer een stap vooruit ten opzichte van de voorganger.
Favorieten: Orion, Master of Puppets
...And Justice For All
Dit is mijn favoriete Metallica cd.
Ik zou durven zeggen dat Blackened zowat mijn favoriete nummer aller tijden is, dat is gewoon genialiteit in alle opzichten, van de eerste tot laatste seconde.
Qua nummers vind ik dit een bijna perfecte plaat. Het enige jammere is de dunne productie. Als er een album is dat niet alleen geremastered mag worden, maar ook gewoon geremixt, is het wel deze.
James zijn zang is imo fenomenaal op deze.
18 jaar nadat ik deze voor het eerst heb beluisterd, ben ik nog altijd onder de indruk van de complexe structuren. De basis klinkt misschien heel rechtdoor, maar er zitten eigenlijk zoveel details in de riffs en drumpatronen, dat dit album mij nog geen seconde kan vervelen na al die jaren. Al had ik dit zeker niet van in het begin door. Ik denk dat dit van de 80's albums een iets minder populaire is, omdat veel mensen zich misschien niet openstellen voor de complexiteit ervan. De voorgaande (en zeker de daaropvolgende) albums zijn eenvoudiger en daardoor waarschijnlijk toegankelijker.
Favorieten: Blackened, And Justice For All
mrc
Legacy Member
akkoord met je beschrijving van Justice
Zeker blackened: die intro alleen al doet de adrenaline al vloeien
Moet zeggen: puur om te drummen is Justice, samen met MoP inderdaad zo ongeveer het plezantste en meest gevarieerde, en inderdaad: Justice is een beetje een aquired taste, je moet het niet alleen horen, maar er ook echt naar luisteren (natuurlijk: als je een bepaald muziekinstrument bespeelt, luister je anders naar een album)
Zeker blackened: die intro alleen al doet de adrenaline al vloeien
Moet zeggen: puur om te drummen is Justice, samen met MoP inderdaad zo ongeveer het plezantste en meest gevarieerde, en inderdaad: Justice is een beetje een aquired taste, je moet het niet alleen horen, maar er ook echt naar luisteren (natuurlijk: als je een bepaald muziekinstrument bespeelt, luister je anders naar een album)
Cerulean
Legacy Member
mrc zei:akkoord met je beschrijving van Justice
Zeker blackened: die intro alleen al doet de adrenaline al vloeien
Moet zeggen: puur om te drummen is Justice, samen met MoP inderdaad zo ongeveer het plezantste en meest gevarieerde, en inderdaad: Justice is een beetje een aquired taste, je moet het niet alleen horen, maar er ook echt naar luisteren (natuurlijk: als je een bepaald muziekinstrument bespeelt, luister je anders naar een album)
Awel, ik speel gitaar en drum, en ik amuseer me met niks anders van muziek zo hard als door mee te spelen met Justice, zowel drum als gitaar
En het is inderdaad sinds ik die instrumenten speel dat ik Justice alleen maar meer ben beginnen apprecieren.
mrc
Legacy Member
Cerulean zei:Awel, ik speel gitaar en drum, en ik amuseer me met niks anders van muziek zo hard als door mee te spelen met Justice, zowel drum als gitaar
En het is inderdaad sinds ik die instrumenten speel dat ik Justice alleen maar meer ben beginnen apprecieren.
denk dat wij redelijk gelijklopend over metallica denken
soulreaper
Legacy Member
Ik heb express niet voor kill em all gekozen. Niet omdat ik die plaat niet goed vind, maar omdat het te voor de hand liggend is 
RTL is een dijk van een schijf met enkel Escape als misser. Voor de rest niets dan gewelige nummers als Call of Cthulu, Trapped under ice( voor mij een van de beste nummers die ze ooit geschreven hebben tesamen met creeping death) For whom the bells toll etc. Mijns inziens hebben ze deze plaat nooit meer kunnen overtreffen, maar MOP komt dicht in de buurt. Maar hier beginnen ze de eerste experimenten te vertonen die mij tegen de borst stoten, iets wat ook al in de OP is vermeld. Te lange nummers. Hier worden deze echter nog gered door het feit dat ze nog GOED zijn ( Leper Messiah, Disposable Heroes)? And justice for all heeft dit nog erger, en sindsdien ben ik afgehaakt. Als je Speedmetal of Thrashmetal speelt, moet je niet een heel album volzetten met songs die langer duren dan 7 minuten. Zoals ook al in de OP is gezegd: Nummers moeten echt niet lang te zijn om te kunnen boeien. EEn van mijn favoriete bands aller tijden is Cryptic Slaughter. Kort, razendsnel en loeihard. Die speelden al sneller dan het geluid voordat bands als Hour of Penance etc nog niet eens geboren waren.
RTL is een dijk van een schijf met enkel Escape als misser. Voor de rest niets dan gewelige nummers als Call of Cthulu, Trapped under ice( voor mij een van de beste nummers die ze ooit geschreven hebben tesamen met creeping death) For whom the bells toll etc. Mijns inziens hebben ze deze plaat nooit meer kunnen overtreffen, maar MOP komt dicht in de buurt. Maar hier beginnen ze de eerste experimenten te vertonen die mij tegen de borst stoten, iets wat ook al in de OP is vermeld. Te lange nummers. Hier worden deze echter nog gered door het feit dat ze nog GOED zijn ( Leper Messiah, Disposable Heroes)? And justice for all heeft dit nog erger, en sindsdien ben ik afgehaakt. Als je Speedmetal of Thrashmetal speelt, moet je niet een heel album volzetten met songs die langer duren dan 7 minuten. Zoals ook al in de OP is gezegd: Nummers moeten echt niet lang te zijn om te kunnen boeien. EEn van mijn favoriete bands aller tijden is Cryptic Slaughter. Kort, razendsnel en loeihard. Die speelden al sneller dan het geluid voordat bands als Hour of Penance etc nog niet eens geboren waren.
Thorfin
Legacy Member
soulreaper zei:
Dat klopt volledig, maar is dat ook niet om een breed publiek te blijven aanspreken en nieuwe fans voor zich te winnen/ jongere generaties? Modern willen blijven zijn is voor mij niet helemaal hetzelfde als hun eigen ding doen.
Kijk naar slayer, die blijven wel bij hun oude formule, is dat dan niet nog een grotere fuck 'em all?
Cerulean
Legacy Member
Thorfin zei:
Het is juist het compleet tegenovergestelde. Slayer heeft heel even wat willen experimenteren, en is daarna terug naar snoeiharde thrash willen gaan zonder daar in mijn ogen ooit nog in te slagen, en het gevoel dat ik dus bij Slayer heb is dat zij nu gewoon een uitmelkmachine geworden zijn met kwaliteit die er altijd maar op achteruit gaat. Ik vind het echt geforceerd klinken op den duur.
Metallica trekt zich geen bal aan van iets, en dat is te merken aan verschrikkelijke misbaksels als st anger en Lulu. Ze waren zich daar goed genoeg van bewust dat ze daarmee meer fans gingen teleurstellen dan door een geforceerde poging te doen om Master of Puppets 2 te maken.
Alleen bij Death Magnetic durf ik wel afvragen hoe oprecht die cd is.
soulreaper
Legacy Member
death magnetic. Kwam die niet uit net na Some Kind of Monster? Die film over de interne strubbelingen? Ik heb mij dat ook afgevraagd. Klinkt alsof ie op automatische piloot is gemaakt. Zoals hier al is aangehaald was Through the never een nieuwe ervaring. De film trok op niets, maar qua concertregistratie staat hij aan de top. Nooit heb ik de band in de laatste 10-15 jaar zo bevlogen en met veel plezier zien spelen.
En Slayer? Koos inderdaad ook voor de niet zo voor de hand liggende keuze geen Reign in Blood 2 te maken, net zoals Metallica er niet voor koos om MOP 2 te maken. Waren dat goede keuzes geweest? Zullen we jammer genoeg nooit weten.
En Slayer? Koos inderdaad ook voor de niet zo voor de hand liggende keuze geen Reign in Blood 2 te maken, net zoals Metallica er niet voor koos om MOP 2 te maken. Waren dat goede keuzes geweest? Zullen we jammer genoeg nooit weten.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.