Wat poppunt betreft heb ik me ook al dezelfde vraag gesteld... Ik mis in België toch nog een georganiseerd geheel van artiesten. Ofwel sluit je je aan bij Sabam omdat je er niet onderuit kan (tja, technisch gezien kan je ook naar Buma-Stemra stappen natuurlijk), maar Sabam vertegenwoordigt al jaren niet meer de échte stem van de artiesten (op die van Johan Verminnen na dan). Ofwel haal je info bij poppunt, maar die "verdedigen" dan weer niet echt het standpunt van de artiesten.
Eigenlijk is het best erg, want ik heb zwaar het gevoel dat er wel nood is aan zo'n organisatie die een bepaalde drukkingskracht kan uitoefenen door hun ledenaantal.
Wat die discussie over vrije-markteconomie betreft: ik heb nooit beweerd dat ik daar radicaal tegen ben. Ik vind dit zelfs het perfecte voorbeeld van waar een gebied waar een vrije-markteconomie
wel zou kunnen functioneren--het gebied van het zoeken naar nieuwe inkomstenbronnen en businessmodellen voor de muziekindustrie. De discussie in die andere thread ging eigenlijk meer over kredietproblemen--iets wat volgens mij wel door inmenging van de overheid kan opgelost worden. Maar dat is niet echt opnieuw aan de orde nu
.
In deze discussie zou ik langs de andere kant willen pleiten voor meer actieve inmenging van de overheid, maar dan op de
juiste plaats. Sabam heeft een de facto monopoliepositie verworven--mede gesubsidieerd door de staat. Het is praktisch onhaalbaar om een alternatief op te richten. Indien je met een situatie als deze zit, zou ik durven zeggen dat het de taak van de overheid is om dat éne bedrijf ook werkelijk te controleren. En dat gebeurt nu niet. Slechte communicatie, vage regelingen en een repartitiesysteem waar ze zelf niet meer aan uit kunnen zijn troef. Maar de artiest heeft geen andere keuze. Dan mag en moet de overheid volgens mij ingrijpen.
(dat als klein intermezzo natuurlijk, het gaat hier nog steeds over de Auvibel-taks
)
