b0red zei:
Ge hebt gelijk ze thorens, ik kan me ook niet echt vinden in de moderne jazz.
maar ik bekeek het gewoon even objectief.
Stel nu dat ik me zou voordoen als een jazzmuzikant die tochwel lichtgeraakt is door uw opmerking:
Onder wat klasseer je shredden dan, da's toch ook niet meer dan scales aframmelen
Hoe dan ook, we dwalen af van het onderwerp, waarvoor mijn excuses.
Back ontopic now
Shredden gaat uit van een melodie, meestal gebaseerd op klassieke muziek.
De bekendste shredders hebben dan ook meestal een klassieke opleiding genoten of baseren zich toch op het klassieke gitaarwerk.
Free jazz is het wiskundig aframmelen van willekeurige noten, of ze nu klinken of niet (dissonanten). Wat algemeen gekend is als een melodie wordt hierbij vermeden, elke noot kan en mag op elke willekeurige plaats.
Free jazz is niet zomaar scales aframmelen, het is wild improviseren zonder ook maar ergens rekening te houden met de parameters van een scale.
Het enige wat jazz is aan free jazz beperkt zich meestal tot de bass sectie in een begeleidings functie.
Waar klassieke jazz zich ook binnen de parameters begeeft gaat free jazz hier compleet buiten, en is bijgevolg dan ook weggelegd voor een nog veel beperkter publiek. Meestal wannabe intellectuelen die met een al even onbegrijpelijke woordenstroom van al dan niet technische termen, proberen duidelijk te maken dat free jazz het summum van vrijheid in muziek is.
Toen ik een 10tal jaar geleden het geluid van Kiss my jazz deed heb ik achter de piano plaatsgenomen, onder het mom dat ik aan het lemmens instituut had gestudeerd. Ik vertelde dat ik niet was afgestudeerd wegens een geval van heirkracht. Tijdens de soundcheck ben ik gewoon noten beginnen hameren op die piano waarbij ik redelijk in de toon bleef van de bass.
Blijkbaar moest ik mijn studies gaan afmaken want ik had heel veel potentieel, mijn gehoor was geweldig en het technische gebrabbel dat erop volgde deed mij net niet met een overborrelende maag naar het dichtsbijzijnde toilet spurten...
Zou ik dit gedaan hebben op een Jason Becker, Yngwie Malmsteen optreden was ik meteen door de mand gevallen natuurlijk... Als gitarist dan natuurlijk...
Ik hou van jazz, jazz als in Charlie Parker, Miles Davis, Ella Fitzgerald en consoorten. Ik hou niet van jazz als excuus voor melodische onkunde, gevoelloosheid en muziektechnische egotripperij...
Een jazzmuzikant die zich beledigd zou voelen door deze uitspraken is imo geen jazzmuzikant maar een notenneuker in de reinste zin van het woord.
En om te besluiten met wijze woorden van een goed gitarist : A good solo is not made by the notes you play or hear, it is made by the ones you leave out...
Groetjes,
BongZ
En nu zeker terug on topic...
