Archief - Naar welke muziek luister je nu? Deel 14

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
I

IllumSphere

Legacy Member
Monoslay zei:
Dit vind ik wel een rare keuze als je JD wenst te beoordelen. Ik zou eerder kiezen voor een echt album IPV een EP, zoals bijvoorbeeld Unknown Pleasures. Geeft toch een beter beeld van de groep imho.
OT:
Explosions In The Sky - Six Days At The Bottom Of The Ocean - YouTube
Klik om te vergroten...
Ik heb maar enkel de statistieken van de afgelopen maand geplaatst. An Ideal for Living was de laatste plaat die ik nog moest beoordelen. Unknown Pleasures en Closer hebben beiden de volledige punten. Ook staan die twee in mijn toplijst van platen. Ik heb niet voor niets 900 plays van JD en is het één van mijn favoriete bands.


Drew zei:
...
Klik om te vergroten...
Het is niet omdat die Oasis plaat een halve punt meer heeft dan Ideal for Living dat ik het beter vind dan die EP. Ik beoordeel ieder album individueel en ik vind dat die Oasis plaat een vier verdient en die JD plaat een drie en een half. Als ik iedere plaat moet beoordelen met in het achterhoofd honderden andere albums die ik al beoordeeld heb kan ik beter niks beoordelen.

De reden waarom ik An Ideal for Living minder vind dan de twee reguliere albums (die allemaal de totale score en het label klassieker hebben gekregen) is omdat ik vind dat dit meer neigt naar de gewone punk. En tot zover ik me kan herinneren heb ik nog nooit een punk plaat meer dan een 3,5 gegeven. Ook niet de enige plaat van de Sex Pistols en ook niet het debuut van de Ramones. Ook ben ik niet 'verliefd' geworden op Joy Division voor de opgewekte muziek en de simpele teksten. Er wordt af en toe verwezen naar het boek (Dos Hoyz Fun Di Lalkes van Ka-Tzetnik 135633 die ik inmiddels al uitgelezen heb, een aanrader) en vooral in het nummer 'No Love Lost' wordt er hier en daar een zin gebruikt uit het boek. Maar om dat nu te bestempelen als een diepgaand nummer zoals een Disorder of als een Decades is wat overdreven.

En het klinkt raar, maar ik vind dat Ian meer tot zijn recht komt als hij met zijn lage stem zingt. Wat hier het geval niet is. Op An Ideal for a living zingt hij totaal anders, net alsof het iemand anders is. Op het reguliere werk hoor je meer invloeden van David Bowie en Jim Morrison. Beide waren inspiratiebronnen voor Ian. Tekstueel is het bijna één en al Jim, vocaal neigt het heel erg naar Bowie. En met dat het tekstueel heel hard neigt naar Jim, daar bedoel ik niet mee dat het klinkt als de tekst van een willekeurig The Doors nummer. Nee, ik doel meer op de welbekende techniek van Jim.

Bij een The Doors plaat is het van essentieel belang voor een optimaal genot dat je alles anders interpreteert. Break on Through (To the Other Side) bijvoorbeeld gaat over escapisme, het ontsnappen van de maatschappij. Hier en daar gaat het ook over een mentale verandering, een verruiming van het mentale. The End gaat niet over het einde van een relatie of het einde van iets anders, maar over het Oedipus complex (waarbij het kind een ongezonde obsessie/verliefdheid krijgt tegenover de moeder en daarbij de concurrentie, de vader dus, vermoord of wil vermoorden). Maar het werd zo gezongen door Jim dat iedereen dacht dat het gaat over het einde van de relatie tussen Mary Werbelow en Jim. Dat is een techniek die ook van toepassing is bij de teksten van de reguliere albums van JD.

Sowieso vind ik het maar raar dat An Ideal for a Living werd uitgebracht onder de naam Joy Division, terwijl het werd gemaakt in de tijd dat de band nog Warsaw heette.

Met andere woorden, An Ideal for living is niet slecht, maar wel minder als je bent begonnen met de reguliere albums. Ik ben het depressieve geluid gewend, niet het opgewekte geluid. Tel daarbij het feit dat punk platen nooit echt goede punten hebben gekregen bij mij en het is een stuk verklaarbaar geworden waarom ik An Ideal for a Living een 3,5 heb gegeven. En er is een groot verschil tussen de artistieke post-punk en de anarchistische punk. Dus jouw interpretatie dat ik die Oasis plaat beter vind dan die EP van JD slaat nergens op. Even goede 'vrienden' natuurlijk.


Blijven Hangen zei:
Dezelfde IllumSphere vanop musicmeter precies?
Kheb The Wall na het lezen van uw recensie meteen nog ns opgesmeten se, en bij mij valt het kwartje wel :woohoo:
Klik om te vergroten...
Na gisteren helaas wel. En ik vind het heel leuk dat je The Wall goed vind en ik heb ook nergens beweerd dat het een slechte plaat is. Ik kan me er niet aan hechten en het heeft dan ook geen nut om er een goed cijfer aan te plakken. Ik beoordeel nog altijd albums op persoonlijk vlak en niet op welk impact het heeft of had en hoe succesvol het allemaal wel niet is. Een aanpak die helaas in het verkeerde keelgat valt van mensen die zulke albums aanbidden.

Ah, sinds ik daar eens een post met deels mijn mening en deels een trol heb geplaatst op een albumpagina van U2 zijn ze daar op oorlogspad.

In before TL;DR.
c

clercqie

Legacy Member
Nog nooit een punkplaat meer dan een 3,5 gegeven?

The Clash al beluisterd? Of anders wel The Stooges, The Damned, Stiff Little Fingers, The Members, The Kids, Black Flag, Fugazi, Minor Threat, The Replacements...

Ik kan blijven doorgaan :)
A

Avondland

Legacy Member
IllumSphere zei:
Break on Through (To the Other Side) bijvoorbeeld gaat over escapisme, het ontsnappen van de maatschappij. Hier en daar gaat het ook over een mentale verandering, een verruiming van het mentale.
Klik om te vergroten...

Ik beschouw het eerder als een verwijzing naar de naamgeving van The Doors op basis van een gedicht van William Blake: when the doors of perception are cleansed, everything appears as it truly is: infinite. En volgens mij is dat net de antipool van escapisme. Het is een ontsnapping, maar uit een onwerkelijkheid: cette fuite est la realité.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan