Archief - Naar welke muziek luister je nu? Deel 17

Slowdive - Souvlaki


LOL, ik zag een paar weken al dat Gorillaz niet hetgeen leek te zijn wat ik dacht wat het is. Ik dacht dat het echt zo een doorsnee rock band was zoals Coldplay, Linkin Park en er zo nog wel een heleboel hebt. Maar het is eigenlijk een rare mix tussen elektronische muziek, wereldmuziek en hip hop met de lead singer van Blur? Huh. Clint Eastwood is wel een zeer mooi nummer. De andere drie lagen me niet echt. Ik kan er ook niet echt super lang naar luisteren, want dan wordt het behoorlijk vervelend. Maar ik denk dat het van album tot album serieus verschilt (en mss van nummer van nummer ook). Maar Clint Eastwood zeker en vast een mooi nummer.

Ondertussen ook Whispering Sons' laatste album beluisterd. Erg mooi, maar verschoot nogal toen het om een vrouwenstem bleek te zijn, maar instrumenteel ligt de muziek me wel enorm. Autumn's Grey Solaces en Love Spirals Downwards waren ook goed, allebei ethereal wave, al had die laatste ook een kleine drum & bass invloed.

Ah kijk, nog zo een band... Ik heb nog nooit iets van De Jeugd van Tegenwoordig, maar voor één of andere reden associeerde ik dat altijd met The Opposites en Het Licht Gaat Uit of zoiets, of met een soort van jeugdrockband door die naam, terwijl het ook iets totaal anders lijkt te zijn.

Qua ontdekkingen blijven vooral Crystal Castles meer hangen, terwijl ik nu veel meer Beach House en Cocteau Twins luister dan daarvoor door eens naar de andere albums te luisteren. Van gewaardeerde albums die ik geluisterd heb zijn het debuutalbum van The Doors, The Cure - Disintegration (dat ik al 5 keer geluister heb), en MBV - Loveless het meest blijven hangen. De rest moet ik eigenlijk nog eens luisteren, maar soit. Wat ik verder ook nog goed vond waren album drie en vier van Bjork, en Pinkshinyultrablast, Chelsea Wolfe en Ringo Deathstarr en zet Whispering Sons er ook maar bij. Joy Division, Depeche Mode en Echo and the Bunnymen vond ik goed toen ik dat beluisterde. Bij Animal Collective maak ik dan niet echt de klik ondanks dat ik Panda Bear - Person Pitch één van de beste dingen vind dat ik ooit gehoord heb, achja. Chairlift en The Smiths waren ook goed.

Ik heb sowieso echt wel moeite met naar moderne rock te luisteren, maar op dat vlak moet ik nog meer verkennen. Dat album van Arctic Monkeys uit 2006 lag me dan nog het meest. Het klinkt nooit slecht, maar er is niets dat mij er toe aanzet om meer te beluisteren, en de dag erna ben ik alles weer vergeten. Dat heb ik met quasi elke band en elk album. Tja. Ik bedoel, ik heb onlangs Coldplay - Fix You geluisterd omdat ik dat nog niet gehoord had, maar dat dat in de top 10 staat in de Radio 2 Top 2000 in Nederland, maar dat ben ik gewoon twee uur later weer vergeten.

The Rolling Stones - Dandelion

Beste b-side ooit na Rain van The Beatles.

Nederlandse volkslied.

https://www.youtube.com/watch?v=NmaqdSu5Svo

Interpol - Turn Off The Bright Lights

Erg goed. Verraste me door dat hij zo hoog in de lijst stond, en goed was.

Pastel Ghost - Abyss: was goed
Slowdive - Souvlaki: Viel me lichtjes tegen, want te rustig. Souvlaki Space Station sprong er wel bovenuit.

Radio 2 as usual.

De nummer 1 van Holland

Dead Man Ray - EEN (ep)

Kikagaku Moyo - Forest of Little Children Erg goed, ergens ontdekt doordat ik iemand dit op zijn last.fm zag afspelen, en voor één of andere reden zelf ook naar beginnen luisteren. Ik vond het toen echt goed, en nu eens een volledig album beluisterd. Ergens wel liefde op eerste gezicht voor mij. Smoke and Mirrors and Streets of Calcutta zijn mijn favorieten. Psychedelische rock (en folkrock?) zullen wel twee rockgenres zijn die me liggen denk ik.
Radiohead - OK Computer Al minstens één keer beluisterd, de herkenbaarheid v/d nummers begint eindelijk te komen, en ik begin het plots echt een pak beter te vinden. Ik vond het met momenten echt mooi. De lelijke nummers (op eentje na, Fitter Happier) worden ok tot goed, de ok nummers worden goed tot zeer goed, en de nummers die ik al goed vond worden ook zeer goed. De stem van Thom Yorke is plots niet meer vervelend, en ik waardeer plots ook het instrumentele meer. Ik ga het wellicht nog meer luisteren.
Radiohead - The Bends Eerste keer geluisterd, dit viel dan weer net zoals In Rainbows echt tegen. Misschien was ik even wat Radiohead-moe, gezien ik dit direct na OK Computer afluisterde, en luisterde ik ook aandachtiger naar OK Computer terwijl ik dit als 'achtergrondmuziek' gebruikte. Wellicht is Radiohead niet echt zo een muziek, en moet je er gewoon echt wel naar luisteren (zeker de eerste keren). Ik vind OK Computer ook instrumenteel interessanter, en ik ben dan toch blij dat Radiohead de experimentele toer is opgegaan, als ik dit zo hoor. Creep (op hun allereerste album dat dan een slechte rating heeft voor whatever reason) is bvb. wel een goed nummer, ook al vind Yorke van niet, omdat het een vermakelijk straight-forward nummer is, maar ik denk wel dat de groep zich meer leent voor werk zoals OK Computer ipv The Bends, maar mss dat mijn oordeel nog verandert. Ik zal in de komende dagen misschien Kid A eens opleggen, en nog wat meer naar OK Computer luisteren, want in dat laatste begin ik 'eindelijk' zin te krijgen, ook al vallen die andere albums dan tegen.

Maar misschien starten alle Radiohead albums zo, en wanneer je ze meer en meer luisteren stijgen ze in waardering van het ene uiteinde na het andere uiteinde. OK Computer is ook zo gestart, en heeft wel die stijgende lijn te pakken, maar de andere albums willen niet echt mee Ik ga wel sowieso niet de komende tijd naar iets van na-Kid A tijd luisteren in eerstkomende zes maanden op zijn minst... Want ik denk niet dat het zo werkt in Radiohead en dat je elk album de tijd moet geven om te laten groeien en dan over te gaan naar de volgende denk ik. Anderzijds moet je ook wel echt de kans geven om iets te laten groeien, en dat doe ik misschien soms niet.

Je begint eigenlijk best gewoon bij het begin met Radiohead. Je hoort de evolutie en het wordt altijd maar beter (en anders) met elk album met imo Hail To The Thief als (klein) dipje.

Pantha Du Prince - Black Noise (album)

Deckard zei:

Je begint eigenlijk best gewoon bij het begin met Radiohead. Je hoort de evolutie en het wordt altijd maar beter (en anders) met elk album met imo Hail To The Thief als (klein) dipje.

Klik om te vergroten...

Maar dat heb ik toch gedaan met The Bends, OK Computer en weldra Kid A. In Rainbows heb ik een jaar geleden opgelegd, en ja post-Kid A tijdperk is voor later, ik moet eerst wat meer voeling met de albums kweken die er nu zijn, en met OK Computer komt dat goed, bij de rest ben ik minder zeker (Kid A nog niet gehoord).

Lana Del Rey - Born To Die Erg goed popalbum. Nog nooit een album geluisterd van Lana Del Rey, ik vond haar altijd intrigerend, maar het kwartje is nog nooit echt gevallen. Ik vind het wel erg mooi, en zo veel meer dan de doorsnee andere popartiest met natuurlijk die geweldige uniekstem, doet me beetje denken aan soul soms, en misschien wat aan Amy Winehouse. Er zijn er geen twee zoals haar. Bij de latere albums zie ik dat ze er dream pop op gelabeld zijn, dus hier is er hoop dat ik die nog beter ga vinden dan Born To Die.
Tama Impala - Currents Qua historie gelijkaardig met Born To Die. Ik vind het goed maar het kwartje is hier ook nog niet gevallen. Het album vind ik wel zeer goed, en de nummers zijn beter dan ik me kan herinneren. De muziek ligt me wel, en ik ga de eerdere albums ook eens moeten luisteren.
Ringo Deathstarr - Pure Mood Erg goed shoegaze-album, hoewel het ook invloeden van andere genres heeft. Ik zal het wel nog meer moeten luisteren (zoals met alles) om er een beter oordeel over te kunnen vormen, maar dit soort muziek ligt me wel.
Kikagaku Moyo - House in the Tall Grass: goed, maar ben vrij veel vergeten (niet echt de juiste timing van wanneer ik naar dat luisterde), en vind het eerste album beter, maar dit heeft ook meerdere luisterbeurten nodig.

Stéphane Galland & (the mystery of) Kem

Heerlijke belgisch jazz album met een oosters kantje, sowieso één van de betere albums van 2018

PInk Floyd - The Final Cut (album)