Cerulean
Legacy Member
Sir WarCry III zei:
Ik zou Load mijn guilty pleasure durven noemen. Alhoewel, dat impliceert dat ik mij er stiekem zou voor moeten schamen, en dat vind ik niet
Maar bij mij hangt zeer veel af van op welk moment in mijn leven ik iets gehoord heb. Ik was 11 jaar als de clip van Until it Sleeps grijsgespeeld werd op MTV, en ik wist niet wat ik meemaakte. Tot dan had ik eigenlijk geen "favoriete muziek", maar dat heeft alles veranderd. Ik was totaal geobsedeerd door dat nummer, en iets later door de hele cd. Dat maakt dus ook dat ik die cd moeilijk objectief kan beoordelen, want 23 jaar later vind ik die nog altijd beestig goed (met uitzondering van Hero of the Day, wat een gedrocht). Mijn obsessie voor metal is helemaal daaruit voortgevloeid. Ben dan in mijn ma haar Oor encyclopedie gaan zoeken, zo al snel bij aanverwante bands terechtgekomen (Megadeth, Slayer, Motorhead, Anthrax, Sepultura,...) en ik stond wekelijks in de bib om cd's te ontlenen. Een echte openbaring als 11-jarige snotneus
Reload vind ik iets minder goed, maar er staan nog altijd beklijvende nummers op imo. Ik heb het vaak voor de iets minder populaire nummers (Ain't My Bitch, The House Jack Built, The Outlaw Torn, Carpe Diem Baby, Where the Wild Things Are, Fixxxer), velen daarvan hebben een unieke sfeer die met niks anders te vergelijken valt imo. Ik snap heel goed dat mensen die TOT DAN diehard Metallica fans waren, zich gefucked voelden, maar ik ben echt van mening dat je deze albums als individuele werkjes moet beoordelen, en niet als " album 6 en 7 van het legendarische Metallica", want het past nu eenmaal niet in dat rijtje. Maar ze zitten ijzersterk ineen, het komt gewoon niet in de buurt van thrash metal. Ik vind ze zelf veel beter dan the black album.
En daar zit voor mij ook het grote verschil met St. Anger. Daar keren ze op een extreem inspiratieloze en geforceerde manier wat terug naar hun thrashy roots (of dat denken ze toch), maar het is grandioos gefaald. Ik kan albums goed loskoppelen van de totaliteit waar een band normaal voor staat, om het objectief te beoordelen (tegenstrijdig met mijn eerdere uitspraak over Load, I know
), maar St. Anger is over de hele lijn toch echt wel gewoon bagger. Daar vind ik nu eens niks goed aan.
Bij mij was dat fameuze moment toen ik de CD van Carmageddon 2 eens ging beluisteren om te zien of er ook muziek op stond. Vier Iron Maiden nummers stonden erop. Man On The Edge, Be Quick Or Be Dead, Aces High en The Trooper. Ik als 14-jarige wist niet wat mij overkwam. 
