@HelpYouFall
Quasars zijn idd redelijk gestoord.
(apologies voor black hole intro, maar dan kan iedereen mee)
Kernfusie zorgt ervoor dat een ster steeds compacter wordt aangezien deze lichtere elementen samensmelt tot zwaardere maar na verloop van tijd zal de ster haar brandstof opraken en zal de fusiereactie in de kern minder energie uitstoten (paar miljoen atoombommen ipv miljarden
). Een ster moet zichzelf heel de tijd opblazen om zwaartekracht de baas te blijven, kan ze dat niet, dan zal een zware ster na verloop van tijd haar limiet overschrijden en onder invloed van haar eigen zwaartekracht instorten. Hierdoor zal de ster veranderen in één van de compacte sterren zoals bijvoorbeeld een neutron ster.
Deze bestaan niet meer uit gewone materie maar uit "neutron degenerate matter". Normaal bestaan atomen voor het merendeel uit lege ruimte, een miniscule kern waar nog kleinere electronen op grote afstand rond particlewaven. Bij een neutronen ster is de zwaartekracht zo groot dat de electronen in de kern geperst worden waardoor de protonen(+) en electronen(-) samensmelten tot neutronen. De lege ruimte verdwijnt en in de plaats krijg je dan dicht op elkaar gepakte neutronen. Daarom ook dat een kubieke centimeter neutronster even veel weegt als alle autos in de US tesamen. Nu als een ster nog zwaarder is stopt het daar niet en zal ook deze materie verder instorten waardoor je uiteindelijk bij een zwart gat terecht komt.
https://www.youtube.com/watch?v=r3qSr5HmGkI
Onze kennis over de evolutie van galactische kernen is nog een beetje vaag maar het is duidelijk dat zo goed als alle galaxies een groot zwart gat in hun centrum hebben waar de sterrenhoop rond draait. In principe is een quasar gewoon een actief "super massive black hole" en de regio er rond. Maar zelfs de noemer "super massief" doet het object in kwestie geen eer aan. Dan denk je misschien; ok zo'n ding is groot en zwaar maar dat is de understatement of the year. Onlangs hebben ze er één gevonden dat zo maar even 17 miljard keer de massa van onze zon bevat met een event horizon diameter van 4 licht dagen...
Max-Planck-Institut für Astronomie
Die massieve gaten die je in het centrum van galaxies terug vindt ontstaan waarschijnlijk door het feit dat ze massas eten voorhanden hebben. Het centrum van een galaxy is heel druk bevolkt en die SMBHs zitten dus constant inwoners ervan op te slokken. Een SMBH dat eet is actief en vanaf dat moment begint men over quasars te spreken. Nevels, planeten en heelder zonnen, het trekt alles rond zich aan gort in wat men een "accretion disk" noemt en als er genoeg materie in die disk aanwezig is schiet het gat in overdrive, verslikt het zich (gamma ray bursts) en begint het als het ware te boeren (relativistic jets). Die relativstic jets zien er fantastisch uit, enorm energetische stromen van plasma die aan bijna lichtsnelheid 100.000en lichtjaren de ruimte in worden gespuwd. Als een SMBH quasar gaat wordt het één van de meest energetische en lichtgevende objecten die we kennen. Ze komen vooral voor in jongere galaxies en kunnen op zich tot 1000x meer energie uitstralen dan heel de melkweg samen.
Jets;
http://goo.gl/t86mS &
http://goo.gl/QqEV0
Dit gezegd zijnde, Blazars (super compact quasars) > Quasars
ad:
thx!