Archief - Gebruik antipsychotica

Ik zit met een vraag voor mensen die eventueel al antipsychotica als geneesmiddel hebben voorgeschreven gekregen.

De laatste tijd geraak ik heel moeilijk over een relatiebreuk die me heel zwaar valt, zwaarder en intenser dan anders.
Veel details ga ik hier niet over geven, omdat ze er mss niet toe doen. Behalve dan mss dat ik moet zeggen dat we geen relatie hadden, dat het om men beste vriendin gaat, maar dat het precies wel leek alsof we een relatie hadden door wat we allemaal deden, alleen waren er geen 'aanrakingsgevoelens' bij haar. Tot ze me vertelde die wel te hebben voor iemand anders.


Zelfs voor de 'breuk' was ik van plan om es met een psycholoog te gaan praten, omdat ik anders niemand ken waarmee ik daarover op ene deftige manier kan communiceren.

En omdat ik toch naar de dokter moest om een voorschriftje voor de kiné, wou ik het er met hem eens over hebben of als hij mij iemand kon aanraden (want hoe zoek je een gepaste psycholoog). Maar dat gesprek is me niet zo goed bevallen. Toen ik hem vertelde dat ik slecht of soms niet slaap, zeer weinig eetlust heb en soms iets als een lichte angstaanval ervaar, heeft em mij een antipsychotica voorgeschreven, nl Sulpiride, met de bedoeling of ik dat eerst eens wou proberen.

Eenmaal thuis eens opgezocht en ik ben al genen pillenman, zie ik dat niet echt zitten na de dingen die ik daarvan lees.

Mijn gevoel zegt me van eerst toch een psycholoog op te zoeken en dat voorschrift voor die sulpiride te laten voor wat het is.
Ik ben nature geen goede slaper en honger komt toch of ik verplicht mezelf van iets te eten. Kweet niet of ik dan zelf die dingen relativeer, maar ik vind ze niet zwaar genoeg om met zo'n medicatie te beginnen.

Zijn er hier die gelijkaardige situaties hebben voorgehad of op een bepaald moment met zo'n middelen in contact gekomen zijn?

Ik zou eerder eens bij een psychiater gaan i.p.v. psycholoog. Bespreek dan ook meteen die medicatie.

Klinkt dat niet vrij drastisch?

Ik ben voor mezelf gewoon op zoek naar iemand om tegen te kunnen praten, die ik enerzijds kan 'vertrouwen' en anderzijds ook wel verstand heeft van hoe erover te praten.
Dat is iets waarvoor ik altijd bij die vriendin ging, wat nu een pak moeilijker ligt. Men beste maat is ook geen oplossing van zijn visie over liefde en vrouwen is niet iets waar ik mij in kan vinden en andere maten geraken niet verder dan 'ander en beter'.

Dat ge moeilijk slaapt en daardoor minder eetlust hebt en van alles zit te denken, is dat niet iets dat toch wel een beetje normaal is in zo'n situatie?
Dan lijkt mij dat drastisch om daarvoor naar een psychiater te gaan en medicatie te bespreken?

Ik zou echt van die pillen af blijven. Uw gevoelens momenteel zijn imo van korte duur en dat gaat zonder iets te nemen ook wel over. Iemand zoeken om erover te praten is wel iets wat je kan doen, is ook gewoon minder drastisch.

Sulpiride wordt dikwijls voorgeschreven als de dokter geen klassieke antidepressiva of zelfs antipsychotica wil voorschrijven. Het wordt meestal vrij goed verdragen en werkt zeker niet zo krachtig als de klassiekers. De voorgeschreven dosis ligt ook dikwijls heel laag, dus zou ik me daar in niet te veel zorgen maken.

CGG - Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg. Gewoon eens proberen. Het kan zijn dat het niet onmiddellijk klikt. Probeer enkele sessies, nog steeds mehhh? Verander van psycholoog.
Ik weet niet hoe lang u al in die situatie zit, is het lang of kort? Als het 1-2 weken is, lijkt het me dood normaal. Probeer eerst enkele gesprekken met een psycholoog, als het nog moeilijk is zou ik dat proberen in combinatie met medicatie.

JackM zei:

Klinkt dat niet vrij drastisch?

Ik ben voor mezelf gewoon op zoek naar iemand om tegen te kunnen praten, die ik enerzijds kan 'vertrouwen' en anderzijds ook wel verstand heeft van hoe erover te praten.
Dat is iets waarvoor ik altijd bij die vriendin ging, wat nu een pak moeilijker ligt. Men beste maat is ook geen oplossing van zijn visie over liefde en vrouwen is niet iets waar ik mij in kan vinden en andere maten geraken niet verder dan 'ander en beter'.

Dat ge moeilijk slaapt en daardoor minder eetlust hebt en van alles zit te denken, is dat niet iets dat toch wel een beetje normaal is in zo'n situatie?
Dan lijkt mij dat drastisch om daarvoor naar een psychiater te gaan en medicatie te bespreken?

Klik om te vergroten...

Het enige verschil dat gij gaat merken tussen therapie bij een psycholoog of een psychiater is dat ge bij de psychiater een deel van uw geld via de ziekenkas recupereert (omdat een psychiater arts van opleiding is, afaik). Alleen al daarvoor, ga naar een psychiater. De naam heeft een slechte connotatie maar die doen de facto zo ongeveer hetzelfde als een psycholoog.

puni zei:

Het enige verschil dat gij gaat merken tussen therapie bij een psycholoog of een psychiater is dat ge bij de psychiater een deel van uw geld via de ziekenkas recupereert (omdat een psychiater arts van opleiding is, afaik). Alleen al daarvoor, ga naar een psychiater. De naam heeft een slechte connotatie maar die doen de facto zo ongeveer hetzelfde als een psycholoog.

Klik om te vergroten...

Voila. En die kan de medicatie bespreken.

Hoe oud zijt ge als ik vragen mag?

Ik ben 29

Hmm, in dat opzicht had ik het wel nog niet bekeken. Voor mij is het em vooral te doen om men verhaal te kunnen doen bij iemand die men kan begrijpen. Zeker niet dat ik gelijk moet krijgen, maar geen maten met clichés.

Wat die medicatie betreft, het was ook maar een voorstel van de dokter, maar ben er ondertussen zo goed als aan uit van dat niet te doen. De bijwerkingen staan me niet aan en de honger en slaap komen toch (zeker de honger voor de moment).

Maar toch al bedankt voor die uitleg psycholoog <> psychiater

Psycholoog kent ondertussen ook al beperkte terugbetaling van het ziekenfonds hoor.

Senseo zei:

CGG - Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg. Gewoon eens proberen. Het kan zijn dat het niet onmiddellijk klikt. Probeer enkele sessies, nog steeds mehhh? Verander van psycholoog.
Ik weet niet hoe lang u al in die situatie zit, is het lang of kort? Als het 1-2 weken is, lijkt het me dood normaal. Probeer eerst enkele gesprekken met een psycholoog, als het nog moeilijk is zou ik dat proberen in combinatie met medicatie.

Klik om te vergroten...

FYi: gemiddelde wachttijd voor eerste gesprek bij het CGG is minstens één jaar en 6 maanden, loopt nu al op tot 2 jaar.
(bel dus zo snel mogelijk als je daar aan wil beginnen). Na dat gesprek word bekeken of je wel hulp nodig hebt. Ze selecteren dus. (wegens de grote wachtlijsten) Eenmaal je 'binnen bent' kan je wel maximaal 2 jaar in behandeling zijn bij één van hun psychologen in het CGG.

Btw: Een psychiater gaat u echt niet iedere week laten langskomen om een gesprek te voeren. Daar zijn psychologen voor. Tot je 25ste ben je die deels teurg betaald. Na je 25ste ben je NIET meer terugbetaald als je de psycholoog bezoekt. (Volgens onze regering kan je na je 25ste geen psychische klachten meer hebben).

Gemiddelde prijs bij Psychiater is zeker >70€/30min consultatie. Maximum duur is daar 30min. En da's dan vooral bekijken of je al dan niet de nodige medicatie moet hebben. Het neerschrijven van medische attesten.
Standaard prijs van psycholoog is €50/1 uur consultatie. Je gaat dan normaal iedere week en daarna 2 keer in een maand naar de psycholoog.


Psychische gezondheidszorg word al jaren(!) onder gesubsidieerd. Maar goed, gezondheidszorg in z'n geheel word al jaren amper deftig van middelen voorzien.

Standaard prijs voor psycholoog is iets dat niet bestaat. Bij sommigen betaal je 40 euro per uur, bij anderen 60.

De wachttijd voor de psycholoog 'in de straat' is sterk verschillend, maar meer dan enkele weken kan dat toch niet zijn denk ik. Bij sommigen kan je al de week nadien op gesprek.

Thin Liz zei:

Psycholoog kent ondertussen ook al beperkte terugbetaling van het ziekenfonds hoor.

Klik om te vergroten...

dat hangt af van uw ziekenfonds, is nog niet algemeen geregeld


en voor TS: psychiater en psycholoog kunt ge absoluut niet gelijkstellen
is het om uw verhaal kwijt te kunnen en, vermoedleijk slechts voor korte termijn, redelijk vaak langs te gaan (wekelijks of tweewekelijks) dan gaat ge toch beter bij ne psycholoog

psychiaters zijn opgeleid om psychische problemen op een medische manier te benaderen, dus zullen zij vaak inzetten op medicatie waarbij therapie minimaal is. Waar dat zeker nuttig is bij zware aandoeningen denk ik dat gij, zoals ge zelf ook aangeeft, meer nood hebt aan een klankbord

Wel het is zo dat de vriendschappelijke relatie al een dikke maand, niet de 'gezonde' kant op ging en sinds vorige week dat daar enerzijds wel duidelijkheid in gekomen is door bepaalde gesprekken met haar, maar tegelijkertijd de 'fysieke' ongemakken door stress.

Vandaar dat het beetje gezond verstand in mij zegt dat dat die ongemakken waarschijnlijk niet uniek zijn en eerder een soort van standaardproces is waarheen ik nu doormoet, waar iedereen door moet die met liefdesverdriet zit zal ik maar zeggen.

Alles gelezen te hebben, lijkt me en psycholoog dan wslk toch eerder de juiste persoon.
Alleen ben ik er nog niet echt aan uit hoe er één te kiezen. Er lijkt tegenwoordig wel op iedere hoek vd straat een te zitten.

Ge kunt er willekeurig eentje uitkiezen en kijken hoe het dat bevalt. Wat gij nu hebt lijkt mij puur stress. (Is geen diagnose ofzo he, ik weet er niks speciaals over)

Maar dat zijn de dingen die ik krijg tijdens zware stressperiodes.

Wat mij hierbij helpt is sporten, geen idee of je dat doet?

Sporten is zowat iets wat standaard word aangeraden in de psychische gezondheidszorg.
Zeker bij jonge, fysiek gezonde mensen.
Natuurlijk kun je mentale problemen hebben door op jonge leeftijd zwaar fysiek ziek te zijn. Dan is het probleem veel groter en zal het vooral gericht zijn om 'ermee te leren leven/het aanvaarden van u toestand (en de financiële gevolgen die eraan vasthangen'.

Depressief zijn omwille van een echtscheiding, of depressief zijn omdat je een progressieve chronische ziekte hebt die niet kan genezen moeten natuurlijk apart behandeld worden.
Beide krijgen dan het label 'depressief' opgeplakt, maar het tweede voorbeeld is vééééél moeilijker te "behandelen".

Ik krijg soms links en rechts te horen, dat de jeugd niet heeft leren omgaan met met tegenslagen en teleurstellingen. (terwijl dat vroeger blijkbaar beter omkaderd werd van thuis uit.)

En dan heb ik nog niet over de sociale media en de psychische problemen die daaruit ontstaan (constant vergelijken met mensen die het, op het eerste gezicht, voor de wind gaan, de druk om u hele sociale leven rooskleurig open te stellen, ...)

Sommige psychologen gaan zich ook specialiseren in bepaalde zaken.
Zo een psycholoog voor 'verwerking van echtscheiding/plotseling verlies van een medemens', andere dan 'gedragstherapeuten', ...

Als je het echt niet weet.
Maak een afspraak bij psychiater, leg u probleem uit en vraag dan of hij een psycholoog kan aanraden.
Meestal kennen die mannen wel enkele psychologen waar ze regelmatig hun patiënten naar toe sturen.
Natuurlijk is er wel enige kritische beoordeling nodig.

Arne zei:

Ik zou eerder eens bij een psychiater gaan i.p.v. psycholoog. Bespreek dan ook meteen die medicatie.

Klik om te vergroten...

Dit.

Etersil zei:

Gemiddelde prijs bij Psychiater is zeker >70€/30min consultatie. Maximum duur is daar 30min.

Klik om te vergroten...

Klopt niet helemaal, maximumduur is er niet. Ook gaat een goeie psychiater het niet enkel vanuit medisch standpunt bekijken. Je kan perfect enkel naar de psychiater gaan zonder naar een psycholoog te gaan. De psychiater vraagt evenzeer naar uw verhaal. Psychiater is duur, maar grotendeels terugbetaald.

Psycholoog is dat niet, of bijna niet en dan moet ge echt een goeie vinden want anders is dat nutteloos.

My two cents:
Probeer eerst een psycholoog ipv een psychiater.
Helpt dat niet dan kan je daarna nog altijd aan de pillen, al dan niet op advies van een psychiater.
Beginnen met pillen is makkelijk, ermee stoppen is doorgaans een pak moeilijker...