Verwijzen naar zijn leeftijd vind ik een beetje goedkoop hoor, conqie. Ik treed hatchet bij in deze kwestie. Koppen(XL) is nog net niet sensationele televisie maar een verplatting, waar mensen steeds snelle emotionele stukjes televisie willen zien die geen maatschappelijk probleem blootleggen of morele vraagstukken in onze samenleving, is zeker merkbaar vind ik. Ik heb de desbetreffende documentaire nog niet bekeken (dat zal ik later doen via deredactie.be), maar toen ik de teaser zag van deze Koppen XL dacht ik meteen aan
deze film. 'Twee mensen met het syndroom van Down trouwen. Bawww, hoe schattig! Ooooh kijk, en hij zegt lieve woordjes zo heel stuntelig tijdens de trouw." Waarom wil ik hier naar kijken? Misschien valt de documentaire mee natuurlijk, maar het gaat heel vaak bij Koppen over een lichtjes actueel onderwerp dat dan verzuipt in een laag van emo-tv.
Een documentaire/reportage moet voor mij inzicht verschaffen in de wereld waarin wij leven. Dat is niet de functie van een reportage voor andere personen, dat begrijp ik. Maar laat me eventjes mijn perceptie (en misschien die ook van hatchet) belichten. Menselijke drama's kunnen zeker een breder inzicht verwerven, maar dan wil ik dat in een brede context zien. De desbetreffende uitzending is misschien...op het randje van sensationele en emotionele 'verleuking' van de docu en televisie
in het algemeen vanaf de intrede van de commerciële televisie in 1989.
Ik vind Vranckx of Panorama een véél betere tegenhanger van Koppen XL. In Vranckx (die docu's opkoopt van BBC en dergelijke) werden ook koppels gevolgd die in India bedreigd werden met de dood door hun eigen familie omdat ze van een andere kaste kwamen. De liefde is echter zo sterk dat ze samen vluchten naar New Delhi, met amper iets op zak. Dit lijkt een romantisch, zeemzoeterig begin van een reportage, maar wat je hier wél hebt is dat de journaliste in kwestie dorpen bezoekt waar ze dieper graven in de kwestie van 'eremoorden': moorden op koppels die niet behoren tot dezelfde kaste en om die reden onacceptabel zijn op het platteland in India. Ze leggen uit hoe de politie in India zijn werk doet, maar tegelijkertijd ook hoe op het platteland er een soort van eigen 'volksrechtbank' ontstaat waar koppels ter dood veroordeeld worden. Ik begrijp nu iets meer over deze kwestie en de reportage verschafte me inzicht in de wereld. Ik heb al vaak naar Koppen gekeken en mezelf afgevraagd waarom ik de uitzending heb bekeken.
Nog een mooi vergelijkend voorbeeld: de fluwelen revolutie in Egypte.
1. Vranckx: reportage van 30 minuten waar met de plaatselijke bevolking wordt gesproken en hun drijfveren, de redenen achter het protest, achtergrondinformatie, duiding...Alles wat je moet weten over de revolutie in een halfuur.
2. Koppen: 9 minuten over de revolutie in Egypte. Niets van duiding, énkel en alleen persoonlijke verhalen van Belgen die daar aanwezig waren. Nadruk op ervaring, emotie en hopeloos oppervlakkig.
Ik zeg niet dat Koppen(XL) een slechter programma is, maar voor bepaalde functies (zoals duiding en inzicht) laat het te wensen over. Wie meer geïnteresseerd is in human interest en een tikkeltje sensatie, is zeker gediend met Koppen en daar is helemaal niets mis mee. Vranckx en Koppen bedienen nu eenmaal een iets ander doelpubliek en dat hoort bij de opdracht van de VRT, maar anderzijds vind ik ook dat één mag wegblijven van de 'verplatting' (dit klinkt zeer grof, maar het is niet mijn bedoeling) in het televisie-landschap. Kwaliteit gaat voor kijkcijfers imo.
